Bon, tussen al dat jong geweld hier door toch nog eens reflecteren over mijn dochter.
Ze is 10 jaar en wordt meer en meer "jonge dame". Haar en kledij, het moet allemaal "goed" zitten en madam begint vooral iedere morgen een hele zoektocht te doen in de kasten naar "de perfecte outfit". Dat durft dan al eens variëren in drie verschillende outfits met de onzinnige vraag naar vader toe "past dat". Ik begin bij de vraagstelling lichtjes door te hebben als ik zeg "abaja, zekers" er vooral gezocht wordt naar een andere combinatie, maar dit terzijde. Zolang ze echter om 7.30 in de auto zit kan het mij allemaal niet veel schelen.
Soit, vandaag voor het eerst getuige geweest van haantjesgedrag van "jonge heren van een jaar of 10" die, weliswaar bijzonder knullig, als een pauw beginnen paraderen voor mijn (gelukkig op dat vlak) blinde dochter. Het was in een binnenspeelplein-setting en ik keek een beetje in het ronde. En plots zie je het, je eigen infantiel door ontluikend testosteron gedreven gedrag. Die steelse blik die vooral heel ostentatief is, die stoere pose, dat luid roepen naar de vriendjes. Imaginaire facepalm in het kwadraat maar het baltsgedrag moet natuurlijk een beetje getraind worden. Wat had ik een zin om te roepen "zoekt u een ander, onnozelaar" maar anderzijds, ze moeten toch ergens hun verleidingskills ontwikkelen en zolang mijn dochter er blind voor is kan het niet veel kwaad.
Het erge is, ik herkende mezelf toen ik opeens aandacht kreeg "vo de meistjes" en daar dan een beetje de interessante begon uit te hangen. Uiteraard werkt dat niet maar eer ik dat door had was ik ook wel ene paar jaar verder.
Punt blijft, mijn dochter is 10 en de eenzijdig opgelegde afspraak is dat tot dat ze 20 is ik niets moet weten van "vriendjes" of "lieven". Tegelijkertijd heb ik een zoon van 8 en daar speelt dat toch allemaal "een beetje" minder.
Ze is 10 jaar en wordt meer en meer "jonge dame". Haar en kledij, het moet allemaal "goed" zitten en madam begint vooral iedere morgen een hele zoektocht te doen in de kasten naar "de perfecte outfit". Dat durft dan al eens variëren in drie verschillende outfits met de onzinnige vraag naar vader toe "past dat". Ik begin bij de vraagstelling lichtjes door te hebben als ik zeg "abaja, zekers" er vooral gezocht wordt naar een andere combinatie, maar dit terzijde. Zolang ze echter om 7.30 in de auto zit kan het mij allemaal niet veel schelen.
Soit, vandaag voor het eerst getuige geweest van haantjesgedrag van "jonge heren van een jaar of 10" die, weliswaar bijzonder knullig, als een pauw beginnen paraderen voor mijn (gelukkig op dat vlak) blinde dochter. Het was in een binnenspeelplein-setting en ik keek een beetje in het ronde. En plots zie je het, je eigen infantiel door ontluikend testosteron gedreven gedrag. Die steelse blik die vooral heel ostentatief is, die stoere pose, dat luid roepen naar de vriendjes. Imaginaire facepalm in het kwadraat maar het baltsgedrag moet natuurlijk een beetje getraind worden. Wat had ik een zin om te roepen "zoekt u een ander, onnozelaar" maar anderzijds, ze moeten toch ergens hun verleidingskills ontwikkelen en zolang mijn dochter er blind voor is kan het niet veel kwaad.
Het erge is, ik herkende mezelf toen ik opeens aandacht kreeg "vo de meistjes" en daar dan een beetje de interessante begon uit te hangen. Uiteraard werkt dat niet maar eer ik dat door had was ik ook wel ene paar jaar verder.
Punt blijft, mijn dochter is 10 en de eenzijdig opgelegde afspraak is dat tot dat ze 20 is ik niets moet weten van "vriendjes" of "lieven". Tegelijkertijd heb ik een zoon van 8 en daar speelt dat toch allemaal "een beetje" minder.
. Hier wordt ook vaak gelachen dat ze pas mag daten vanaf haar 25 
Eigenlijk kijk ik er stiekem wel een beetje naar uit om zo een slungelige tiener in mijn huis te hebben die loopt te stressen om "de vader van zijn lief" te zien. En dan kan ik mijn troeven ook nog eens op tafel smijten, zijnde ridicule papamopjes die ik klaarblijkelijk (als ik mijn dochter mag geloven aan haar rologen te zien) stilaan onder de knie begin te krijgen.
