Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Er is niks mis met om de beurt een nacht doen natuurlijk, zolang dat in samenspraak is. Maar ik kan het mijn vrouw niet aandoen om nachten als vandaag (een half uur slaap op een nacht) op je eentje te dragen...

Ik denk persoonlijk dat eens een nachtje doorslapen, om uw vrouw de nacht erna te kunnen ontlasten net wél helpen is ipv te denken dat je ze aan haar lot over laat. Hoe contradictorisch dat ook allemaal is.
Stapsgewijs allebei weer wat slaap tanken. Allebei blijven zitten om elkaar te steunen blijft helaas niet duren (sorry voor de coldshower)

En zoals @TNTim zegt: het vooruitzicht gaf mij ook een boost telkens te weten dat ik ging kunnen slapen (of op zijn minst niet te moeten opstaan)
 
Meermaals reacties genre "maar allez, dat wist je toch voordat je er aan begon?!?" Of "ja, den onze sliep ook niet goed, maar daarom doe je je kind toch niet weg?!?" Mogen horen. Precies wat je nodig hebt op zo een momenten! 🙄
Dat zijn dan van die ouders die mega rustige kinderen hebben. Zo type van: als die kleine nen dag heel braaf is zo toch de commentaar moette kunne geven: "jamma als den onze lastig is dan is dat ook wel een serieus probleem kind ze".

Welja, gij hebt es éné slechten dag, die van ons staat op met een humeur om vandaag de hele boel kapot te maken.

Ik ben me er ook van bewust dat er best veel vaders zijn die zich gewoon ergens anders leggen met de woorden "ik moet morgen werken, lost gij het maar op", en dat vind ik veel problematischer...

Of zoals ge soms ziet bij het tijdelijk sluiten van de créche tegenwoordig. Een moeder die op het randje staat omdat hare vent gene fuck geeft om die praktische regeling met de woorden: los het maar op.

De keerzijde is ook dat er toch ook wel soms vrouwen tussen zitten die ook wel wringen richting hunne vent van: ik wil en zal ne kleine nu want mijn biologische klok begint te tikken.

Ge hebt inderdaad macho's die zoiets hebben van los het op, bij sommige is het probleem een gevolg van de vrouw die haar willetje doorzet. Waarna de man pragmatisch zegt: los het maar op. Ne moeilijke soms met momenten.

Kiekeboemethode
Wel wij hebben daar dus ook eerst een eens ne keer een gesprekje gedaan met ne slaap coach en enkele weken opvolging vooraleer we met de "cry it out" methode begonnen. Ik had daar ook problemen mee, maar het resultaat was fenomenaal.

Maar als puntje bij paaltje kwam was de conclusie dat ons klein effectief gewoon niet geleerd had om zelfstandig in slaap te kunnen vallen (ja zelfs dit moeten ze leren). Dit was door haar ontwrichtte eerste maanden van constant daar te zijn en pap te moeten geven: 11x per dag zo ongeveer om de 2.5 uur, omdat ze een allergie had die ze pas relatief laat ontdekt hadden. Die was gewoon aan het pap vragen omdat na 2.5 haar slokdarm geïrriteerd was en dan dronk die om te blussen.
Maw: altijd iemand aanwezig, altijd iemand sussen, nooit geleerd alleen in slaap te vallen. Na twee nachten had ze de bedoeling perfect begrepen.
 
Laatst bewerkt:
Bij ons wordt die tablet der vakkundig af geplukt na ongeveer één uur. (Wanneer de coco melon "op is") Daarna is het zelfbediening. Madam begint dan spellekes te spelen, zelf filmpjes te kiezen en dit tot het frustratie punt bereikt wordt.

De tablet is toch wel ons redmiddel voor op restaurant te gaan en lange auto ritten. We zijn er wel consequent mee, thuis krijgt ze geen tablet.

On a side note: ik ben zeer tevreden dat coco melon sinds recent nu ook nederlandse versies aan het uitbrengen is. Het werd een beetje degoutant hoeveel Engels ze op pikte.
De onze kent al half het kleurboek in het engels -_-

Gouden tip voor wagenziekte (zelf veel last van): In de auto is het uiterst belangrijk om recht naar voor te kijken. Dus een tablet (of boekje) in hun handen / op de schoot is garantie op kots bij een kind dat daar gevoelig aan is. Een tablet in het midden is al beter, maar ook al risicovol (@sluysen), iemand echt gevoelig is aan wagenziekte gaat dan nog steeds braken.
Ik geef dus liever een paar 100€ meer uit voor een 2e tablet, om kots in de auto te vermijden :help:.
We gaan dat live moeten testen/meemaken denk ik om het te weten, misschien een testen op een klein ritje van half uur ofzo ipv een grote reis
 
Het wordt hier stilaan onhoudbaar qua slapen. Ze heeft vannacht exact 3u geslapen (van 19-21.30, en dan nog ergens een half uur tussen 21.30 en 7.30). Lees: wij hebben een half uur geslapen. We zien echt geen oplossingen meer, ik weet dat iedereen wel tips wil geven etc, maar we hebben alles al geprobeerd en niks lijkt te werken.

Voorlopig proberen we ons sterk te houden met "het zal wel aan sprongetje liggen", maar eigenlijk is het zoeken van een oorzaak vrij nutteloos als je toch geen oplossing hebt.
Misschien kleine zaken die je waarschijnlijk wel al geprobeerd hebt, maar ik geef het toch even mee.

- Is de temperatuur in de kamer niet te warm of koud? Ideaal is rond 18 graden.
- Slaapt ze met een slaapzak? Dit hielp bij onze dochter goed.
 
Ik denk persoonlijk dat eens een nachtje doorslapen, om uw vrouw de nacht erna te kunnen ontlasten net wél helpen is ipv te denken dat je ze aan haar lot over laat. Hoe contradictorisch dat ook allemaal is.
Stapsgewijs allebei weer wat slaap tanken. Allebei blijven zitten om elkaar te steunen blijft helaas niet duren (sorry voor de coldshower)

Ik had ook dit idee. Desnoods zelfs buitenshuis gaan slapen. Elk per 2 dagen 2 uur + 8 uur slapen (pakweg) is beter dan elk elke dag 2 uur slapen...

@anders. het is natuurlijk gemakkelijk voor ons om te praten gezien we niet in die situatie zitten. Alleen goedbedoeld meedenken.
 
Het wordt hier stilaan onhoudbaar qua slapen.

Slaapt ze met een deken of een slaapzak?

Mijn jongste dochter al op vrij vroege leeftijd ingebakerd omdat ze ook niet zo goed sliep en vanaf het moment dat dat niet meer mocht een slaapzak aangedaan en daar slaapt ze (2,5j) nog altijd mee.

En het is een redelijk warme slaapzak want als ze het te koud heeft dan slaapt ze onrustig.
 
Slaapt ze met een deken of een slaapzak?

Mijn jongste dochter al op vrij vroege leeftijd ingebakerd omdat ze ook niet zo goed sliep en vanaf het moment dat dat niet meer mocht een slaapzak aangedaan en daar slaapt ze (2,5j) nog altijd mee.
Slaapzak, en slaapkamer is 19 graden. Dus dat is beide oké normaal. Ze voelt ook niet overdreven warm of koud aan 's nachts.

Maar zoals @eniac zegt: als "buitenstaander" is het moeilijk in te schatten omdat ik hier nooit alle parameters kan uitschrijven (ze doet goeie dutjes, ...). Iemand die een kind heeft dat "wel eens een slechte nacht heeft" vs iemand die elke nacht 10x moet opstaan vs iemand die elke nacht 1x moet opstaan, maar wel voor 5u aan een stuk. Dat zijn 3 situaties die alle 3 als extreem vervelend aanvoelen, maar de ene kan eigenlijk niet oordelen over hoe de andere zich voelt.

We hebben echt alles al geprobeerd, er zijn 100-en boeken over te vinden, alleen gaan die altijd van bepaalde standpunten uit, die bij ons blijkbaar niet van toepassing zijn. Zoals:
1) uw kind wilt eigenlijk bij u in bed. Nope, dochter wil eigenlijk helemaal niet naast ons slapen in bed.
2) Op een gegeven moment stoppen ze met huilen en leggen ze zich wel neer... Nope, ze kan uren aan een stuk wakker blijven.
3) Er is "iets" dat je moet aanpassen. Ritme, slaapomgeving, ritueel, ... Als je alles al hebt proberen aanpassen, en niks werkt, dan stop het he.
4) 1 van de mooiste "je baby zit mogelijks in een slaapregressie"
Is dat dan de 4 maanden slaapregressie, de 5 maanden slaapregressie, de 7 maanden slaapregressie, de 8 maand slaapregressie, ...
Je ziet daar een patroon in he, je kan elk slaapprobleem ooit afwimpelen op "het is een regressie".

Iets soortgelijk heb je bij "het is een fase", dat klopt, alleen zijn er veel gezinnen waar die fase bvb 5 jaar duurt he. Heel uw leven is een fase.
 
Slaapzak, en slaapkamer is 19 graden. Dus dat is beide oké normaal. Ze voelt ook niet overdreven warm of koud aan 's nachts.

Maar zoals @eniac zegt: als "buitenstaander" is het moeilijk in te schatten omdat ik hier nooit alle parameters kan uitschrijven (ze doet goeie dutjes, ...). Iemand die een kind heeft dat "wel eens een slechte nacht heeft" vs iemand die elke nacht 10x moet opstaan vs iemand die elke nacht 1x moet opstaan, maar wel voor 5u aan een stuk. Dat zijn 3 situaties die alle 3 als extreem vervelend aanvoelen, maar de ene kan eigenlijk niet oordelen over hoe de andere zich voelt.

We hebben echt alles al geprobeerd, er zijn 100-en boeken over te vinden, alleen gaan die altijd van bepaalde standpunten uit, die bij ons blijkbaar niet van toepassing zijn. Zoals:
1) uw kind wilt eigenlijk bij u in bed. Nope, dochter wil eigenlijk helemaal niet naast ons slapen in bed.
2) Op een gegeven moment stoppen ze met huilen en leggen ze zich wel neer... Nope, ze kan uren aan een stuk wakker blijven.
3) Er is "iets" dat je moet aanpassen. Ritme, slaapomgeving, ritueel, ... Als je alles al hebt proberen aanpassen, en niks werkt, dan stop het he.
4) 1 van de mooiste "je baby zit mogelijks in een slaapregressie"
Is dat dan de 4 maanden slaapregressie, de 5 maanden slaapregressie, de 7 maanden slaapregressie, de 8 maand slaapregressie, ...
Je ziet daar een patroon in he, je kan elk slaapprobleem ooit afwimpelen op "het is een regressie".

Iets soortgelijk heb je bij "het is een fase", dat klopt, alleen zijn er veel gezinnen waar die fase bvb 5 jaar duurt he. Heel uw leven is een fase.
Ik heb uiteindelijk een afspraak gemaakt (3de opinie al) bij de slaappediater in het UZ Gent en die heeft ons wél goed geholpen.
Dat in combinatie met zaken als klassieke muziek, calmomel siroop,...
 
Hier een dochter, 3 jaar, die we maar niet op het potje of toilet krijgen om de grote boodschap te doen. Gaan plassen is geen enkel probleem, dat heeft ze goed onder controle en komt ze ook steeds op tijd roepen dat ze naar de wc moet, maar kakken dat is steeds in de broek.
Hier was dat ook een probleem. Dus het hele proces in stapjes opgedeeld.

1. Op potje gaan zitten met pamper aan.
2. Op potje gaan zitten met losse pamper.
3. Pamper open leggen in het potje en daarop gaan.
4. Geen pamper meer.
Meermaals reacties genre "maar allez, dat wist je toch voordat je er aan begon?!?" Of "ja, den onze sliep ook niet goed, maar daarom doe je je kind toch niet weg?!?" Mogen horen. Precies wat je nodig hebt op zo een momenten! 🙄
Da's iets wat ik geweldig vind aan dit topic. Mensen vallen elkaar hier zelden aan en als ze niet akkoord zijn, zijn ze altijd opbouwend kritisch. Weinig negatieve reacties en veel ondersteunende.
 
Da's iets wat ik geweldig vind aan dit topic. Mensen vallen elkaar hier zelden aan en als ze niet akkoord zijn, zijn ze altijd opbouwend kritisch. Weinig negatieve reacties en veel ondersteunende.
Klopt, ik denk dat de "zwaarste" discussie hier over die slaaptraining zal gaan. En daar wordt volgens mij niemand bekritiseert over zijn/haar visie maar worden gewoon verschillende meningen naast elkaar gelegd. Ouderschap is dan ook geen exacte wetenschap, dus het is veel meer grijs dan zwart-wit natuurlijk (gelukkig...).

Maar ik heb het hier nog al gezegd, dit soort topics zou verplicht leesvoer moeten zijn voor mensen die aan kinderen willen beginnen. 1 van de weinige plekken waar je verhalen leest zonder eerst door de handen van een editor te moeten, of zonder sociale mediadruk te voelen. Zowel positieve als negatieve verhalen.
 
Slaapzak, en slaapkamer is 19 graden. Dus dat is beide oké normaal. Ze voelt ook niet overdreven warm of koud aan 's nachts.

Maar zoals @eniac zegt: als "buitenstaander" is het moeilijk in te schatten omdat ik hier nooit alle parameters kan uitschrijven (ze doet goeie dutjes, ...). Iemand die een kind heeft dat "wel eens een slechte nacht heeft" vs iemand die elke nacht 10x moet opstaan vs iemand die elke nacht 1x moet opstaan, maar wel voor 5u aan een stuk. Dat zijn 3 situaties die alle 3 als extreem vervelend aanvoelen, maar de ene kan eigenlijk niet oordelen over hoe de andere zich voelt.

We hebben echt alles al geprobeerd, er zijn 100-en boeken over te vinden, alleen gaan die altijd van bepaalde standpunten uit, die bij ons blijkbaar niet van toepassing zijn. Zoals:
1) uw kind wilt eigenlijk bij u in bed. Nope, dochter wil eigenlijk helemaal niet naast ons slapen in bed.
2) Op een gegeven moment stoppen ze met huilen en leggen ze zich wel neer... Nope, ze kan uren aan een stuk wakker blijven.
3) Er is "iets" dat je moet aanpassen. Ritme, slaapomgeving, ritueel, ... Als je alles al hebt proberen aanpassen, en niks werkt, dan stop het he.
4) 1 van de mooiste "je baby zit mogelijks in een slaapregressie"
Is dat dan de 4 maanden slaapregressie, de 5 maanden slaapregressie, de 7 maanden slaapregressie, de 8 maand slaapregressie, ...
Je ziet daar een patroon in he, je kan elk slaapprobleem ooit afwimpelen op "het is een regressie".

Iets soortgelijk heb je bij "het is een fase", dat klopt, alleen zijn er veel gezinnen waar die fase bvb 5 jaar duurt he. Heel uw leven is een fase.

Het enige wat ik dan nog kan bedenken is een slaapcoach (zelf ooit aan gedacht voor de jongste) maar da’s niet goedkoop. Maar als dat de oplossing kan zijn?

In ieder geval kan het wel eens goed doen om ze ergens te laten slapen voor een weekendje of zelfs 1 nacht.
 
Er is niks mis met om de beurt een nacht doen natuurlijk, zolang dat in samenspraak is. Maar ik kan het mijn vrouw niet aandoen om nachten als vandaag (een half uur slaap op een nacht) op je eentje te dragen...
Elk een halve nacht, deden wij hier vroeger vaak. Dat je dus weet dat je vanaf 3u je niets meer ervan hoeft aan te trekken. En de ander vanaf 3u desnoods niet meer kan slapen, maar dan heeft die toch al wat uren slaap gehad.
Veel moed alleszins, functioneren op zo weinig slaap is écht heel heel lastig. Hopelijk keert het tij.
 
Idem hier, plassen geen probleem maar kaka was altijd in de broek. Da's een soort van mentale barriere blijkbaar, mijn petekindje had hetzelfde.
Maar gisteren en vandaag lag er een drolletje in haar pot :woohoo:. Loopt ze apetrots rond met haar potje: kijk papa kijk!! :love:
Da's dus na een paar weken van enkel kakken in de broek of wanneer ze een pamper aanhad.

Te vroeg victorie gekraaid. Daarjuist terug serieuze drol in de broek, ik doe haar broek uit en drol valt op de grond. Hond was sneller dan mij dus die heeft een stevig ontbijt gehad :unsure:
 
Vannacht heeft de vrouw veel van het werk voor haar rekening genomen, maar dochterlief is naast haar op de matras in slaap gevallen (om 2u). Dus haar nacht viel al bij al ook nog mee. Hopelijk vandaag ook terug in een normaal schema qua dutjes (zonder oververmoeidheid) en duimen voor nog een paar goeie nachten.
 
Vannacht heeft de vrouw veel van het werk voor haar rekening genomen, maar dochterlief is naast haar op de matras in slaap gevallen (om 2u). Dus haar nacht viel al bij al ook nog mee. Hopelijk vandaag ook terug in een normaal schema qua dutjes (zonder oververmoeidheid) en duimen voor nog een paar goeie nachten.

Ik was oprecht aant wachten op een positieve update! Ik lees toch wel wat opluchting.
Fingers crossed!
 
Hier een dochter, 3 jaar, die we maar niet op het potje of toilet krijgen om de grote boodschap te doen. Gaan plassen is geen enkel probleem, dat heeft ze goed onder controle en komt ze ook steeds op tijd roepen dat ze naar de wc moet, maar kakken dat is steeds in de broek.
Misschien een stom idee, maar heb je al geprobeerd om tegelijk op het wc te zitten? Als jij een grote boodschap moet doen, neem je ze mee en zet je ze op het potje met een boekje.
 
Klopt, ik denk dat de "zwaarste" discussie hier over die slaaptraining zal gaan. En daar wordt volgens mij niemand bekritiseert over zijn/haar visie maar worden gewoon verschillende meningen naast elkaar gelegd. Ouderschap is dan ook geen exacte wetenschap, dus het is veel meer grijs dan zwart-wit natuurlijk (gelukkig...).

Maar ik heb het hier nog al gezegd, dit soort topics zou verplicht leesvoer moeten zijn voor mensen die aan kinderen willen beginnen. 1 van de weinige plekken waar je verhalen leest zonder eerst door de handen van een editor te moeten, of zonder sociale mediadruk te voelen. Zowel positieve als negatieve verhalen.
Niet enkel op sociale media, ook in het dagelijks leven zijn er precies wel heel veel mensen waar alles klaarblijkelijk perfect gaat, maar die lijn kunnen we doortrekken naar bv. mannen die zagen over hun vrouw en vrouwen over hun man. Ik heb geen van die dingen ooit gesnapt, zeg gewoon eerlijk da uw vrouw een sjoeke is en niet alles met kinderen altijd rozegeur en maneschijn is, het zou veel mensen onnodige stress besparen.

Over het slapen: da's echt klote en ik hoop echt van harte dat het snel betert. Mijn vrouw haar petekind werd/wordt zo een keer of 15 wakker per nacht, dat is wel verbeterd met het ouder worden (is nu 6). Daar zijn ze destijds wel mee naar zo'n slaapkliniek geweest, maar ik weet niet of dat een optie is met jullie dochter (leeftijdsgewijs)?
Te vroeg victorie gekraaid. Daarjuist terug serieuze drol in de broek, ik doe haar broek uit en drol valt op de grond. Hond was sneller dan mij dus die heeft een stevig ontbijt gehad :unsure:
Heeft hier bij onze oudste ontzettend lang geduurd, op momenten ging dat goed en dan plots weer niet, ik heb gelukkig onze honden altijd op tijd kunnen weghouden. Na eens een projectile vomit van de jongste lukte dat minder goed :unsure:.
 
Slaapt ze met een deken of een slaapzak?

Mijn jongste dochter al op vrij vroege leeftijd ingebakerd omdat ze ook niet zo goed sliep en vanaf het moment dat dat niet meer mocht een slaapzak aangedaan en daar slaapt ze (2,5j) nog altijd mee.

En het is een redelijk warme slaapzak want als ze het te koud heeft dan slaapt ze onrustig.

Onze kleinste hebben we vanaf haar 1ste nacht ingebakerd met een Puckababy en daarna zijn we overgestapt op een Puckababy 4-seizoenen slaapzak. Volgens mij hebben die dingen ons véél slapeloze nachten bespaard. Ze heeft ook tot 8 maanden naast ons geslapen in een co-sleeper. Vanaf dan wisten we eigenlijk in 9 van de 10 gevallen wat er mis was bij een moeilijke nacht. Meestal waren dat dan haar tanden. Een Perdolan en dan was dat na een half uurtje over. Hout vasthouden dat dit ook bij de volgende zo gaat zijn.

Zij en andere kinderen hebben natuurlijk altijd een periode waarin ze ouders beginnen testen. Wenen is daarbij hun belangrijkste wapen. Het is belangrijk om een onderscheid te maken tussen gemeende- en krokodillentranen. Ziek zijn vraagt natuurlijk om een totaal andere aanpak. Er zijn ouders die toegeven aan het acteertalent (als ik ween dan halen mijn ouders me uit bed en krijg ik de aandacht die ik wil) van hun kleine.

Kiekeboemethode werkte hier ook bij beide kinderen.
Maar werd hier al afgedaan als kindermishandeling, dus dat gaat het hem niet worden denk ik...

Wat sommigen hier kindermishandeling noemen, hebben pediaters en slaaponderzoekers graduele uitdoving genoemd. Uiteraard is dat niet enkel neerleggen, deur toe en laat ze maar uren wenen... er zit een systeem en een gedachtegang achter met zelfs wetenschappelijke onderbouwing. Een ongemodificieerde uitdoving komt het dichtste in de buurt van mishandeling en is niet aan te raden. De andere systemen wél!

Ongemodificieerde uitdoving (o.a. Schregardus-methode).
Vooraf wordt het kind verteld dat de ouder niet zal komen als het kind roept of schreeuwt in de afgesproken tijd dat het kind gaat slapen. De ouder legt het kind op bed en geeft geen aandacht tot in de ochtend. Wel blijft de ouder altijd controleren op ziekte of verwondingen bij het kind. Als ouders na een bepaalde tijd toch reageren, zal het kind leren dat het de volgende keer weer zo lang moet huilen en dat de ouders dan toch komen.

Uitdoving met aanwezigheid van de ouders (o.a. Stappenplan methode).
Ouders blijven in de kamer van het kind tijdens bedtijd, maar reageren niet op het kind en zijn/haar gedrag. Een een variant op deze vorm van uitdoving is dat ouders elke nacht verder van het bed van het kind gaan zitten. Deze interventie wordt gekozen als scheidingsangst verantwoordelijk is voor de slaapproblemen.

Graduele uitdoving (o.a. geleidelijke aanpak en Kiekeboe-methode)
Vast schema van bijv. om de 5 minuten gaan kijken of de tijd tussen het kijken steeds verlengen. Als ouders naar het kind gaan geven zij weinig aandacht om probleemgedrag niet te versterken. De tijd moet passen bij de leeftijd en het temperament van het kind.

Positieve routines & geleidelijk veranderen van de bedtijd.
Hierbij wordt de bedtijd tijdelijk verschoven, waardoor kinderen sneller inslapen en de juiste signalen van in slaap vallen gekoppeld worden aan positieve ouder-kind interacties. Zodra de juiste gedragsketen is bereikt, kunnen ouders de bedtijd naar voren schuiven met 15 – 30 minuten tot aan de gewenste bedtijd.


Zie ook tips hier en schema op https://www.ncj.nl/richtlijnen/alle-richtlijnen/richtlijn/?richtlijn=40&rlpag=1917

Helaas zijn dit geen tips die voor elk kind gegarandeerd werken. Het is geen exacte wetenschap en er zijn altijd uitzonderlijke (medische) situaties. Vraag hulp aan professionals als het niet lukt want dagen, weken, maanden, jaren zonder slaap heeft niemand iets aan. Voor zowel de ouders als onbewust voor het kind zijn dat quasi traumatische ervaringen.
 
Laatst bewerkt:
Terug
Bovenaan