Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

[Inv]

Hier een dochter, 3 jaar, die we maar niet op het potje of toilet krijgen om de grote boodschap te doen. Gaan plassen is geen enkel probleem, dat heeft ze goed onder controle en komt ze ook steeds op tijd roepen dat ze naar de wc moet, maar kakken dat is steeds in de broek.

Idem hier, plassen geen probleem maar kaka was altijd in de broek. Da's een soort van mentale barriere blijkbaar, mijn petekindje had hetzelfde.
Maar gisteren en vandaag lag er een drolletje in haar pot . Loopt ze apetrots rond met haar potje: kijk papa kijk!!
Da's dus na een paar weken van enkel kakken in de broek of wanneer ze een pamper aanhad.

 

[anders.]

Ik had op voorhand tegen mijn ex gezegd: "als het een huilbaby is, gaat ze naar een ckg gaan soms op te slapen!"
Ik heb nog in een ckg gewerkt, daar kregen we soms baby's binnen enkel voor de nacht. Daar moet niemand zich voor schamen. Daar loopt een opvoedster rond met de wakkere nachtdienst, die "stoort" dus ècht niet als je je dochter daar naar toe mocht willen brengen om er zelf niet compleet aan onderdoor te gaan.

En mocht iemand hier een negatief waarde-oordeel over hebben: pas als je maanden of jaren zwaar slaaptekort hebt gehad omwille van je eigen kind, dan heb je recht van spreken. Mocht ik geen extra hulp gezocht hebben, waren mijn dochter en ik misschien al dood geweest, hoogst waarschijnlijk in een auto-ongeval aangezien ik meermaals achter het stuur heb ervaren dat mijn reactiesnelheid belachelijk traag was in het verkeer enkel en alleen omwille van het chronische slaaptekort.

Dank je wel voor de tip. Hier had ik zelf nog niet van gehoord. Al voelt het momenteel wel nog aan als een stevige drempel. Ik ga in elk geval de info ook al doorgeven aan mijn vrouw zodat ze dit ook eens kan doorlezen.

Ik voel wel bij mezelf dan weer mijn andere probleem naar boven komen bij de gedachte alleen (zie paar pagina's terug, die overbezorgdheid die in mij zit). Ik voel nu al mijn hart te keer gaan bij de gedachte "maar wat als ze daar dan ook een hele nacht niet slaapt, en ze onze nabijheid mist". Als ik me inleef in onze dochter, heb ik het daar echt moeilijk mee (bvb bij slaaptraining) omdat het voor haar effectief aanvoelt alsof we haar in de steek laten...

Maar het is in elk geval een hulpplatform dat ik nog niet kende, en aangezien ze niet naar de creche gaat is het misschien wel eens een mogelijke oplossing.

 

[Mulan]

Dank je wel voor de tip. Hier had ik zelf nog niet van gehoord. Al voelt het momenteel wel nog aan als een stevige drempel. Ik ga in elk geval de info ook al doorgeven aan mijn vrouw zodat ze dit ook eens kan doorlezen.

Ik voel wel bij mezelf dan weer mijn andere probleem naar boven komen bij de gedachte alleen (zie paar pagina's terug, die overbezorgdheid die in mij zit). Ik voel nu al mijn hart te keer gaan bij de gedachte "maar wat als ze daar dan ook een hele nacht niet slaapt, en ze onze nabijheid mist". Als ik me inleef in onze dochter, heb ik het daar echt moeilijk mee (bvb bij slaaptraining) omdat het voor haar effectief aanvoelt alsof we haar in de steek laten...

Maar het is in elk geval een hulpplatform dat ik nog niet kende, en aangezien ze niet naar de creche gaat is het misschien wel eens een mogelijke oplossing.

Als ze ,wanneer ze niet ziek was, eens bij mijn ouders bleef logeren, kreeg ze T-shirts mee waarin we hadden geslapen, had ze toch onze geur bij zich.

 

[Spector]

Dank je wel voor de tip. Hier had ik zelf nog niet van gehoord. Al voelt het momenteel wel nog aan als een stevige drempel. Ik ga in elk geval de info ook al doorgeven aan mijn vrouw zodat ze dit ook eens kan doorlezen.

Ik voel wel bij mezelf dan weer mijn andere probleem naar boven komen bij de gedachte alleen (zie paar pagina's terug, die overbezorgdheid die in mij zit). Ik voel nu al mijn hart te keer gaan bij de gedachte "maar wat als ze daar dan ook een hele nacht niet slaapt, en ze onze nabijheid mist". Als ik me inleef in onze dochter, heb ik het daar echt moeilijk mee (bvb bij slaaptraining) omdat het voor haar effectief aanvoelt alsof we haar in de steek laten...

Maar het is in elk geval een hulpplatform dat ik nog niet kende, en aangezien ze niet naar de creche gaat is het misschien wel eens een mogelijke oplossing.

Een van de baisregels die ze aanleren in de EHBO is: "eigen veiligheid eerst". Met de filosofie dat als je als hulpverlener ook gewond bent, je niet verder kan helpen.

In mijn jonge oudercarrière heb ik daar al vaak moeten aan denken op momenten dat chronisch slaaptekort begon op te treden. Op geen enkel vlak kan je u dan iets kwalijk nemen als je eventjes uw eigen batterijen gaat tanken om later terug voor uwe kleinen te kunnen zorgen.
Op een gegeven moment kom je toch in een spiraal terecht waar je uw kind amper nog kan helpen (zelfs met de beste bedoelingen) omdat ze de ongerustheid en nervousiteit voelen. Ze zijn de kalmte kwijt omdat hun veilige haven zelf niet kalm is.

Wat @Mulan aangeeft ken ik zelf niet, maar die dingen zijn ervoor dus aub gebruik ze! Uzelf en uw kind zullen u dankbaar zijn!

 

[Enira]

Mocht ik geen extra hulp gezocht hebben, waren mijn dochter en ik misschien al dood geweest, hoogst waarschijnlijk in een auto-ongeval aangezien ik meermaals achter het stuur heb ervaren dat mijn reactiesnelheid belachelijk traag was in het verkeer enkel en alleen omwille van het chronische slaaptekort.

200 euro voor den dorpel rechts midden te laten herspuiten (handje contantje wel ). Het was maar allesjanse geschuurd over nen borduur.

Wat slaaptekort allemaal niet kan doen. Dan 300 euro voor nen slaapcoach. Dubbele streep eronder 500 euro maar ze sliep bij ons toen wel door.

 

[Mulan]

200 euro voor den dorpel rechts midden te laten herspuiten (handje contantje wel ). Het was maar allesjanse maar geschuurd over nen borduur.

Wat slaaptekort allemaal niet kan doen.

Deuken in voor- en achterbumper, Gelukkig enkel blikschade en een paar keer moeten uitwijken naar een lege parkeerstrook of het fietspad.

 

[Avi]

Ik had op voorhand tegen mijn ex gezegd: "als het een huilbaby is, gaat ze naar een ckg gaan soms op te slapen!"
Ik heb nog in een ckg gewerkt, daar kregen we soms baby's binnen enkel voor de nacht. Daar moet niemand zich voor schamen. Daar loopt een opvoedster rond met de wakkere nachtdienst, die "stoort" dus ècht niet als je je dochter daar naar toe mocht willen brengen om er zelf niet compleet aan onderdoor te gaan.

En mocht iemand hier een negatief waarde-oordeel over hebben: pas als je maanden of jaren zwaar slaaptekort hebt gehad omwille van je eigen kind, dan heb je recht van spreken. Mocht ik geen extra hulp gezocht hebben, waren mijn dochter en ik misschien al dood geweest, hoogst waarschijnlijk in een auto-ongeval aangezien ik meermaals achter het stuur heb ervaren dat mijn reactiesnelheid belachelijk traag was in het verkeer enkel en alleen omwille van het chronische slaaptekort.

Waarom zou iemand hier een negatief oordeel over vellen. Het is net de mature beslissing om in te zien dat de situatie onhoudbaar is en aanhoudend slaaptekort zowel voor ouder als kind gevaarlijk is.

 

[Mulan]

Waarom zou iemand hier een negatief oordeel over vellen. Het is net de mature beslissing om in te zien dat de situatie onhoudbaar is en aanhoudend slaaptekort zowel voor ouder als kind gevaarlijk is.

Meermaals reacties genre "maar allez, dat wist je toch voordat je er aan begon?!?" Of "ja, den onze sliep ook niet goed, maar daarom doe je je kind toch niet weg?!?" Mogen horen. Precies wat je nodig hebt op zo een momenten!

 

[anders.]

Waarom zou iemand hier een negatief oordeel over vellen. Het is net de mature beslissing om in te zien dat de situatie onhoudbaar is en aanhoudend slaaptekort zowel voor ouder als kind gevaarlijk is.

Ik ben iemand die zeer open staat tov het vragen van hulp, maar ik voel hier toch ook wel een drempel bij omdat een CKG zich vooral richt op "probleemgezinnen" he. En we zijn zeker geen probleemgezin...
Ik ben me er ook van bewust dat er best veel vaders zijn die zich gewoon ergens anders leggen met de woorden "ik moet morgen werken, lost gij het maar op", en dat vind ik veel problematischer...

 

[Avi]

Meermaals reacties genre "maar allez, dat wist je toch voordat je er aan begon?!?" Of "ja, den onze sliep ook niet goed, maar daarom doe je je kind toch niet weg?!?" Mogen horen. Precies wat je nodig hebt op zo een momenten!

Kan je je dan nog inhouden? Ik heb zelf niet vaak te maken met dergelijke opmerkingen (waarschijnlijk omdat je als vader toch minder snel wordt afgerekend) maar heb toch al één tegen iemand in het openbaar gezegd wie denkt gij dat ge zijt om u zo uit te spreken. Dat doet goed op zo'n moment.

 

[Lint]

Ik had op voorhand tegen mijn ex gezegd: "als het een huilbaby is, gaat ze naar een ckg gaan soms op te slapen!"
Ik heb nog in een ckg gewerkt, daar kregen we soms baby's binnen enkel voor de nacht. Daar moet niemand zich voor schamen. Daar loopt een opvoedster rond met de wakkere nachtdienst, die "stoort" dus ècht niet als je je dochter daar naar toe mocht willen brengen om er zelf niet compleet aan onderdoor te gaan.

En mocht iemand hier een negatief waarde-oordeel over hebben: pas als je maanden of jaren zwaar slaaptekort hebt gehad omwille van je eigen kind, dan heb je recht van spreken. Mocht ik geen extra hulp gezocht hebben, waren mijn dochter en ik misschien al dood geweest, hoogst waarschijnlijk in een auto-ongeval aangezien ik meermaals achter het stuur heb ervaren dat mijn reactiesnelheid belachelijk traag was in het verkeer enkel en alleen omwille van het chronische slaaptekort.

Nooit van CKG gehoord, maar net eens gelezen en dat lijkt inderdaad een goede oplossing .
Net zoals @Avi snap ik ook niet dat iemand hier een negatieve reactie op zou hebben. Maar bon, dat niet iedereen hetzelfde redeneert weet ik al lang.

Ik ben me er ook van bewust dat er best veel vaders zijn die zich gewoon ergens anders leggen met de woorden "ik moet morgen werken, lost gij het maar op", en dat vind ik veel problematischer...

In uw situatie afwisselend apart slapen (zodat om de beurt 1 van uw 2 kan doorslapen) is dan wel weer een goed idee. Ik weet niet of je dat bedoelt?
Want als jullie dat nog NIET doen: begin daar aub ASAP mee.
Zoals @Spector al aanhaalde, het is uiterst belangrijk dat jullie als ouders nog enige zin voor reden kunnen houden. Dat ge geen oplossingen kunt zien als ge allebei oververmoeid zijt, verbaast niemand.

 

[zarathustra]

Meermaals reacties genre "maar allez, dat wist je toch voordat je er aan begon?!?" Of "ja, den onze sliep ook niet goed, maar daarom doe je je kind toch niet weg?!?" Mogen horen. Precies wat je nodig hebt op zo een momenten!

Was uw grootste probleem ook niet dat de papa niet wou helpen in de nacht?

 

[Lint]

Idem hier, plassen geen probleem maar kaka was altijd in de broek. Da's een soort van mentale barriere blijkbaar, mijn petekindje had hetzelfde.
Maar gisteren en vandaag lag er een drolletje in haar pot . Loopt ze apetrots rond met haar potje: kijk papa kijk!!
Da's dus na een paar weken van enkel kakken in de broek of wanneer ze een pamper aanhad.

Ja die van ons is ook eens trots komen laten zien dat er een drol in haar potje zat ... om dan te vallen op de parket met dat potje in haar pollen .

 

[Mulan]

ik voel hier toch ook wel een drempel bij omdat een CKG zich vooral richt op "probleemgezinnen" he. En we zijn zeker geen probleemgezin...

Ik spreek over 10j geleden, maar in ons ckg (geen grootstad) was 1/3de geplaatst door de jeugdrechtbank, 1/3de vrijwillige plaatsing als opvoedingsondersteunende maatregel en 1/3de op vraag van de ouders om een moeilijke periode te kunnen overbruggen. Vb een ouder die in behandeling is voor kanker, een partner die plots komt te sterven (meermaals voorgehad!) Of omdat ouders het niet meer aan kunnen om voltijds de zorg voor een kind te dragen: huilbaby's, plots ontslag op het werk en voelen dat je die frustraties afreageert op je kind, plotse relatiebreuk,... Daar dienen ckg's dus ook voor.

 

[Mulan]

Was uw grootste probleem ook niet dat de papa niet wou helpen in de nacht?

Niet zozeer een kwestie van niet willen, maar gewoon totaal niet horen eens hij sliep. Dus hij deed de "shift" voor middernacht, dus ik ging om 20u gaan slapen en de rest was voor mij eens hij kwam slapen. Der mocht een bol ontploffen, die werd gewoon niet wakker.

 

[TNTim]

Ik ben me er ook van bewust dat er best veel vaders zijn die zich gewoon ergens anders leggen met de woorden "ik moet morgen werken, lost gij het maar op", en dat vind ik veel problematischer...

Voor onze kinderen hebben we een twintigtal nachten toch ook zo gewerkt als één van beide er echt door zat.
Dan ging die naar de logeerkamer om door te slapen en kinderen werden volledig gecoverd door de andere.

Het is op dat moment kiezen tussen beide opnieuw een brakke nacht of toch één iemand die deftig kan slapen.

Wij hebben uit pure miserie met die van ons de 'cry-it-out' methode moeten toepassen.
Relatief hard wel, dus bespreek het toch maar best eens eerst. Op twee nachten sliep die door, na ons anderhalf jaar om de twee uur wakker te maken.

Kiekeboemethode werkte hier ook bij beide kinderen.
Maar werd hier al afgedaan als kindermishandeling, dus dat gaat het hem niet worden denk ik...

 

[Lint]

Voor onze kinderen hebben we een twintigtal nachten toch ook zo gewerkt als één van beide er echt door zat.
Dan ging die naar de logeerkamer om door te slapen en kinderen werden volledig gecoverd door de andere.

Het is op dat moment kiezen tussen beide opnieuw een brakke nacht of toch één iemand die deftig kan slapen.

Wij doen dat nog steeds zo. Over het algemeen hebben wij een goede slaper, met uitzondering van wat periodes (die soms wel 2 maanden duren). Dan slapen wij toch ook 3 & 4 dagen per week.
Wij zijn er uitermate bewust van dat fatsoenlijk slapen zo zo belangrijk is en een ongelooflijk effect heeft op ... wel alles, uw levenskwaliteit, uw relatie met vrouw en kind(eren), uw werk, ... .

 

[Spector]

Zoals hier al aangehaald. Als je nog niet met een beurtrol werkt, ECHT doen!
Ik heb da vrij snel als logisch en normaal aanzien.

Uiteindelijk is een vader maar een beperkte tijd thuis en heeft een werkgever ook maar begrip tot op een bepaald niveau voor de situatie en het slaaptekort.

 

[anders.]

Voor onze kinderen hebben we een twintigtal nachten toch ook zo gewerkt als één van beide er echt door zat.
Dan ging die naar de logeerkamer om door te slapen en kinderen werden volledig gecoverd door de andere.

Het is op dat moment kiezen tussen beide opnieuw een brakke nacht of toch één iemand die deftig kan slapen.


Kiekeboemethode werkte hier ook bij beide kinderen.
Maar werd hier al afgedaan als kindermishandeling, dus dat gaat het hem niet worden denk ik...

Er is niks mis met om de beurt een nacht doen natuurlijk, zolang dat in samenspraak is. Maar ik kan het mijn vrouw niet aandoen om nachten als vandaag (een half uur slaap op een nacht) op je eentje te dragen...

 

[TNTim]

Er is niks mis met om de beurt een nacht doen natuurlijk, zolang dat in samenspraak is. Maar ik kan het mijn vrouw niet aandoen om nachten als vandaag (een half uur slaap op een nacht) op je eentje te dragen...

Spreek dan af dat jij vannacht voor jou neemt en de nacht van donderdag op vrijdag is voor uw vrouw?
Het vooruitzicht op een nacht doorslapen deed hier ook al veel...