Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

De dochter drinkt nu plots veel meer 's nachts (1 à 2 flesjes van 135ml) waardoor ze ook véél meer plast ook. Ze weegt 10kg en zit in maat 4 (9-14kg ofzo?) van pampers. Maar elke dag een lekkende pamper. Achterstevoren al geprobeerd, 2 over elkaar al geprobeerd. Vandaag worden de "dry nights"-geleverd, hopelijk geeft dat wat beterschap. Ik weet eigenlijk niet wat we nog meer kunnen proberen...
 
Een goeie wasmachine kopen ;). Was bij ons ook een periode, maar had bij ons niks met extra voeding te maken.
 
De dochter drinkt nu plots veel meer 's nachts (1 à 2 flesjes van 135ml) waardoor ze ook véél meer plast ook. Ze weegt 10kg en zit in maat 4 (9-14kg ofzo?) van pampers. Maar elke dag een lekkende pamper. Achterstevoren al geprobeerd, 2 over elkaar al geprobeerd. Vandaag worden de "dry nights"-geleverd, hopelijk geeft dat wat beterschap. Ik weet eigenlijk niet wat we nog meer kunnen proberen...
Een overbroekje van wasbare luiers!!!!!! 😁
 
Ja, dat is nog de laatste stap die we gaan testen. Maar aangezien 2 pampers niet werkt, vrees ik er een beetje voor...
Goh, de allergrootste sterkte van die overbroekjes, is dat ze én een waterwerende laag hebben, én veeeeeel betere elastieken. En als het niet genoeg is, vouw je gewoon een tetradoek tussen luier en overbroekje. 🤷🏼
 
Ook zo een periode gehad, verder niks toe te voegen aan wat ze hierboven zeggen, in het slechtste geval in de kattenbak leggen.
 
🎶

Oh kom er eens kijken
Wat ze in haar schoentje vindt
Alles gekregen
Van die goede Sint klasgenootjes/juf (die zat er vorige week mee)

De buikgriep is er
Kant en klaar
Ze is wat koortsig
Dus nat haar
Wat overgeven
Ge-lukkig niet in bed
Ja, het is do-holle prèèèè-het

🎶

:sop:
 
Gisteren met vrouw en dochter naar de Efteling geweest, dat vond ze wel fijn. Nog nét iets te klein om het allemaal bewust mee te maken, maar ze heeft er wel zichtbaar van genoten. Wel een merde om van de parking weg te rijden. Park sloot om 17u (wegens verstrengde maatregelen), dus een ganse parking op hetzelfde tijdstip leegrijden is vragen om miserie.
 
Mijn zoontje (3j) reageert nu op alles wat we zeggen, vragen, ... met "wa?".

Echt. Heel de fucking tijd "wa?". Mijn vrouw wordt er razend van :').
Hier ook. We proberen wel telkens te corrigeren door ze 'wablieft' te laten zeggen, maar ergens heb ik het gevoel dat het een gevecht tegen de bierkaai is.
 
Een andere vraag: hoe staan jullie tegenover het betrekken van je kinderen in de gezinsfinancien? Daar zitten mijn vrouw en ik op een redelijk verschillende golflengte.

Wat mij betreft leren de kinderen best zo vlug als mogelijk iets over de kost van het leven en wat alles grosso modo kost dat we aankopen. Mijn dochter (11) is een kind dat weet wat beter verzwegen wordt tegen onbekenden en daar kan je dus al iets in vertrouwen tegen zeggen. Wat mij betreft mag ze dus weten wat we ongeveer verdienen, maar ook hoeveel per maand we ruwweg uitgeven aan vanalles en zelfs wat een groepsverzekering/SSV is en waarom ze daardoor zich geen zorgen (financieel) als ik plots zou doodgaan.

Mijn vrouw wil zelfs nog niet dat de dochter weet hoeveel er op haar eigen spaarboekje staat.

Wat doen jullie?
Als ik het mij goed herinner verdien jij ook serieus bovengemiddeld, hoe zou je dat dan uitleggen eigenlijk?
Want ik zou dat dan ook wel zeker aangeven in jouw geval, dat jouw loon niet representatief is voor het loon dat andere ouders hebben.
En ook dat zij niet zomaar moeten verwachten dat ze ooit hetzelfde loon gaan hebben.
Ik kom er nu (als volwassene) er ook steeds meer achter dat dingen die mijn ouders (die een serieuze boterham verdienen als zelfstandigen) makkelijk kunnen betalen, voor mij toch soms wel even nadenken is of het wel een financieel goede zaak is of niet :p
 
De onderbroken nachtjes van de laatste maanden beginnen zijn tol te eisen.
Rond middernacht eens wakker, rond 2u30 eens wakker en dan wakker vanaf 5u-5u30...Ik zit precies in een roes alsof ik 3 dagen in't weekend ben uitgegaan...
De kleinen heeft bronchitis gehad, tandjes komen uit en wordt verbaal. Kunnen da manneke weinig kwalijk nemen, maar de laatste tijd wordt het me soms wat te veel.

We delen de vermoeidheid met twee, dat lukt naar behoren. Maar ik begin op een punt te zitten dat ik mij moet beginnen forceren ofzo.
Ben een sociaal iemand, maar op een gegeven moment ben ik ook blij om me even af te zonderen en wat tot mezelf te komen. Sociaal overprikkeld ofzoiets. Mijn vriendin begint het na al die jaren wat in te zien hoe ik dan functioneer (lees antwoorden met ja, mhm, ok, ik kijk straks wel - van binnen me aant opjagen van "laat me gerust!). En dan komt er die kleinen bij die aandacht vraagt waardoor ik precies in een cirkeltje terechtkom. Ik wil dan gewoon gerust gelaten zijn. Als mijn vriendin dan eens iets zegt en ik reageer kort, vliegt ze meteen op...wat natuurlijk nog meer olie op het vuur is. Niet dat ik dan kwaad ben op haar, maar dat is zo mijn beschermingsmechanisme om alles op afstand te houden ofzoiets...Het is waarschijnlijk allemaal tijdelijk, maar veel kwalitatiefs hebben we niet aan elkaar en liefst van al zou ik in een vrij moment er alleen of met vrienden op uittrekken tegenwoordig...

Ik hoop dat ik hierin niet de enige ben, want ik voer deze monoloog al geruime tijd met mijn innerzelf...:shy:
 
ik denk dat een royale meerderheid van de ouders met jonge kinderen het zo ervaart hoor.
Ik nam op den duur ook de langste weg van het werk naar de crèche, gewoon om eens efkes ALLEEN te kunnen zijn. 😁
 
Gisteren met vrouw en dochter naar de Efteling geweest, dat vond ze wel fijn. Nog nét iets te klein om het allemaal bewust mee te maken, maar ze heeft er wel zichtbaar van genoten. Wel een merde om van de parking weg te rijden. Park sloot om 17u (wegens verstrengde maatregelen), dus een ganse parking op hetzelfde tijdstip leegrijden is vragen om miserie.
We zijn zaterdag geweest en idd bewust rond 16u vertrokken om die drukte te vermijden. Om dan bij buitenkomen te beseffen “ik heb er geen idee van waar de auto staat” 🤭 Gelukkig heeft m’n zoon een goeie oriëntatie.
 
ik denk dat een royale meerderheid van de ouders met jonge kinderen het zo ervaart hoor.
Ik nam op den duur ook de langste weg van het werk naar de crèche, gewoon om eens efkes ALLEEN te kunnen zijn. 😁

Zit wel in mijn karakter om mijn me-time nodig te hebben. Teveel prikkels kunnen nogal heavy overkomen bij mij.
Waarom ik plots enorm introvert kan worden. Om dan eventjes net het tegenovergestelde te moeten doen, vraagt nogal veel energie.

Onze kleinsten is ook 6 weken te vroeg geboren. En we waren, wel gepland, vroeger zwanger dan we aanvankelijk hadden gedacht.
Was nogal veel plots in korte tijd, inclusief corona, dat mijn hoofd precies niet overal even rap in mee was.
 
Pittig weekend achter de rug. Jongste (wordt 2j op 1 jan) heel ziek en de vrouw ook. Ons oudste 4j gewoon een lichte hoest.

Ik heb er alles aan gedaan om het huishouden draaiende te houden. Boodschappen, wassen, koken, enz. En dan nog eens opstaan 's nachts voor de jongsten. Ik begin nu natuurlijk ook te sleren. Snotneus en een hoestje.

Als ik dan toch positief moet blijven, hopelijk zijn we er allemaal door tegen het kerstverlof zodat we dan eens goed de batterijen kunnen opladen. :smile:
 
Terug
Bovenaan