Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

De gynecoloog zei dat ze niet goed wist wat ze zag.
Uit de context gehaald misschien, maar een gynaecoloog die niet weet wat ze ziet, spreekt van een mola, maar het kan eigenlijk ook normaal zijn... Dat zou mijn vertrouwen niet echt wekken. Ik kan niet goed inschatten waar jullie mentaal staan, maar je kan natuurlijk altijd een second opinion vragen elders. Niet zozeer om beter nieuws te horen, maar eerder om zekerheid te hebben. Niet elke gynaecoloog is even goed en zwangerschappen zijn een specialisatie op zich (die de meeste artsen niet volgen).

In ieder geval heel veel sterkte gewenst.
 
Laatst bewerkt:
Onze tienjarige heeft ook last van depressieve/zwarte momenten.
Heel veel herkenbaar in je post. Frappant dat het zoeken en vinden van hulp ook zo moeizaam gaat. Je lijkt jezelf daar kwalijk voor te nemen (cfr "on us"), maar dat is niet echt nodig denk ik. Het is een moeilijke weg en soms moet je doorzetten. Maar het is op voorhand natuurlijk niet evident om in te schatten wat er werkt en wat niet. Het belangrijkste is dat je ermee bezig bent, denk ik.
 
Net te horen gekregen dat de opvang dicht moet omwille van een hoogrisico contact. We hebben zelf geen opvang. Is dat dan tijdelijke werkloosheid dat je moet aanvragen?
 
Uit de context gehaald misschien, maar een gynaecoloog die niet weet wat ze ziet, spreekt van een mola, maar het kan eigenlijk ook normaal zijn... Dat zou mijn vertrouwen niet echt wekken. Ik kan niet goed inschatten waar jullie mentaal staan, maar je kan natuurlijk altijd een second opinion vragen elders. Niet zozeer om beter nieuws te horen, maar eerder om zekerheid te hebben. Niet elke gynaecoloog is even goed en zwangerschappen zijn een specialisatie op zich (die de meeste artsen niet volgen).

In ieder geval heel veel sterkte gewenst.
Exact wat ik tegen mijn vriendin zei... Haar eerste woorden waren ook meteen "oei, dit ziet er niet goed uit he". En dan "ja, het zou er zo niet mogen uitzien, maar het is nog wat vroeg, het kan aan mijn echo toestel liggen, het kan een mola zijn, doe een bloedafname en kom volgende week terug".

Ik sprak ook over een second opinion...
 
Een andere vraag: hoe staan jullie tegenover het betrekken van je kinderen in de gezinsfinancien? Daar zitten mijn vrouw en ik op een redelijk verschillende golflengte.

Wat mij betreft leren de kinderen best zo vlug als mogelijk iets over de kost van het leven en wat alles grosso modo kost dat we aankopen. Mijn dochter (11) is een kind dat weet wat beter verzwegen wordt tegen onbekenden en daar kan je dus al iets in vertrouwen tegen zeggen. Wat mij betreft mag ze dus weten wat we ongeveer verdienen, maar ook hoeveel per maand we ruwweg uitgeven aan vanalles en zelfs wat een groepsverzekering/SSV is en waarom ze daardoor zich geen zorgen (financieel) als ik plots zou doodgaan.

Mijn vrouw wil zelfs nog niet dat de dochter weet hoeveel er op haar eigen spaarboekje staat.

Wat doen jullie?

We proberen de kinderen nu al aan te brengen dat geld niet zomaar komt en dat ze niet alles kunnen hebben.

Met oudere kinderen zie ik niet in waarom zij mijn loon niet mogen weten of weten hoeveel we lenen voor de woning. Mijn ouders zijn daar zelf altijd open over geweest.

Anderzijds interesseerde het mij als tiener niets en ben ik er ook liever niet dan wel mee bezig.
 
Uit de context gehaald misschien, maar een gynaecoloog die niet weet wat ze ziet, spreekt van een mola, maar het kan eigenlijk ook normaal zijn... Dat zou mijn vertrouwen niet echt wekken. Ik kan niet goed inschatten waar jullie mentaal staan, maar je kan natuurlijk altijd een second opinion vragen elders. Niet zozeer om beter nieuws te horen, maar eerder om zekerheid te hebben. Niet elke gynaecoloog is even goed en zwangerschappen zijn een specialisatie op zich (die de meeste artsen niet volgen).

In ieder geval heel veel sterkte gewenst.
Een second opinion kan zeker maar beweert gij nu echt dat niet alle gynaecologen een specialisatie zwangerschap hebben gevolgd?
 
Een second opinion kan zeker maar beweert gij nu echt dat niet alle gynaecologen een specialisatie zwangerschap hebben gevolgd?
Ik ben ook geen expert maar in Engeland was er wel verschil tussen de Gyn en de Ob-gyn. Het ‘obstetrician’ deel was specifiek voor zwangere vrouwen. Als ‘gewone’ patiënt vloog je steevast bij de gyn.
 
Ik ben ook geen expert maar in Engeland was er wel verschil tussen de Gyn en de Ob-gyn. Het ‘obstetrician’ deel was specifiek voor zwangere vrouwen. Als ‘gewone’ patiënt vloog je steevast bij de gyn.
Hier is de naam van de specialisatie voor gynaecologen: gynaecologie-verloskunde. (En ook in de beschrijving van alle vakken worden beide termen steeds samen gebruikt).
Het zou me zwaar verbazen dat dat onderscheid daar dus nog gemaakt wordt.
 
Hier is de naam van de specialisatie voor gynaecologen: gynaecologie-verloskunde. Het zou me zwaar verbazen dat dat onderscheid daar dus nog gemaakt wordt.
Mijn dokter was alleszins niet de meest… vertrouwen opwekkend mens. Bij baby 1 was de kleinen 11 dagen te vroeg (2 januari) en heb ik op mijn kraambed onder mijn voeten gekregen ‘hoe kan dat nu?’ Weet ik veel, gij zijt de dokter.
Baby nummer 2 was mijn baarmoeder aan het scheuren en heeft hij mij twee keer terug naar huis gestuurd met de boodschap ‘vandaag geen baby’ tot ik rechtstond en er letterlijk een plas bloed uitviel.
Misschien is het eerder een kwestie van wat hun ding is. Ze zullen allemaal wel een stukje hebben dat hen, ondanks de vele studie, minder ligt. Ik zou zeker niet twijfelen om een tweede mening te vragen. Dat hebben wij bij baby twee ook gedaan (al was het dan een spoed)
 
Ik ga zeker niet beweren dat alle gynaecologen ook goed zijn in hun job, dat is iets anders helaas. (En geldt voor alle specialisaties natuurlijk).
Als ge u niet goed voelt bij uw arts dan kan ik idd alleen maar aanraden om een second opinion te halen. Het kan zijn dat ge panikeert voor niets maar als uw zorgverlener u niet kan gerust stellen is dat evengoed een probleem.

Ik denk dat specialisten ook vaak niet stilstaan hoe iets overkomt. Voor hen is situatie x niet zo zeldzaam om tegen te komen dus misschien zijn ze die ene keer niet zo duidelijk/ uitgebreid in hun uitleg (niet eens bewust) maar als patiënt zonder kennis of ervaringen blijft ge dan achter met een vage uitleg.

Daarnaast is niet iedere arts goed in zijn patiënten lezen. Niet iedereen zijn zorgen of pijn staat op zijn gezicht te lezen. Het heeft makkelijk een jaar geduurd eer mijn gastro-enteroloog mij eigenlijk geloofde als ik mijn pijn beschreef :cautious:. Ik heb zelf ook liefst de boodschap rechtuit en gedetailleerd terwijl andere mensen een zachtere aanpak nodig hebben 🤷‍♀️
 
Laatst bewerkt:
Een second opinion kan zeker maar beweert gij nu echt dat niet alle gynaecologen een specialisatie zwangerschap hebben gevolgd?
Ja. Een algemene vorming zit er uiteraard wel in. Maar voor een deftige kennis van bijvoorbeeld herkennen van problemen bij de foetus, misgroeing van de placenta, 20-weken echo,... zijn er extra specialisaties. Net zoals er specialisaties zijn voor oncologische aandoeningen in en rond de baarmoeder. Als je een normale zwangerschap doorgaat, zal een "gewone" gynaecoloog even goed zijn, begrijp me niet verkeerd. Maar van zodra er iets is, zoek u een specialist. Een goeie gynaecoloog zal dat ook aangeven. Maar "gohja, misschien mola, misschien ook niet, misschien curettage, maar misschien is alles OK" zegt ook al genoeg, zou ik zeggen.

edit: er is -voor zover ik weet- geen aparte certificatie of classificatie voor artsen die zo'n specialisaties volgen. Maar de artsen die het wel hebben gevolgd, pakken daar over het algemeen graag mee uit. En ergens misschien ook terecht.
 
Ja. Een algemene vorming zit er uiteraard wel in. Maar voor een deftige kennis van bijvoorbeeld herkennen van problemen bij de foetus, misgroeing van de placenta, 20-weken echo,... zijn er extra specialisaties. Net zoals er specialisaties zijn voor oncologische aandoeningen in en rond de baarmoeder. Als je een normale zwangerschap doorgaat, zal een "gewone" gynaecoloog even goed zijn, begrijp me niet verkeerd. Maar van zodra er iets is, zoek u een specialist. Een goeie gynaecoloog zal dat ook aangeven. Maar "gohja, misschien mola, misschien ook niet, misschien curettage, maar misschien is alles OK" zegt ook al genoeg, zou ik zeggen.

edit: er is -voor zover ik weet- geen aparte certificatie of classificatie voor artsen die zo'n specialisaties volgen. Maar de artsen die het wel hebben gevolgd, pakken daar over het algemeen graag mee uit. En ergens misschien ook terecht.

Weet jij wel hoe een echo van 6 weken eruit ziet?
En dat is dan nog eens afhankelijk van het toestel dat de gynaecoloog gebruikt.
Neen, ik vind dat niet raar dat op die termijn de gyn ook niet goed weet wat er wel of niet ziet. 🤷🏼

 
Ik kan je met 100% zekerheid zeggen dat daarvoor specialistische opleidingen bestaan. Je geeft zelf ook een URL van een praktijk die zich toespitst op zwangerschapsecho's.
Maar dat geloof ik gerust!
Ik vind het alleen niet perse getuigen van onbekwaamheid als een dokter op 6 weken zegt dat er onduidelijkheden zijn.
Zelf heb ik bvb spina bifida, dus ik wist dat ik op 20 weken doorverwezen zou worden daar naar uz Gent voor die echo bvb. Meer gespecialiseerd + beter materiaal.
 
Maar dat geloof ik gerust!
Ik vind het alleen niet perse getuigen van onbekwaamheid als een dokter op 6 weken zegt dat er onduidelijkheden zijn.
Zelf heb ik bvb spina bifida, dus ik wist dat ik op 20 weken doorverwezen zou worden daar naar uz Gent voor die echo bvb. Meer gespecialiseerd + beter materiaal.
Dan begrijp ik niet goed wat je wil zeggen, denk ik :) PM maar anders, kwestie van het topic niet te vervuilen.
 
De vrouw had een groot lot Playmobil op de kop kunnen tikken en we hebben dit voor sinterklaas gegeven. Het grootste lawaai in huis (zoon nr 2) de hele dag niet gehoord of gezien, te druk bezig met spelen. Hopen dat em er nog even zoet mee is
 
Ja. Een algemene vorming zit er uiteraard wel in. Maar voor een deftige kennis van bijvoorbeeld herkennen van problemen bij de foetus, misgroeing van de placenta, 20-weken echo,... zijn er extra specialisaties. Net zoals er specialisaties zijn voor oncologische aandoeningen in en rond de baarmoeder. Als je een normale zwangerschap doorgaat, zal een "gewone" gynaecoloog even goed zijn, begrijp me niet verkeerd. Maar van zodra er iets is, zoek u een specialist. Een goeie gynaecoloog zal dat ook aangeven. Maar "gohja, misschien mola, misschien ook niet, misschien curettage, maar misschien is alles OK" zegt ook al genoeg, zou ik zeggen.

edit: er is -voor zover ik weet- geen aparte certificatie of classificatie voor artsen die zo'n specialisaties volgen. Maar de artsen die het wel hebben gevolgd, pakken daar over het algemeen graag mee uit. En ergens misschien ook terecht.
Ja, er zijn bijkomende opleidingen (postgraduaten, permanente vorming) al heb ik nooit gezien dat daarmee uitgepakt werd. Die mensen werken meestal al in gespecialiseerde centra waar zo'n zaken vanzelf naartoe gestuurd worden door hun behandelende gynaecoloog.
Maar gij beweerde dat gynaecologen Tout court niet per se ervaring hadden met zwangerschappen. Dat is iets helemaal anders dan extra vormingen voor gespecialiseerde situaties hé.

Nu, de gynaecoloog in dit verhaal deed helemaal niets verkeerd: 6 weken is zeer vroeg om een echo te doen (normaal is het 9 weken tenzij reeds in behandeling voor een fertiliteitstraject bv.). En de echo is afwijkend dus is er een bloedonderzoek voorgeschreven en een nieuwe echo geschreven voor de week erna. Ze heeft besproken wat de mogelijkheden zijn van het onverwacht beeld maar er is geen enkele reden om nu te gaan doorsturen naar een gespecialiseerdere gynaecoloog. Ja de kans bestaat dat het afstevent op een miskraam, de kans bestaat dat het een mola zwangerschap is. Daar is helaas niets aan te doen. Het is nu niet duidelijk maar zal dat bij de volgende echo hoogstwaarschijnlijk wel zijn (en indien niet, dat is de moment voor verder onderzoek).

En ik klink misschien ongevoelig maar ik versta absoluut de hel waarin ge zit als verwachtende ouders dan hé, ik heb zelf dagen afgeteld naar een telefoontje van de resultaten van bloedonderzoeken of een nieuw onderzoek, maar soms zit er niets anders op dan die resultaten af te wachten hé. Maar "Ik weet het niet" zeggen als arts is geen teken van incompetentie. Ik heb liever een arts die toegeeft dat ze iets willen nakijken/meer onderzoeken nodig hebben dan iemand die maar halfzeker is maar toch vasthangt aan 1 idee.


Mulan haar link is trouwens een Hollands centrum. Zo'n centra zijn hier niet direct in Vlaanderen of het gaat over pretecho's. Niet waar gij het over hebt.
 
Maar "Ik weet het niet" zeggen als arts is geen teken van incompetentie.
Zal dan eerder een persoonlijke ervaring zijn (waar ik niet verder op in wil gaan), maar "ik weet het niet" gevolgd door het ergste dat je kan denken, maar dan toch mogelijk ook weer niet... dat kietelt mijn op een slechte manier. Dan heb ik direct genoeg.
 
Terug
Bovenaan