Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Ale weeral een verkoudheid cadeau gekregen van de dochter, ge zou denken dat ge in uw dertiger jaren wel iet of wat weerstand hebt tegen snot maar niets blijkt minder waar.

Heel fijn ook in COVID tijden :unsure:
 
Ale weeral een verkoudheid cadeau gekregen van de dochter, ge zou denken dat ge in uw dertiger jaren wel iet of wat weerstand hebt tegen snot maar niets blijkt minder waar.

Heel fijn ook in COVID tijden :unsure:
Hier had ik er een maand geleden zelf veel last van, de laatste weken is het beter. Alleen de jongste is nu nog verkouden.

Ik kan mij maar troosten met het feit dat het goed is dat ik nu nog wat ziektes op doe en wat weerstand behoud. Het zou wel eens kunnen dat de weerstand van sommige. Verzwakt gaat zijn na die steriele COVID periode. Maar daar zouden wij hier geen last van mogen hebben.

Elk nadeel heb zijn voordeel.
 
Paps is hier zo eentje die van tijd tot tijd de revue passeert. Of “daddy” op z’n Peppa Pigs Brits.
 
Hier is het papa, pap, dad en soms passeert mijn voornaam ook wel is. Dat laatste dan ook altijd met een bepaalde attitude :unsure:

En na 4 weken dacht ik dat mijn verkoudheid voorbij was, begin ik weer te snotteren :sop:
 
Waarom de keuze voor wasbare luiers? Is dat puur ecologisch dan?

Als de kleinen een pamper vol schijt waarbij ik die chirurgisch moet zien te verwijderen ben ik al content dat ik heel dat boeltje gewoon in de vuilbak kan gooien.

Hij zit nu in een fase waarbij de benen stilhouden moeilijk is en hij voldoende kracht heeft om het mij serieus moeilijk te maken.

5087-E146-903-D-4-AFF-A008-52-BC48-A22980.jpg



Deze week alles van Pampers 2+2 gratis, mooie aanbieding denk ik.
 
Hier zitten we met probleem dat de kleine de trap ontdekt heeft, en we kunnen geen hekje hangen want het is een open trap. Voorlopig zetten we hele boel dozen ervoor, maar ga toch eens moeten zien voor oplossing.
De trap is in de bij keuken, we hadden al gekeken voor hekje te hangen naar de keuken. Maar ons hekje is te klein in breedte :(

Hij is nu zo gegroeid dat hij aan de klinkt van de voordeur kan ( onze deur is recht in de woonkamer )
Nu maar elke keer op slot doen, vooral as de mama gaat werken wil hij mee.
De sleutel omdraaien weet hij ook al, op zo vlakken is da echt geen dommen voor zijn 1 jaar 3 maand.

Nu begint hem toch spontaner mama en papa te zeggen.
Slapen gaat ier ook al wat beter, nog niet super maar heeft veel last van de switch van het uur.

Gisteren eens mee gaan winkelen in de speelgoed winkel, meneer had er nie beter opgevonden dan alles uit de rekken te gooien :rofl:
 
Ook niet wat hoger op de trap tussen muur en trapleuning zo een klembaar traphekje?
De trap leuning zit rechts aan de muur en links is dat eigenlijk gewoon open.
Wij zouden daar graag een plaat voor zetten, maar denk niet dat mijn huisbaas dat zo leuk gaat vinden.
Dan zouden we een hekje kunnen doen.
 
De dochter mag terug eens thuisblijven ipv naar de onthaalmoeder omdat zij een valling heeft en gisteren koorts heeft gehad en de andere kindjes nu terug beter zijn...
Heel tof. En als je dan naar de schoonvader belt om dat te melden en daar dan ook nog eens de 7 zonden van Israël over u heen krijgt. Citaten als "ik blijf dat niet trekken als ze ziek is dat ze naar hier komt".
ff terzijde: de schoonfamilie doet heel veel voor haar. Ik heb niemand dus alle steun komt op hun schouders. En binnenkort wordt de schoonvader geopereerd dus dat zal ook meespelen. Enfin, goed begin van de week.
 
Laatst bewerkt:
Ouders en schoonouders komen in verschillende versies. Bij ons kunnen we niet rekenen op de schoonouders wat betreft baby/kindsitten voor een avondje, laat staan voor te blijven slapen (nog nooit gebeurd). Ze gaan één namiddag in de week om de kinderen om halfvier (van school), en letten er op tot 18u. That's it. Die verstaan ook hoegenaamd niet dat je als koppel ook wat tijd voor jezelf wil. Bij mijn ouders is dat iets beter, gelukkig, maar blijven slapen is ook onbespreekbaar. Wij zijn in de afgelopen 9 jaar als koppel juist één of twee keer weg geweest, waarvan één keer voor ons huwelijksreis. Maar dat was ook maximaal voor enkele dagen, langer als dat kan niet. Had heel wat voeten in de aarde om dat verkocht te krijgen.

Ik herinner me een grootvader aan de kleuterschool die X dagen per week zijn kleinkind kwam afhalen en geregeld stond te klagen tegen mij over het feit dat hij daar steeds moest zijn.
 
Hier staan de ouders en schoonouders te springen om ze bij te houden en zelfs te laten overnachten. We kussen onze beide pollekes daarvoor, want we gaan ze nog vaak nodig hebben.
 
De papa heeft zich vorige week een xbox aangeschaft, met een week verlof dacht ik er wel wat plezier aan te hebben maar de dochtertjes hebben al meer mogen amuseren daarmee xD
Dat terzijde, wel heel content van het Parental systeem dat Microsoft hanteert. Goed veel controle en overzicht, lekker makkelijk.
Alleen spijtig dat je verplicht een microsoft account moet hebben voor ieder kind (dus ook een mail).
 
Amai, amai...

Zaterdag tijdens de verzorging voor het badje geven door de dochter ondergespetterd door een explosief scheetje.

Gisteren tijdens de pamperwissel haar couveuse ondergescheten met projectielkak :eek2:
Liep in alle spleetjes en gaatjes de couveuse door tot op de grond.

Sappig! Maar we zien ze toch zo graag schattig boeleke :love:
 
Mijn schoonouders doen enorm veel voor de kinderen. Ze brengen & halen die veel van school/creche, ik kan wel mijn uren ietwat flexibel indelen maar er zijn natuurlijk ook grenzen. Mijn vrouw werkt in de zorg met shiften en heeft niet veel te kiezen. Ben enorm blij dat ik mijn kinderen niet 's ochtends en 's avonds moet dumpen in de opvang na school, ook financieel is dit een enorm gewin. In de vakanties zijn ze daar ook dikwijls (ze staan zelf in het onderwijs). Ze zorgen er ook voor dat wij toch nog ietwat een hobby kunnen uitoefenen. Enorm dankbaar met hun hulp, want als we dit niet hadden was ons leven toch een pak stresserender. Kinderen genieten toch ook echt van bij hun grootouders te zijn, ik ben blij dat ze zo'n goede band hebben. Blijven slapen is nu wel nog niet veel gebeurd, dat vermijden we toch - zeker nu ze nog klein zijn. We proberen ook wel wat te waken dat we ze niet overbelasten. Wij hebben ook wel chance dat mijn schoonbroer kinderloos is (en blijft), dus onze kinderen kunnen alle tijd 'opeisen' daar ze de enige zijn bij de grootouders.

Op mijn ouders kan ik veel minder rekenen, maar dat komt vooral door hun medische toestand helaas. Spijtig, want ze zijn zot van de kinderen. Anders had ik bij wijze van spreken elke dag een babysit.
 
Ja de schoonouders hier doen ook veel. Qua halen/wegbrengen naar de onthaalmoeder en ne keer laten slapen etc.
Alleen hebben ze bij mijn schoonmoeder MS geconstateerd en mijn schoonvader is medisch ziek (heeft chronische pijn ten allen tijde, heeft ook een neurostimulator in zijn rug). En binnen 2 weken wordt hij geopereerd aan zijn knie waardoor hij ook wegvalt als back-up voor 2 maanden. En hij heeft schrik voor die operatie. Dus daarmee dat hij zo gepikeerd reageerde.
Dus we gaan de schoonouders ook moeten ondersteunen in die periode.
 
Ouders en schoonouders komen in verschillende versies. Bij ons kunnen we niet rekenen op de schoonouders wat betreft baby/kindsitten voor een avondje, laat staan voor te blijven slapen (nog nooit gebeurd). Ze gaan één namiddag in de week om de kinderen om halfvier (van school), en letten er op tot 18u. That's it. Die verstaan ook hoegenaamd niet dat je als koppel ook wat tijd voor jezelf wil. Bij mijn ouders is dat iets beter, gelukkig, maar blijven slapen is ook onbespreekbaar. Wij zijn in de afgelopen 9 jaar als koppel juist één of twee keer weg geweest, waarvan één keer voor ons huwelijksreis. Maar dat was ook maximaal voor enkele dagen, langer als dat kan niet. Had heel wat voeten in de aarde om dat verkocht te krijgen.

Ik herinner me een grootvader aan de kleuterschool die X dagen per week zijn kleinkind kwam afhalen en geregeld stond te klagen tegen mij over het feit dat hij daar steeds moest zijn.

Da's echt erg :(
 
Hier is de dochter helemaal ontregeld uit de eerste snotvalling gekomen. Ochtenddutjes lukken voor geen meter meer. Middagdutjes ook een probleem en 's avonds mogen we er ook een uur voor uittrekken.
Dat ging nu steeds zo vlot, we konden ze gewoon 's morgens in haar bedje leggen en 2 minuten later sliep ze, nu niks meer mee aan te vangen.

We weten écht niet meer wat we nu nog kunnen doen. De typische "gecontroleerd huilen"-slaaptraining kunnen we zelf niet meer aan (hebben dit een tijd geleden geprobeerd, en het helpt wel wat maar ze is uiteindelijk nooit echt zelfstandig in slaap kunnen vallen). Ik heb vooral schrik voor de moment dat de grootouders er nog eens op moeten passen zonder dat wij thuis zijn (volgende maandag waarschijnlijk). Ik weet dat kinderen weerbaarder zijn dan je denkt, maar ge voelt u toch enorm schuldig dat ge uw kind niet deftig kunt laten slapen.
 
Terug
Bovenaan