Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Da’s met fertiliteitsproblemen ook zo, da’s precies nog steeds een groot taboe. Maar de wachtzaal op de fertiliteitsafdeling zat nochtans altijd stampvol. ‘t Is pas als je er zelf over begint te babbelen dat de verhalen bovenkomen. Wij zijn daar van in het begin heel open over geweest. Mijn dichte collega’s op de hoogte gebracht want door de hormonenbehandeling veranderde ik soms bijna in de hulk dus verzwijgen vond ik niet echt een optie 🙈 Ook vrienden en familie waren op de hoogte en ook nu maken we daar geen geheim van.

Hier ook via de fertiliteit maar op voorhand hier weinig mensen van de op de hoogte gebracht.
Het heeft allemaal toch een paar jaar geduurd en ik had geen zin om maandelijks te moeten vertellen dat het weer niet gelukt was, of als ik eens hoofdpijn had of een glas alcohol afsloeg moeten zeggen 'nee nee echt nog steeds niet zwanger hoor' . Toen het dan toch allemaal lukte had ik er geen probleem mee om er open over te babbelen tegen iedereen. 🤷🏼‍♀️
 
Da’s met fertiliteitsproblemen ook zo, da’s precies nog steeds een groot taboe. Maar de wachtzaal op de fertiliteitsafdeling zat nochtans altijd stampvol. ‘t Is pas als je er zelf over begint te babbelen dat de verhalen bovenkomen. Wij zijn daar van in het begin heel open over geweest. Mijn dichte collega’s op de hoogte gebracht want door de hormonenbehandeling veranderde ik soms bijna in de hulk dus verzwijgen vond ik niet echt een optie 🙈 Ook vrienden en familie waren op de hoogte en ook nu maken we daar geen geheim van.
Wel, hier was dat omgekeerd. Wij hebben gewoon bewust gewacht tot "de goeie moment" om aan kinderen te beginnen (ik was 31, mijn vrouw 30, dus zeker niet extreem laat ofzo). En dan hoor ik nadien van mijn ouders dat ze dachten dat het misschien niet lukte ofzo.
Als wij daar effectief medische problemen mee hadden, dan had ik hun dat waarschijnlijk wel gewoon laten weten...

Nu zijn er ook wel gradaties. Een bevriend koppel had ook moeilijkheden omdat de vrouw 1 of andere "aandoening" heeft dat ze te veel testosteron aanmaakt. Uiteindelijk merk je daar niks aan he, maar heel veel mensen maken dan wel plots van u "een halve vent". Dus daar snap ik het wel dat je dat niet te openlijk zegt. Idem met vrouwen die te vroeg in menopauze komen, je kan daar niks aan doen, maar het geeft wel automatisch een stigma.
Over het algemeen vind ik de oorzaken bij vrouwen ook wel "erger" dan een man die gewoon moet zeggen "mijn sperma is niet actief genoeg".
 
Hoe staan jullie tov hobbies voor de kinderen waar ze zelf geen vragende partij voor zijn?
Verplicht naar de jeugdbeweging ofzo dan?

Hier die discussie gehad onlangs, oudste zoontje (6 jaar) heeft 3x geprobeerd en vindt het niet leuk.
Mijn vrouw is van mening dat we hem moeten dwingen om te blijven gaan, 'hij zal het op den duur wel leuk vinden' en 'hij is te jong om daar al een deftige/eigen mening over te hebben'.

Ik was daar niet mee akkoord, hij gaat niet meer en zal volgend jaar nog eens proberen.
 
Hoe staan jullie tov hobbies voor de kinderen waar ze zelf geen vragende partij voor zijn?
Voorbeeld?

Hier nog niet echt aan de orde, maar: Van ons moet ze proberen en even volhouden (bvb 3X zoals hierboven), maar daarna zal ik ze niks opdringen.

Andersom geldt het wel, als madam specifiek vraagt om iets, en dat kost mij geld, moet ze het ook uitdoen.
Voorbeeld: Madam moest en zou kleuter paarden les hebben, mij goed, maar ze zal godverdomme ook elke les doen 😡. De snoodaard heeft dan maar gezorgd dat ze geopereerd moest worden, en nu mag ze niet paardrijden 🤷‍♂️

(just kidding eh, ze doet die lessen met plezier, operatie is wel echt trouwens)
 
Nee, nog geen concreet voorbeeld of zo, maar hij wordt er 6. Dus dachten we aan iets van jeugdbeweging of zo, maar hij maakt zich écht ni graag vuil, dus een ksa of een scouts is een slecht idee dan :lol:

muzikaal zou ik hem wel iets gunnen maar heeft er ook nooit interesse in getoond. Mss iets van sport, maar ook daar, geen vragende partij om es te gaan voetballen of zo. Trampoline springen doet ie wel graag.
 
Hoe staan jullie tov hobbies voor de kinderen waar ze zelf geen vragende partij voor zijn?

Ik vind dat ze wel iets moeten doen, maar wat daar zijn ze vrij in. Als ze zelf niets vinden kan je maar dingen voorstellen. Zit nu zelf enkel met een 3-jarige maar zelfs daar vragen we het aan. Je weet natuurlijk wel wat hij graag doet en waar je het dus naar kan sturen.
 
Nee, nog geen concreet voorbeeld of zo, maar hij wordt er 6. Dus dachten we aan iets van jeugdbeweging of zo, maar hij maakt zich écht ni graag vuil, dus een ksa of een scouts is een slecht idee dan :laugh:

muzikaal zou ik hem wel iets gunnen maar heeft er ook nooit interesse in getoond. Mss iets van sport, maar ook daar, geen vragende partij om es te gaan voetballen of zo. Trampoline springen doet ie wel graag.
Onze oudste (5 en half) doet “kleuterinitiatie” wat eigenlijk een mix is van knutselen, tekenen, zingen, dansen,.. 1 uur per week. Dit ook als probeersel zodat hij kan aangeven wat hij daarvan het leukst vindt en eventueel volgend jaar meer specifiek kan doen.
Dat was een groot succes van de eerste les “hier wil ik duizend keer naartoe en waarom duurt dat zo kort?!”.

Bij zijn zus (3 en half) was het wat riskanter want geprobeerd met kleuterdans, wat al veel specifieker is. De eerste les was een ramp en wou ze absoluut niet mee doen. Dus we vreesden dat het niets voor haar zou zijn en we na 3 pogingen zouden moeten stoppen. De tweede les was totaal tegenovergestelde waarbij de lesgeefster nadien zelf zei dat ze na de eerste les nooit verwacht had dat het goed zou komen.

Volgend jaar wil ik proberen de zoon bij de scouts te laten starten; da’s achter de hoek en dochtertje van de buren gaat er ook. Dat kan sowieso wel helpen; rondhoren of hij samen met een klasgenootje ofzo iets kan doen.

Hoewel die van ons ook niemand kenden op initiatie en dans.
 
Hoe staan jullie tov hobbies voor de kinderen waar ze zelf geen vragende partij voor zijn?
Voorlopig:
Alles aanbieden maar niks dwingen. Jeugdbeweging heb ik vroeger bvb gedaan, maar dat is een enorm pest-gevoelige omgeving. Ook de meeste teamsporten waren niet aan mij besteed.

Het gaat hier eerder over het verbieden van sommige hobbies. Ik zou bvb liever niet hebben dat onze dochter gaat paardrijden.
 
En zijn daar dan bijvoorbeeld bepaalde redenen voor?
1) Gevaarlijk. Ik ken relatief veel mensen persoonlijk die echt serieuze verwondingen hebben overgehouden aan een paard.
2) Duur :p
3) Als je dan een paard hebt, en de interesse zakt, dan is dat heel zielig voor dat dier. Het is 1 van de weinige hobbies waar "afhaken" een veel grotere impact heeft.
de dochter wil een paard in de hof
de moeder wil een jaguar op de oprit

en gij zijt de ezel die alles betaalt? :laugh:
Maar die Jaguar die de moeder wil, wil de vader ook ze :D
 
Pff, die "terrible two's" steken mij tegen.
Nee, je mag niet van papa zijn wijn drinken --> tantrum
Nee, dat pilletje is voor papa --> tantrum
Nee, je mag onze huisgenoten nog niet wakker maken, het is 5u45 --> tantrum --> huisgenoten toch wakker

Zo ... vermoeiend... Heb deze morgen mijn stem verheven uit frustratie maar dat helpt uiteraard niks.

Ze heeft zichzelf wel al een paar keer in de hoek gezet met een kussentje om op te liggen omdat ze zichzelf niet flink vond, dan moet ik mijn lach inhouden :D
 
Hoe staan jullie tov hobbies voor de kinderen waar ze zelf geen vragende partij voor zijn?

Als ze klein zijn, zijn ze niet snel vragende partij denk ik? Ik heb nr1 naar kleuterturnen gestuurd omdat hij nogal bang is en niet durft te proberen (klimmen, springen, glijbaan...). In de hoop dat dat hem wat zelfvertrouwen zou geven (ja trouwens, het is nog genen held maar hij kan toch al een pak meer :')).

Muziekschool zal er wss ook van komen omdat ze zelf heel graag liedjes en muziek hebben. Dus of dat dan eigen vraag is :').

Jeugdbeweging zullen we waarschijnlijk ook proberen maar als het hem echt niet afgaat ga ik ze niet blijven dwingen. Alleen moeten ze wel een degelijk aantal keren proberen.

Maar zeker nr1 is nogal meegaand dus denk niet dat dat snel zal tegenslaan.
 
Als ze klein zijn, zijn ze niet snel vragende partij denk ik? Ik heb nr1 naar kleuterturnen gestuurd omdat hij nogal bang is en niet durft te proberen (klimmen, springen, glijbaan...). In de hoop dat dat hem wat zelfvertrouwen zou geven (ja trouwens, het is nog genen held maar hij kan toch al een pak meer :')).

Muziekschool zal er wss ook van komen omdat ze zelf heel graag liedjes en muziek hebben. Dus of dat dan eigen vraag is :').

Ik heb soms het gevoel dat ik mijn kinderen tekort doe als ik het internet zie en rondhoor bij vrienden. 12 hobbies op 6 dagen tijd en op zondag een dikke familieuitstap.

Maar binnenkort kunnen ze kleuterzwemmen, dat moet ook wel tellen voor levenspunten, nee?
 
Terug
Bovenaan