Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Heimlich-maneuver-baby-or-infant-under-one.jpg


Stap 1 bij kans op verstikking. Baby op één arm leggen (je kan ook zelf zitten en dan kindje tussen je benen en ondersteunen met die ene arm), hoofdje zo laag mogelijk en dan op rug/tussen schouderbladen kloppen.

Verstikking in eten is altijd een bepaald risico, maar als je zorgt dat de stukjes niet rond zijn (druiven halveren, beter reepjes wortel zoals hierboven dan schijfjes, ...) is de kans enorm klein dat het de hele luchtpijp blokkeert.
 
Ik had ze instinctief al uit haar stoel gehaald en boven de afwasbak in de keuken gehangen. Stuk kwam er echter niet uit, ze gaf vooral veel speeksel op. Het stuk zal wel net klein genoeg zijn geweest om in haar maag te geraken, maar het zal haar wel hebben geïrriteerd.

Heb ook al gelezen dat als ze effectief verstikken, dat ze niet kunnen hoesten (of toch heel zacht) en dat ze al heel snel verkleuren. Dat was gelukkig niet het geval, maar dan lees je even later dat verstikking een belangrijke doodsoorzaak is bij kinderen onder 4 jaar.
Klopt, bij verstikking stopt het hoesten en dat is heel snel veel angstaanjagender dan verslikking.
En het is een belangrijke doodsoorzaak, maar dat komt simpelweg omdat kindersterfte laag ligt en je dus nog vooral naar "externe" doodsoorzaken kijkt. En eten is nu eenmaal iets dat ze elke dag doen...

Om het in cijfers uit te drukken. In 2017 stikten 0.25 per 100000 kinderen. Dus 0.00025% van de kinderen sterft door verstikking.
 
Klopt, bij verstikking stopt het hoesten en dat is heel snel veel angstaanjagender dan verslikking.
En het is een belangrijke doodsoorzaak, maar dat komt simpelweg omdat kindersterfte laag ligt en je dus nog vooral naar "externe" doodsoorzaken kijkt. En eten is nu eenmaal iets dat ze elke dag doen...

Om het in cijfers uit te drukken. In 2017 stikten 0.25 per 100000 kinderen. Dus 0.00025% van de kinderen sterft door verstikking.
Als je kind stikt door je versgemaakte fruitpap, dat is iets wat je jezelf nooit kan vergeven. Dus gelukkig is het goed uitgedraaid. ;)
 
Ik heb mijn kleinste al serieus weten te verslikken, met ambulance rit en gastroscopie erbij, ze was toen dik 1 jaar.
Die bovenstaande handelingen hebben ze op spoed ook uitgevoerd, en ze kloppen HARD op zo een kleine, ik zou zo hard nooit op mijn eigen kind hebben durven kloppen. Ik zou zo hard zelfs niet durven kloppen op mijne vent zijn rug. Dat was ziek om naar te kijken (ze hadden me ook gevraagd om buiten te gaan maar dat heb ik geweigerd).

Het kind heeft er ook niks uit geleerd, ze vreet nog altijd elke maaltijd alsof ze al een halve week geen eten heeft gekregen.
 
Ik heb mijn kleinste al serieus weten te verslikken, met ambulance rit en gastroscopie erbij, ze was toen dik 1 jaar.
Die bovenstaande handelingen hebben ze op spoed ook uitgevoerd, en ze kloppen HARD op zo een kleine, ik zou zo hard nooit op mijn eigen kind hebben durven kloppen. Ik zou zo hard zelfs niet durven kloppen op mijne vent zijn rug. Dat was ziek om naar te kijken (ze hadden me ook gevraagd om buiten te gaan maar dat heb ik geweigerd).

Het kind heeft er ook niks uit geleerd, ze vreet nog altijd elke maaltijd alsof ze al een halve week geen eten heeft gekregen.
Ik heb ook ooit iemand moeten (proberen) te reanimeren (maar kon niets meer helpen). Dan doe je uw uiterste best voor hartmassage, ik wist dan al dat je redelijk hard moet duwen.
Komt de MUG daar aan met zo'n apparaat, en zie je dat apparaat echt makkelijk dubbel zo hard duwen als wat je zelf als hard aanvoelde... Dat was echt even schrikken.

Nog een handig punt rond verstikking: Heimlich enkel uitvoeren als uw kind ouder is dan 1 jaar én als last-resort. Je gaat namelijk 100% zeker de ribben breken.
 
Ff iets anders:

Sinds gisteren is de stoelgang van de dochter heel donker (zwart). Typisch is dat een symptoom van een inwendige bloeding of een ijzer-teveel, maar ze heeft nu ook wel toevallig voor de eerste keer braambessen gegeten. Iemand een idee of die braambessen daarvoor zorgen?
 
Ff iets anders:

Sinds gisteren is de stoelgang van de dochter heel donker (zwart). Typisch is dat een symptoom van een inwendige bloeding of een ijzer-teveel, maar ze heeft nu ook wel toevallig voor de eerste keer braambessen gegeten. Iemand een idee of die braambessen daarvoor zorgen?
Weetjes over gekleurde stoelgang

Kan wel van die braambessen zijn hoor. De eerste keer dat onze dochter rode bieten at gaan we ook niet vergeten. :laugh:
 
En dan zie je reclame verschijnen voor die nieuwe film Red Sandra, waarin een vader door het vuur gaat tegen de farma-industrie om zijn terminaal zieke dochter te laten behandelen. Ik betwijfel of ik het droog ga kunnen houden tijdens die film, nu ik zelf een dochter heb.
 
En dan zie je reclame verschijnen voor die nieuwe film Red Sandra, waarin een vader door het vuur gaat tegen de farma-industrie om zijn terminaal zieke dochter te laten behandelen. Ik betwijfel of ik het droog ga kunnen houden tijdens die film, nu ik zelf een dochter heb.
Kijk eens John Q. Een hoopje miserie ben je tijdens die film 😅. Ben net hetzelfde sinds ik vader ben.
 
Heb ook nog mijn zoon op mijne knie moeten leggen (of uw arm, zoals je wilt) om een brokje los te kloppen omdat hij aan het verstikken was. Ik blijf altijd heel kalm als er zich zoiets voor doet. M'n vrouw daarentegen heeft een pak meer ervaring als het op baby's en extreme situaties aankomt (reanimeren e.d.), maar bij onze kinderen kan zij moeilijk kalm blijven.

In other news: dit weekend naar de Ardennen getrokken. Voorafgaand een week met zelf ziek zijn en zieke kindjes, heel weinig slaap, rugpijn,... Vertrokken in volle spits. De kleinsten heeft heel de baan (2u30) geweend. Veel te kleine auto (de mijne ben ik kwijt, hence de rugpijn). Daar aangekomen. Gegeten en naar bed. Om 4u weer wakker door de kleinsten. Overdag gaan wandelen, weer de kleinsten continu geweend. Hij zit precies in een periode waarin hij enorm gefrustreerd is en heel veel wil duidelijk maken, maar nog niet kan spreken. 2de nacht was weer een ramp. Terugrit beide kindjes de hele weg geslapen.

En dan moest de werkweek nog starten. Allebei kapot.
 
Weetjes over gekleurde stoelgang

Kan wel van die braambessen zijn hoor. De eerste keer dat onze dochter rode bieten at gaan we ook niet vergeten. :laugh:
De onthaalmoeder heeft ons indertijd ook een heads up gegeven want ze had eens ouders gehad die in paniek waren en dachten dat er bloed in de stoelgang zat.

OT sinds vandaag geen baby meer in huis maar een dreumes. Beebje is vandaag 1 jaar geworden 👑 Gisteren feestje gehad met de meter en peter etc. Mijn zelfgemaakte verjaardagstaart viel niet bijzonder in de smaak. De druifjes hadden ‘t meeste succes 🤭
 
De onthaalmoeder heeft ons indertijd ook een heads up gegeven want ze had eens ouders gehad die in paniek waren en dachten dat er bloed in de stoelgang zat.

OT sinds vandaag geen baby meer in huis maar een dreumes. Beebje is vandaag 1 jaar geworden 👑 Gisteren feestje gehad met de meter en peter etc. Mijn zelfgemaakte verjaardagstaart viel niet bijzonder in de smaak. De druifjes hadden ‘t meeste succes 🤭
Ziet er best leuke taart uit.
 
Veel moed gewenst om je door de dagen te slepen! Wat bedoel je met "uitgewandeld op medisch vlak"?

Ons zoontje heeft ook veel last van oorontstekingen, de huidige lijkt nu na 12 dagen eindelijk ongeveer ten einde. Hij heeft 11 dagen (tot gisteren) koorts gehad.
De eerste koorts gemeten op zaterdag, denkende dat het een gewone verkoudheid was (snot, rode keel, oogonsteking, ...). Doorheen de week werd het alleen maar slechter. Vollen bak Perdolan en Nurofen. Donderdag naar huisarts en daar dus ook nog die dubbele oorontsteking vastgesteld, vrijdag naar de pediater, antibiotica gekregen en onmiddellijk beginnen toedienen. Uiterlijk zondagavond moest de koorts gedaan zijn maar maandag was de koorts nog niets gezakt. Opnieuw contact opgenomen met pediater, dus naast de antibiotica en Perdolan/Nurofen nog Clavelaanzuur erbij gegeven en Enterol om zijn maag wat te stabiliseren van al die medicatie. Dan nog neusje spoelen, vitamine D, ... Prop het allemaal er allemaal maar in. Man man.

Nu op aanraden van de pediater een afspraak gemaakt met de NKO-arts om wellicht buisjes te steken. Hopelijk doet dat (buiten aan de oorontstekingen) ook iets aan onze slapeloze nachten want ik ben ook volledig kapot. Vaak al vanaf maandag is het hier zombiemodus richting het weekend. Ik heb ook regelmatig wat tics nerveux van de vermoeidheid: kuiten, vingers en oogleden die oncontroleerbaar samentrekken. Staren naar mijn scherm. Hersenloze dingen doen zoals de choco in de frigo zetten zonder dat ik het besef maar onlangs ook iets waarbij het eigenlijk echt gevaarlijk was voor ons zoontje. Waarvan je achteraf denkt: "hoe is het mogelijk? Waar zat ik met mijn gedachten?". Niet verantwoord.

We zijn aan het kijken om 4/5 te werken maar omdat we ons van dag tot dag erdoor slepen, geraken we precies niet aan de lange termijnplanning. Binnen 3 weken eens een weekje verlof.

Te vroeg gejuicht hier. De koorts is teruggekeerd, nog tijdens zijn antibioticakuur.

Vanmorgen kon hij dus opnieuw niet naar de crèche door de koorts. Weer familiaal verlof moeten nemen (lang geleden dat ik mijn volledig loon eens gehad heb :unsure: ). Gelukkig nam de pediater ons ertussen vanmiddag. Na controle nog steeds diezelfde dubbele oorontsteking, de antibiotica aangevuld met clavulaanzuur bleek dus niet langer effectief. Niet gezond om zo lang met koorts te lopen dus onmiddellijk doorverwezen naar NKO-arts, waar hij ons voornam. Hij wou asap buisjes steken, dus mochten we onmiddellijk naar spoed om een covid-test te laten afnemen zodat hij morgen al geopereerd kan worden.

Zijn verminderde eetlust en slecht slaappatroon zijn daar wellicht allemaal aan gelinkt. Tijdens één van de onderzoeken zei een dokter dat hij al één en ander gewend moet zijn met zo'n constante druk in zijn oren. Als ik dan dacht aan sommige momenten dat ik 's nachts kwaad op hem geworden ben dan brak mijn vaderhart.

Enfin, morgen d-day. Het is dus allemaal wat in een stroomversnelling gegaan en wij zijn opgelucht dat er hopelijk licht is aan het einde van de tunnel. Sowieso zouden de oorontstekingen moeten verminderen, en we hopen stiekem ook dat het zijn slapen en eten verbetert.
 
Te vroeg gejuicht hier. De koorts is teruggekeerd, nog tijdens zijn antibioticakuur.

Vanmorgen kon hij dus opnieuw niet naar de crèche door de koorts. Weer familiaal verlof moeten nemen (lang geleden dat ik mijn volledig loon eens gehad heb :unsure: ). Gelukkig nam de pediater ons ertussen vanmiddag. Na controle nog steeds diezelfde dubbele oorontsteking, de antibiotica aangevuld met clavulaanzuur bleek dus niet langer effectief. Niet gezond om zo lang met koorts te lopen dus onmiddellijk doorverwezen naar NKO-arts, waar hij ons voornam. Hij wou asap buisjes steken, dus mochten we onmiddellijk naar spoed om een covid-test te laten afnemen zodat hij morgen al geopereerd kan worden.

Zijn verminderde eetlust en slecht slaappatroon zijn daar wellicht allemaal aan gelinkt. Tijdens één van de onderzoeken zei een dokter dat hij al één en ander gewend moet zijn met zo'n constante druk in zijn oren. Als ik dan dacht aan sommige momenten dat ik 's nachts kwaad op hem geworden ben dan brak mijn vaderhart.

Enfin, morgen d-day. Het is dus allemaal wat in een stroomversnelling gegaan en wij zijn opgelucht dat er hopelijk licht is aan het einde van de tunnel. Sowieso zouden de oorontstekingen moeten verminderen, en we hopen stiekem ook dat het zijn slapen en eten verbetert.
Specifiek over het vette stukje, kan ik het boek "Mild Ouderschap" van Nina Mouton aanraden. Al besef ik ook wel dat een boek lezen nu onderaan uw verlanglijstje staat.
Korte samenvatting:
1) Er is geen enkel kind dat als doel heeft om het leven van de ouders moeilijk te maken.
2) Je hebt geen lastig kind, uw kind heeft het lastig

Ik vond het ook eerst nogal "zever", maar ik moet eerlijk toegeven dat sinds ik die dingen voor ogen hou, de lastige momenten een pak minder irritant aanvoelen.
 
Wij hebben ook dat konijntje; paar keer al getest maar dat geeft (te) veel licht voor haar hebben wij de indruk, dus nooit echt in doorgegaan. Ze geeft er ook niet echt om hebben we indruk (dochter 3j). Niet dat we mogen klagen, maar was om in het weekend met zekerheid tot 7u15 te kunnen slapen ipv soms 6u45 ofzo. Jouw/jullie ervaring met dat 'teveel' licht?

In maart is nummer 2 hier. Bij den eerste waren we precies constant aan het 'voorbereiden'; kleren, kamer, babylijst, etc etc. Nu hebben wij het gevoel hier amper mee bezig te zijn, waarschijnlijk omdat alles er al is van de eerste.... Gewoon dozen maten 50/56 naar beneden halen, maxi-cosi/wieg/matraske/.. en aanverwanten zijn er al dus moet ge ook al niet kiezen.

Moesten er nog mensen met algemene tips zijn voor als nummer 2 er is, altijd welkom!. Pointers in de zin van babylijstzaken/aankopen of zaken dat ge na een jaar denkt 'dat hadden we mss zo gedaan, of daar hebben we in overdreven'.
Onze eerste dochter zal 3,5jaar zijn en ze heeft het wel redelijk goed door dat er een zusje bijkomt. Het is natuurlijk nog niet zover, maar ze snapt wel dat er een zusje in de buik zit en als we van die boekjes lezen over gezinsuitbreiding/familie, kan ze zelf vertellen hoe het binnenkort wordt. Nu is het nog plezant voor haar, maar we zullen zien eer het zover is :)
Hier sinds een tijdje sam het schaap geïntroduceerd bij onze dochter van 2 jaar. Wat een succes. Hadden het niet kunnen dromen maar ze slaapt, toeval of niet, vanaf de eerste dag tot de ogen open gaan en het lampje op groen springt om 6H40. In het begin had ze er wat schrik van omdat ze dacht dat het een echt schaapje was. Nu is het haar dikste vriend en wilt ze voor het slapen en bij het opstaan hem aaien en een kusje geven.
 
Hier sinds een tijdje sam het schaap geïntroduceerd bij onze dochter van 2 jaar. Wat een succes. Hadden het niet kunnen dromen maar ze slaapt, toeval of niet, vanaf de eerste dag tot de ogen open gaan en het lampje op groen springt om 6H40. In het begin had ze er wat schrik van omdat ze dacht dat het een echt schaapje was. Nu is het haar dikste vriend en wilt ze voor het slapen en bij het opstaan hem aaien en een kusje geven.
Sam het fucking schaap! Hoe kon ik die vergeten. Die ligt ook ergens.
Vanavond uithalen en in de kleinsten zijn kamer zetten. Kikker aan de kant.
 
Terug
Bovenaan