Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Nee, maar ze willen dan niet eten maar dan staan ze daar vlak voor bedtijd: ik wil een snoep of iets dergelijk want ik heb honger. En dan moet je nee zeggen en heb je een drama-kind om in bed te steken.
Ik wilde nog de vraag stellen of zich dat na enkele dagen "verhongeren" niet vanzelf oplost: of ze dan hun les niet geleerd hebben. Maar ik weet er eigenlijk het antwoord al op. :)
 
Wij zijn nu toch professionele hulp gaan zoeken voor het eetprobleem van onze 4 jarige.
Door een combinatie van een hoogsensitief karakter /mogelijks ASS en onze "strenge" (lees: eten wat de pot schaft) aanpak over eten, heeft die nu een heel moeilijke relatie met voeding. Gewoon één grote bron van stress nu. Zelfs in die mate dat die een uur voor het avondmaal letterlijk zit te braken bij de gedachte dat het wortelen gaan zijn.
Dus nu alleen nog maar eten dat we weten dat ze lust, en haar zelf laten kiezen wat/hoeveel ze eet. Gewoon effe alle druk en stress weghalen van tafel. Dat ging een week heel erg goed, maar uiteindelijk is mijn echtgenoot toch nog eens uitgevlogen op haar omdat ze weer amper at. Traantjes aan tafel, terug naar af. Hoe we daarna nog vooruit gaan moeten, geen idee, het zit nu zo diep geworteld.

Moest er iemand die situatie herkennen, voel u vrij om alle tips & tricks te PM'en :)
 
Geen professionele ervaring mee, dat eventjes benadrukken.

Maar hier "moet" ze 3 hapjes eten van me (ze is 3) maar hoe groot die happen zijn en van wat ze precies proeft, kiest ze zelf. Als ze brult dat ze niet wil eten, zeg ik gewoon rustig "3 hapjes en je bent klaar." dat werkt relatief goed. Soms is een hap letterlijk 1 maiskorrel, soms is dat precies 30gram lasagne op die theelepel 😁.

Wat ik wel al heb opgemerkt bij kleuters met ASS die ik professioneel wel onder mijn hoede had, was de aversie voor eten dat gemengd is of elkaar aanraakt.
Denk aan balletjes in tomatensaus, soep met vermicelli,... Daar blokkeerden die kinderen veel sneller op.

Als de dochter niet of nauwelijks wil eten: fine by me! Wat ze nadien nog kan krijgen is melk, soep (groentensoep of gaspacho gaat er hier altijd in) of fruit. Geen goedmakertjes om calorische defect aan te vullen dus. Dat lukt de volgende ochtend wel met de boterhammen 🤪

Ik gebruik thuis regelmatig zo een metalen "tray" om te stimuleren om toch te eten als er iets op het bord ligt dat ze niet lust. Dan is de rest niet "besmet" met imaginair vies eten 😉
 
Ja we hebben hier in het verleden al discussies gehad over letterlijk 1 erwt die ze toen moest proeven. Maar die laat zich niet overtuigen. Hoe dan ook mogen we dat nu dus niet meer doen, eerst terug bouwen aan een positieve relatie met eten. Het probleem is er ook altijd al geweest, het is niets nieuw. Ons jongste eet wel met veel smaak, we hadden gehoopt dat dat zou overslaan op de oudste maar helaas.

We zijn recentelijk wel overgestapt naar borden met vakjes, zodat ze niet meer een volledige maaltijd weigert omwille van 1 element. Dat lijkt inderdaad wel te helpen! Het zal wel iets van lange adem worden hier. Maar amai, moeilijke eter is een understatement hier :tongue:
 
Als ze weigert iets te proeven (maar ze heeft gewone kleuterkuren, geen eetproblemen) dan vraag ik wel vaak of ze het vast wil nemen en er eens aan likken.
Als het likken ok is, vraag ik of ze er op wil knabbelen, expliciet erbij vermeldend dat als ze het vies vindt, ze het gewoon uit mag spugen. Maar allemaal zonder druk of stress. Doet ze het wel? High five! Doet ze het niet: prima, volgende keer beter!
En ongeveer 50% van de keren eet ze dat stukje op, de andere helft spuugt ze het uit en krijgt ze alsnog een high five omdat ze het geprobeerd heeft.
 
Wij zijn nu toch professionele hulp gaan zoeken voor het eetprobleem van onze 4 jarige.
Door een combinatie van een hoogsensitief karakter /mogelijks ASS en onze "strenge" (lees: eten wat de pot schaft) aanpak over eten, heeft die nu een heel moeilijke relatie met voeding. Gewoon één grote bron van stress nu. Zelfs in die mate dat die een uur voor het avondmaal letterlijk zit te braken bij de gedachte dat het wortelen gaan zijn.
Dus nu alleen nog maar eten dat we weten dat ze lust, en haar zelf laten kiezen wat/hoeveel ze eet. Gewoon effe alle druk en stress weghalen van tafel. Dat ging een week heel erg goed, maar uiteindelijk is mijn echtgenoot toch nog eens uitgevlogen op haar omdat ze weer amper at. Traantjes aan tafel, terug naar af. Hoe we daarna nog vooruit gaan moeten, geen idee, het zit nu zo diep geworteld.

Moest er iemand die situatie herkennen, voel u vrij om alle tips & tricks te PM'en :)
Het is een moeilijke balans tussen druk uitoefenen, maar dan weer niet te veel omdat eten geen "gedoe" mag zijn. Ik wil niet dat ze later complexen krijgt met voeding. Het is en blijft een kind en een kind kan koppig zijn.
Ik heb ook vanalles geprobeerd en probeer nog nieuwe zaken uit. Wat bij mij werkt is "je bent 4 jaar oud, dus 4 hapjes".

Ik maak soms 2x eten klaar. 1 ding dat ze lust en het ander niet of iets nieuws. Zolang ze er van proeft ben ik al blij.
Daar komt dan ook onderhandelen bij te kijken. "ok eet daar 4 hapjes van(iets dat ze niet lust), maar dit (iets dat ze wel lust)moet wel op hé".
Het is geven en nemen hier.
 
Hier -gelukkig- geen moeilijke eters (3&5 jaar).

Ipv de klassieke papjes hebben we ze leren eten met de Rapley-methode. Geen idee of dat écht de reden is, maar toch blij dat eten altijd vlot gegaan is
 
Hier -gelukkig- geen moeilijke eters (3&5 jaar).

Ipv de klassieke papjes hebben we ze leren eten met de Rapley-methode. Geen idee of dat écht de reden is, maar toch blij dat eten altijd vlot gegaan is
Hier ook rapley, dus dat is helaas niet de magische formule 😂
 
Ik heb eentje dat niks eet en eentje dat echt alles eet, dus ik ga er toch van uit dat het niet volledig aan de opvoeding zal liggen :D
 
Door een combinatie van een hoogsensitief karakter /mogelijks ASS
Is autisme een taboe woord tegenwoordig?
Ik heb ASS moeten googlen, natuurlijk het woord 'kleuter' er bij want anders zou ik nooit een deftig resultaat krijgen :D.
Ik ken autisten en ik heb ze nog nooit ASS horen vermelden eigenlijk.
 
Is autisme een taboe woord tegenwoordig?
Ik heb ASS moeten googlen, natuurlijk het woord 'kleuter' er bij want anders zou ik nooit een deftig resultaat krijgen :D.
Ik ken autisten en ik heb ze nog nooit ASS horen vermelden eigenlijk.
"de autist" bestaat niet, daarom dat al ruim 10j de term "ASS" wordt gebruikt.
Beetje zoals "de mongool" nu een persoon met het syndroom van Down wordt genoemd, veranderen termen om een correcter beeld te scheppen.
(bij mongool wordt sneller gedacht aan iemand met het iq van een kleuter terwijl dat voor een flink deel totaal niet klopt bvb).
 
Is autisme een taboe woord tegenwoordig?
Ik heb ASS moeten googlen, natuurlijk het woord 'kleuter' er bij want anders zou ik nooit een deftig resultaat krijgen :D.
Ik ken autisten en ik heb ze nog nooit ASS horen vermelden eigenlijk.
Geen idee, mij kan het niet schelen hoe het genoemd wordt maar elke keer dat ik ergens "autistisch" zeg, dan krijg ik die correctie "ja maar seg dat is wel een spectrum he", dus nu noem ik het maar gewoon ASS om die opmerking te vermijden. Maar kijk, nu is het nog niet goed :laugh:
 
Ik vind het toch maar een rare afkorting om te gebruiken. Het is niet alleen bij de sick & twisted dat dit engels is voor een reet of bij de engelstaligen een ezel.
 
"de autist" bestaat niet, daarom dat al ruim 10j de term "ASS" wordt gebruikt.
Beetje zoals "de mongool" nu een persoon met het syndroom van Down wordt genoemd, veranderen termen om een correcter beeld te scheppen.
(bij mongool wordt sneller gedacht aan iemand met het iq van een kleuter terwijl dat voor een flink deel totaal niet klopt bvb).
10j bij een zeer kleine groep dan? Ik ken een paar mensen met autisme zeer goed en ik heb werkelijk nog nooit van die term gehoord.
Ze maken er ook nooit problemen van als ik het woord uitspreek. Al zeg ik nooit 'jij bent autist', maar eerder 'jij hebt autisme'.
En dat zijn dan mensen met autisme die zelfs naar een speciale school moesten.
Niet de verbasterde versie die men tegenwoordig heel graag aan elk moeilijk kind wilt toeschrijven.
 
10j bij een zeer kleine groep dan? Ik ken een paar mensen met autisme zeer goed en ik heb werkelijk nog nooit van die term gehoord.
Ze maken er ook nooit problemen van als ik het woord uitspreek. Al zeg ik nooit 'jij bent autist', maar eerder 'jij hebt autisme'.
En dat zijn dan mensen met autisme die zelfs naar een speciale school moesten.
Niet de verbasterde versie die men tegenwoordig heel graag aan elk moeilijk kind wilt toeschrijven.
Bij de hulpverleners inderdaad 😉
 
Mijn dochter drinkt normaal 180 ml. voor het slapengaan. Nu is dat al een tijdlang gestegen naar 210 ml. Maar de laatste dagen is die pas content na een whopping 360 ml. ... :crazy: Groeispurtje?
 
We hebben ons madammeke deze week uitgelegd dat ze, als hare konijnwekker wakker is, gewoon naar ons kamer mag komen i.p.v. te roepen in haar bed.
En nu gaat het al 4 ochtenden zo:
  • Babymonitor:
    • "PAPAAAAAAAAAA!!!!!!" of "MAMAAAAAAAA!!!!!"
    • <denk denk>
    • "Ah nee, je bent een grote meid, je mag naar de kamer van papa en mama gaan"
    • <denk denk>
    • "ja dat ga ik doen"
  • <komt naar ons kamer en langs papa of mama haar oor staan>
    • "PAPAAAAAAAAAA!!!!!!" of "MAMAAAAAAAA!!!!!"

Kapotgaan elke ochtend :laugh:.
 
"de autist" bestaat niet, daarom dat al ruim 10j de term "ASS" wordt gebruikt.
Beetje zoals "de mongool" nu een persoon met het syndroom van Down wordt genoemd, veranderen termen om een correcter beeld te scheppen.
(bij mongool wordt sneller gedacht aan iemand met het iq van een kleuter terwijl dat voor een flink deel totaal niet klopt bvb).
Slaagt toch op ook op niks uw uitleg: "het iq van een kleuter". Wat bedoelt ge daarmee?

Een normale kleuter heeft een normaal iq. De iq-test zelf wordt aangepast op leeftijd, maar de berekening en de verhoudingen en de verdeling blijft toch hetzelfde? :S:S:S

Er is trouwens weinig verschil in duidelijkheid of ge nu iemand een autist noemt of zegt "hij zit op het spectrum". Psychiaters die zich vervelen en dan maar wat oude termen gaan rebranden om hun boekje de DSM te promoten, ja.
 
Laatst bewerkt:
Verleden week waren de zijwieltjes van de fiets losgekomen. Ik zei tegen m'n dochter dat ze eventjes niet erop kon rijden omdat het te wiebelig is.
Ik herstel het dan....Een dag later onderweg naar school gaat ze naar een doodnormale volwassen fiets dat aan de kant is gaan voelen en duwen en zegt ze : "kijk papa, dat is wiebelig, dat is niet goed he".

ik: 🤦‍♂️
 
Slaagt toch op ook op niks uw uitleg: "het iq van een kleuter". Wat bedoelt ge daarmee?

Een normale kleuter heeft een normaal iq. De iq-test zelf wordt aangepast op leeftijd, maar de berekening en de verhoudingen en de verdeling blijft toch hetzelfde? :S:S:S

Er is trouwens weinig verschil in duidelijkheid of ge nu iemand een autist noemt of zegt "hij zit op het spectrum". Psychiaters die zich vervelen en dan maar wat oude termen gaan rebranden om hun boekje de DSM te promoten, ja.

ontwikkelingsniveau van een kleuter bedoelt ze. En ge ziet toch wel zelf in dat er een groot verschil is tussen iemand met autisme die niet zelfstandig kan functioneren en iemand die bv hogere studies doet maar ook de diagnose autisme kreeg. Het is net daarom dat ze die term zo niet meer gebruiken.
 
Terug
Bovenaan