Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Hier zijn we al maanden bijna wekelijks naar de huisarts aant gaan, elke keer "het lijkt ook echt alsof ze niet goed hoort".

"Ja, er zit wat vocht achter trommelvlies, hier antibiotica". Nu laatste keer gezegd "wij willen doorverwezen worden naar NKO".

Die kijkt 2 minuten, meet wat na. "Ja, uw dochter heeft waarschijnlijk al maandenlang een oorontsteking die niet geneest zonder buisjes hoor". Echt om zot van te worden dat huisartsen dan zelf niet die doorverwijzing adviseren. Volgende week operatie, en ik ben heel benieuwd hoe haar gehoor nadien gaat evolueren.
Heb je doorverwijzing nodig voor NKO?
Ik heb vandaag zelf een afspraak gemaakt voor half april bij een NKO.

Hopelijk merk je snel beterschap!
 
Even ventileren/ragen maar vandaag hadden we een klas (buitengewoon onderwijs)op bezoek op't werk met autistische kinderen. Hoe die leerkrachten sommige behandelden. Commentaar als "geen wonder dat je mama niet met jou durft buiten komen, je brengt ze in schaamte"

What the fuck man. Ik moest mij echt inhouden.

Oké het is niet altijd evident en waarschijnlijk soms/vaak frustrerend maar kies dan niet voor die sector als je zo gaat reageren. Echt waar, moest ik ooit te weten komen dat er een leerkracht zo tegen mijn kind spreekt
 
Even ventileren/ragen maar vandaag hadden we een klas (buitengewoon onderwijs)op bezoek op't werk met autistische kinderen. Hoe die leerkrachten sommige behandelden. Commentaar als "geen wonder dat je mama niet met jou durft buiten komen, je brengt ze in schaamte"

What the fuck man. Ik moest mij echt inhouden.

Oké het is niet altijd evident en waarschijnlijk soms/vaak frustrerend maar kies dan niet voor die sector als je zo gaat reageren. Echt waar, moest ik ooit te weten komen dat er een leerkracht zo tegen mijn kind spreekt
Dat had ik precies niet gedaan, en als ze nog wat commentaar geven had ik het zelfs opgenomen met de directie van de desbetreffende school. Respect is het minste wat er verwacht kan worden.
 
Bij de dochter in de klas zijn de meesten die starten nog niet op het punt dat ze al beseffen dat ze pipi moeten doen. Dus je staat volgens mij al voor op het gemiddelde hoor ;).
Structuur van een klas (vaste momenten) en het zien van andere kinderen kan ook wel stevig helpen.
Dat valt goed mee hier op school, maar ze hebben hier twee klassen van het eerste kleuter en daarover worden tijdens het jaar de instappers verdeeld. Er was zo'n wc-momentje, en dochterlief is heel flink het potje gaan proberen. Zonder plasje wel. Vijf minuten later stond ze weer aan de deur van het toilet met haar broek en pamperbroekje op haar enkels. 🙈 (weer zonder plasje)
 
Eentje ziek thuis. Dat wordt proberen van thuis te werken, op en af naar het werk zal er wellicht niet meer van komen mochten mijn ouders kunnen doorkomen. Ik denk ook dat ze gewoon oververmoeid is van school, maar daar krijg je misschien geen 38 graden koorts van.
 
Hier ook eentje ziek thuis. Gisteren belde de opvang, tijdens mijn derde dag op mijn nieuwe job. De baby heeft (opnieuw) impetigo, het doet de ronde in de opvang en er zijn 2 andere kinderen die het ook al hadden. Dinsdag had hij 1 plekje dat nog twijfelachtig was, intussen zijn er bijgekomen. Heeft geen koorts en geen andere klachten maar regels zijn dat ie niet mag gaan en eerst minstens 48u behandeld moet worden voor hij mag teruggaan.
Mijn man heeft vandaag een beurs voor het werk dus moeder is weer de sigaar. Mooie start 😑 Mijn schoonmoeder is net geopereerd aan haar knie dus zij kan ook niet inspringen en verder is ons netwerk (qua opvangen) beperkt.
Terwijl ik dit schrijf, denk ik ineens aan ‘opvang zieke kinderen’ via de mutualiteit, maar daarvoor ben ik voor vandaag wellicht al te laat en hebben we nog geen ervaring mee. Morgen zou mijn man kunnen thuisblijven bij de baby dus kan ik dan wat werken zodat ik toch aan mijn uren kom.
 
Mijn vrouw staat in het onderwijs en kan niet zomaar vrij nemen*, meestal zorg ik voor onze dochter als ze ziek is tijdens de schoolwerken. Daar tegenover staat wel dat mijn vrouw (bijna) altijd paraat staat tijdens de schoolvakanties.

*sociaal verlof kan wel, maar dat is onbetaald en ik kan tijdens het thuisblijven nog wel tussendoor proberen werken. Dat is moeilijk als je thuis bent en tegelijk voor de klas moet staan.
 
Terwijl ik dit schrijf, denk ik ineens aan ‘opvang zieke kinderen’ via de mutualiteit, maar daarvoor ben ik voor vandaag wellicht al te laat en hebben we nog geen ervaring mee. Morgen zou mijn man kunnen thuisblijven bij de baby dus kan ik dan wat werken zodat ik toch aan mijn uren kom.
Probeer toch eens. Al is het maar een halve dag opvang dat je hebt, het is ideaal dat je het eens kan testen als het nu minder noodzakelijk is en je toont je goeie wil aan je nieuwe werkgever door deze namiddag toch nog te gaan + je man moet morgen dan niet per se thuis werken (of kan thuiswerken met een kinderoppas die hem ontzorgt).
 
Hier komen we op het punt om de oudste te vertellen dat de paashaas, kerstman en sint eigenlijk niet bestaan.

Tegen deze babbel kijk ik nog meer op dan de toekomstige bloemetjes-en-bijtjes-babbel.

Hoe hebben jullie dat aangepakt?
 
Hier komen we op het punt om de oudste te vertellen dat de paashaas, kerstman en sint eigenlijk niet bestaan.

Tegen deze babbel kijk ik nog meer op dan de toekomstige bloemetjes-en-bijtjes-babbel.

Hoe hebben jullie dat aangepakt?
Die bestaan niet, eigenlijk geven papa en mama al die cadeautjes omdat ze jou graag zien? :unsure:
 
Hier komen we op het punt om de oudste te vertellen dat de paashaas, kerstman en sint eigenlijk niet bestaan.

Tegen deze babbel kijk ik nog meer op dan de toekomstige bloemetjes-en-bijtjes-babbel.

Hoe hebben jullie dat aangepakt?
Ik ben eigenlijk aan het wachten tot hij er zelf nog eens over begint. Hij heeft al een paar keer iets laten vallen van 'ik denk dat jullie dat zijn' maar overtuigt zichzelf altijd weer. Maar dat was typisch ook op een moment dat zijn jongere broer er bij zat, anders had ik er de laatste keer wel eerlijk over geweest. (Ik lieg niet, ik vraag hem gewoon 'waarom denk je dat?' en dat is al genoeg om weer om te slaan :') ).

Mijn zus heeft dat indertijd een beetje uitgelokt toen haar zoon op school leerde over feit en fictie, en toen heeft hij zelf geredeneerd. (Mijn oudste leert nu over sprookjes dus ik verwacht mogelijks iets soortgelijks).
 
Hier komen we op het punt om de oudste te vertellen dat de paashaas, kerstman en sint eigenlijk niet bestaan.

Tegen deze babbel kijk ik nog meer op dan de toekomstige bloemetjes-en-bijtjes-babbel.

Hoe hebben jullie dat aangepakt?
Komen er al vragen langs zijn kant?
As er vragen komen over hoe de Paashaas/Sint .. het allemaal klaar krijgt dan kan je vragen aan hem om zelf na te denken hoe dat allemaal kan en zo hem zelf tot de conclusie laten komen dat het eigenlijk niet mogelijk is.
 
Ik was er destijds zelf achter gekomen. Vanaf een bepaalde leeftijd wordt daar wel over gesproken in de klas en loopt dat gerucht dat de Sint niet bestaat als een vuurtje door de klas. Aan de kerstman doe we hier niet mee. Paasklokken/-haas nog wel een beetje, maar dat leeft bijlange zo fel niet als Sinterklaas & Zwarte Piet.

Het oudste neefje van mijn dochter weet het wellicht al wel, maar we denken dat hij zich van den domme houdt omdat hij vreest dat hij dan niets meer gaat krijgen voor Sinterklaas. :tongue:
 
Komen er al vragen langs zijn kant?
As er vragen komen over hoe de Paashaas/Sint .. het allemaal klaar krijgt dan kan je vragen aan hem om zelf na te denken hoe dat allemaal kan en zo hem zelf tot de conclusie laten komen dat het eigenlijk niet mogelijk is.

Vragen zo niet, maar soms zegt ie dan iets waarvan je denkt: "hmm, zou ie het nu eigenlijk al weten door vriendjes of zo"
We hadden deze week al es een flauwe opmerking gemaakt over het feit dat de paashaas hem misschien al wat te oud vindt voor al dat speelgoed en chocola. En toen zei ie: ja maar hij moet nog komen voor broer, die is nog heel klein.

Begint ie er nu onbewust over na te denken, ik weet het niet.
 
Hier komen we op het punt om de oudste te vertellen dat de paashaas, kerstman en sint eigenlijk niet bestaan.

Tegen deze babbel kijk ik nog meer op dan de toekomstige bloemetjes-en-bijtjes-babbel.

Hoe hebben jullie dat aangepakt?
Hoe oud is hij?
 
Mijn kinderen zeggen al 2-3 jaar dat het belangrijk is om te geloven dat al die zaken echt zijn want anders komen ze niet :p
 
Terug
Bovenaan