Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Ik vind een kind hebben eigenlijk leuker dan ik dacht. Mijn kinderwens was niet zo sterk als die van mijn vrouw, maar nu onze dochter 1 is, zou ik het direct opnieuw doen (voor 1 kind, niet per se een 2de kind voor de duidelijkheid). Ik vind het oprecht heerlijk. Wat niet wilt zeggen dat er geen moeilijke momenten kunnen zijn die je liever niet had. Ik kan ook wel begrijpen dat mensen met moeilijke kinderen daar anders tegenaan kijken. Misschien, bij een mogelijke 2de, kijk ik er weer anders tegenaan.
 
Ik heb het geluk dat we aan beide zijden grootouders hebben die graag inspringen om te passen op de kleinkinderen, maar ik zou het niet als een onvoorwaardelijke vanzelfsprekendheid mogen beschouwen en eerder als een soort gunst die je met alle respect (en ook wel wat gretigheid :unsure: ) kan aanvaarden. Ik zou het eerder onbeleefd vinden om er zomaar vanuit te gaan dat de grootouders gaan inspringen, maar dat is ook weer iets dat je op voorhand afstemt.

In jouw situatie is het natuurlijk klote dat je schoonouders plots een soort veto lijken te stellen op jullie toekomstplannen. Hopelijk weten ze toch onder welke druk jij momenteel staat en dat je dit niet meer kan uithouden?

Op drukke momenten verlang ik ook naar een kinderloos en soms zelfs partnerloos bestaan: gewoon je eigen ding doen zonder dat iemand zich daarbij komt moeien. Zoals je zelf aangeeft ebt dat weg na leuke momenten en in mijn geval is de balans wel positief. Dat verlangen naar een kinder- en partnerloos bestaan is eerder een tijdelijke verzuchting op het moment dan een knagend gevoel dat maar niet weggaat.
Ik heb dat verlangen ook wel eens, tot de vriendin en de twee kinderen enkele weken geleden al een paar dagen vroeger naar zee vertrokken (samen met enkele andere familieleden) en ik vrijdagavond achterna kwam na het werk. De eerste avond is die rust idd even welkom. Vanaf dag 2 was dat bij mij eerder aftellen tot het weekend.
 
Ik heb dat verlangen ook wel eens, tot de vriendin en de twee kinderen enkele weken geleden al een paar dagen vroeger naar zee vertrokken (samen met enkele andere familieleden) en ik vrijdagavond achterna kwam na het werk. De eerste avond is die rust idd even welkom. Vanaf dag 2 was dat bij mij eerder aftellen tot het weekend.
Ik geef toe dat ik soms aftel naar de momenten dat mijn vrouw eens gaat eten met collega's of een vriendin. Vaak maak ik dan iets klaar voor mijn dochter, steek ze dan in bed en dan trek ik alle registers eens open in de keuken om iets klaar te maken dat mijn vrouw niet graag eet.
 
Het lijkt mij verschrikkelijk.

Het dient toegevoegd te worden aan uw levensparcours om mensch te worden.

Als ik hier mijn mening poneer: "Aan alle twijfelaars met een vrouw van 28 en een stabiele relatie; spring maar in het ouderschap". Dan kan ik nooit winnen tegen het collectief egocentrisme dat in de hoofden van die mensen is geplant. Elke uitzondering op de regel is een strohalm voor hen om zich aan vast te klampen en te zeggen 'zie je wel'.
 
Toevallig daarover gehad met mijn ouders recent, mijn pa zei dat hij eigenlijk niemand kent van zijn generatie die wél op opnieuw zou kiezen voor kinderen... "Gelukkig beginnen we er allemaal blindelings aan, anders zou de wereldpopulatie snel klein worden!"
En mijn ouders hadden het dan vooral over de zorgen die ze nu nog steeds maken over hun volwassen kinderen... De slapeloze nachten stoppen niet eens de kinderen doorslapen. 😬
En dan zijn de meeste papa's uit die generatie nog een heel pak minder betrokken geweest bij de opvoeding dan nu (maar... moeders konden wel makkelijker lang thuis blijven voor de kinderen).
Wij waren het type koppel dat heel serieus overwogen heeft om er niet aan te beginnen, we beseften heel goed dat kinderen hebben zwaar ging zijn en een enorme aanpassing van ons leven ging zijn. En toch uiteindelijk nog serieus mispakt (hier vooral het "verantwoordelijkheidsgevoel", dat slaaptekort etc hadden we wel zien aankomen).
Nadien ook met schoonmoeder eens over gehad (die zegt al jaren hetzelfde als uw pa), en die zei toen letterlijk "dat is exact waarom wij er maar 1 hebben, maar als ik dat tegen iemand zeg dan snappen die precies niet waarover ik het heb".
 
Ik heb dat verlangen ook wel eens, tot de vriendin en de twee kinderen enkele weken geleden al een paar dagen vroeger naar zee vertrokken (samen met enkele andere familieleden) en ik vrijdagavond achterna kwam na het werk. De eerste avond is die rust idd even welkom. Vanaf dag 2 was dat bij mij eerder aftellen tot het weekend.
Zelfde gevoel hier.

Hier zijn ze deze vakantie een paar keer 3 nachten blijven slapen bij mijn ouders en na nacht 2 was het eigenlijk wel al genoeg en kon ik niet wachten tot ze terug waren. Volgende vakantie zullen ze mogelijks nog eens op logement gaan en dat is vroeg genoeg. :tongue:

Voor mensen in co-ouderschap moet dat heel moeilijk zijn om ze telkens zo lang te moeten missen...
 
Zelfde gevoel hier.

Hier zijn ze deze vakantie een paar keer 3 nachten blijven slapen bij mijn ouders en na nacht 2 was het eigenlijk wel al genoeg en kon ik niet wachten tot ze terug waren. Volgende vakantie zullen ze mogelijks nog eens op logement gaan en dat is vroeg genoeg. :tongue:

Voor mensen in co-ouderschap moet dat heel moeilijk zijn om ze telkens zo lang te moeten missen...
Dit weekend ga ik voor de eerste keer (in 2.5 jaar) een nacht ergens anders slapen. En ik kijk er eigenlijk wel al een hele week naar uit hoor.
Maar de dag nadien, ga ik ook blij zijn om ze een knuffel te kunnen geven.
 
Maar nu we recent onze plannen aankondigden om eventueel professioneel in het toerisme te stappen, zijn ze zich opnieuw gaan moeien. Ze hebben zich duidelijk uitgesproken tégen onze plannen. Ze denken dat de kinderen eronder gaan lijden, dat we ze niet zullen zien opgroeien, ... Enkele uitspraken:
- "Jullie mogen doen wat jullie willen, maar we gaan niet tevreden zijn als jullie plannen doorgaan"
- "Kinderen die elke dag tot 18u in de naschoolse opvang moeten blijven, zijn sukkelaartjes" (alsof je als werknemer altijd mooi om 15u30 aan de schoolpoort kan staan)
- "Je moet niet denken dat we (extra) voor de kinderen gaan inspringen omdat jullie deze plannen willen realiseren"
- Etc.
Mocht het zijn dat je in bijberoep dit wil doen, in combinatie met een halftijdse job in loondienst (buiten het toerisme), besef dan dat dit véél meer flexibiliteit vereist dan voltijds toerisme of voltijds een "gewone" loonjob. Zeker met kleine kinderen zoals in jouw situatie.

En besef dat élke job die geen 9 to 5 is, meestal véél lastiger is qua gezinsmanagement dan een job die minder uren is, maar om "rare" uren.

Misschien kennen ze jullie als ouder wel beter dan je denkt en vrezen ze dat elke verandering bij jullie niet altijd goed doordacht is en mogelijks net extra stress oplevert.

Voor ons is het bijberoep (in de toerisme) een leuke extra activiteit. Maar gelukkig zijn onze kinderen al groot en maken ze er niks van dat we regelmatig 's avonds nog even naar onze vakantiewoning gaan om dingen te regelen of dat er wel eens een vrije dag met enkele uren poetsen tussenzit. Als jullie kinderen echter nog niet alleen thuis kunnen blijven en je hebt dan wat wij doen, dan zal je leven écht er niet beter op worden.

Luister naar wat hier gezegd wordt door anderen ook, wat je ouders zeggen is niet vanuit een bemoeiziek of bazig standpunt, het is perfect normaal.
 
Ik heb dat verlangen ook wel eens, tot de vriendin en de twee kinderen enkele weken geleden al een paar dagen vroeger naar zee vertrokken (samen met enkele andere familieleden) en ik vrijdagavond achterna kwam na het werk. De eerste avond is die rust idd even welkom. Vanaf dag 2 was dat bij mij eerder aftellen tot het weekend.

Zelfde gevoel hier.

Hier zijn ze deze vakantie een paar keer 3 nachten blijven slapen bij mijn ouders en na nacht 2 was het eigenlijk wel al genoeg en kon ik niet wachten tot ze terug waren. Volgende vakantie zullen ze mogelijks nog eens op logement gaan en dat is vroeg genoeg. :tongue:

Voor mensen in co-ouderschap moet dat heel moeilijk zijn om ze telkens zo lang te moeten missen...
Oh ik heb dat absoluut niet. Begrijp mij niet verkeerd, ik hou zielsveel van mijn dochter en zou het niet willen terug draaien. Maar ik ben vaak een week weg voor werk, of alleen skiën, of met maten op vakantie, en die tijd is mij evengoed goud waard hoor.
Ook als de dochter bij de grootouders logeert denk ik niet na 1 dag "nu is het wel genoeg". :unsure:
 
Oh ik heb dat absoluut niet. Begrijp mij niet verkeerd, ik hou zielsveel van mijn dochter en zou het niet willen terug draaien. Maar ik ben vaak een week weg voor werk, of alleen skiën, of met maten op vakantie, en die tijd is mij evengoed goud waard hoor.
Ook als de dochter bij de grootouders logeert denk ik niet na 1 dag "nu is het wel genoeg". :unsure:
Same here. Ze zit nu weer een weekje aan zee bij de grootouders en ik krijg elke dag wel een update van hen. Ondanks ik blij ga zijn dat ze terug is, is het ook wel even fijn om op adem te komen en nog eens ongestoord dingen met twee te doen. Verder heeft ze een veel fijnere tijd aan de zee dan bij mij thuis terwijl ik aan het werken ben 🤷‍♂️
 
Oh ik heb dat absoluut niet. Begrijp mij niet verkeerd, ik hou zielsveel van mijn dochter en zou het niet willen terug draaien. Maar ik ben vaak een week weg voor werk, of alleen skiën, of met maten op vakantie, en die tijd is mij evengoed goud waard hoor.
Ook als de dochter bij de grootouders logeert denk ik niet na 1 dag "nu is het wel genoeg". :unsure:
Idem hier. Beide kinderen nu naar circuskamp en dat is wel leuk. Zijn enkele dagen weggeweest naar Limburg en nu terug werken en vanavond lekker in een stil huis toekomen, heerlijk :).
 
@JPV @Lint
Zijn jullie kinderen niet al wat ouder?
Hier zijn het vooral hun knuffels die mee moeten en is de jongste maar 5.

Als ze op latere leeftijd ervoor kiezen om op kamp te gaan of wat dan ook, dan lijkt me dat anders.

Nu is het om de vakantieperiode te overbruggen en moeten ze gaan.
Nuja, ze gaan wel graag hoor, maar veel keuze hebben ze eigenlijk niet.
Zal ook wel dat ze graag gaan, ze worden er rot verwend... 😅
 
@JPV @Lint
Zijn jullie kinderen niet al wat ouder?
Hier zijn het vooral hun knuffels die mee moeten en is de jongste maar 5.

Als ze op latere leeftijd ervoor kiezen om op kamp te gaan of wat dan ook, dan lijkt me dat anders.

Nu is het om de vakantieperiode te overbruggen en moeten ze gaan.
Nuja, ze gaan wel graag hoor, maar veel keuze hebben ze eigenlijk niet.
Zal ook wel dat ze graag gaan, ze worden er rot verwend... 😅
Om ook maar te reageren. Mijn dochter wordt binnenkort 5. De eerste dagen zijn altijd wat onwennig, maar bij dag 2, in het slechtste geval 3 vindt ze dat reuze. Zowel bij de grootouders als op een kamp waar ik ze elke dag ga halen. Voor meerdaagse kampen is ze nog te klein.

Nouja. De zomervakantie zit er alweer bijna op en binnenkort is het weer family time, all the time. Tot de volgende vakantie :)
 
Hier is dat ook niet 😅. Vorige week waren ze 3 dagen met de mama en meter naar de zee en ik had graag nog voor 3 dagen bijbetaald als ze terugkwamen 😂.
 
Zelfde gevoel hier.

Hier zijn ze deze vakantie een paar keer 3 nachten blijven slapen bij mijn ouders en na nacht 2 was het eigenlijk wel al genoeg en kon ik niet wachten tot ze terug waren. Volgende vakantie zullen ze mogelijks nog eens op logement gaan en dat is vroeg genoeg. :tongue:

Voor mensen in co-ouderschap moet dat heel moeilijk zijn om ze telkens zo lang te moeten missen...

In het begin is dat raar ja maar na een tijd zie je daar ook de vele voordelen van hoor, en de momenten dat ze dan wel hier zijn is het des te meer genieten.
 
@JPV @Lint
Zijn jullie kinderen niet al wat ouder?
Hier zijn het vooral hun knuffels die mee moeten en is de jongste maar 5.

Als ze op latere leeftijd ervoor kiezen om op kamp te gaan of wat dan ook, dan lijkt me dat anders.

Nu is het om de vakantieperiode te overbruggen en moeten ze gaan.
Nuja, ze gaan wel graag hoor, maar veel keuze hebben ze eigenlijk niet.
Zal ook wel dat ze graag gaan, ze worden er rot verwend... 😅
Nee, ik heb er eentje en die is 5,5.
Meerdaagse kampjes doet ze hier ook nog niet (uiteraard lijkt me, bestaat dat wel, meerdagige kampen voor 5-jarigen?).
 
@JPV @Lint
Zijn jullie kinderen niet al wat ouder?
Hier zijn het vooral hun knuffels die mee moeten en is de jongste maar 5.

Als ze op latere leeftijd ervoor kiezen om op kamp te gaan of wat dan ook, dan lijkt me dat anders.

Nu is het om de vakantieperiode te overbruggen en moeten ze gaan.
Nuja, ze gaan wel graag hoor, maar veel keuze hebben ze eigenlijk niet.
Zal ook wel dat ze graag gaan, ze worden er rot verwend... 😅
9 & 13 en ze hebben beide hun knuffel mee hoor, die moest ook mee. Al zie ik op de foto's dat de oudste mss wel een grotere knuffel gevonden heeft op haar kamp.
 
Indeed, uitzonderingen daargelaten lijkt 5 mij ook echt te jong voor meerdere dagen op kamp te gaan.
Op de dochter haar school gaan ze al vanaf de peuterklas op 3daagse bosklassen. 😬
Nuja, klasgenoten en vaste juf mee is nog wel net iets anders dan met allemaal onbekenden.
 
Terug
Bovenaan