Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

[Wannez]

Ik had het blijkbaar verbannen uit mijn geheugen maar het geluid van de knutselclub met koos konijn, joelende kinderen en veel te luide Hollandse kindermuziek is next level binnenspeeltuin ervaring. En zonder alcohol.

 

[Mefke]

Die van ons is 6 geworden in mei. Is 2 weken terug mee geweest met KSA op kamp. 4 dagen, veel langer moest dat zeker niet zijn. Zijn als laatste groep toegekomen. Ik had er ook mijn twijfels over, maar die heeft dat vrij goed doorstaan. Die was van de moment dat ze het aan huis kwamen vragen overtuigd: ik ga mee. Ik was wat minder overtuigd gezien de leeftijd en omdat dat toch met een vrij jonge leiding is (en we zijn ook jong geweest ), dat is wat anders dan pakweg een professionele organisatie zoals kazou ofzo, maar uiteindelijk was dat ook wel goed georganiseerd allemaal.
Begin dit jaar zijn ze ook op leden weekend geweest, dat is van vrijdagavond tot zondagnamiddag. Toen zijn ze van de leiding niet aan huis geweest om eens te vragen en hebben we hem bewust niets gezegd daarover en is hij niet mee geweest omdat we hem toch wat jong vonden. Maar er moeten er dan in zijn klas (3e kleuterklas) ook al veel meegegaan zijn en veel over gepraat zijn want hij was teleurgesteld dat hij niet geweest was en hij was zo overtuigd om nu wel mee te gaan. Was ik toch wel van verschoten dat er toen zoveel meegegaan zijn.

 

[Avondland]

Nee, ik heb er eentje en die is 5,5.
Meerdaagse kampjes doet ze hier ook nog niet (uiteraard lijkt me, bestaat dat wel, meerdagige kampen voor 5-jarigen?).

Dagkampjes wel.

 

[derp]

Ons dochter is nu ondertussen iets meer dan 4 maanden.

Terugblikkend was het in het begin heel heftig, maar omdat ge continu in het oog van de storm zit en eigenlijk geen referentiekader hebt voor wat normaal hoort te zijn leek het nog wel mee te vallen. Ze wou eigenlijk continu bij iemand zijn, wou enkel slapen in mijn armen of aan de borst bij mijn lief, ze deed (bijna) geen dutjes overdag. Op de arm bij mij vond ze ok, maar niet als ik ging zitten. Blijkbaar hebben kinderen een soort ingebouwde gyroscoop die kan detecteren of ge zit of staat. Resultaat: wij stonden eigenlijk continu 'aan'. Ik heb denk ik 80% van de nachten (als het niet meer is) alleen geslapen in de zetel of in een logeerbed, gewoon om er voor te zorgen dat ik in combinatie met verbouwingen en het reguliere werk toch overeind kon blijven staan zodat ik mijn vriendin kon ontlasten en zodat zij eventueel wat kon bijslapen overdag. Ik heb nog steeds een ontstoken schoudergewricht van de ettelijke kilometers die ik in de huiskamer heb rondgelopen met haar op de arm.

We gingen nooit ergens naartoe, en het geven van borstvoeding bracht eigenlijk alleen maar stress met zich mee (4 borstontstekingen op rij gehad, periodes waarin dochter onder gewicht ging omdat de productie niet op peil kwam door de borstontstekingen), waardoor mijn lief hare wereld heel erg klein wou houden. Het was toen echt alleen maar zij en die kleine, voor de rest kon er echt niks bij, ook niet op huishoudelijk of op mentaal vlak. Zeker niet altijd gemakkelijk, en met momenten ook stevig met elkaar gebotst.

Fast forward naar 3 maanden later en we hebben echt een dot van een kind. Ze doet haar nachten relatief goed, ze slaapt ook veel meer overdag, ze lacht de hele tijd. Zijn met de camionette op vakantie geweest deze zomer. Hebben ook de vruchten kunnen plukken van het geven van borstvoeding. We kunnen nu ook rustig ne keer gaan uiteten of ergens naartoe gaan zonder stress. Ook een wereld van verschil met de eerste maanden, toen we nauwelijks buiten kwamen. Kon kilometers gaan wandelen met haar in de draagzak, of bezoek brengen aan een stadje terwijl zij in de wandelwagen zat te grijnzen.

Ik vond het nog steeds een heel mooie periode hoor, ge neemt het zoals het komt en uiteindelijk weet iedereen die aan klein mannen begint dat het pittig zal zijn, maar ik ben toch blij dat we uit de storm zijn gekomen. Is ook gewoon zalig om nu met die kleine bezig te zijn, ze ziet u echt staan van de andere kant van de kamer en ze kan al goed schaterlachen. Ik werk vaak beneden in de bureau maar ik kan het dan toch niet laten om efkes naar boven te gaan en ze efkes bij mij te pakken en er wat mee te spelen. Beste pauzes ooit.

Voor de romantiek moet ge het natuurljik niet doen. Mijn vriendin gaat meestal tegen half10 in bed liggen met de dochter. Meestal ben ik dan nog met vanalles en nog wat bezig, en om te vermijden dat ik ze dan wakker maak als ik ga slapen rond 11-12u pit ik dan meestal weer in het logeerbed. Hoewel er dus eigenlijk geen grote momenten van intimiteit zijn buiten af en toe eens muilen bij een kookpit, voel ik mij wel echt super verbonden met mijn lief, omdat we er een draai aan hebben kunnen geven. We doen het voorlopig gewoon heel graag, het hele ouder-zijn, en dat is een fijn gevoel. De rest komt ook wel weer eens terug, hopelijk ooit

Volgende week gaat ze voor de eerste keer proberen in de crèche, ook weer vooral voor mijn madam een moeilijk moment want nu wordt dan die intieme band die we hebben onder ons drie verstoord. Voor iemand die sowieso niet erg houdt van verandering hou ik al een klein beetje mijn hart vast voor de komende weken.

 

[JPV]

Op de dochter haar school gaan ze al vanaf de peuterklas op 3daagse bosklassen.
Nuja, klasgenoten en vaste juf mee is nog wel net iets anders dan met allemaal onbekenden.

Die van ons is 6 geworden in mei. Is 2 weken terug mee geweest met KSA op kamp. 4 dagen, veel langer moest dat zeker niet zijn. Zijn als laatste groep toegekomen. Ik had er ook mijn twijfels over, maar die heeft dat vrij goed doorstaan. Die was van de moment dat ze het aan huis kwamen vragen overtuigd: ik ga mee.

Een "gekende" kliek zoals een school of jeugdbeweging is idd helemaal iets anders dan een kamp met allemaal "vreemden".

Bij ons gingen ze vanaf het 2e kleuter op "kamp", weliswaar 2 dagen activiteiten met 1 nacht op school slapen. Een gekende omgeving, gekende leerkracht, ... Dat liep op een uitzondering per klas na best wel vlot. En dat lag dan vaak nog aan de mama/papa's, eerder dan aan het kind zelf.

 

[Avondland]

Oh ik heb dat absoluut niet. Begrijp mij niet verkeerd, ik hou zielsveel van mijn dochter en zou het niet willen terug draaien. Maar ik ben vaak een week weg voor werk, of alleen skiën, of met maten op vakantie, en die tijd is mij evengoed goud waard hoor.
Ook als de dochter bij de grootouders logeert denk ik niet na 1 dag "nu is het wel genoeg".

Ik zou het zalig vinden om 1 keer per jaar een week alleen weg te zijn. Dan zou ik bijvoorbeeld naar Refugio Val Di Togno in Italië gaan en me daar laven aan natuurpracht, stilte, schoonheid, een goed boek, wat schrijven en fotograferen. En al die loutering doorspoelen met klassevolle rode wijn.

Nu dat nog verkocht krijgen aan mijn vrouw die alleen mag opdraaien voor een kleuter.

 

[Green Mamba]

Nu dat nog verkocht krijgen aan mijn vrouw die alleen mag opdraaien voor een kleuter.

Ze heeft nu al een hele zomervakantie kunnen oefenen. Dat gaat haar wel lukken.

 

[derp]

Ik zou het zalig vinden om 1 keer per jaar een week alleen weg te zijn. Dan zou ik bijvoorbeeld naar Refugio Val Di Togno in Italië gaan en me daar laven aan natuurpracht, stilte, schoonheid, een goed boek, wat schrijven en fotograferen. En al die loutering doorspoelen met klassevolle rode wijn.

Nu dat nog verkocht krijgen aan mijn vrouw die alleen mag opdraaien voor een kleuter.

Misschien praat ik te vroeg maar ik zou daar nu zelf echt geen moeite mee hebben moest mijn madam dat willen doen.

Ik blijf wel een week thuis met de kleine, no problem. En ik zal wel ergens iets gelijkaardigs doen tijdens het jaar dan.

Wat is het probleem?

 

[Visenya]

Misschien praat ik te vroeg maar ik zou daar nu zelf echt geen moeite mee hebben moest mijn madam dat willen doen.

Ik blijf wel een week thuis met de kleine, no problem. En ik zal wel ergens iets gelijkaardigs doen tijdens het jaar dan.

Wat is het probleem?

Duidelijk dat jij nog geen onderzoekende peuter hebt die alles test, het liefste het gevaarlijkste eerst.

 

[derp]

Duidelijk dat jij nog geen onderzoekende peuter hebt die alles test, het liefste het gevaarlijkste eerst.

Da's waar maar ik heb wel een idee van hoe het in zijn werk gaat? Ge dropt die 's morgens op school, ge gaat die tegen 4u halen, ge vlamt er een dokter oetker in en ge legt ze in bed terwijl uwe ps5 is aant opwarmen.

 

[Green Mamba]

Da's waar maar ik heb wel een idee van hoe het in zijn werk gaat? Ge dropt die 's morgens op school, ge gaat die tegen 4u halen, ge vlamt er een dokter oetker in en ge legt ze in bed terwijl uwe ps5 is aant opwarmen.

Hier is dat meestal valium. Een vaste waarde in de apothekerskast van elke ouder. Nachtrust verzekerd

 

[Visenya]

Da's waar maar ik heb wel een idee van hoe het in zijn werk gaat? Ge dropt die 's morgens op school, ge gaat die tegen 4u halen, ge vlamt er een dokter oetker in en ge legt ze in bed terwijl uwe ps5 is aant opwarmen.

Da's eerder een kleuter-programma, denk ik

 

[Creeping Death]

Misschien praat ik te vroeg maar ik zou daar nu zelf echt geen moeite mee hebben moest mijn madam dat willen doen.

Ik blijf wel een week thuis met de kleine, no problem. En ik zal wel ergens iets gelijkaardigs doen tijdens het jaar dan.

Wat is het probleem?

Dat staat hier volgend jaar op de planning. Ze gaat tien dagen naar Jordanië, ik blijf thuis met de bengels.

Totaal geen probleem mee. Ben sowieso al relatief veel alleen thuis met hen. Al is 10 dagen nog wel een ander paar mouwen en kan het wel pittig worden. Maar we zien tegen dan wel.

 

[exCite]

Ik zou het zalig vinden om 1 keer per jaar een week alleen weg te zijn. Dan zou ik bijvoorbeeld naar Refugio Val Di Togno in Italië gaan en me daar laven aan natuurpracht, stilte, schoonheid, een goed boek, wat schrijven en fotograferen. En al die loutering doorspoelen met klassevolle rode wijn.

Nu dat nog verkocht krijgen aan mijn vrouw die alleen mag opdraaien voor een kleuter.

Misschien praat ik te vroeg maar ik zou daar nu zelf echt geen moeite mee hebben moest mijn madam dat willen doen.

Ik blijf wel een week thuis met de kleine, no problem. En ik zal wel ergens iets gelijkaardigs doen tijdens het jaar dan.

Wat is het probleem?

Dit.
Mijn vrouw is in het voorjaar een week weggeweest om een opleiding te volgen in het buitenland. Da's echt geen probleem hier.

Duidelijk dat jij nog geen onderzoekende peuter hebt die alles test, het liefste het gevaarlijkste eerst.

Maar dat maakt toch niks uit? Je bent toch allebei ouder, wat gewoon wil zeggen dat je allebei toch wel verwacht wordt zorg te kunnen dragen voor je kind(eren)? Alleenstaande ouders zorgen altijd alleen voor hun kinderen, dan kan een mama of papa uit een gezin met 2 ouders dat voor een paar dagen, een week of zelfs langer toch ook?

 

[derp]

Dat staat hier volgend jaar op de planning. Ze gaat tien dagen naar Jordanië, ik blijf thuis met de bengels.

Totaal geen probleem mee. Ben sowieso al relatief veel alleen thuis met hen. Al is 10 dagen nog wel een ander paar mouwen en kan het wel pittig worden. Maar we zien tegen dan wel.

Ik lees het in elk geval graag, dat het kan.

Als ge een kind hebt dat bijvoorbeeld heel moeilijke nachten meemaakt dan kan ik mij 100% inbeelden dat ge geen zin hebt om er alleen mee thuis te blijven, maar als die met enige regelmaat slaapt, dan lijkt het mij echt niet zo erg om alleen te zijn met de kleine zodat mijn madam er tussenuit kan om iets te gaan doen waar binnen onze relatie minder ruimte voor is.

 

[Mulan]

Het is zoals @exCite zegt, je mag vandaag de dag toch wel verwachten dat beide ouders efkes alleen voor hun kind kunnen zorgen.

Al ga ik er niet om liegen: ik maakte dan lijstjes klaar met dagindeling en legde pakketjes kleren klaar.

 

[Vrouwtje Theelepel]

Hier is het omgekeerd, ik ga in oktober alleen op reis met de zoon en de papa blijft een week alleen thuis.

 

[Visenya]

Ik zeg ook niet dat het niet zou lukken, maar ik weet enkel uit eigen ervaring dat hier 3 dagen zo goed als alleen op ons spook passen ervoor zorgt dat mijn energie helemaal weg is en het geduld sneller opraakt bij peuterkuren. (Gisteren wou ze per se rechtstaan op de bovenste plank van haar triptrap) Denk nu wel dat wij een extreem onderzoekend en vinnig geval met pittig karakter gefabriceerd hebben.

 

[nixie]

Mijn vriendin is elk jaar in het najaar voor haar werk een week weg.
Vorig jaar was het korter omdat we dan met de baby zaten maar ik heb daar toch ook geen probleem mee gehad.
Ik denk het voor haar een groter probleem was om de dochter x aantal dagen niet te zien

Dit jaar ben ik zelf al enkele keren alleen geweest terwijl mijn vriendin met de dochter op vakantie is.


Gisteren heeft ze zich trouwens kei goed zelf beziggehouden met een pak kaarten.
Alles eruit halen en er dan weer in steken

 

[Inv]

Een klein jaar na overlijden van ons zoontje van drie weken aan hersenvliesontsteking zijn wij terug zwanger. 9 weken ver nu maar voelen dat er veel meer druk op zit dat alles goed "moet" verlopen deze keer. Al eens op spoed gezeten door wat bloedverlies en bijhorende paniek van mijn vrouw maar alles bleek normaal te zijn. Wij zijn het voorbije jaar goed opgevolgd door pediaters en psychologen en onder andere ook een gen paneel gehad om erfelijke factoren uit te sluiten maar niks gevonden. Onze zoon heeft gewoon dikke pech gehad.

Ook onze dochter van vier het laten weten en het eerste wat ze vroeg is: "die gaat toch niet doodgaan he mama"
In september volgt de nipt test, dat zal ook nog een stressmomentje worden. Een paar meisjesnamen hebben we al, maar jongensnamen vind ik geen enkele goed. De naam van onze zoon hadden we direct maar ik wil precies geen jongensnaam kiezen, dat voelt teveel als een vervanging aan...
Het verdriet is nog latent aanwezig maar niet meer allesoverheersend zoals het eerste half jaar. Ik denk elke dag nog aan hem maar meer aan de positieve herinneringen (eerste keer in mijn armen, samen in slaap vallen in de zetel, onze dochter die in slaap valt in de zetel met hem op haar schoot, ...) ipv. de traumatische gebeurtenissen van het verlies zelf.