Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Elk stukje krakend laminaat ken ik vanbuiten en ik weet perfect hoe ver ik de deur mag opendoen zonder dat ze piept.
da's echt niet normaal :biglaugh:

enkele avonden geleden perfect kunnen wegglippen. Ik kom beneden, hoor ik plotseling via de babyfoon "Miaaaaaaaauw" en gekras op de deur.

de kat lag blijkbaar onder het kinderbedje te slapen :unsure:
 
Onze dochter heeft nu al 2 weken last van verlatingsangst bij het slapen gaan (enkel 's avonds)

dan moeten we er gewoon naast gaan zitten in de schommelstoel tot ze in slaap valt. Allemaal geen probleem als dit een kwartiertje is oid maar soms zitten we daar een uur.

wegwandelen heeft geen zin want dan krijst ze hysterisch en is het echt zielig.
aan de andere kant wil ik er ook geen gewoonte van maken om daar te zitten. Nu is het nog geen 'probleem' maar als #2 er zal zijn...

iemand tips? want 's middags kan ze het wel zonder problemen + dit weekend bij oma en opa blijven slapen en daar lukt het uiteraard ook meteen.
Wij doen dat ook, mijn dochter is bijna 20 maand, en we zitten er bij tot ze slaapt, ik weet het, 't is niet hoe het moet...Soms gaat dit heel vlot en slaapt ze op 5min, soms zit ik of m'n vriendin er meer dan een uur :/
 
Wij proberen momenteel de Engelstalige YT video's te mijden voor onze dochter.

Bij bepaalde woorden begon zij eerder de Engelse dan de Nederlandse versie te gebruiken, dat heb ik niet zo graag.
Ze mag gerust zoveel mogelijk talen kennen, maar niet dat ze harder moet zoeken naar het Nederlandse woord :nono:

En dan waren het vaak echt nog wel moeilijke woorden en verschoot ik ervan hoe goed haar Engelse uitspraak is.

De laatste keer was het bij "blad, steen, schaar", waarbij we allebei schaar hadden en ze doodleuk zei "Wat een coincidence"


Hebben we thuis ook voor met onze 10-jarige.
Ik vind dat een heel vervelende. Aan de één kant vind ik dat taalgevoel ivm mezelf (en ik was voor een 80s kid best goed) echt enorm tof. Maar het stoort me ook wel da die een aantal woorden echt steevast in het Engels gebruikt. We spreken hem daar nu wel op aan en dat heeft wel wat nut, heb ik de indruk (aangezien hij zichzelf in gesprekken met ons soms verbetert). Maar toch een moeilijke...
 
Wij proberen momenteel de Engelstalige YT video's te mijden voor onze dochter.

Bij bepaalde woorden begon zij eerder de Engelse dan de Nederlandse versie te gebruiken, dat heb ik niet zo graag.
Ze mag gerust zoveel mogelijk talen kennen, maar niet dat ze harder moet zoeken naar het Nederlandse woord :nono:

En dan waren het vaak echt nog wel moeilijke woorden en verschoot ik ervan hoe goed haar Engelse uitspraak is.

De laatste keer was het bij "blad, steen, schaar", waarbij we allebei schaar hadden en ze doodleuk zei "Wat een coincidence"

Hebben we thuis ook voor met onze 10-jarige.
Ik vind dat een heel vervelende. Aan de één kant vind ik dat taalgevoel ivm mezelf (en ik was voor een 80s kid best goed) echt enorm tof. Maar het stoort me ook wel da die een aantal woorden echt steevast in het Engels gebruikt. We spreken hem daar nu wel op aan en dat heeft wel wat nut, heb ik de indruk (aangezien hij zichzelf in gesprekken met ons soms verbetert). Maar toch een moeilijke...
Ik zie geen echt probleem in die (Engels- en Franstalige) filmpjes. Codemixing is ook maar gewoon een heel normaal fenomeen bij kinderen die taalvaardig zijn en zich een nieuwe taal eigen aan het maken zijn en bij meertalig opgevoede kinderen. Als er geen problemen zijn met de ontwikkeling van de moedertaal is er geen reden om andere talen te gaan mijden. 'Niet op het woord komen' in de moedertaal is geen kenmerk van een probleem maar dus gewoon een normale reactie.
Wanneer kinderen de andere woorden gaan 'gebruiken' omdat ze de reactie van de ouder kennen en willen uitlokken, heeft het natuurlijk ook niets meer te maken met de taal an sich :smile: Door te veel of te nadrukkelijk te gaan corrigeren naar de juiste taal creëer je net stress, net zoals wanneer je bijvoorbeeld taalfouten gaat nadrukkelijk corrigeren. (Voor alle duidelijkheid, niet dat ik wil zeggen dat jullie dit doen!)
 
1j7m is ze :)

hier moeten we zelf niet knuffelen ofzo, echt gewoon in de stoel naast haar zitten :unsure: (heeft ook wel ergens een "voordeel", kan op mijn gemak een uurtje in een boek lezen) maar toch, liever niet :p

ook wel het gevoel dat ze er wat een spelletje van maakt want als je dan zegt "je moet slapen" gaat ze meteen neerliggen en pakt ze haar knuffel vast.

Hier geleidelijk aan opgeschoven. 10 minuten naast bed, dan 2m opschuiven, 5 minuten later aan de deur gaan staan (zichtbaar), dan net achter de deur,... En toen ik ze dat gewend was, gewoon sneller opschuiven.

En nu is dat na het bedritueel naar beneden en ze mag mij nog 1x roepen. Meestal "ik wil samen een boekje kiezen" of gewoon "ik wil nog een knuffel". 1x mag, dan is het nog een extra gezellig momentje, de 2de keer krijgt ze onder haar vijs.n😁

Hier heeft ze ondertussen weer wat nieuwe dingen gevonden...
1) We zijn wat extra potjestraining aan het doen. Ze kan het wel, maar er lijkt weinig "motivatie" te zijn. Nu heeft ze door dat als ze moet gaan slapen en ze dan zegt "kaka doen", dat heel het circus rond slaapzak uit, pyjama uit, potje zitten, pyjama aan, slaapzak aan, ... begint. En dat ze zo weer een kwartier gewonnen heeft.
2) Hetzelfde maar dan met water drinken
3) Zelfstandig het licht kunnen aandoen. We hebben een schakelaar staan op "nachtkastjeshoogte", want dat leek ons handig in een slaapkamer. Wrong decision.
4) Ze doet dat enkel bij mij (ik doe normaal de avonden/nachten). Vanaf mijn vrouw dan over neemt omdat het niet lukt, gaat ze gewoon direct liggen

Ik weet dat ze dat allemaal doet om wat extra tijd met mij te hebben (ik ben niet heel de dag beschikbaar om te spelen...), maar het is wel enorm frustrerend.

En dan ninja-gewijs de kamer buitenschuifelen. Een inbreker is er niks tegen hoe geruisloos ik ondertussen uit die kamer kan verdwijnen. Elk stukje krakend laminaat ken ik vanbuiten en ik weet perfect hoe ver ik de deur mag opendoen zonder dat ze piept.

En dan doe je die deur toe met een zelfvoldane blik, maak je aanstalten om naar beneden te sluipen en dan begint het gekrijs: PAPAAAA

Ik ben toch altijd blij wanneer ik dit soort dingen lees. Zo het 'oef, het is niet alleen bij ons zo' gevoel. Hier ook kinderen die vaak en lang moeilijk alleen in slaap vielen/ vallen. Ik vind het ook niet zo erg om dan bij de kindjes te blijven maar het geeft soms ook wel wat discussie met mijn man.
 
Ik ben toch altijd blij wanneer ik dit soort dingen lees. Zo het 'oef, het is niet alleen bij ons zo' gevoel. Hier ook kinderen die vaak en lang moeilijk alleen in slaap vielen/ vallen. Ik vind het ook niet zo erg om dan bij de kindjes te blijven maar het geeft soms ook wel wat discussie met mijn man.
Ik zou dat ook niet zo erg vinden, moest er een wat vast stramien of verbetering inzitten :p. Ik lees hier "soms slaapt ze na 5 minuten, soms zit ik er uur bij", ik begrijp dat die situatie irritant is voor die personen maar als je dan nog zelf in de situatie zit dat 2u om ze in slaap te krijgen eerder normaal dan de uitzondering is, heb je toch nog vaak het gevoel dat het enkel bij u zo slecht loopt.

Maar, ik vind vooral bepaalde situaties confronterend. Vorige week lentefeest van petekind. Kindje dat wat jonger is dan onze dochter is daar ook. Uiteindelijk duurt het eten tot half 9... onze dochter had al LANG in bed moeten liggen (gaan normaal rond 19u naar boven) en dan zie je die andere ouders zich daar totaal niet druk over maken "ahja, dan slaapt ze morgen wat langer uit he". Dan vind ik dat echt heel confronterend tov mensen met heel goed slapende kinderen...

Andersom: onze dochter proeft/lust alles. Dan zie ik op datzelfde feest dat veel kinderen enkel "hun keuze" (lees: dessert) willen eten, terwijl de onze letterlijk van alles aan het proeven is. Dus waarschijnlijk voelen die ouders zich dan hetzelfde maar dan over het eten...
 
In twijfel of ik dit hier moet posten of in werk&studie maar ik denk dat ik gewoon even wil ventileren :)

Ik ben een beetje uitgekeken op mijn huidige job maar ik heb het gevoel dat ik een in een gouden kooi zit om het zo te zeggen. Qua flexibiliteit kan ik echt niet klagen over mijn huidige werkgever, daar zijn ze echt top in.

Oke het zijn wel mijn verlofdagen maar ik kan de dag zelf (als de crèche belt dat ze koorts heeft en dus moet gaan halen) meteen vertrekken of sochtends beslissen om verlof te pakken, etc.

Om één of andere reden ben ik paranoia dat ik dit ergens anders niet zal hebben (en de schrik zit er bij mij ook diep in dat nummer 2 ook zo vaak ziek gaat zijn). Ook quasi onmogelijk om zoiets op te brengen tijdens een sollicitatiegesprek :) maar bon... Ik heb ergens gesolliciteerd en mag morgenavond op een eerste gesprek, we zullen zien...
 
Uiteindelijk duurt het eten tot half 9... onze dochter had al LANG in bed moeten liggen (gaan normaal rond 19u naar boven) en dan zie je die andere ouders zich daar totaal niet druk over maken "ahja, dan slaapt ze morgen wat langer uit he". Dan vind ik dat echt heel confronterend tov mensen met heel goed slapende kinderen...
Hah hier is dit ook zo. Onlangs spontaan een barbecue hier bij ons met een paar vrienden. Één koppel had hun dochter mee van 1.5j, die is hier (zeer aangenaam) blijven rondlopen en spelen tot ongeveer 22:00 denk ik. "Ah dan slaapt ze morgen langer" en effectief heeft dat kind tot 09:30 geslapen.

Dit zou echt mission impossible zijn bij ons :laugh:
 
Hah hier is dit ook zo. Onlangs spontaan een barbecue hier bij ons met een paar vrienden. Één koppel had hun dochter mee van 1.5j, die is hier (zeer aangenaam) blijven rondlopen en spelen tot ongeveer 22:00 denk ik. "Ah dan slaapt ze morgen langer" en effectief heeft dat kind tot 09:30 geslapen.

Dit zou echt mission impossible zijn bij ons :laugh:
Elk kind zijn eigen slaap...
Bij de onze pakt dat niet, wordt lastig en de dag erna evengoed op zijn uur wakker.
Schoonzus heeft daar ook commentaar over, maar haar dochter slaapt bijna niet...
 
Gisteren gemerkt dat er redelijk wat haar van onze kleine meid in haar bedje lag en 's avonds gezien dat ze ook al een kaal plekje op haar hoofd heeft. Ze slaapt de laatste nachten onrustiger, hetzij door de warmte, hetzij door het verwerken van al het nieuwe dat ze kan. Lees: ze schreeuwt ieder uur wel eens, zonder echt wakker te zijn. We denken dus dat ze in haar slaap aan haar haren trekt.

Is hier nog iemand wiens kind dit gedaan heeft, en tips heeft hoe het 'af te leren'/voorkomen, haar haar groeit eindelijk en ik kijk er naar uit om er staartjes in te mogen maken.

Edit: Ik heb het ook al gegoogled en dat had ik niet mogen doen. 😭
 
Gisteren gemerkt dat er redelijk wat haar van onze kleine meid in haar bedje lag en 's avonds gezien dat ze ook al een kaal plekje op haar hoofd heeft. Ze slaapt de laatste nachten onrustiger, hetzij door de warmte, hetzij door het verwerken van al het nieuwe dat ze kan. Lees: ze schreeuwt ieder uur wel eens, zonder echt wakker te zijn. We denken dus dat ze in haar slaap aan haar haren trekt.

Is hier nog iemand wiens kind dit gedaan heeft, en tips heeft hoe het 'af te leren'/voorkomen, haar haar groeit eindelijk en ik kijk er naar uit om er staartjes in te mogen maken.
Onze dochter "speelt" heel vaak met haar haar om in slaap te vallen. Niet agressief genoeg om het uit te trekken, maar kan me wel inbeelden dat sommige kinderen hetzelfde doen en harder trekken. Zeker als het haar nog niet niet "diep" geworteld is.
 
Onze dochter "speelt" heel vaak met haar haar om in slaap te vallen. Niet agressief genoeg om het uit te trekken, maar kan me wel inbeelden dat sommige kinderen hetzelfde doen en harder trekken. Zeker als het haar nog niet niet "diep" geworteld is.
Onze dochter heeft nu echt wel macht, dus da's niet uit te sluiten.
Lees: ze doet pull-ups aan haar eetstoel.
IMG-20230621-132848.jpg
 
Zeg eens jullie gedacht.

Volgend jaar doet dochter haar 1ste communie. Haar nicht idem. Op dezelfde dag.
Probleem: oma en opa moeten zich splitsen of mid-party veranderen van feest. M'n vrouw en ik zijn meter/peter van nicht. Schoonzus en schoonbroer meter/peter van ons dochter.

Iedereen is het erover eens: samen een feest geven. Behalve ik.

Ik ben ervan overtuigd dat er gegarandeerd problemen van komen. Vorige week gingen ze de zaal vastzetten zonder de prijs te weten, zonder te weten of eigen drank toegelaten is, enz. Daarom stelde ik voor om eens samen te zitten. Vanavond is het zo ver. Maar ondertussen kwam de eis van schoonbroer er al: hij wilt kost wat kost heel z'n familie met nonkels, tantes, neven en nichten erbij. Terwijl ik het in kleinere kringen ging doen. Kosten delen door 2 zal dus ook al een probleem worden.

Er zijn nog tal van zaken waar ik problemen zie.

Zijn er mensen die hetzelfde voor hadden en hoe hebben jullie het aangepakt?
 
Zeg eens jullie gedacht.

Volgend jaar doet dochter haar 1ste communie. Haar nicht idem. Op dezelfde dag.
Probleem: oma en opa moeten zich splitsen of mid-party veranderen van feest. M'n vrouw en ik zijn meter/peter van nicht. Schoonzus en schoonbroer meter/peter van ons dochter.

Iedereen is het erover eens: samen een feest geven. Behalve ik.

Ik ben ervan overtuigd dat er gegarandeerd problemen van komen. Vorige week gingen ze de zaal vastzetten zonder de prijs te weten, zonder te weten of eigen drank toegelaten is, enz. Daarom stelde ik voor om eens samen te zitten. Vanavond is het zo ver. Maar ondertussen kwam de eis van schoonbroer er al: hij wilt kost wat kost heel z'n familie met nonkels, tantes, neven en nichten erbij. Terwijl ik het in kleinere kringen ging doen. Kosten delen door 2 zal dus ook al een probleem worden.

Er zijn nog tal van zaken waar ik problemen zie.

Zijn er mensen die hetzelfde voor hadden en hoe hebben jullie het aangepakt?
Niet zelf voor gehad, gelukkig. Want lijkt mij inderdaad moeilijk wanneer er al van bij de start verschillende ideeën zijn. Wat is je vrouw haar idee erover? Ik vermoed dat er in alle gevallen serieus water bij de wijn gedaan gaat moeten worden langs de verschillende kanten.
Ofwel doe je een gezamenlijk feest en dan lijkt het mij belangrijk om inderdaad op voorhand heel goede afspraken te maken. Dan zal er sowieso langs beide kanten wel naar een middenweg gezocht moeten worden (bv naar aantal genodigden, of naar hoe de kosten verdeeld moeten worden etc). Is het een optie om twee feesten te doen? Maar dan wel iemand op een andere dag en niet aansluitend op de viering? Is de viering trouwens ook dezelfde of moet daarvoor de familie zich ook al opsplitsen?
 
Niet zelf voor gehad, gelukkig. Want lijkt mij inderdaad moeilijk wanneer er al van bij de start verschillende ideeën zijn. Wat is je vrouw haar idee erover? Ik vermoed dat er in alle gevallen serieus water bij de wijn gedaan gaat moeten worden langs de verschillende kanten.
Ofwel doe je een gezamenlijk feest en dan lijkt het mij belangrijk om inderdaad op voorhand heel goede afspraken te maken. Dan zal er sowieso langs beide kanten wel naar een middenweg gezocht moeten worden (bv naar aantal genodigden, of naar hoe de kosten verdeeld moeten worden etc). Is het een optie om twee feesten te doen? Maar dan wel iemand op een andere dag en niet aansluitend op de viering? Is de viering trouwens ook dezelfde of moet daarvoor de familie zich ook al opsplitsen?
Zelfde school, zelfde kerk, andere klas. Iedereen wil het feest op de dag zelf aansluitend op de viering.

M'n vrouw wil alles samen vieren om geen miserie te hebben, terwijl ik ervan overtuigd ben dat het voor miserie zal zorgen.

We zullen eens zien wat er vanavond uit de bus komt. Het probleem is dat zij dat allemaal heel rooskleurig zien. Feest! Terwijl ik daar heel cru en realistisch in ben. Ik heb geen zin om de zatte, ambetante nonkel van mijn schoonbroer op het feest van mijn dochter te hebben. En ik zag dat ook vlakaf.
 
Terug
Bovenaan