Tis ene met een pittig karakter die ge kort moet houden anders blijft hij de grenzen enorm aftasten en heel uitdagend.
Daar kan ik inkomen dat de juf het moeilijk mee heeft.
Maar ze bleef ook hameren op zijn zwakke pengreep, dat hij niet graag kleurplaten kleurt, dat hij het prikken niet kan volhouden, werkblaadjes niet wilt doen, het liefst alleen maar vrij spel doet zoals bouwen met de blokken en zo.
Volgens een bevriende kleuterjuf zijn die dingen zoals pengreep, prikken, kleurplaten... totaal nog niet aan de orde in een eerste kleuterklas, plus hij is ook van het einde van het jaar, wat een groot verschil is op sommige vlakken met de kinderen van begin van het jaar.
Laat u sowieso NIET overtuigen voor dat speciale zorgtraject. (Ik ben de exacte benaming even kwijt). En wacht af wat de juf van volgend jaar eventueel zegt.
Bij onze oudste zoon hebben we dit ook moeten doorstaan. Was wel in de 2e kleuterklas. We hebben zelfs op gesprek gemoeten bij het CLB, een IQ-test moeten laten doen,...
De juf toen was er van overtuigd dat hij de 3e kleuterklas zou moeten dubbelen. En ze stelde een speciaal zorgtraject voor. Iets waarbij wij als ouders ook een soort "opleiding" zouden moeten volgen. Mijn mama werkt in het buitengewoon onderwijs en begreep totaal niet waarom dit voor hem nog maar overwogen werd
Hij had ook een zwakke pengreep, problemen met spreken,...
Zijn IQ-test was opvallend. Zijn performaal IQ was 129 en zijn verbaal IQ 101. Een enorm verschil dus.
Uiteindelijk is hij 2 jaar naar de kinesist geweest voor zijn fijne motoriek. Eerst 1 jaar, maar dan eens in het 1e leerjaar nog een jaartje teruggegaan omdat hij heel slordig en groot bleef schrijven. Enige reden dat we daarmee doorgingen was omdat hij dit echt graag deed. De band die hij had met die kinesiste was top! De 2e keer was op z'n eigen vraag. We hadden de mening van z'n juf toen gevraagd en die zij dat het voor haar niet nodig was, maar als hij zelf wou het wel kon helpen.
Ook is hij 1 (of 2, mijn geheugen laat me in de steek) naar een logopediste geweest. We hebben dit toen vooral gedaan voor zijn zelfvertrouwen. Zijn hersenen werkten sneller dan zijn mond dus struikelde hij altijd over zijn woorden. Hierdoor leek het alsof hij stotterde. Ook kon hij de "R" niet uitspreken. De logopediste heeft even geprobeerd om hem de gewone R te leren, maar ze heeft uiteindelijk besloten hem de Franse R te laten gebruiken. Dit was veel gemakkelijker voor hem.
Als baby heeft die bijna constant oorontstekingen gehad, heel veel kans dat zijn verbale "problemen" daar hun oorzaak vinden.
Ondertussen zijn veel puzzelstukjes op hun plaats gevallen. Onze jongste zoon heeft een tijd geleden de diagnose ADHD gekregen en nadat zowel m'n vrouw als ik veel zaken herkenden, en zelf ook de diagnose gekregen hebben, is onze oudste zoon ook getest geweest. En die heeft ook de diagnose gekregen.
Nu zit hij in het 2e middelbaar en verloopt alles heel goed. Hij is overal goed met mee en zijn punten zijn deftig.
Onze jongste zoon dan, het typevoorbeeld van een ADHD'er. In de 1e kleuterklas is die een paar keer ontsnapt op school. Dankzij hem hebben ze letterlijk en figuurlijk gaten gevonden in hun afsluiting. Op een bepaald moment vinden ze hem niet na de speeltijd. Hij stond buiten het hek aan straat. Hij was buiten geraakt, maar geraakte niet meer binnen. Zijn juf toen, een schat van een mens, zei dat hij iemand was die je op een bepaalde manier moest benaderen, dan kreeg je er alles van gedaan.
Dan in de 2e kleuterklas, toevallig bij dezelfde juf als onze oudste toen had, begon de zever. Die juf kon totaal niet met hem overweg. Hij lette niet op in de les, stoorde alles en iedereen,... We hebben haar dan de tips gegeven die we het jaar ervoor met de vorige juf besproken hadden gegeven en uiteindelijk lukte het wel. Maar ze was toch aan het proberen om hem de 2e kleuterklas te laten herdoen. Volgens haar kon hij geen puzzels van 9 stukjes leggen, terwijl hij thuis al fluitend puzzels van 36 stukken maakte. Hij kon volgens haar nog niet tot 10 tellen, thuis telde hij vooruit en achteruit tot 20, zelfs in het Engels. We hebben toen echt moeten doorspreken en hij is toch naar de 3e kleuterklas mogen gaan. Hier hebben wij alles ivm CLB, zorgtraject en zo volledig geblokkeerd.
In de 3e kleuterklas terug een nieuwe juf, en in het begin ging het heel moeilijk. We hebben haar dan ook alle tips doorgegeven, maar ze paste ze niet toe.
Zijn grootste probleem toen waren oefeningen die ze in de klas moesten maken. Dat lukte hem totaal niet. Bleek dat telkens de helft van de klas oefeningen moest maken terwijl de andere helft in dezelfde ruimte mocht spelen. Toen we haar voorstelden om hem zijn oefeningen apart in de gang te laten maken lukte het plotseling wel.
Ondertussen kende iedereen op de school hem al goed, en zijn juf in het 1e leerjaar had op voorhand gesproken met de andere juffen. Hoe zij hem aanpakte was super. Die heeft dat jaar 0,0 problemen gehad en er al fluitend het jaar afgewerkt.
Zijn juf in het 2e dan, die pakte hem ook heel goed aan en alles ging lang goed. Tot ze op een bepaald moment naar ons kwam dat het moeilijker werd. Hij stoorde zijn klasgenoten tijdens toetsen. Hij begon gewoon te babbelen, rond te wandelen,... Ook bleef hij (puur uit interesse) extra vragen stellen aan de juf over vanalles dat ze uitlegde.
Daarop hebben we dan een afspraak gemaakt bij een neuroloog (na doorverwijzing van huisarts) en heeft hij dus de diagnose ADHD gekregen. Sinds hij zijn medicatie hiervoor neemt is het een wereld van verschil. Zijn IQ is ook hoog (ik dacht 119), maar zijn verwerkingssnelheid heel laag. De neuroloog heeft aangeraden om hem op school minder maar moeilijkere oefeningen te geven. En dat loopt wel vlot.
Door 1 "vaste" begeleider te regelen kan je in dit geval veel efficiënter werken waardoor het vertrouwen groter zal zijn. Tenzij je 1 van de mindere hebt toegewezen gekregen natuurlijk... 
.
