Vannacht opgelopen van 00:30 tot 04:30, jezus man.
Klaarwakker en dan natuurlijk al krijsend vechten tegen de slaap.
Vandaag mag papa overleven op 2u slaapde eerste 2 koffies zijn al binnen...
Hier ook, met een 1 jarige met jeukende windpokken
Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's
- Onderwerp starter Joeri
- Startdatum
Hier ook, met een 1 jarige met jeukende windpokken
Mixhell
Well-known member
Is dat wringen dan typisch voor reflux?
Onze dochter van 4 maanden begint elke ochtend rond 5u te wringen en haar benen in de lucht te zwieren. Voor de rest slaapt ze al twee maanden door hoor.
Trouwens iemand ervaring met angelcare pad om onder de matras van het bedje te leggen? We zijn beiden redelijk ongeruste ouders. Voorlopig slaapt ze nog op onze kamer, maar het gaat voor ons toch ook een grote stap zijn als ze apart in haar kamer moet gaan slapen binnenkort.
Mulan
Well-known member
Bewust niet gedaan omdat het net voor extra stress kan zorgen omdat ze ook onterecht afgaan.
Nederlandse versie van Test aankoop is ook tegen:
Alarmmatjes voor baby's: veilig of niet?
Wiegendood voorkomen met een alarmmatje, ademhalingsdetector of bewegingssensor. Werken deze alarmapparaatjes voor baby's? En heeft het zin ze te gebruiken?
www.consumentenbond.nl
yode92
Well-known member
Exact om dezelfde reden niet gedaan. Ik denk dat het belangrijker is om verder alle tips en 'regels' op te volgen dan zoiets te leggen.Bewust niet gedaan omdat het net voor extra stress kan zorgen omdat ze ook onterecht afgaan.
Nederlandse versie van Test aankoop is ook tegen:
Alarmmatjes voor baby's: veilig of niet?
Wiegendood voorkomen met een alarmmatje, ademhalingsdetector of bewegingssensor. Werken deze alarmapparaatjes voor baby's? En heeft het zin ze te gebruiken?
Onze kleine man heeft roodvonk, zijn eerste 'echte' ziekte. Toch wel zielig om hem zo suf te zien
Laatst bewerkt:
Spoiler
Active member
Er is helemaal geen evidentie voor zo'n alarmen. Het is het commercieel uitbuiten van de angst en onzekerheid van jonge ouders. Er is wel meer evidentie voor het langer 'samen' slapen, tot de leeftijd van 1 jaar bij de ouders op de kamer.
Hebben een angel Care gehad. Geen valse alarmen gehad, maar dan weet je uiteindelijk nog altijd niet of hij goed op staat...
Gho, geen idee. Ik denk van wel want onze dochter was met haar reflux ook aan het spartelen.
Nu heeft de jongste weer last krampen, maar dat zou dan weer typisch zijn voor 4 weken. Piek zou zijn rond 6 à 8 weken, dus we hebben nog wat slapeloze nachten in het verschiet.
Ik word omgeven door ouders die hun kinderen op 500 verschillende hobbies per week sturen.
En als ik aan onze oudste vraag of hij iets wil doen van sport: nope, jeugdbeweging: nope, muziek? nope!
wat wil je dan? Thuis met lego spelen.... ok dan.
Best niet pushen zeker?
En als ik aan onze oudste vraag of hij iets wil doen van sport: nope, jeugdbeweging: nope, muziek? nope!
wat wil je dan? Thuis met lego spelen.... ok dan.
Best niet pushen zeker?
goh, ik ken weinig kinderen van 5-6-7 jaar die spontaan gaan zeggen ik wil x of y. Er is nog altijd een verschil tussen aanbieden/uitproberen en dwingen.
(hier is het in principe wel zo dat als ze ja zeggen, ze ook niet de week erna van gedacht kunnen veranderen. het moet een degelijke kans krijgen)
Hier hoest de dochter regelmatig 's nachts, ik heb de indruk dat het misschien een soort verslikken is? Het is ook met momenten, uren aan een stuk doorslapen en dan 20 minuten aan een stuk een paar keer hoesten/verslikken. Al eenmaal kreeg ze hierdoor de reflex over te geven. Nog mensen die dat hebben meegemaakt? Normaal?
Goh, mijn ouders hebben me ook altijd dat gevraagd, waardoor ik uiteindelijk niets deed. Achteraf wel een beetje spijt van gehad hoor. Anderzijds, het van hobby naar hobby hollen omdat ze muurklimmen in stad X en muziekschool doen in gemeente Y vind ik ook nogal gek.
Same. Meeste dingen bieden een proefles ofzo aan. Kunt ge ze zo eens laten kennis maken.
Enige dat ze moeten, is zwemles.
TNTim
Well-known member
Als je denkt dat iets beter is voor hen op de lange termijn dan kan je volgens mij wel beter wat pushen.
De onze moeten een paar keer proberen en als het dan nog niets voor hen is dan hoeven ze niet meer te gaan.
Als koppel geeft dat hier soms wel miserie, want mijn vrouw is daar veel strikter in. Ze zou ze desnoods al bleitend/tierend sturen.
Dat is voor mij erover, paar keer proberen en als het dan nog tegen hun goesting is dan hoeft het niet meer.
Oudste tennist, vroeg hier zelf achter, en jongste ga ik volgend jaar ook proberen duwen naar iets van sport.
In de hoop dat ze er vrienden maken + niet onsportief worden.
Jeugdbeweging hebben ze hier geprobeerd in het begin van het schooljaar, bleek hun ding niet na 4 lessen.
Nu het beter weer wordt, gaan we ze nog een paar keer laten gaan. Is het dan nog altijd hun ding niet, dan stopt het.
Mulan
Well-known member
Hier wou ze hockey in het begin van het schooljaar na deze zomer meermaals met papa mee geweest te zijn. We hebben gans september geprobeerd in overleg met de coach (ze was 2j jonger dan de "startleeftijd") maar hoe langer hoe meer ze na een half uur languit op de grond ging liggen. 
Ze heeft dan zelf gekozen voor dans en dat doet ze nog steeds met veel plezier!
Zwemles zal ook een verplichte worden want ze heeft schrik van het water.
Eens ze daar overheen is, wil ik ze gerust zelf verder leren zwemmen, maar een ander mag ze over die schrik heen helpen. 
Ik wil ze ook, als het weer beter wordt, naar de scouts sturen want ze is een echt buitenkind èn een vriendje van de hockey gaat blijkbaar ook naar de scouts die ik op het oog heb.
Het is altijd iets makkelijker als ze ergens naar toe gaan waar ze al iemand kennen. Dansen doet ze ook samen met een kleuter uit een andere klas en ze heeft ergens wel een "ankerpunt" nodig ook. Denk dat dat voor de meeste kinderen geldt: ofwel moeten ze al echt interesse/aanleg hebben, ofwel iemand om aanvast te klampen bij iets "onbekend".
Ze heeft dan zelf gekozen voor dans en dat doet ze nog steeds met veel plezier!
Zwemles zal ook een verplichte worden want ze heeft schrik van het water.
Eens ze daar overheen is, wil ik ze gerust zelf verder leren zwemmen, maar een ander mag ze over die schrik heen helpen. Ik wil ze ook, als het weer beter wordt, naar de scouts sturen want ze is een echt buitenkind èn een vriendje van de hockey gaat blijkbaar ook naar de scouts die ik op het oog heb.
Het is altijd iets makkelijker als ze ergens naar toe gaan waar ze al iemand kennen. Dansen doet ze ook samen met een kleuter uit een andere klas en ze heeft ergens wel een "ankerpunt" nodig ook. Denk dat dat voor de meeste kinderen geldt: ofwel moeten ze al echt interesse/aanleg hebben, ofwel iemand om aanvast te klampen bij iets "onbekend".
TNTim
Well-known member
Blijf er dan niet staan? Je kan ze toch horen roepen tot bij u thuis.
Zou bij mij knagen mocht ik mijn kind iets verbieden wat het echt heel graag wil...
(Zelf een vader gehad die voetballen verbood omdat hij het teveel moeite vond.
)
gamer5
Well-known member
Zo elke avond ergens anders naartoe sturen (al dan niet omdat ze er zelf niet op willen passen) zou ik ook niet doen.
Maar ik zal wel altijd hen verplichten op zijn minst 1 sport te beoefenen. Ik ben ook zo opgevoed en dit draagt toe tot een gezonde(re) opvoeding.
De oudste gaat dus al van 3 jaar zwemmen (dat verplicht ik wel en is de enigste sport die ik hen zal verplichten tot ze kunnen zwemmen) en daarbuiten wil hij zelf graag nog turnen. Hij had interesse in fietsen dus hebben ook een semester eens fietslessen geprobeerd, maar hij had toch liever turnen terug. Heeft wel leren fietsen van die lessen dus dat was zeker nuttig.
In de zomer, als hij 5 is, gaan ze met wat schoolvriendjes proefles bij de lokale voetbalclub doen. Benieuwd wat dat gaat geven
Blijf er dan niet staan? Je kan ze toch horen roepen tot bij u thuis.
Zou bij mij knagen mocht ik mijn kind iets verbieden wat het echt heel graag wil...
(Zelf een vader gehad die voetballen verbood omdat hij het teveel moeite vond.
Ja maar dan wil ik hem wel zien spelen hé.. Zou me ongelofelijk schuldig voelen dat ik dan moet vertrekken
starspike
Well-known member
Voetbal is hier ook wel een issue. Zelf al voetbalsupporter sinds mijn 5de en ik kan nog steeds genieten van internationaal topvoetbal. Maar ik vind voetbal "een harde kutwereld". En ik WEET dat mijn stiefzoontje daar gewoon niet in past. Die is ten eerste al niet goed in balsporten, maar is een kei in atletiek. Maar die zijn vriendjes voetballen allemaal en zijn papa vindt voetbal zo stoer, dus hij wil ook. Om dan uiteindelijk te gaan voetballen en half depressief te worden omdat hij oh zo dikwijls op de bank zit. En hij kan ECHT slecht om met tegenslagen.
Nu, we hebben onderling wel besloten als hij na dit seizoen vraagt, dat hij mag. Maar dan op de voorwaarde dat eender hoe het gaat, hij het seizoen moet uitdoen en dat hij inderdaad ook altijd EEN sport moet doen. Stel dat voetbal dan niets wordt, is het wel terug naar een andere sport daarna.
Nu, we hebben onderling wel besloten als hij na dit seizoen vraagt, dat hij mag. Maar dan op de voorwaarde dat eender hoe het gaat, hij het seizoen moet uitdoen en dat hij inderdaad ook altijd EEN sport moet doen. Stel dat voetbal dan niets wordt, is het wel terug naar een andere sport daarna.
