Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

[Chickenlal]

Mijn zoon zit in het eerste kleuterklasje, er zit bij hem een kereltje wat regelmatig ter sprake komt bij hem dat die klopt, stampt, duwt...
Omdat de fantasie van mijn mannetje nogal levendig is kan ik er niet altijd vanuit gaan dat het juist is wat hij zegt.
Tijdje terug navraag gedaan bij de juf en dat klasgenootje waar hij het over heeft is wel degelijk een kindje wat bekend staat om zijn agressief gedrag en bijna elke dag wel iemand tussen pakt.
Ondertussen komt de zoon regelmatig thuis met blauwe plekken, krassen en nu vandaag een dikke blauwe plek op zijn oog/wenkbrauw, blijkbaar heeft hij een stamp gekregen in zijn gezicht op de speelplaats.
Tot nu toe heb ik altijd gezegd dat als dat jongetje hem pijn komt doen dat hij die weg mag duwen, zeggen dat hij het niet fijn vindt, niet wil en naar de juffrouw gaan.
Maar na vandaag heb ik zin om te zeggen om dat kereltje maar eens een goeie mep terug te geven.

Hebben we hier ook een hele periode gehad. Telkens die zelfde naam "die heeft dit gedaan, heeft mij geschopt, hij heeft dat ander jongetje van de trap geduwt, hij heeft die geslaan" etc...

Ik vraag mij dan af hoe kan een kleuter van 4 jaar al zo zijn zeg...

Maar op de duur had ik ook echt eens goesting om die daar eens goe aan zijn oren te trekken in de klas.


Ik weet nog vroeger toen ik in het 1e of 2e leerjaar zat had er een kind mij gebeten in mijn buik.
Mijn pa is de volgende dag die klas binnengestormd en is beginnen roepen "WIE IS ANDREW?"
-> Andrew steekt zijn vinger op
-> En mijn pa heeft staan brullen ALS JIJ NOG één KEER BIJT DAN TREK IK JE KOP ER AF!


Dat was 30 jaar geleden, ik denk niet dat je dat nu nog zou moeten proberen

 

[Dyer Hunt]

Dat is hier ook vaak. Ik steek die 2 vaak alleen in bed omdat ze s'avonds werkt en dat gaat allemaal goed.
Als zij dat doet dan hoor ik op een gegeven moment wel opeens wat geroep en geween.
En als je dan hoort over wat dat gaat..

Paar weken terug al eens een discussie over gehad. Er was iets dat ze gezegd had en sorry, ik probeer dat meestal wel, maar daar kon ik echt niet in meegaan. Ik vond het niet kunnen dat ze dat zei dus ik heb toen ook vlakaf gezegd, toen ze men steun vroeg, dat ik me er tussenuit zou houden. Ik heb haar wel niet tegengesproken bij de kinderen, dat was dan daarna. Soms doen ouders ook gewoon moeilijk om moeilijk te doen.. En daar maak ik me zelf ook soms schuldig aan moet ik toegeven.

Zoals dit weekend, men petekind was op logie en ik ging zondag vol-eau-vent met frietjes maken. 2 uur voor ik eraan begin blijkt dat men petekind dat niet lust. Geen probleem, ik maak wel appelmoes met kip voor haar. Maar natuurlijk moet dat dan ook eens bij de zoon passeren. We vragen wat hij wil en natuurlijk: 'ik wil ze allebei'. Een heel spel zitten maken, er kwamen natuurlijk weer traantjes bij, omdat hij moest kiezen. De vriendin die op mij zit af te geven omdat ik dat niet op voorhand gevraagd had aan haar moeder. Hebben het dan laten bekoelen zonder dat hij echt een keuze heeft gemaakt en terwijl ik het dan aan het klaarmaken was bedacht ik me eigelijk: wat boeit dat nu eigenlijk dat die wat appelmoes bij zijn vol-eau-vent eet? Zou die combinatie ook niet eten maar die drama is het me niet waard.
Heeft hij dus uiteindelijk wat appelmoes erbij gegeten en het kind was weer content. Drama voor niets.

Sinds ik kinderen heb, is "choose your battles" zowat mijn lijfspreuk geworden.
Al is het zeker niet gemakkelijk om een gezond evenwicht te bewaren tussen het streng zijn <-> altijd hun goesting geven.

 

[gamer5]

Da's nochtans lekker

Ja voila, toont nog maar is wat een stomme discussie Maar honestly, wat een combinatie

Sinds ik kinderen heb, is "choose your battles" zowat mijn lijfspreuk geworden.
Al is het zeker niet gemakkelijk om een gezond evenwicht te bewaren tussen het streng zijn <-> altijd hun goesting geven.

Ja dat doe ik nu ook heel fel de laatste 2 jaren. En dat is zeker niet makkelijk inderdaad.

 

[pardal]

Dat is hier ook vaak. Ik steek die 2 vaak alleen in bed omdat ze s'avonds werkt en dat gaat allemaal goed.
Als zij dat doet dan hoor ik op een gegeven moment wel opeens wat geroep en geween.
En als je dan hoort over wat dat gaat..

Paar weken terug al eens een discussie over gehad. Er was iets dat ze gezegd had en sorry, ik probeer dat meestal wel, maar daar kon ik echt niet in meegaan. Ik vond het niet kunnen dat ze dat zei dus ik heb toen ook vlakaf gezegd, toen ze men steun vroeg, dat ik me er tussenuit zou houden. Ik heb haar wel niet tegengesproken bij de kinderen, dat was dan daarna. Soms doen ouders ook gewoon moeilijk om moeilijk te doen.. En daar maak ik me zelf ook soms schuldig aan moet ik toegeven.

Zoals dit weekend, men petekind was op logie en ik ging zondag vol-eau-vent met frietjes maken. 2 uur voor ik eraan begin blijkt dat men petekind dat niet lust. Geen probleem, ik maak wel appelmoes met kip voor haar. Maar natuurlijk moet dat dan ook eens bij de zoon passeren. We vragen wat hij wil en natuurlijk: 'ik wil ze allebei'. Een heel spel zitten maken, er kwamen natuurlijk weer traantjes bij, omdat hij moest kiezen. De vriendin die op mij zit af te geven omdat ik dat niet op voorhand gevraagd had aan haar moeder. Hebben het dan laten bekoelen zonder dat hij echt een keuze heeft gemaakt en terwijl ik het dan aan het klaarmaken was bedacht ik me eigelijk: wat boeit dat nu eigenlijk dat die wat appelmoes bij zijn vol-eau-vent eet? Zou die combinatie ook niet eten maar die drama is het me niet waard.
Heeft hij dus uiteindelijk wat appelmoes erbij gegeten en het kind was weer content. Drama voor niets.

Dude appelmoes gaat nu echt met alles...

 

[Mulan]

Sinds ik kinderen heb, is "choose your battles" zowat mijn lijfspreuk geworden.

Herkenbaar! Vooral over welke kleren ze absoluut wel of niet aan wil doen!
Vorige week ook: doe DIE jas aan want het is koud!
*Drama deel 4858 van die dag*

Okee, doet uw zin! (Regenjas aan voor tussenseizoen)
We komen toe op school, de juf direct: "Ocharme, je bent aan het beven, je hebt het zo koud!"
Met uitgestreken gezicht gezegd dat ze zelf per se haar jas wou kiezen en daar dan ook de gevolgen van moet dragen...
(Het is er eentje die de wind super goed tegen houdt en dubbele voering maar warm zal ze niet gehad hebben nee...)

 

[Tha_nOn]

Dat is hier ook vaak. Ik steek die 2 vaak alleen in bed omdat ze s'avonds werkt en dat gaat allemaal goed.
Als zij dat doet dan hoor ik op een gegeven moment wel opeens wat geroep en geween.
En als je dan hoort over wat dat gaat..

Paar weken terug al eens een discussie over gehad. Er was iets dat ze gezegd had en sorry, ik probeer dat meestal wel, maar daar kon ik echt niet in meegaan. Ik vond het niet kunnen dat ze dat zei dus ik heb toen ook vlakaf gezegd, toen ze men steun vroeg, dat ik me er tussenuit zou houden. Ik heb haar wel niet tegengesproken bij de kinderen, dat was dan daarna. Soms doen ouders ook gewoon moeilijk om moeilijk te doen.. En daar maak ik me zelf ook soms schuldig aan moet ik toegeven.

Zoals dit weekend, men petekind was op logie en ik ging zondag vol-eau-vent met frietjes maken. 2 uur voor ik eraan begin blijkt dat men petekind dat niet lust. Geen probleem, ik maak wel appelmoes met kip voor haar. Maar natuurlijk moet dat dan ook eens bij de zoon passeren. We vragen wat hij wil en natuurlijk: 'ik wil ze allebei'. Een heel spel zitten maken, er kwamen natuurlijk weer traantjes bij, omdat hij moest kiezen. De vriendin die op mij zit af te geven omdat ik dat niet op voorhand gevraagd had aan haar moeder. Hebben het dan laten bekoelen zonder dat hij echt een keuze heeft gemaakt en terwijl ik het dan aan het klaarmaken was bedacht ik me eigelijk: wat boeit dat nu eigenlijk dat die wat appelmoes bij zijn vol-eau-vent eet? Zou die combinatie ook niet eten maar die drama is het me niet waard.
Heeft hij dus uiteindelijk wat appelmoes erbij gegeten en het kind was weer content. Drama voor niets.

Dat, ik merk dat mijn ouders vinden dat we te veel *toegeven* maar dat gaat dan over zo'n dingen. Soms zijn de regels in ons hoofd logisch maar vooral omdat ge dat als volwassene gewoon al niet zou doen om te beginnen .

 

[shellshock]

Sinds een week of twee slaapt onze dochter -na bijna 4,5 jaar - eindelijk vrij goed door. Gezegd dat als ze niet ziek is ze maximum één keer mag roepen voor iets en dat ze verder haar plan moet trekken. Vannacht wakker geworden door wat gerommel, maar dat was omdat ze pipi moest doen en zelf op haar potje is gaan zitten zonder ons wakker te willen maken.

We kunnen dus stilletjesaan beginnen om onze 4,5 jaar te weinig slaap in te halen. Het zal rap moeten gaan want over een paar weken -vroeger dan verwacht want hij groeit wreed snel- staat #2 hier al. Die is letterlijk aan het trappelen van ongeduld.

 

[shellshock]

Herkenbaar! Vooral over welke kleren ze absoluut wel of niet aan wil doen!
Vorige week ook: doe DIE jas aan want het is koud!
*Drama deel 4858 van die dag*

Okee, doet uw zin! (Regenjas aan voor tussenseizoen)
We komen toe op school, de juf direct: "Ocharme, je bent aan het beven, je hebt het zo koud!"
Met uitgestreken gezicht gezegd dat ze zelf per se haar jas wou kiezen en daar dan ook de gevolgen van moet dragen...
(Het is er eentje die de wind super goed tegen houdt en dubbele voering maar warm zal ze niet gehad hebben nee...)

Wij dachten dat dat met een schooluniform wel mee ging vallen, maar nu is het een gedoe qua schoenen; wel of geen laarzen, glitterschoenen, zomerschoenen als het vriest. En nagellak wil ze ook al opdoen.

 

[Mulan]

Wij dachten dat dat met een schooluniform wel mee ging vallen, maar nu is het een gedoe qua schoenen; wel of geen laarzen, glitterschoenen, zomerschoenen als het vriest. En nagellak wil ze ook al opdoen.

En, wil ze al de standaard veters vervangen door "regenboogveters" omdat de nieuwe schoenen anders "stom" zijn die stof staan te verzamelen?

 

[Chickenlal]

Sinds een week of twee slaapt onze dochter -na bijna 4,5 jaar - eindelijk vrij goed door. Gezegd dat als ze niet ziek is ze maximum één keer mag roepen voor iets en dat ze verder haar plan moet trekken. Vannacht wakker geworden door wat gerommel, maar dat was omdat ze pipi moest doen en zelf op haar potje is gaan zitten zonder ons wakker te willen maken.

We kunnen dus stilletjesaan beginnen om onze 4,5 jaar te weinig slaap in te halen. Het zal rap moeten gaan want over een paar weken -vroeger dan verwacht want hij groeit wreed snel- staat #2 hier al. Die is letterlijk aan het trappelen van ongeduld.

Oh boy, den onzen is 4 jaar en wij moeten ook nog elke nacht gaan. Met wij bedoel ik vooral mijn madam
We zijn nu nog maar pas af van zijn nachtelijke melk dus das al een pluspunt.
Maar heel vaak gaat mijn madam er gewoon midden in de nacht gaan bijliggen tot smorgens.

Er is nog niet echt einde aan de tunnel voor ons hebben we indruk

 

[Vierkant]

Herkenbaar! Vooral over welke kleren ze absoluut wel of niet aan wil doen!
Vorige week ook: doe DIE jas aan want het is koud!
*Drama deel 4858 van die dag*

Okee, doet uw zin! (Regenjas aan voor tussenseizoen)
We komen toe op school, de juf direct: "Ocharme, je bent aan het beven, je hebt het zo koud!"
Met uitgestreken gezicht gezegd dat ze zelf per se haar jas wou kiezen en daar dan ook de gevolgen van moet dragen...
(Het is er eentje die de wind super goed tegen houdt en dubbele voering maar warm zal ze niet gehad hebben nee...)

Voor de ontwikkeling van het kind is het ook zeker niet slecht dat ze (foute) keuzes maken om dan de gevolgen daarvan te ontdekken. Ze moeten tenslotte al te vaak luisteren en met het handje vastgehouden worden. Ze worden geconformeerd naar onze maatschappij maar we zouden hun creativiteit en kind zijn niet uit het oog mogen verliezen. Liever ouders die ze wat kou laten lijden dan ouders die er een corrigerende tik voor zouden geven. Zolang het hun gezondheid niet schaadt of anderen niet in gevaar brengt, keep calm and... Choose Your Battles

 

[Creeping Death]

Paar weken terug al eens een discussie over gehad. Er was iets dat ze gezegd had en sorry, ik probeer dat meestal wel, maar daar kon ik echt niet in meegaan. Ik vond het niet kunnen dat ze dat zei dus ik heb toen ook vlakaf gezegd, toen ze men steun vroeg, dat ik me er tussenuit zou houden. Ik heb haar wel niet tegengesproken bij de kinderen, dat was dan daarna. Soms doen ouders ook gewoon moeilijk om moeilijk te doen.. En daar maak ik me zelf ook soms schuldig aan moet ik toegeven.

Eigenlijk heel herkenbaar. Ook al een paar keer gehad dat ik achteraf denk: waarom moest ik daar nu een punt van maken?
Ik durf dat ook wel toegeven aan hen, of op z'n minst toe te lichten waarom ik het toen zei en dat het achteraf gezien misschien wel anders kon.

 

[Misterblort]

Sinds ik kinderen heb, is "choose your battles" zowat mijn lijfspreuk geworden.
Al is het zeker niet gemakkelijk om een gezond evenwicht te bewaren tussen het streng zijn <-> altijd hun goesting geven.

Ja en neen.. Als het over pietluttige dingen gaat zoals kleren en dergelijke dan is het idd niet altijd even belangrijk en kunt ge al is nen battle skippen.
Maar als het om slecht gedrag gaat dan moet ge den battle altijd voeren! Dat is vermoeiend ja en ge hebt daar idd niet altijd goesting in maar jong geleerd is oud gedaan. Mijn oudste is nu bijna 5 en ik ben blij dat wij het zo gedaan heb. Haar neef scheelt 1 maand met haar en dat is een fucking ettertje!
Die zijn papa(Mijn schoonbroer) zei mij ook eens "choose your battles" Het ging dan over toen we op weekend waren met 3 koppels en hun kinderen. Als er een kindjes begon te wenen zat hij er wel voor iets tussen. Na de 5de keer vroeg ik hem waarom hij zijne zoon niet nekeer in de hoek of whatever, zette om dat af te leren. Want dat ik het beu was dat hij mijn dochter pijn deed. "Choose your battles" zei hem.. Sindsdien ben ik gevoelig aan die uitspraak.

 

[pardal]

Sinds een week of twee slaapt onze dochter -na bijna 4,5 jaar - eindelijk vrij goed door. Gezegd dat als ze niet ziek is ze maximum één keer mag roepen voor iets en dat ze verder haar plan moet trekken. Vannacht wakker geworden door wat gerommel, maar dat was omdat ze pipi moest doen en zelf op haar potje is gaan zitten zonder ons wakker te willen maken.

We kunnen dus stilletjesaan beginnen om onze 4,5 jaar te weinig slaap in te halen. Het zal rap moeten gaan want over een paar weken -vroeger dan verwacht want hij groeit wreed snel- staat #2 hier al. Die is letterlijk aan het trappelen van ongeduld.

Oh boy, den onzen is 4 jaar en wij moeten ook nog elke nacht gaan. Met wij bedoel ik vooral mijn madam
We zijn nu nog maar pas af van zijn nachtelijke melk dus das al een pluspunt.
Maar heel vaak gaat mijn madam er gewoon midden in de nacht gaan bijliggen tot smorgens.

Er is nog niet echt einde aan de tunnel voor ons hebben we indruk

Ik kan op 1 hand tellen hoeveel nachten ik op 8 jaar heb kunnen doorslapen.

Maar moet er wel bij vermelden dat ik het ondertussen gewend ben of er toch beter tegen kan.

De moeilijke momenten waren telkens er een nieuwe baby in huis was en de nachtvoedingen terug begonnen. Dus wakker door de baby en wakker als 1 van de andere wakker waren.

De 2 oudste 8 en 6 slapen door, die van 4 wordt af en toe wakker meestal om iets te drinken of als zijn deken is afgevallen.

Dochter wordt elke nacht nog wel eens wakker maar weent dan omdat er niemand langs haar ligt. Is ook mijn eigen fout dat ik bij haar blijf tot ze slaapt ( is max 15min).

 

[shiftyke]

We gaan binnenkort naar de K3-show, en mijn zoon (4) wou vanavond nog eens naar een liedje luisteren. Ik vraag hem of hij zin heeft in de show (ja), en ik vraag hem of hij dan samen met mij gaat dansen. Op zaterdag doet hij kidsmove, en ze beginnen daar altijd met een dansje of 3. Vorig jaar deed hij daar altijd zeer enthousiast aan mee, nu al even helemaal niet meer. Enfin, op mijn vraag zegt hij dus "neen". Ik vraag hem waarom niet: "dansen is meer voor meisjes". Ja mannekes, 4 jaar en dat soort onzin zit er anno 2023 nu al in. Nog heel veel werk aan de winkel denk ik dan.

Herkenbaar, onze dochter was vroeger altijd heel openmindend en had nooit van die gender-cliché voorkeuren. Plots sinds paar maanden, uit het niets, ziet alles roos, wil ze met make-up spelen en is Skye haar favoriete Paw Patrol

 

[Mr.Anderson]

Mijn zoon zit in het eerste kleuterklasje, er zit bij hem een kereltje wat regelmatig ter sprake komt bij hem dat die klopt, stampt, duwt...
Omdat de fantasie van mijn mannetje nogal levendig is kan ik er niet altijd vanuit gaan dat het juist is wat hij zegt.
Tijdje terug navraag gedaan bij de juf en dat klasgenootje waar hij het over heeft is wel degelijk een kindje wat bekend staat om zijn agressief gedrag en bijna elke dag wel iemand tussen pakt.
Ondertussen komt de zoon regelmatig thuis met blauwe plekken, krassen en nu vandaag een dikke blauwe plek op zijn oog/wenkbrauw, blijkbaar heeft hij een stamp gekregen in zijn gezicht op de speelplaats.
Tot nu toe heb ik altijd gezegd dat als dat jongetje hem pijn komt doen dat hij die weg mag duwen, zeggen dat hij het niet fijn vindt, niet wil en naar de juffrouw gaan.
Maar na vandaag heb ik zin om te zeggen om dat kereltje maar eens een goeie mep terug te geven.

Dochter heeft zo ooit eens ene die haar altijd schopte op de speelplaats een patat gegeven.

Juf was trots dat ze voor haarzelf opkwam. Er zit pit in, zei ze. Dat kereltje was blijkbaar gekend om op andere kinderen te bijten e.d.

 

[Inv]

Eigenlijk heel herkenbaar. Ook al een paar keer gehad dat ik achteraf denk: waarom moest ik daar nu een punt van maken?
Ik durf dat ook wel toegeven aan hen, of op z'n minst toe te lichten waarom ik het toen zei en dat het achteraf gezien misschien wel anders kon.

Heb dat deze week ook nog gedacht. Dochter wou mandje met beleg uit frigo nemen maar dat staat te hoog dus moet ze eerst haar trapje gaan halen en dat stond aan de andere kant van de living. Dus ik zeg tegen haar dat ik het wel snel even zal pakken. Groot drama en dat ik een stommerik ben en dat ze "micky mouse gaat bellen zodat ik geen cadeau'tjes krijg". Dan zeg ik tegen haar dat dat toch allemaal zo erg niet is en dat ze zich aan het aanstellen is.
Achteraf dacht ik dat relativeren als volwassene soms al heel moeilijk is, laat staan voor een drie jarige. Volgende keer mag ze het zelf pakken, op twee minuten gaat het niet aankomen.

 

[Holocene]

Mijn zoon zit in het eerste kleuterklasje, er zit bij hem een kereltje wat regelmatig ter sprake komt bij hem dat die klopt, stampt, duwt...
Omdat de fantasie van mijn mannetje nogal levendig is kan ik er niet altijd vanuit gaan dat het juist is wat hij zegt.
Tijdje terug navraag gedaan bij de juf en dat klasgenootje waar hij het over heeft is wel degelijk een kindje wat bekend staat om zijn agressief gedrag en bijna elke dag wel iemand tussen pakt.
Ondertussen komt de zoon regelmatig thuis met blauwe plekken, krassen en nu vandaag een dikke blauwe plek op zijn oog/wenkbrauw, blijkbaar heeft hij een stamp gekregen in zijn gezicht op de speelplaats.
Tot nu toe heb ik altijd gezegd dat als dat jongetje hem pijn komt doen dat hij die weg mag duwen, zeggen dat hij het niet fijn vindt, niet wil en naar de juffrouw gaan.
Maar na vandaag heb ik zin om te zeggen om dat kereltje maar eens een goeie mep terug te geven.

Dit is echt één van mijn angsten (om hier wat verder op te gaan), mijn dochter dat geviseerd/gepest wordt.

Ikzelf gelukkig nooit meegemaakt en altijd opgekomen voor degene die gepest werd maar soms lees je toch wat... Bv nu ook recent die jongen van 14j uit Waregem die zelfmoord heeft gepleegd wegens aanhoudende pesterijen.

 

[anders.]

Herkenbaar! Vooral over welke kleren ze absoluut wel of niet aan wil doen!
Vorige week ook: doe DIE jas aan want het is koud!
*Drama deel 4858 van die dag*

Okee, doet uw zin! (Regenjas aan voor tussenseizoen)
We komen toe op school, de juf direct: "Ocharme, je bent aan het beven, je hebt het zo koud!"
Met uitgestreken gezicht gezegd dat ze zelf per se haar jas wou kiezen en daar dan ook de gevolgen van moet dragen...
(Het is er eentje die de wind super goed tegen houdt en dubbele voering maar warm zal ze niet gehad hebben nee...)

Ik snap die obsessie bij veel (groot)ouders eigenlijk ook niet hoor.
Als onze dochter een hele dag half naakt wil rondlopen in huis, dan doet ze dat. Als ze het koud heeft zal ze het wel zeggen.
Dan de grootouders "ahnee he, je mag geen trui over een jurkje aan doen he. Een trui hoort over een t-shirt".

Idem met sandalen in de winter, ja, ze zal misschien klagen eens je 5m verder bent, daarom neem je dan de goeie schoenen gewoon mee en wissel je dan he. De volgende keer zullen ze dan wel direct de juiste schoenen kiezen, dat is gewoon hoe een leerproces werkt...

 

[Mulan]

Ik snap die obsessie bij veel (groot)ouders eigenlijk ook niet hoor.
Als onze dochter een hele dag half naakt wil rondlopen in huis, dan doet ze dat. Als ze het koud heeft zal ze het wel zeggen.
Dan de grootouders "ahnee he, je mag geen trui over een jurkje aan doen he. Een trui hoort over een t-shirt".

Idem met sandalen in de winter, ja, ze zal misschien klagen eens je 5m verder bent, daarom neem je dan de goeie schoenen gewoon mee en wissel je dan he. De volgende keer zullen ze dan wel direct de juiste schoenen kiezen, dat is gewoon hoe een leerproces werkt...

Over schoenen doe ik wat lastiger, ik vind dat ze zichzelf al vaak genoeg als een "Wibrakind" kleedt. Met veto's hoor! Dan zeg ik dat ze bij rokje a enkel een tshirt of trui in de kleur X, Y of Z mag kiezen. Papa heeft daar minder gevoel voor en dan vloek ik inwendig eens soms. Maar bij schoenen wil ik wel het laatste woord! Behalve als we naar oma en opa gaan, dan mag ze haar goesting doen. Dus dan zie je bij -2 graden kniekousen met sandalen, een zomerjurkje en daarover een dikke gilet. Zero fucks were given op dat moment: ik val "publiek" niet in schaamte en zij is fier dat ze toch 1x per week volledig haar zin mag krijgen.