Tja, hoe meet je het verschil tussen analoog en digitaal?
Puur technisch vind ik dit wel een duidelijke gids, Ryan Coogler die spreekt over verschillende populaire pellicule formaten, welke ze gebruikten voor Sinners en dan de verschillende versies die je kon gaan zien in de bioscoop. Voor The Odyssey gaat het dus over de IMAX 70mm met 15 perforaties, en gelukkig is de lijst waar je dat geprojecteerd kan zien, langer geworden sinds die video gemaakt werd.
Maar als toeschouwer is het echte verschil tussen analoog en digitaal eerder gevoelsmatig. Ik hou zelf veel meer van filmprojectie omdat dat meer levend en tactiel aanvoelt. De grain op het beeld is helemaal willekeurig, kleuren springen er beter uit, en daarbij komt ook nog het technische aspect van de film en de projectie, zoals het wisselen van de spoelen (cigarette burns!) en het feit dat je niet naar nullen en eentjes zit te kijken maar wel naar een chemische emulsie en dat wekt (bij mij althans) een ander gevoel op. De ervaring is anders, en het is er een die ik koester.
Maar ik ben er zeker van dat die verschillen veel andere filmkijkers koud laten...