Dat hij een getalenteerd en geëngageerd persoon is zou toch geen rol mogen spelen in het vonnis. Dat hij studeert voor arts dat maakt zijn daden niet minder erg dan wanneer het een sukkel is zonder ambitie.
Tuurlijk wel, dat is altijd zo. Dat hij een getalenteerd en geëngageerd persoon is, slaat in dit geval overduidelijk op zijn mogelijke toekomst. Als je het zo abstract wilt bekijken: zijn (potentiële) maatschappelijke waarde. Dat speelt altijd mee. Dat bepaalt niet alles, maar speelt mee. Net zoals schuldinzicht meespeelt, en ingeschatte kans op recidieve. En dat hij een student is, van wie je nog nietEn als dat allemaal positief wijst,
"Dit had ik niet zien aankomen", reageerde ze.
Dus nogmaals: hoezo tevreden?
Dus jij denkt dat ze deze redenering ook zouden maken voor een strontraper achter de trein? Ik word soms echt kwaad van jouw doelbewuste, geacteerde naïviteit. "Heu? Ik zie het verband niet?". Jezus.
De maatschappij.
Oké, bewijs je buikgevoel. Laat alle strontrapers achter de trein maar zien die veroordeeld zijn voor exact dezelfde feiten.
En als je dan toch aan het schrijven bent, mag je ook uitschrijven hoe je denkt dat de maatschappij exact gebaat is bij een zwaardere straf voor deze dader? De maatschappij die dan voor die celstraf moet betalen uiteraard, die dan ook voor de herscholing van die student zal moeten betalen, terwijl de scholing als gynaecoloog niet afbetaald zal worden aan de maatschappij, omdat hij zo nooit zal werken. Die maatschappij. Die maatschappij trouwens die ik evengoed vertegenwoordig als jij, hoewel jij lijkt te denken dat jij meer recht hebt om namens iedereen te spreken dan ik.
Schuldinzicht of schrik voor de gevolgen van een strafblad? Gedragsverandering? Tja, ik ken de zaak niet in details, maar ik had dan bijvoorbeeld graag toch wat extra voorwaarden gezien...
Ik heb geen rancune tegen het elitaire. Ik had dat bij een leerkracht even verwerpelijk gevonden als die om die reden een lagere straf zou krijgen. Het gaat wel niet om talloze jobs natuurlijk, de vraag is eerder moet die persoon nog zonder probleem de eerstkomende jaren een job als gynaecoloog kunnen uitoefenen? Lijkt mij nu eens één van de eerste jobs die ik zou schrappen.
't is het resultaat wat telt denk ik dan vooral, en dit resultaat is pover.
De vraag is waar justitie toe moet dienen... als het slachtoffer in deze tevreden is, gaan we de strafmaat dan ook verzwaren wanneer slachtoffers niet tevreden zijn?
Als we ons tevreden stellen met een opschorting van straf, maar die er wél bovenop komt wanneer die nog eens feiten zou plegen, accepteren we dan niet te makkelijk dat er nieuwe slachtoffers vallen?
Je stelt je de vraag 'schuldinzicht of schrik voor de gevolgen van een strafblad'. Dat ga je nooit weten, maar de rechter heeft het expliciet over schuldinzicht. En aangezien die alle details wel kent, en jij zelf zegt dat je de zaak niet kent in details, lijkt het mij toch logisch dat je dan denkt: ah, die kent er misschien meer van en heeft geoordeeld op basis van wat hij weet.
En voor de zoveelste maal: nee, dat het slachtoffer tevreden is, is niet het enige wat de strafmaat bepaalt. En ja, er wordt wel degelijk rekening gehouden met de vraag van het slachtoffer: eisen die een heel zware straf, of zeggen die 'ik wil gewoon dat hij sorry zegt' bijvoorbeeld. Dat wordt
mee in rekening genomen, het is niet zo zwartwit als je voorstelt, toch?
