Stephen King

Dark Tower is het allerbeste van SK, maar je moet ervoor openstaan om aan een lange fantasy reeks te beginnen en de eerste boek van de reeks is moeilijk om erin te komen. Ik snap dat velen die niet voorbij geraken. Jammer want de rest van de serie is imo zowat de beeste reeks die ik ooit gelezen heb.
Ik zou eens een nieuwe poging moeten doen, maar de eerste heeft me inderdaad niet echt overtuigd.
 
Ik heb nooit goed de kritiek op het eerste deel van de DT reeks gesnapt, ik vond dat een prima boek.
Deel 3 heeft me 2 keer doen afhaken, maar ondertussen de volledige reeks wel al 2 keer uitgelezen, incl. Wind through the keyhole.
Ik heb ook wel de DT concordantie liggen wat een soort encyclopedie is. Heel handig om dingen in op te zoeken want er zijn zo veel personages en verbanden dat je soms het noorden kwijt bent.
 
Ik zou eens een nieuwe poging moeten doen, maar de eerste heeft me inderdaad niet echt overtuigd.
Mijn advies: lees die intro van SK in The Gunslinger, dan snap je de boek en de achtergrond beter. Hij is begonnen met de eerste boek toen hij 18 jaar oud was (en uiteindelijk gepubliceerd toen hij 23 was) en nog niet dezelfde writing skills had als op zijn 30ste. Dan snap je de insteek van de boek beter en kan je de wereld van The Gunslinger en The Dark Tower beter appreciëren. Hij heeft het laatste werk van de reeks op zijn 65ste geschreven.
Lees dan onmiddellijk erna de 2e boek van de reeks, die overtuigt de meeste lezers om de reeks af te maken en is stukken beter geschreven.
Daarna kan je beslissen of je met de reeks verder doet of niet.
 
Laatst bewerkt:
Vreemd, boek 1 was voor mij net één van de beste boeken in de Dark Tower reeks.

The man in black fled across the desert and the gunslinger followed.

Die openingszin alleen al geeft me kippenvel :love2:

Boeken 5 en 6 waren voor mij het dieptepunt van de serie.

Voor de Kindle eigenaars, The Stand staat aan 1€ op Amazon UK.
 
En vergeet ook niet dat SK deel 1 heeft herzien in 2003. Het origineel uit 1982 zou nogal moeilijk te lezen zijn, mss dat sommigen hier niet door die versie geraken?
 
Welk SK boek raden jullie aan voor een beginnende lezer? Ik ben eerder fan van fantasy dan van horror.
Ik heb heel als vroege puber vaak King proberen lezen: Insomnia, Needful Things en veel later ook de eerste twee delen van The Dark Tower (bij het derde deel ging het mis) en er nooit echt in kunnen geraken. Zijn verhalenbundels lukten beter, maar ik vond het nooit “wauw”.
Toen ik 35 was, mij eens aan 22-11-1963 gewaagd en dat was echt mijn gateway-King. Daarna onmiddellijk The Stand gelezen en ik was gebeten.
Ik moet wel zeggen dat ik ondertussen heel wat boeken van hem gelezen heb, maar nog niks van het niveau van die twee boeken, maar ik lees het wel nog steeds heel erg graag.
 
Ik ziet het hier veel aanbevolen worden maar ik vond Pet Sematary veruit de minste King die ik al heb gelezen, te voorspelbaar. Christine is dan weer schromelijk onderschat.
 
Vreemd, boek 1 was voor mij net één van de beste boeken in de Dark Tower reeks.

The man in black fled across the desert and the gunslinger followed.

Die openingszin alleen al geeft me kippenvel :love2:

Boeken 5 en 6 waren voor mij het dieptepunt van de serie.

Voor de Kindle eigenaars, The Stand staat aan 1€ op Amazon UK.
Ik moet zeggen dat ik de hele Dark Tower reeks niet zo bijzonder goed vind.
Eerst boek vond ik echter wel leuk. Wijkt een beetje af van King's typische stijl en is ook behoorlijk kort voor zijn doen.

Nadien de hele reeks gelezen, met zeker een aantal leuke passages er in, maar als geheel toch wat onbevredigend.
Beste vond ik boek 4, wat eigenlijk een zijspong is naar het verleden. Maar mooi en meeslepend verteld en hoewel je weet waar het naartoe gaat roept de ontwikkeling van het verhaal steeds meer afgrijzen op. Hiervan is me ook het meeste bij gebleven want het is wel al een hele tijd geleden.
 
Laatst bewerkt:
Mobiel (Cell in het Engels) net uit.

Het verhaal speelt zich grotendeels af in een postapocalyptische setting (waardoor weemoedig terugdenken aan The Stand nooit veraf is).

King haalt hier zijn allerbeste niveau wat betreft:
- kristalheldere, beeld-evokerende beschrijvingen (cfr. bv. de schedelschrijfstokscène)
- creatieve, niet-platgetreden metaforen
- gebruik van het verhaal als geraamte om onwrikbare levenswaarheden aan op te hangen

(Minpunt: het laatste kwart had imo. een stuk langer mogen zijn).
 
Laatst bewerkt:
Terug
Bovenaan