Ff onder 2e account hier posten.
Ik ben zelf een dertiger, nooit een relatie of sex of zelfs een kus gehad. Altijd een verlegen & introvert nerd-type geweest, en dat gekoppeld aan chronische vermoeidheid, supermager zijn, en een spierziekte, die mij gelukkig (nog) niet rolstoelgebonden maakt (niemand weet dat ik die ziekte heb, tenzij ik het hen zeg, of ik m'n kleren uit doe...), maar alles samen genoeg om nog nooit in m'n leven enige aanraking, interesse of affectie van een vrouw ervaren te mogen hebben...
Het gehuil in Vlaanderen ivm 2 maandjes oid "huidhonger" tijdens de eerste Corona lockdown, vond ik dus een
enorm luxeprobleem, maar het deed me tegelijk wel beseffen wat ik eigenlijk al die tijd heb gemist.
Uiteindelijk na de jaren voordien al af en toe getwijfeld te hebben en een bepaalde schroom te moeten overwinnen, de knoop doorgehakt en ik heb uiteindelijk bijna 2 jaar lang jaar bijna maandelijks een high class GFE escorte gezien van bij een vrij gerenomeerd bureau. (Ondertussen schaam ik mij er al lang niet meer voor en ben ik zelfs trots dat ik het gedaan heb. Het kon ook anders verlopen zijn, de eerste date is immers altijd een blind-date en kon me een totale afkeer bezorgd hebben...)
Ik heb m'n gebrek aan ervaring & m'n gezondheidstoestand ook van in het begin open en eerlijk aan haar verteld, en het was zo leuk om die rugzak eens af te kunnen zetten en te merken dat ze dat allemaal geen probleem vond...
Ze was een Vlaamse blonde schone van een paar jaar jonger dan ik. Ze zat in het vak sinds haar 25e ofzo. Eerst full-time bij een nog exclusiever bureau, maar de mannen hadden daar vaak (te) hoge verwachtingen en ze moest +-40% afstaan. Ze moesten daar ook "verplicht" dure fotoshoots in Brazilië e.d. gaan houden, zelf te betalen. Er werd van hen bv ook verwacht dat ze de volgende dag plots in Parijs moesten staan voor een date enzovoort.
Bij haar laatste bureau was die druk er minder. Ze bepaalden zelf hun agenda. De tarieven waren lager, maar de commissie ook, dus "netto" kwam het op hetzelfde neer. Prijzen per uur waren hoog, maar daalden snel naarmate de date langer was. Bv 450€/1u, maar 950€/6u. Neem dat ze van die laatste niet meer dan 200€ afstond. Ze is van full-time naar 1-2 dates per week gegaan + "gewone" fulltime job erbij, net zoals de meeste dames bij dat bureau. Af en toe deed ze wel nog steeds een all-expenses paid trip naar het buitenland, soms met meerdere mannen/escortes samen...
Enorm veel respect voor haar en wat ze allemaal deed en meemaakte bij sommige klanten...
Ik heb niet het volledige topic gelezen omdat ik het soms wat confronterend vind, en ik heb wat moeite met bepaalde negatieve vooroordelen over dames als haar, en klanten als ik. Ik heb haar lang genoeg gekend en we hebben genoeg diepgaande, persoonlijke, gesprekken gevoerd, en ik kende uiteindelijk ook haar naam, om met zekerheid te kunnen zeggen dat zij niet wordt uitgebuit, ze het niet is beginnen doen uit geldnood, ze niet rookt, niet drinkt & geen drugs doet. Ze is "gewoon" een normale, knappe, gezonde, fitte, energieke, (welbespraakte, zelfzekere, zelfstandige) vrouw die doet wat ze graag doet (deed). Ze heeft ook geen gat in haar hand: kleine wagen, "standaard" Hunkemoller lingerie, etc...
Ik betaalde haar gemiddeld een kleine 200€/u + verplaatsingskosten, hapjes, cadeautjes, etc. Meestal dates van een viertal uur, waarvan minstens 3u babbelen/eten/knuffelen. Soms eens een restaurant of fotoshoot en dan was het eerder 6u.
We konden enorm goed babbelen. Er was hier in dit topic eerder al sprake over hoe vrouwen als haar niet kunnen/mogen aanzien worden als halve-psychologen, maar ze kunnen, vind ik, de facto wel een gelijkaardig effect teweegbrengen...
Ze wist dat ik er ook was om bij te leren & ervaring op te doen. Niet alleen over sex, maar over vrouwen, relaties, etc.... Ze wist dat ze me alles mocht vertellen & feedback mocht geven en ik m'n best deed het voor haar ook zo aangenaam mogelijk te maken.
Sex voelde raar maar waar eerder "van moeten" aan, kwestie van de "ROI" die avond... Want liefst van al bleef ik gewoon zo lang mogelijk gezellig in de zetel knuffelen en strelen en in haar armen in slaap vallen tbh... Die vorm van intimiteit & genegenheid uitwisselen, die ik een heel leven lang heb moeten missen, kwam bij mij altijd heel intens binnen en bepaalde voor mij hoe geslaagd de avond was. Als er geen sex was, vond ik dat natuurlijk enorm spijtig, maar het omgekeerde zou echt niet voor mij zijn: sex zonder affectie buiten de slaapkamer, neen dank u. Dus vandaar dat ik een date van 3u eigenlijk al vrij snel te krap vond waardoor ik teveel keuzes moest maken over wat er die avond nog zou kunnen/moeten gebeuren, en dat zat gewoon de ontspanning in de weg.
(En tbh: meestal was de sex toch maar een geklungel van korte duur
, en legde ik me vooral toe op haar verwennen (fwiw); of eens wat experimenteren met BDSM (op haar dan))
Het is een enorme rollercoaster van emoties geweest. Na elke date leek ik door een 'mini-breakup-met-ghosting'-fase te gaan. Het heeft me ook een lichte zelfvertrouwen boost gegeven. Ik wou voor mezelf namelijk bewijzen "ik kan dit ook; ik kan ook een vrouw goed doen voelen;... " etc... (Het besef, of de bevestiging, dat ik desondanks gewoon geen 24/7 relatiemateriaal ben, kwam er helaas ook wel bij.)
Het is ook een enorme leerervaring geweest, niet alleen over haar, als vrouw & als escorte, maar ook over mijzelf, mijn lichaam, mijn gevoelens, wat ik belangrijk vind, en ook, wat ik ondanks mijn spierziekte nog kan in bed, of hoe ik nog daarrond kan werken en wat ik dan wel nog allemaal kan doen om een vrouw op haar beurt te plezieren...
Helaas is ze er nu mee gestopt, om een aantal redenen. En met mezelf gaat het mentaal ook niet zo goed de laatste tijd, dus ben ik zelf ook al een jaar niet meer in aanraking met die sector geweest...
Voel je vrij een gele briefkaart te sturen als er nog vragen zouden zijn...
En voor iemand het vraagt: ja er waren gevoelens :/ Ookal wist ik op voorhand dat ik daarvoor moest opletten, het is gewoon onmogelijk om tegen te houden tijdens zo'n ervaring... De kunst is van het te kunnen plaatsen (en erover te kunnen babbelen met elkaar), ookal is feit & fictie soms zo moeilijk uit elkaar te houden, soms zelfs voor beide partijen...
't Is zo'n lieven ook.
