De gevoeligheid ligt in de geschiedenis van uitsluiting/ onrechtvaardigheid/ onrecht van bepaalde groepen en waar erkenning moet aan gegeven worden. Vooral als de restanten van de geschiedenis nog altijd voelbaar zijn.
Waarom moet media die als ontspanning moet dienen, gebruikt worden om oud onrecht proberen recht te zetten ? Media dient voor mij als ontspanning, niet als politiek statement (in welke richting dan ook), ik haak af als die zever begint.
Geef ik om de huidskleur van de nieuwe Snape ? Totaal niet. Imo kan het zelfs positief uitdraaien, het is fysiek een totaal ander persoon, hopelijk kan hij ook zijn eigen unieke versie ervan neerzetten, want als je gewoon de fantastische Alan Rickman probeert te copiëren faal je veel harder. Een goedgebrachte verse interpretatie van Snape werkt hier dan beter.
Persoonlijk bv ook al lang fan van van een Idris Elba als acteur voor James Bond. Hij heeft het charisma om die rol te spelen, huidskleur doet er (imho) niet toe bij James Bond. Het geslacht dan weer wel, hetgene dat James Bond James Bond maakt, kan je niet simpelweg overzetten als je een genderswap doet.
Grootste vereiste hier (en daar loopt het wel mis bij meerdere projecten die de juiste sociale vakjes proberen af te vinken) is dat je eerst en vooral een sterk verhaal probeert te vertellen in een geloofwaardige wereld met goed uitgewerkte personages. Heb je dat, dan gaat er weinig volk struikelen over het geslacht of de huidskleur van deze of gene.
En daar wordt in mijn ogen vaak de bal misgeslagen. Ofwel worden mensen volledig onlogisch op locaties gedropt (in early medieval Engeland had je geen grote zwarte populaties net zomin je in Wakanda blanken hoeft te verwachten), ofwel is er geen character development waardoor je holle tegen-het-irritante-af karakters krijgt die je het niet gunt (Rey Palpatine of Captain Marvel bijvoorbeeld), oftewel wordt de hele plot gewoon gebruikt om een wereldvisie op te leggen ipv een verhaal te vertellen. The Acolyte is hier een mooi voorbeeld van.
Zo'n dingen floppen dan met alle leedvermaak van dien. En da's vaak niet omdat de rechtse bange blanke man geen sterke zwarte vrouw in een hoofdrol wilt zien, maar wel omdat er voor de rest geen vlees rond de botten hangt bij die film/serie. Zelfs de progressieve kant van de samenleving kijkt er dan zelfs niet naar, genoeg flops binnen pakweg het MCU om dat te staven.
House of the Dragon werd bv dan weer wél heel goed onthaald. Maar daar heb je een geloofwaardige wereld waar mensen logische dingen doen op basis van hun karakter en motieven, met de imperfecties die hierbij horen.
Nu ja, kennelijk is het in hollywood ook wel bon ton om de schuld af te schuiven op de onverdraagzame trollen op het internet ipv aan wat zelfreflectie te doen en te beseffen dat je dialoog met moeite het niveau van een aflevering van een prekerige kabouter plop haalt