Ja, nu heb je het over gemiddeldes. Ik kan je ook cijfers geven over in welke universiteiten de meeste nobelprijswinnaars lesgeven. Of welke universiteiten de meeste innovaties voortbrengen, op zo ongeveer elk vlak. Want daar ging het over, over de academische kant van het geheel.
Dat afdoen alsof "die domme Amerikanen het wel slikken", en dan cijfers over gemiddelde basisniveau van scholing is op z'n zachtst gezegd twijfelachtig. Dat is niet de reden waarom het sociologisch gezien daar bekeken wordt. Je zou ook naar de historiek van de VS kunnen kijken, of de feitelijke gebeurtenissen tegenwoordig, als je wilt weten waarom het in de sociologie daar vaak bestudeerd wordt.
Nee, daar ging het niet over.
Wat ik stelde was dat je radicale ideeën (en zeker die met betrekken tot andere rassen), in een samenleving gemakkelijker mainstream kan maken, wanneer
je bevolking om te beginnen slecht geschoold is. Dat staat los van nobelprijs statistiekjes en is trouwens wetenschappelijk onderbouwd:
Ook leidt een lager scholingsniveau tot het koesteren van meer vooroordelen jegens andere rassen.[43] Deze bevindingen bevestigen dat een algemene hogere scholingsgraad kan leiden tot een daling van racisme.[44]
Het is maar een idee maar misschien moeten ze zwarten in Amerika dan betere basiseducatie geven in plaats van pseudowetenschappelijke stereotypes over blanken?
Maar op zich is het wel grappig dat je ineens in de aanval gaat, inclusief stropoppen en polarisering ("hun theorie" vs "alle tegenstanders" wordt zogezegd "white fragility" verweten) als het gaat over white fragility. Wat eigenlijk precies dat betekent. Je kunt toch niet ontkennen dat dat een probleem is? Je ziet het hier op het forum ook wel. Ik heb al heel vaak uitgelegd hoe dat in elkaar zit, maar ik wil dat gerust nog eens beknopt doen. Het is alleen niet zo wereldschokkend of polariserend als jij voordoet.
En hiermee toon je juist aan hoe het geen stropop is.

Een blanke die kritiek geeft op white fragility? Zie je wel, het bewijs dat white fragility bestaat!
Of zoals Maarten Boudry het ook met Freud's 'resistance' concept vergeleek want ook dit is een ontoetsbare, onwetenschappelijke en zichzelf vervullende theorie:
The concept of "white fragility" is functionally equivalent to Freud's notion of "resistance", where rejection of the theory is adduced as evidence in its favor. And if you find that move annoying, that only shows how much fragility/resistance you have!
There is literally NOTHING you can say or do to convince a die-hard psychoanalyst that you're not suffering from unconscious resistance, just as there is nothing a white person can say or do that won't be construed as evidence of "white fragility" by a Critical Race Theorist .
Hier wordt tientallen keren per discussie gesproken over "onze waarden en normen". Maar zodra je dat in een Amerikaanse context anders noemt ("whiteness") is het op eens pseudowetenschap? Als alles bespreekbaar moet zijn, je alles moet mogen zeggen, dan dat toch ook? Er bestaat in de VS wel een blanke cultuur die anders is dan de hispanic of black cultuur. Manifest Destiny, één van de pijlers van de VS, heeft niks te maken met de African American cultuur, bijvoorbeeld. Daar mag toch op gewezen worden?
Het is ook geen groot geheim dat tot nog niet zo lang geleden, alle macht in handen was van die blanke cultuur. Als je aangeeft aan iemand dat wat hij zegt mogelijk als racistisch kan overkomen, zal reactie vaak zijn: Nee, want ik ben geen racist. Alsof dat iets binairs is. Ofwel ben je KKK-lid, ofwel kun je nooit iets racistisch zeggen. Dat is echter niet zo.
Dat heeft te maken met verschillende dingen, hè. Het behoud van de status quo, onder andere. Survivorship bias. Het feit dat je als blanke niet met geïnstitutionaliseerd racisme te maken hebt in die blanke maatschappij DUS het bestaat niet. Het feit dat we er lang op een foute manier mee zijn omgegaan ("ik zie geen kleur" is het probleem ontkennen...). Dat zijn allemaal factoren die meespelen bij die reactie, die er ontegensprekelijk vaak is. En dat is white fragility.
Op geen enkele manier is dat een beschuldiging. En al helemaal niet om tegenkantingen de mond te snoeren. Integendeel zelfs, het is net zeggen dat het géén beschuldiging is. Dat een uitspraak racistisch noemen géén beschuldiging is, maar een feitelijke aanduiding. Geen morele verkettering, die verzin jij er op dat moment bij. Tenzij misschien als het herhaaldelijk en/of opzettelijk gebeurt. Dat wil ook niet zeggen dat elke tegenspraak tegen de benoeming van het racisme (dat uiteraard soms onterecht is) een teken is van die white fragility. Het wil alleen zeggen dat die er is, en wel degelijk meespeelt in sommige gevallen.
Loser, er bestaat een woord voor mensen die andere mensen op basis van hun huidskleur "waarden en normen" toeschrijven he.
Als men dat bespreekbaar wil maken, dan moet men die discussie wetenschappelijk kunnen voeren en hoeft men het ook niet camoufleren door het over 'cultuur' te hebben.
Wat je hier schrijft is juist wat langs rechterzijde 'het uithollen van de term racisme' verweten wordt. Want opeens hoort iedere blanke die belang hecht aan individualisme, objectiviteit of die ambitieus is, volgens een of andere extreem-linkse bingo kaartbak tot een 'white supremacy culture'. Wtf.
White fragility is de zoveelste schep bovenop een reeds bestaande puinhoop van activistische, niet-wetenschappelijk onderbouwde termen, die bovenal gebruikt wordt om weg te komen met wat, in essentie, racistische praat is. En dit door het probleem bij het slachtoffer zelf te leggen, of het slachtoffer wijs te maken, dat die zich dat racisme alleen maar inbeeldt (gaslighting).
Als Filip De Winter morgen nog maar eens herhaalt hoe zwarten 'lui en dom' zijn, en vervolgens haatmails krijgt, dan komt dat simpelweg omdat hij die mensen beledigd heeft. Dan moeten daar geen zever theorieën rond gebreid te worden hoe 'black fragility' maakt dat die mensen 'blokkeren om over de gebreken van hun cultuur te praten'.