Post - / math - / experimental / indie rock
- Onderwerp starter Kid_C
- Startdatum
DwightSchrute
Well-known member
Dat is helemaal de stem van Adrianna Lenker van Big Thief. Automatisch goed bevonden
FlyingHorseman
Well-known member
clercqie
Well-known member
Yessss! Had de singles vermeden, dus heel benieuwd naar deze.
Edit: nu een eerste keer kunnen luisteren. Altijd gevaarlijk, zo'n comeback platen. Het niveau van vroeger wordt zelden gehaald. Hier in feite ook. Maar da's geen zonde want Goat en Liar zijn samen zowat het meest zware rock'n'roll uurtje dat je in de afgelopen 50-60 jaar kan vinden. Ik had al gezegd in die AOTW dat Fun House voor mij één van de albums is die het idee en de essentie van rock het meest belichamen. Welnu, het Jesus Lizard tweeluik is ook een zware contender voor deze titel.
Rack dan. Los van de vergelijkingen met de meesterwerken uit de jaren '90, was dit wel een halfuurtje dik laweit. Mooie verrassing, goede plaat. De gitaarsound van Duane Denison blijft gewoonweg iconisch.
Hier zet ik met plezier de komende tijd mijn tanden in!
Laatst bewerkt:
PBR Streetgang
Well-known member
Hmm, nog een band om te ontdekken. Denk niet dat ik hier ooit naar geluisterd heb.Yessss! Had de singles vermeden, dus heel benieuwd naar deze.
Edit: nu een eerste keer kunnen luisteren. Altijd gevaarlijk, zo'n comeback platen. Het niveau van vroeger wordt zelden gehaald. Hier in feite ook. Maar da's geen zonde want Goat en Liar zijn samen zowat het meest zware rock'n'roll uurtje dat je in de afgelopen 50-60 jaar kan vinden. Ik had al gezegd in die AOTW dat Fun House voor mij één van de albums is die het idee en de essentie van rock het meest belichamen. Welnu, het Jesus Lizard tweeluik is ook een zware contender voor deze titel.
Rack dan. Los van de vergelijkingen met de meesterwerken uit de jaren '90, was dit wel een halfuurtje dik laweit. Mooie verrassing, goede plaat. De gitaarsound van Duane Denison blijft gewoonweg iconisch.
Hier zet ik met plezier de komende tijd mijn tanden in!
clercqie
Well-known member
Oh damn, wat ga jij een zalige ontdekking doen. Wat ik niet zou geven om deze nog es voor het eerst te horen! Ben dit nu zwaar aan het hypen, maar deze platen kunnen niets verkeerd doen. Beginnen met Goat, dan opvolger Liar. Neem er de tijd voor om ze in één ruk uit te luisteren en zet ze luid!!
FlyingHorseman
Well-known member
Fantastische band, Goat en Liar zijn van het beste dat alternatieve rock in de 90s te bieden had. Je gaat misschien een beetje moeten wennen aan de "zang" van David Yow (die door één schrijver werd omschreven als klinkend gelijk een ontvoerd slachtoffer dat door de duct tape op zijn mond heen probeert te schreeuwen), maar de scherpe gitaarlijnen van Duane Denison over de hoekige, beukende ritmesectie zijn onweerstaanbaar.
Debuut Head is ook de moeite, evenals Down. De twee platen na Down (Shot en Blue) waren op een major label en in die tijd moest je ze dan automatisch slecht vinden. Ze zijn ook een pak minder goed maar bevatten volgens mij nog genoeg goeie nummers voor de fans.
Deze nieuwe sluit heel vlot aan achter hun nineties platen, blij om weer nieuw werk van hun te horen.
Obi-Jan
Well-known member
Hier hetzelfde. Eens opzetten zie.
Ik heb de naam al wel een paar keer zien passeren. Bijvoorbeeld heb ik toch al een paar keer bij muziek van Chat Pile een comment gezien dat Chat Pile eigenlijk maar een flauwe kopie zou zijn van The Jesus Lizard. Dus ik ben eigenlijk benieuwd, aangezien Chat Pile ronduit fantastisch is.
Ik heb nu net Goat opgezet, voorlopig hoor ik de gelijkenis nog niet onmiddellijk precies
FlyingHorseman
Well-known member
Ik vind Chat Pile ook geweldig maar hoor die gelijkenissen met The Jesus Lizard wel vrij duidelijk. Vooral de vocale stijl heeft veel weg van David Yow. Alleen is Chat Pile wel veel meer heavy en wat trager, gaat het eerder richting sludge, waardoor je The Jesus Lizard misschien eerder tam gaat vinden bij een eerste luisterbeurt.Hier hetzelfde. Eens opzetten zie.
Ik heb de naam al wel een paar keer zien passeren. Bijvoorbeeld heb ik toch al een paar keer bij muziek van Chat Pile een comment gezien dat Chat Pile eigenlijk maar een flauwe kopie zou zijn van The Jesus Lizard. Dus ik ben eigenlijk benieuwd, aangezien Chat Pile ronduit fantastisch is.
Ik heb nu net Goat opgezet, voorlopig hoor ik de gelijkenis nog niet onmiddellijk precies
Los daarvan boeit het me niet zoveel of bands hun invloeden meer of minder duidelijk uitspelen dus een flauwe kopie zou ik het nooit noemen. Liever goed gepikt dan slecht zelf verzonnen etc.
Obi-Jan
Well-known member
Het zal wel aan mij liggen, maar ik vind de vocals van Chat Pile eigenlijk totaal niet lijken op die van The Jesus Lizard
Ik ben ondertussen begonnen met Liar. Goat was zeker niet slecht, en Liar lijkt wat in dezelfde lijn door te gaan. Het is zeker geen slechte muziek! (maar Chat Pile is beter though )
Ik ben ondertussen begonnen met Liar. Goat was zeker niet slecht, en Liar lijkt wat in dezelfde lijn door te gaan. Het is zeker geen slechte muziek! (maar Chat Pile is beter though
)
clercqie
Well-known member
Het is geen metal he, dus het blijft wat een moeilijke vergelijking tussen de groepen (hoewel ik nu toch ook onmiddellijk de invloed bij Chat Pile had opgemerkt) . Jesus Lizard is geafficheerd als 'noise rock', maar de band is eigenlijk nooit akkoord gegaan met dit label. Ze hebben zo die wilde rodeo component in hun muziek die echt de max is. Wat je vooral hebt is het Albini effect van de band die live in één ruimte wordt opgenomen om zo de chemie tussen de bandleden mee te capteren. Wat hier dus subliem is gelukt. Als ik Goat of Liar nog eens met aandacht opleg wordt ik onmiddellijk meegezogen met de energie die de band uitstraalt. Vandaar ook mijn eerdere verwijzing naar Fun House, waar ik dat ook heb.
@FlyingHorseman haalt nog de andere albums aan. Die vind ik best ook goed, maar het niveauverschil is zo navenant dat ik toch gewoon telkens terugkeer naar Goat en Liar. Heb dat wel nog bij andere groepen dat ik niet per se alles alles (één keer) moet beluisterd hebben , ik ben niet zo'n completionist..
@FlyingHorseman haalt nog de andere albums aan. Die vind ik best ook goed, maar het niveauverschil is zo navenant dat ik toch gewoon telkens terugkeer naar Goat en Liar. Heb dat wel nog bij andere groepen dat ik niet per se alles alles (één keer) moet beluisterd hebben , ik ben niet zo'n completionist..
?therapy?
Well-known member
Nieuwe Mogwai en tour dates!
God gets you back kan je hier beluisteren en bekijken
17/02 in de AB
18/02 de roma
17/02 in de AB
18/02 de roma
18 mei '25 in de bota!Yessss! Had de singles vermeden, dus heel benieuwd naar deze.
Edit: nu een eerste keer kunnen luisteren. Altijd gevaarlijk, zo'n comeback platen. Het niveau van vroeger wordt zelden gehaald. Hier in feite ook. Maar da's geen zonde want Goat en Liar zijn samen zowat het meest zware rock'n'roll uurtje dat je in de afgelopen 50-60 jaar kan vinden. Ik had al gezegd in die AOTW dat Fun House voor mij één van de albums is die het idee en de essentie van rock het meest belichamen. Welnu, het Jesus Lizard tweeluik is ook een zware contender voor deze titel.
Rack dan. Los van de vergelijkingen met de meesterwerken uit de jaren '90, was dit wel een halfuurtje dik laweit. Mooie verrassing, goede plaat. De gitaarsound van Duane Denison blijft gewoonweg iconisch.
Hier zet ik met plezier de komende tijd mijn tanden in!
De archieven van Broadcast zijn uitgegraven, ze brachten vandaag nog één laatste release naar buiten. En wat voor één... Stripped down demo's met een heerlijke psych folk sound. Ik was bang voor een cash grab met de twee demo albums maar beide zijn echte pareltjes geworden.
clercqie
Well-known member
Degelijke lijst of ragebait, wie zal het zeggen? In elk geval is het onnozel dat ze 2019 meerekenen, why even?
100 albums is eigenlijk gewoon te weinig om echt grondig alle verschillend genres te coveren. Veel zaken blijven onvermeld, maar da's te verwachten.. Electronica, metal en outernational blijven zoals steeds zwaar ondervertegenwoordigd en ik kan niets zinnigs zeggen over pop en hiphop inclusies (buiten dan waar is die Billy Woods van vorig jaar?!?)
Waar kan je nu eigenlijk die Cindy Lee beluisteren? Heb die nog altijd op mijn te beluisteren backlog. Ben nu eens benieuwd of de hype gegrond is.
100 albums is eigenlijk gewoon te weinig om echt grondig alle verschillend genres te coveren. Veel zaken blijven onvermeld, maar da's te verwachten.. Electronica, metal en outernational blijven zoals steeds zwaar ondervertegenwoordigd en ik kan niets zinnigs zeggen over pop en hiphop inclusies (buiten dan waar is die Billy Woods van vorig jaar?!?)
Waar kan je nu eigenlijk die Cindy Lee beluisteren? Heb die nog altijd op mijn te beluisteren backlog. Ben nu eens benieuwd of de hype gegrond is.
Youtube of flac te downloaden via haar (hun?) geocities: https://www.geocities.ws/ccqsk/
Pitchfork is raar. Maar op wat heel bizarre keuzes na zitten er veel leuke albums tussen.
FlyingHorseman
Well-known member
Ik vind dit soort lijstjes altijd leuk om platen te (her)ontdekken. Ik heb het al eens gezegd maar Pitchfork heeft al een hele tijd geen eigen smoel meer, zeker niet meer sinds de overname. Meestal voelen hun lijstjes daardoor aan alsof ze vooral heel goed nagedacht hebben over welke platen bij hun doelpubliek aanslaan en dat ze zeker geen albums missen die iets of wat culturele impact gehad hebben. Vandaar dat ze veel meer aandacht hebben voor popmuziek en hiphop. Vaak stoppen ze er dan nog één metal-album of meer experimentele elektronische plaat tussen om toch de indruk te wekken dat ze van alle markten thuis zijn.
Dat gezegd zijnde moet ik wel zeggen dat er los van de usual suspects deze keer hier en daar wat minder voor de hand liggende keuzes tussen staan, sommige interessant, sommige nogal bizar (Sexyy Red? Eh?). Kon dus veel slechter, heb hier en daar een album aangevinkt om nog eens te beluisteren. Het eerste was wel dat Playboi Carti album op 2 en daar vind ik nog steeds geen hol aan. Maar als iemand die niks geeft om de rankings of welke platen gesnubbed zijn, vond ik het wel een leuke lijst om eens te overlopen.
Ik heb ook hun lijst van de beste nummers bekeken en dat vond ik wel een vrij slecht met een hoop shitty rapnummers die precies eerder als grap gemaakt zijn.
Denk dat we hier wel een veel coolere en hippere lijst zouden kunnen maken.
Dat gezegd zijnde moet ik wel zeggen dat er los van de usual suspects deze keer hier en daar wat minder voor de hand liggende keuzes tussen staan, sommige interessant, sommige nogal bizar (Sexyy Red? Eh?). Kon dus veel slechter, heb hier en daar een album aangevinkt om nog eens te beluisteren. Het eerste was wel dat Playboi Carti album op 2 en daar vind ik nog steeds geen hol aan.
Maar als iemand die niks geeft om de rankings of welke platen gesnubbed zijn, vond ik het wel een leuke lijst om eens te overlopen.Ik heb ook hun lijst van de beste nummers bekeken en dat vond ik wel een vrij slecht met een hoop shitty rapnummers die precies eerder als grap gemaakt zijn.
Denk dat we hier wel een veel coolere en hippere lijst zouden kunnen maken.
Denk dat we hier wel een veel coolere en hippere lijst zouden kunnen maken.
@Kid_C
Nu dat is voor later, ondertussen heeft niemand minder dan GY!BE zijn nieuwe album gedropt
