Poll: voor wie stem jij in 2024

Op welke partij denk je te gaan stemmen bij de federale verkiezingen van juni 2024?

  • N-VA

    Stemmen: 112 29,2%
  • VB

    Stemmen: 112 29,2%
  • CD&V

    Stemmen: 20 5,2%
  • OpenVLD

    Stemmen: 19 5,0%
  • Vooruit

    Stemmen: 35 9,1%
  • Groen

    Stemmen: 15 3,9%
  • PVDA

    Stemmen: 17 4,4%
  • Andere

    Stemmen: 10 2,6%
  • Blanco/geen stem

    Stemmen: 43 11,2%

  • Totaal aantal stemmers
    383
Status
Niet open voor verdere reacties.
We zijn nu al een paar jaar ver met die fact checks en ik ben er toch hoe langer hoe minder van overtuigd dat het echt een meerwaarde is om eerlijk te zijn. Zéker wanneer het gaat om maatschappelijke kwesties. Ik frons toch regelmatig mijn wenkbrauwen als ik weer eens een fact check van Rien Emmery (fact checker Deredactie) zie passeren. Het genre fact checks à la "probeert Gert Verhulst je echt bitcoins aan te smeren, hier 5 tips hoe je het kan herkennen" vind ik uiteraard wél zeer goed.

Ik zou eerlijk gezegd liever hebben dat journalisten en moderatoren zich op z'n minst wat inlezen (/laten inlezen via hun team) over de onderwerpen die ze gaan aansnijden tijdens interviews en debatten. Op die manier kunnen ze eens echt ingaan op wat de politici zeggen en te poken waar het pijn doet.

Die fact checks slagen daar wat mij betreft echt totaal niet in. Van Craeynest is ook een "fact checker" voor bepaalde mensen, maar zeker niet voor de medestanders van het ABVV. Ik vind het ergens gewoon een vorm van journalistieke luiheid. Alsof het hebben van een fact checker voldoende is om een beeld op te hangen dat je de luis in de pels bent voor politici en dat je veel energie steekt in het onthullen van waarheid. Maar het is puur voor de bühne.
Maar dit is toch een ander soort initiatief dan de dingen die jij aanhaalt? Het gaat hier om een specifiek doel rond de verkiezingen.
Ik hoop ten zeerste dat het in de media toch binnenkort gaat gaan over partijstandpunten en verkiezingsnota's. We zitten op een grote 2 maand van de verkiezingen en we komen niet verder dan "ben je links, rechts of komt er goud uit uw reet als je schijt" en enkele factchecks.
Nog niet alle verkiezingscongressen en dus nog niet alle programma's zijn bekend. Ik verwacht dat eens die er zijn er wel grotere artikels gaan kijken.
En er is intussen toch ook al best wat verschenen op De Standaard en op De Morgen... Telkens hebben die de afgelopen congressen besproken.
 
Maar dit is toch een ander soort initiatief dan de dingen die jij aanhaalt? Het gaat hier om een specifiek doel rond de verkiezingen.

Nog niet alle verkiezingscongressen en dus nog niet alle programma's zijn bekend. Ik verwacht dat eens die er zijn er wel grotere artikels gaan kijken.
En er is intussen toch ook al best wat verschenen op De Standaard en op De Morgen... Telkens hebben die de afgelopen congressen besproken.
Dat is ook zoiets dat in mijn ogen toch wel not done is. Wederom, nog 2 maand en dan is het traantjeszondag.
 
Vind je dan dat dat geld naar het buitenland zou moeten gaan? Want uiteindelijk is zowat iedereen hier deel van de top 10% van de wereld, zelfs een deel van wat volgens bepaalde definities binnen de armoedegrens valt. Als je het geld hier houdt is het grotendeels gewoon een interne hervedeling binnen die top 10%.
Ik wil vooral dat het geld naar andere dingen dan verhogen van de levensstandaard gaat. Mensen veel meer verplichten te investeren in het futureproof maken van de samenleving. Nog veel strenger zijn op vlak van energieprestaties bij auto's, woningen... Alle subsidies voor de vleesindustrie afschaffen en investeren in duurzamere landbouw. Meer investeren in infrastructuur en leger. De indexering afschaffen of beperken om onze industrie weer concurrentieel te maken. Nog veel meer nadruk op betavakken in het onderwijs. Keiharde bestrijding van armoede (enkel de échte armoede, niet de middenklasser die weinig overschot heeft na het kopen van twee auto's).

Wij hebben in Europa alles uitbesteed: Industrie aan China, veiligheid aan de VS, energievoorziening aan Rusland en het midden-oosten. Wij leven gi-gan-tisch op de kap van de rest van de wereld, en da's onhoudbaar. En wij hebben bovendien een handelstekort, dus het is niet dat we daar een equivalente meerwaarde tegenover kunnen zetten. Wij moeten overschakelen naar een economie die in sterkere mate in staat is zichzelf te onderhouden. We leven in een periode waarin de geopolitieke machtsorde aan het veranderen is. Elke verschuiving van macht gaat gepaard met wrijvingen. Er zal nog veel conflict op ons afkomen in de komende 50 jaar. Niet persé in ons land zelf, maar waarschijnlijk wel veel in landen waar we afhankelijk van zijn. We moeten dus véél robuuster worden.

Als iemand de keuze kan maken om toch maar voor de sportieve SUV te gaan ipv een rationelere gezinswagen uit 'emotie', dan is er gewoon iets mis (enige overeenkomst met een BG-thread is puur toeval) . Onze samenleving is veel te decadent geworden. EN het ergste van al is, de partij die van zichzelf vindt dat ze conservatieve waarden uitdraagt, is bij uitstek de partij die de doorgeslagen welvaart en het hyperindividualisme dat daarbij hoort wil beschermen. Ik ben zelf behoorlijk conservatief: Dat wil zeggen dat ik graag onze democratie, onze cohesie als samenleving, en ons leefmilieu wil conserveren. Onze onhoudbare drang naar welvaart staat daar volgens mij haaks op. En zowel de NVA met hun welvaartsverhaal als Vooruit met hun koopkrachtverhaal staan daar haaks op.
 
Laatst bewerkt:
Ik wil vooral dat het geld naar andere dingen dan verhogen van de levensstandaard gaat. Mensen veel meer verplichten te investeren in het futureproof maken van de samenleving. Nog veel strenger zijn op vlak van energieprestaties bij auto's, woningen... Alle subsidies voor de vleesindustrie afschaffen en investeren in duurzamere landbouw. Meer investeren in infrastructuur en leger. De indexering afschaffen of beperken om onze industrie weer concurrentieel te maken. Nog veel meer nadruk op betavakken in het onderwijs. Keiharde bestrijding van armoede (enkel de échte armoede, niet de middenklasser die weinig overschot heeft na het kopen van twee auto's).

Wij hebben in Europa alles uitbesteed: Industrie aan China, veiligheid aan de VS, energievoorziening aan Rusland en het midden-oosten. Wij leven gi-gan-tisch op de kap van de rest van de wereld, en da's onhoudbaar. En wij hebben bovendien een handelstekort, dus het is niet dat we daar een equivalente meerwaarde tegenover kunnen zetten. Wij moeten overschakelen naar een economie die in sterkere mate in staat is zichzelf te onderhouden. We leven in een periode waarin de geopolitieke machtsorde aan het veranderen is. Elke verschuiving van macht gaat gepaard met wrijvingen. Er zal nog veel conflict op ons afkomen in de komende 50 jaar. Niet persé in ons land zelf, maar waarschijnlijk wel veel in landen waar we afhankelijk van zijn. We moeten dus véél robuuster worden.

Als iemand de keuze kan maken om toch maar voor de sportieve SUV te gaan ipv een rationelere gezinswagen uit 'emotie', dan is er gewoon iets mis (enige overeenkomst met een BG-thread is puur toeval) . Onze samenleving is veel te decadent geworden. EN het ergste van al is, de partij die van zichzelf vindt dat ze conservatieve waarden uitdraagt, is bij uitstek de partij die de doorgeslagen welvaart en het hyperindividualisme dat daarbij hoort wil beschermen. Ik ben zelf behoorlijk conservatief: Dat wil zeggen dat ik graag onze democratie, onze cohesie als samenleving, en ons leefmilieu wil conserveren. Onze onhoudbare drang naar welvaart staat daar volgens mij haaks op. En zowel de NVA met hun welvaartsverhaal als Vooruit met hun koopkrachtverhaal staan daar haaks op.

Ik ben ook best bereid een stap terug te pakken in mijn persoonlijke welvaart als dat betekent dat de toekomst van mijn kinderen daarmee wat stabieler wordt. Een meer zelfvoorzienend en sterk Europa zou een stap in de goeie richting zijn.
 
Onze onhoudbare drang naar welvaart staat daar volgens mij haaks op. En zowel de NVA met hun welvaartsverhaal als Vooruit met hun koopkrachtverhaal staan daar haaks op.

Maar hoe zie je dat heel concreet dan?

Wat beschouw je nog als welvaart en wat als basis, of hoever in de tijd wil je teruggaan naar jouw ideaalbeeld?
Is dat iedereen in minimale arbeidershuisjes bij elkaar rond het equivalent van de Leuvense stoof? Is dat iedereen aan de fiets die op pootkracht werkt, en geen of maximaal 1 kleine wagen per gezin? Is dat een "1 of geen kind"-politiek?

Ik zie je ook een pleidooi houden om meer op onszelf terug te plooien (waar mogelijks op Europese schaal veel voor te zeggen valt), maar tegelijk een pleidooi om onze industrie meer competitief te maken; die dingen matchen toch niet, en al zeker niet met je verhaal over welvaarstafbouw?

Honest question: ik zie immers niet welk je ideaalbeeld is bij wat je schetst.
 
Ik ben ook best bereid een stap terug te pakken in mijn persoonlijke welvaart als dat betekent dat de toekomst van mijn kinderen daarmee wat stabieler wordt. Een meer zelfvoorzienend en sterk Europa zou een stap in de goeie richting zijn.

Is het niet omgekeerd: hoe meer welvaart voor jezelf en bij uitbreiding die generatie - hoe groter de kans voor een (nog) stabielere toekomst, voor de komende generatie?
 
Laatst bewerkt:
Ik wil vooral dat het geld naar andere dingen dan verhogen van de levensstandaard gaat. Mensen veel meer verplichten te investeren in het futureproof maken van de samenleving. Nog veel strenger zijn op vlak van energieprestaties bij auto's, woningen... Alle subsidies voor de vleesindustrie afschaffen en investeren in duurzamere landbouw. Meer investeren in infrastructuur en leger. De indexering afschaffen of beperken om onze industrie weer concurrentieel te maken. Nog veel meer nadruk op betavakken in het onderwijs. Keiharde bestrijding van armoede (enkel de échte armoede, niet de middenklasser die weinig overschot heeft na het kopen van twee auto's).

Wij hebben in Europa alles uitbesteed: Industrie aan China, veiligheid aan de VS, energievoorziening aan Rusland en het midden-oosten. Wij leven gi-gan-tisch op de kap van de rest van de wereld, en da's onhoudbaar. En wij hebben bovendien een handelstekort, dus het is niet dat we daar een equivalente meerwaarde tegenover kunnen zetten. Wij moeten overschakelen naar een economie die in sterkere mate in staat is zichzelf te onderhouden. We leven in een periode waarin de geopolitieke machtsorde aan het veranderen is. Elke verschuiving van macht gaat gepaard met wrijvingen. Er zal nog veel conflict op ons afkomen in de komende 50 jaar. Niet persé in ons land zelf, maar waarschijnlijk wel veel in landen waar we afhankelijk van zijn. We moeten dus véél robuuster worden.

Als iemand de keuze kan maken om toch maar voor de sportieve SUV te gaan ipv een rationelere gezinswagen uit 'emotie', dan is er gewoon iets mis (enige overeenkomst met een BG-thread is puur toeval) . Onze samenleving is veel te decadent geworden. EN het ergste van al is, de partij die van zichzelf vindt dat ze conservatieve waarden uitdraagt, is bij uitstek de partij die de doorgeslagen welvaart en het hyperindividualisme dat daarbij hoort wil beschermen. Ik ben zelf behoorlijk conservatief: Dat wil zeggen dat ik graag onze democratie, onze cohesie als samenleving, en ons leefmilieu wil conserveren. Onze onhoudbare drang naar welvaart staat daar volgens mij haaks op. En zowel de NVA met hun welvaartsverhaal als Vooruit met hun koopkrachtverhaal staan daar haaks op.
Mooie en oprechte ideologieën, maar ook een uiterst complexe materie met veel meer factoren dan België/Europa .... Het staat objectief vast dat de algemene basis -welvaart (en dan bedoel ik niet meteen luxe maar voeding, onderwijs, gezondheid, huisvesting, gemiddelde leeftijd, kindersterfte) quasi continu de goede kant op gaat - ook dat is een gevolg van o.a. technologische ontwikkeling en mondialisering. Er zijn dus weldegelijk grote mondiale voordelen die wellicht niet steeds naar waarde worden geschat.
 
Maar hoe zie je dat heel concreet dan?

Wat beschouw je nog als welvaart en wat als basis, of hoever in de tijd wil je teruggaan naar jouw ideaalbeeld?
Is dat iedereen in minimale arbeidershuisjes bij elkaar rond het equivalent van de Leuvense stoof? Is dat iedereen aan de fiets die op pootkracht werkt, en geen of maximaal 1 kleine wagen per gezin? Is dat een "1 of geen kind"-politiek?

Ik zie je ook een pleidooi houden om meer op onszelf terug te plooien (waar mogelijks op Europese schaal veel voor te zeggen valt), maar tegelijk een pleidooi om onze industrie meer competitief te maken; die dingen matchen toch niet, en al zeker niet met je verhaal over welvaarstafbouw?

Honest question: ik zie immers niet welk je ideaalbeeld is bij wat je schetst.
Ik ben geen degrowth aanhanger, en wil niet terug in de tijd. Als je het concreter wilt met een voorbeeld zal ik het geven. Mijn nicht verwoordde het onlangs zo over haar verbouwing: "Tja, we hadden ook voor een warmtepomp ipv gas kunnen gaan, maar wij maken graag verre reizen met ons gezin. Je moet financiële keuzes maken, he" Zij en haar vriend zijn allebei hoog opgeleid (master en doctoraatdiploma) en hebben zeer mooie jobs, maar gaan dus liever elk jaar lekker op vliegtuigreis naar Thailand, Indonesia, Afrika... dan dat ze in hun huis investeren.
Wel, ik zie haar graag, maar ik wil dus liever dat ze die keuze niet kunnen maken. Enfin, dat we met wortel en stok één van die keuzes een pak aantrekkelijker maken dan de andere.

Verder; over industrialisatie. Als wij herindustrialiseren binnen Europa zal dat bijna per definitie met een krimp van onze economie gepaard gaan omdat wij gewoon niet kunnen concurreren met landen waar de maakindustrie veel ontwikkelder is (en de arbeidskrachten goedkoper). Maar we moeten het gewoon doen als overlevingsstrategie voor de tweede helft van de eeuw. Dus moeten we een compromis zoeken tussen importheffingen en het concurrentieler maken van de industrie zelf. We zullen dus voor hetzelfde geld minder producten kunnen kopen, dus gaat dat gepaard met een lagere koopkracht voor de bevolking.
Is het niet omgekeerd: hoe meer welvaart voor jezelf en bij uitbreiding die generatie - hoe groter de kans voor een (nog) stabielere toekomst, voor de komende generatie?
Dat hangt ervan af op wat die welvaart gebaseerd is. Wat gaat ons helpen tijdens de volgende crisis? computerwetenschappers die ERP software onderhouden voor multinationals, of een geavanceerde maakindustrie die snel kan schakelen om tekorten van goederen op te vangen?
 
Laatst bewerkt:
Ik ben geen degrowth aanhanger, en wil niet terug in de tijd. Als je het concreter wilt met een voorbeeld zal ik het geven. Mijn nicht verwoordde het onlangs zo over haar verbouwing: "Tja, we hadden ook voor een warmtepomp ipv gas kunnen gaan, maar wij maken graag verre reizen met ons gezin. Je moet financiële keuzes maken, he" Zij en haar vriend zijn allebei hoog opgeleid (master en doctoraatdiploma) en hebben zeer mooie jobs, maar gaan dus liever elk jaar lekker op vliegtuigreis naar Thailand, Indonesia, Afrika... dan dat ze in hun huis investeren.
Wel, ik zie haar graag, maar ik wil dus liever dat ze die keuze niet kunnen maken. Enfin, dat we met wortel en stok één van die keuzes een pak aantrekkelijker maken dan de andere.
Ik vind dat wel iets helemaal anders dan waarmee je begon eerlijk gezegd:
Cultureel centrumlinks, economisch centrumrechts. Volgens mij klopt het niet echt helemaal is dat eerder een gevolg van de binaire vraagstelling. Maargoed, als je zoals ik vindt dat de Vlaamse middenklasse veel te rijk is en serieus gepluimd moet worden, ben je dan links of rechts? Voor de enen staat die middenklasse aan de kant van de armen tegen de 1%, voor mij is die Vlaamse middenklasse een deel van de globale rijkste 10% aardbewoners die zwaar boven zijn stand leeft op de kap van de rest van de planeet. Het is sowieso nogal een 'niche' standpunt om te zeggen dat het kiespubliek zijn eigen levenskwaliteit eigenlijk niet waard is.
Ik denk dat iedereen graag een beleid heeft dat getuigt van enige langetermijnvisie, en niet de vaak opportunistische maatregelen om stemmen te winnen die we nu zien. Maar hoe een warmtepomp aantrekkelijker maken dan aardgas net "de Vlaamse middenklasse pluimen" is, zie ik niet echt, gezien het net die mensen zijn die we moeten over de streep trekken. Iemand die huurt en van maand tot maand leeft gaat zo'n beslissingen niet maken. Enfin, die behoren in dit land evengoed tot die 10%, ondanks wat ze waarschijnlijk zelf percipiëren.

Op zich voornamelijk akkoord met je nuancerende posts erna, maar die initiële post lijkt mij persoonlijk een soort wraakfantansie, sorry. Dat soort zelfdestructieve zaken gaat nooit enige zoden aan de dijk brengen, tenzij in een dictatuur (waar de leidende klasse dan wel als de 0.01% zal leven op kap van wie zijn levenskwaliteit niet waard is).

Ik weet dat je zelf bewust aan cohousing doet en dit in een energiezuinige woning, vegetariër bent, enz. En dat is bewonderenswaardig, maar evengoed iets dat ook maar mogelijk is in onze bubbel van een welvarend land waar die middenklasse het zo goed heeft.
 
Laatst bewerkt:
Ik ben geen degrowth aanhanger, en wil niet terug in de tijd. Als je het concreter wilt met een voorbeeld zal ik het geven. Mijn nicht verwoordde het onlangs zo over haar verbouwing: "Tja, we hadden ook voor een warmtepomp ipv gas kunnen gaan, maar wij maken graag verre reizen met ons gezin. Je moet financiële keuzes maken, he" Zij en haar vriend zijn allebei hoog opgeleid (master en doctoraatdiploma) en hebben zeer mooie jobs, maar gaan dus liever elk jaar lekker op vliegtuigreis naar Thailand, Indonesia, Afrika... dan dat ze in hun huis investeren.
Wel, ik zie haar graag, maar ik wil dus liever dat ze die keuze niet kunnen maken. Enfin, dat we met wortel en stok één van die keuzes een pak aantrekkelijker maken dan de andere.

Wel daarom dat ik de vraag stel; dat je graag dwingender wil optreden, dat maakte ik uit je eerdere post ook al op. Mijn vraag ging eerder uit naar hoe je dat dan concreet ziet. Waar begint dat en waar stopt dat.

Om het concrete verhaal van je zus door te zetten: wil je haar concreet gaan verbieden om op reis te gaan en verplichten om een warmtepomp te zetten (lees, wil je keuzevrijheid ontnemen, want dat is dat in essentie). En daaraan gelinkt: in hoever wil je dan dwingend gaan optreden op hoe die dingen gebruikt worden? (max temp? max m² die verwarmd worden? andere?)

Verder; over industrialisatie. Als wij herindustrialiseren binnen Europa zal dat bijna per definitie met een krimp van onze economie gepaard gaan omdat wij gewoon niet kunnen concurreren met landen waar de maakindustrie veel ontwikkelder is (en de arbeidskrachten goedkoper). Maar we moeten het gewoon doen als overlevingsstrategie voor de tweede helft van de eeuw. Dus moeten we een compromis zoeken tussen importheffingen en het concurrentieler maken van de industrie zelf. We zullen dus voor hetzelfde geld minder producten kunnen kopen, dus gaat dat gepaard met een lagere koopkracht voor de bevolking.

Ok, dus die focus ligt vooral op self-sufficiency, minder op concurrentievermogen.
 
Wel daarom dat ik de vraag stel; dat je graag dwingender wil optreden, dat maakte ik uit je eerdere post ook al op. Mijn vraag ging eerder uit naar hoe je dat dan concreet ziet. Waar begint dat en waar stopt dat.

Om het concrete verhaal van je zus door te zetten: wil je haar concreet gaan verbieden om op reis te gaan en verplichten om een warmtepomp te zetten (lees, wil je keuzevrijheid ontnemen, want dat is dat in essentie). En daaraan gelinkt: in hoever wil je dan dwingend gaan optreden op hoe die dingen gebruikt worden? (max temp? max m² die verwarmd worden? andere?)



Ok, dus die focus ligt vooral op self-sufficiency, minder op concurrentievermogen.
Maak de reis VEEL duurder en gebruik dat geld om de warmtepomp (bijvoorbeeld) goedkoper te maken. Dat is kort door de bocht maar daar komt het uiteindelijk op neer.

En hoeveel duurder en goedkoper dat is waar we politici en studiebureaus voor ( zouden moeten) hebben
 
Maak de reis VEEL duurder en gebruik dat geld om de warmtepomp (bijvoorbeeld) goedkoper te maken. Dat is kort door de bocht maar daar komt het uiteindelijk op neer.

En hoeveel duurder en goedkoper dat is waar we politici en studiebureaus voor ( zouden moeten) hebben

Ik weet nu niet of menig bruid staat te springen voor een warmtepomp om het huwelijk te vieren :ROFLMAO:
 
Om het concrete verhaal van je zus door te zetten: wil je haar concreet gaan verbieden om op reis te gaan en verplichten om een warmtepomp te zetten (lees, wil je keuzevrijheid ontnemen, want dat is dat in essentie). En daaraan gelinkt: in hoever wil je dan dwingend gaan optreden op hoe die dingen gebruikt worden? (max temp? max m² die verwarmd worden? andere?)
De elegantste oplossing die ik zie is heffingen en belastingen op bepaalde producten. Ik ben niet zo'n fan van doorgedreven regeltjes voor de consument. In een ideaal scenario maakt de consument gewoon vrije beslissingen op basis van kostprijs vs kwaliteit. Maar die kostprijs moet sterk beïnvloed worden door de maatschappelijke wensbaarheid van een product. Een importheffing op producten die strategische autonomie ondermijnen als ze de markt te veel domineren, veel hogere koolstoftaks en CBAM om de klimaatimpact van alle goederen te compenseren, veel hogere BTW voor luxegoederen, ondersteuning voor bepaalde industrietakken... Allemaal zaken waar de burger zich niet mee moet bezighouden. Die ziet gewoon de eindprijs en kan op basis daarvan beslissen. Maar in mijn wereld worden heel wat producten wel héél wat duurder.
Ik denk dat iedereen graag een beleid heeft dat getuigt van enige langetermijnvisie, en niet de vaak opportunistische maatregelen om stemmen te winnen die we nu zien. Maar hoe een warmtepomp aantrekkelijker maken dan aardgas net "de Vlaamse middenklasse pluimen" is, zie ik niet echt, gezien het net die mensen zijn die we moeten over de streep trekken. Iemand die huurt en van maand tot maand leeft gaat zo'n beslissingen niet maken. Enfin, die behoren in dit land evengoed tot die 10%, ondanks wat ze waarschijnlijk zelf percipiëren.
Tja, ik gebruik het woord 'pluimen' omdat ik denk dat heel wat mensen zoiets wel zo zouden ervaren.
 
De elegantste oplossing die ik zie is heffingen en belastingen op bepaalde producten. Ik ben niet zo'n fan van doorgedreven regeltjes voor de consument. In een ideaal scenario maakt de consument gewoon vrije beslissingen op basis van kostprijs vs kwaliteit. Maar die kostprijs moet sterk beïnvloed worden door de maatschappelijke wensbaarheid van een product. Een importheffing op producten die strategische autonomie ondermijnen als ze de markt te veel domineren, veel hogere koolstoftaks en CBAM om de klimaatimpact van alle goederen te compenseren, veel hogere BTW voor luxegoederen, ondersteuning voor bepaalde industrietakken... Allemaal zaken waar de burger zich niet mee moet bezighouden. Die ziet gewoon de eindprijs en kan op basis daarvan beslissen. Maar in mijn wereld worden heel wat producten wel héél wat duurder.

Tja, ik gebruik het woord 'pluimen' omdat ik denk dat heel wat mensen zoiets wel zo zouden ervaren.
Probleem is dat dit niet werkt zolang je dit niet op europese schaal doet. Importheffingen als belgië in een omgeving waar er binnen de europese grenzen een vrijheid van verkeer is, lijkt mij nutteloos.

Je ziet mensen al op kleine schaal... en voor kleinere bedragen over de grens rijden om x euro te besparen(en het te koppelen aan een tripje). Zwijg dan stil als je hogere BTW gaat rekenen voor een apple telefoon, alcohol, een smartwatch, een PC,...

En in een liberale kapitalistische omgeving zie ik dat niet echt gebeuren. In een door de overheid gedreven economie, zoals China, Rusland,... tuurlijk zonder discussie.

Want laat ons eerlijk zijn, uw zus heeft haar beslissing gemaakt op basis van de eindprijs en maakt haar beslissing over waar zij de meeste waarde aan hecht. Net zoals ik geen waarde hecht aan vakanties in sjakkemakke of citytrip nummer x en mijn geld daar niet aan besteed maar voor anderen het STRIKT noodzakelijk is om op vakantie te kunnen gaan. Dat dit zo hoort als je gaat werken en een basisrecht is.
Kortom ik acht de kans enorm klein dat zulke zaken op korte termijn gebeuren, en ik acht de kans groter dat het pas ingevoerd zal worden als het te laat is.
 
"Laat ons samen iets doen": PS-kopstuk Dermine sluit samenwerking met PVDA niet langer uit

De staatssecretaris voor Relance Thomas Dermine (PS) heeft de hand gereikt aan de extreemlinkse partij PVDA. Dat meldt de Franstalige krant Le Soir. “Laat ons samen iets doen”, aldus Dermine


Op zich weinig meer dan een Nva'er die zegt dat ze geen graten erin zien om met het VB te besturen.
Maar toch, Wallonië gaat richting extreem links. Wat een coalitie gaat hier uitkomen
 
"Laat ons samen iets doen": PS-kopstuk Dermine sluit samenwerking met PVDA niet langer uit

De staatssecretaris voor Relance Thomas Dermine (PS) heeft de hand gereikt aan de extreemlinkse partij PVDA. Dat meldt de Franstalige krant Le Soir. “Laat ons samen iets doen”, aldus Dermine


Op zich weinig meer dan een Nva'er die zegt dat ze geen graten erin zien om met het VB te besturen.
Maar toch, Wallonië gaat richting extreem links. Wat een coalitie gaat hier uitkomen
PS - NVA - PVDA /PTB- VB mogelijks aangevuld met vooruit?

De ene extreme countert de andere extreme.
 
"Laat ons samen iets doen": PS-kopstuk Dermine sluit samenwerking met PVDA niet langer uit

De staatssecretaris voor Relance Thomas Dermine (PS) heeft de hand gereikt aan de extreemlinkse partij PVDA. Dat meldt de Franstalige krant Le Soir. “Laat ons samen iets doen”, aldus Dermine


Op zich weinig meer dan een Nva'er die zegt dat ze geen graten erin zien om met het VB te besturen.
Maar toch, Wallonië gaat richting extreem links. Wat een coalitie gaat hier uitkomen
Magnette smoort het al meteen in de kiem.

 
Status
Niet open voor verdere reacties.
Terug
Bovenaan