Papa's die niet met kinderen om kunnen gaan

[JanusDR]

Dus jij gaat uw kind grootbrengen op diepvries- en kant en klare maaltijden?
Uw posts zijn toch wel heel vreemd te noemen, ofwel overdrijf je in uw opmerkingen ofwel probeer je de boel hier wat te trollen met al je posts.

Ofwel zit jij in een omgeving waarbij iedereen het volgens jouw standaard doet, waardoor het voor jou 'vreemd' en zelfs trollig over komt?
Je weet dat als jij een maaltijd kookt, dat in het perspectief van jouw vrouw een kant-en-klare maaltijd is?
En vooraleer het gezondheidsargument komt, ja diepvries is even gezond en zelfs gezonder, en ja er bestaan tegenwoordig maaltijden zonder teveel zout of suiker.

Heel intelligente mensen, welvarend, maar als het op kinderen aankomt..

Die kinderen hebben totaal geen structuur in hun leven.

Dan zijn ze niet zo intelligent, of vinden ze de opvoeding van hun kind niet echt belangrijk.
Want structuur is essentieel voor een jong kind.

Het kan zelfs best zijn dat ik binnen 3-4-5 jaar tegen mijn zin af en toe zal koken voor 'het gezin', gewoon om de kleine wat structuur te geven aan tafel en niet direct het idee te geven dat luxe de standaard is. Misschien begin ik het leuk te vinden, who knows.
Net zoals ik er niet mee in 5 sterren hotels of business class mee zal gaan zitten de eerste 16 jaar om te vermijden dat ze dat als standaard gaan zien. Daarbij zijn (sommige) campings of trektochten iets wat ik zelf leuk vind, dus dat is geen opoffering.

Maar dan verschieten dat hun jongste kind onhandelbaar is en ze al verschillende keren op de bureau van de directie gezeten heeft omdat het kind zijn frustratie uit door middel van agressie en vernieling.

Mijn ouders en die van mijn beste vriend waren de meest standaard klassieke ouders die je je kan voorstellen (beiden onderwijs, elke dag vers gekookt uit de eigen tuin), en wij zaten ook meer bij de directeur dan wat anders hoor.
Dat dat kind 'zijn frustratie uit' is een conclusie die jij op basis van die gegevens helemaal niet kan maken.

Opvoeding van een baby is nog maar het begin, ook al is dat mentaal soms zwaar. Het echte werk begint pas erna.

Volledig akkoord.

 

[Horse]

Ja, ons, mijn vrouw fietst er immers met de glimlach en bijna karikaturaal geluk door, en zit te pushen voor een 2de kleine.

Daar zijn de vrouwtjes goed in, pushen voor een 2e kleine. Het is daarover dat mijn eerste post gaat. Bij die 3 voorbeelden is het daar fout gelopen bij de papa's. Die éne konden ze nog aan, dat tweede kind was er teveel aan.

 

[Genius]

Ik moet nu zeggen dat, toen we nog geen kinderen hadden, toch heel regelmatig de vraag kregen: "alle, wanneer komen de kindjes?" Dat is uiteindelijk hetzelfde he.
En sinds een kennis eens zijn verhaal over vruchtbaarheidsproblemen en de emotionele impact van die vraag heeft gedaan, stel ik eigenlijk nooit meer vragen over het al dan niet hebben van kinderen.

Hier eventjes op inpikken want 200% gelijk.

Zelf hebben we heel fysieke (vooral voor men vrouw dan) en mentale trajecten gehad. Een goei 5 jaar getracht om kinderen te krijgen en na heel wat intensieve vruchtbaarheidsbehandeling uiteindelijk via IVF twee gezonde kinderen op de wereld gezet.

Wij waren in onze vriendenkring het langste samen van allemaal en iedereen heeft op die 5 jaar tijd kinderen gekregen, en dan spreek ik over een 6 koppels.

Elke keer werd de vraag gesteld aan ons:

"awel, en jullie, wanneer gaan jullie er aan beginnen"
"wordt het is geen tijd"
"jullie willen geen kinderen ofwa"
....

Dat was, vooral voor mijn vrouw, vreselijk om dat te moeten horen. Emotionele rollercoaster

Dus als een koppel geen kinderen heeft vraag er aub niet achter!

Dat gezegd zijnde, ik vind ook dat er gewoon goede afspraken moeten gemaakt worden.

Ik doe alles voor mijn kinderen (5 en 8 jaar) maar ik ga nog altijd elke zondag voetballen, 1 x in de week zaalvoetballen en dan nog af toe golfen.
Mijn partner vindt dat allemaal prima, zij gaat ook regelmatig met vriendinnen weg en dan geniet ik er enorm van om samen met de kindjes thuis te zitten.

Wij kunnen ook altijd rekenen op mijn ouders en schoonouders die respectievelijk op 600 m en 3 km wonen dus ook wij gaan maandelijks alleen op restaurant of cinema of om de zoveel tijd zelfs een weekendje weg.

Vinden wij allemaal prima en de kinderen gaan ook enorm graag naar de grootouders en de grootouders zien ze heel graag komen.

Zoals nu ook, kinderen zijn vandaag met mijn ouders naar de zee en komen maandag terug.

Elke koppel moet vooral doen wat hij of zij graag willen en kunnen. Een week alleen weg en moeder de vrouw zit thuis maar die vindt dat allemaal ok, why not.

Koppels die elke avond, altijd, overal samen willen zijn met de kinderen, absoluut mogelijk.

 

[JanusDR]

Daar zijn de vrouwtjes goed in, pushen voor een 2e kleine. Het is daarover dat mijn eerste post gaat. Bij die 3 voorbeelden is het daar fout gelopen bij de papa's. Die éne konden ze nog aan, dat tweede kind was er teveel aan.

Ik denk dat je daar wat veralgemeent, want er zijn ook genoeg koppels waar het net de vrouw is die de rem opzet.

Er wordt idd over nagedacht. Net zoals bij de eerste kleine moeten eerst praktische zaken geanticipeerd worden en goede afspraken gemaakt worden, scenario's opvangen etc.
Daarna loopt dat wel op wieltjes.

 

[Frewi]

Daar zijn de vrouwtjes goed in, pushen voor een 2e kleine. Het is daarover dat mijn eerste post gaat. Bij die 3 voorbeelden is het daar fout gelopen bij de papa's. Die éne konden ze nog aan, dat tweede kind was er teveel aan.

Bij de meeste koppels met meerdere kinderen die ik ken was het meestal de man die er op aanstuurde. Die dachten dan vaak dat het, omdat het zo makkelijk ging met de eerste, wel van een leien dakje zou lopen met meerdere kinderen ook. Maar van wat ik vaak hoor en meemaak is zo'n tweede kind (zelfs als het geen moeilijk is) wel vele malen moeilijker om te dragen dan een enig kind.

Zo helaas ook twee koppels weten scheiden omdat de man bij het eerste kind tegenover de vrouw al niet heel veel deed qua opvoedingstaken (ging nog elke keer trainen naar de voetbal etc.) en dat met 1 kind wel nog zeer haalbaar was voor de vrouw (en ook eigenlijk niet echt een probleem), maar met een tweede niet. Waardoor de man dus meer moest thuisblijven en dat zorgde dan voor frustraties bij hem, en de vrouw vond het dan ook niet leuk dat hij niet wilde thuisblijven etc.

Lang verhaal kort: 1 kind is voor veel mensen vrij makkelijk, heb ik de indruk. Maar wat ik hoor is 2 (of meer) vele malen vermoeiender en moeilijker. Die "last" gaat niet x2, dat gaat vaak x3, x4, x5, ...

 

[anders.]

Ofwel zit jij in een omgeving waarbij iedereen het volgens jouw standaard doet, waardoor het voor jou 'vreemd' en zelfs trollig over komt?
Je weet dat als jij een maaltijd kookt, dat in het perspectief van jouw vrouw een kant-en-klare maaltijd is?
En vooraleer het gezondheidsargument komt, ja diepvries is even gezond en zelfs gezonder, en ja er bestaan tegenwoordig maaltijden zonder teveel zout of suiker.

Even hier op inpikken:
Diepvries-groenten zijn even gezond als vers. Diepvries maaltijden (absoluut) niet.
Ultraprocessed eten (al uw kant-en-klare dingen) geven een verhoogd risico op diabetes, hart-en vaatziektes, ... én allerhande voedingstekorten natuurlijk.

 

[Sir.Killalot]

Even hier op inpikken:
Diepvries-groenten zijn even gezond als vers. Diepvries maaltijden (absoluut) niet.
Ultraprocessed eten (al uw kant-en-klare dingen) geven een verhoogd risico op diabetes, hart-en vaatziektes, ... én allerhande voedingstekorten natuurlijk.

Het hoofdstuk over voeding heeft hij waarschijnlijk overgeslagen in zijn boek.

 

[Wilcao]

Bij de meeste koppels met meerdere kinderen die ik ken was het meestal de man die er op aanstuurde. Die dachten dan vaak dat het, omdat het zo makkelijk ging met de eerste, wel van een leien dakje zou lopen met meerdere kinderen ook. Maar van wat ik vaak hoor en meemaak is zo'n tweede kind (zelfs als het geen moeilijk is) wel vele malen moeilijker om te dragen dan een enig kind.

Zo helaas ook twee koppels weten scheiden omdat de man bij het eerste kind tegenover de vrouw al niet heel veel deed qua opvoedingstaken (ging nog elke keer trainen naar de voetbal etc.) en dat met 1 kind wel nog zeer haalbaar was voor de vrouw (en ook eigenlijk niet echt een probleem), maar met een tweede niet. Waardoor de man dus meer moest thuisblijven en dat zorgde dan voor frustraties bij hem, en de vrouw vond het dan ook niet leuk dat hij niet wilde thuisblijven etc.

Lang verhaal kort: 1 kind is voor veel mensen vrij makkelijk, heb ik de indruk. Maar wat ik hoor is 2 (of meer) vele malen vermoeiender en moeilijker. Die "last" gaat niet x2, dat gaat vaak x3, x4, x5, ...

De eerste jaren gaan pittiger zijn, maar daarna wordt het alleen maar makkelijker is wat ik vooral hoor. Omdat ze dan elkaar wat bezighouden.

 

[JanusDR]

Ultraprocessed eten (al uw kant-en-klare dingen) geven een verhoogd risico op diabetes, hart-en vaatziektes, ... én allerhande voedingstekorten natuurlijk.

Misschien komt daar de consternatie in dit topic vandaan.

Als ik het over kant-en-klaar heb, dan gaat het niet over kipnuggets of gehaktballen in tomatensaus hé.
Zaken die je bij bv sommige traiteurs, biowinkels, etc. kan kopen, of sportmaaltijden die je thuis kan laten leveren zijn identiek (of in mijn geval veel beter) aan wat je zelf kookt.
Niets met ultraprocessed te maken.

Zoals ik hierboven zei, als jij kookt voor uw vrouw en ze komt thuis, dan is dat voor haar een kant-en-klare maaltijd.

Als ik zie wat ouders geven op restaurant als 'kindermaaltijd', dat is pas brol.
En daarnaast, als ik zie wat sommige kinderen op hun boterham krijgen (hespenworst, choco, etc.) dan vraag ik mij af waarom dat daar veel meer maatschappelijk aanvaard wordt dan wanneer er wat teveel x of y in 'de warme maaltijd' (nog zoiets ) zou zitten. (Quod non trouwens, het is een observatie)
Maar dat wordt wat off topic.

 

[JanusDR]

Daarbij, worden kinderen die op school blijven eten dan slecht behandeld volgens jullie? Verwaarloosd door de papa?

Je kan over de middag immers op heel veel scholen blijven eten van het 1ste leerjaar tot het 6de middelbaar.
In mijn tijd was dat zowat 90% van de klas.

Dat zijn allemaal niet zelf gekookte kant-en-klare maaltijden, op grote schaal klaargemaakt, net zoals de maaltijden die je kan kopen online of bij de gezondere supermarkt of diepvries.

Wat is het verschil qua gezondheid?

 

[anders.]

Daarbij, worden kinderen die op school blijven eten dan slecht behandeld volgens jullie? Verwaarloosd door de papa?

Je kan over de middag immers op heel veel scholen blijven eten van het 1ste leerjaar tot het 6de middelbaar.
In mijn tijd was dat zowat 90% van de klas.

Dat zijn allemaal niet zelf gekookte kant-en-klare maaltijden, op grote schaal klaargemaakt, net zoals de maaltijden die je kan kopen online of bij de gezondere supermarkt of diepvries.

Wat is het verschil qua gezondheid?

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2023/09/22/gezondheid-op-school/
Ja, kinderen die op school warme maaltijden eten, eten ook ongezond.

 

[Horse]

Lang verhaal kort: 1 kind is voor veel mensen vrij makkelijk, heb ik de indruk. Maar wat ik hoor is 2 (of meer) vele malen vermoeiender en moeilijker. Die "last" gaat niet x2, dat gaat vaak x3, x4, x5, ...

Dat hoor ik ook in mijn omgeving...

 

[Martinus]

Hier eventjes op inpikken want 200% gelijk.

Zelf hebben we heel fysieke (vooral voor men vrouw dan) en mentale trajecten gehad. Een goei 5 jaar getracht om kinderen te krijgen en na heel wat intensieve vruchtbaarheidsbehandeling uiteindelijk via IVF twee gezonde kinderen op de wereld gezet.

Wij waren in onze vriendenkring het langste samen van allemaal en iedereen heeft op die 5 jaar tijd kinderen gekregen, en dan spreek ik over een 6 koppels.

Elke keer werd de vraag gesteld aan ons:

"awel, en jullie, wanneer gaan jullie er aan beginnen"
"wordt het is geen tijd"
"jullie willen geen kinderen ofwa"
....

Dat was, vooral voor mijn vrouw, vreselijk om dat te moeten horen. Emotionele rollercoaster

Dus als een koppel geen kinderen heeft vraag er aub niet achter!

Vruchtbaarheidsproblemen lijken nog in een taboesfeer te zitten.

Ik zou dat nu wel gewoon willen vertellen tegen mijn (dichte) vrienden. Maar ik ben dan ook wel een open boek.

 

[JanusDR]

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2023/09/22/gezondheid-op-school/
Ja, kinderen die op school warme maaltijden eten, eten ook ongezond.

Voilà, maar als die honderdduizenden kinderen blijven eten op school, heb ik nochtans nog geen enkele keer gehoord
"oei, zouden die ouder aan het trollen zijn?",
"Amai wat triest, moet je daarvoor kinderen krijgen om dan uw verantwoordelijkheid te ontlopen".
Terwijl wat wij eten doorgaans gezonder is dan die schoolmaaltijden trouwens.

En dan een reden waarom het ongezond is in dat artikel: "Bijna twee derde van de middelbare scholen biedt minstens 1 keer per week frieten of kroketten aan. "
In hoeveel topics heb ik hier al gelezen dat men wekelijks een frietje gaat eten met de kleine of het gezin?
Waar is de consternatie?

Mij lijkt het eerder een vastgeroeste bias van dat 'zelf koken' dat bij velen precies een soort viscerale reactie teweegbrengt, zonder zelfs even stil te willen staan bij de mogelijkheid dat andere werkwijzen mss even goed zijn.

'Warm eten' is trouwens nog zoiets. Ah oei, jullie hebben dus niet warm gegeten vandaag? Dat is toch niet gezond?'
Het is niet omdat het in jouw leefwereld niet de gewoonte is, dat het daarom slecht is.

 

[June]

Daarbij, worden kinderen die op school blijven eten dan slecht behandeld volgens jullie? Verwaarloosd door de papa?

Je kan over de middag immers op heel veel scholen blijven eten van het 1ste leerjaar tot het 6de middelbaar.
In mijn tijd was dat zowat 90% van de klas.

Dat zijn allemaal niet zelf gekookte kant-en-klare maaltijden, op grote schaal klaargemaakt, net zoals de maaltijden die je kan kopen online of bij de gezondere supermarkt of diepvries.

Wat is het verschil qua gezondheid?

Schoolmaaltijden staan niet bekend om hun gezonde aspecten, imho. Op school kreeg ik een tijdje een warme maaltijd in de middag maar die waren doorgaans gewoon vies. Behalve dat voorverpakte rolletje cake.. daar keek ik reikhalzend naar uit.

 

[Genius]

Vruchtbaarheidsproblemen lijken nog in een taboesfeer te zitten.

Ik zou dat nu wel gewoon willen vertellen tegen mijn (dichte) vrienden. Maar ik ben dan ook wel een open boek.

Absoluut, ik vertel ook enorm veel tegen jan en alleman (te veel dikwijls) maar toen waren we nog maar 25 (ondertussen 15j geleden) en was dat nog een iets groter taboe als nu heb ik de indruk.

Nu weten er veel dat onze kinderen via IFV zijn "gemaakt" en ik ken zelf ook best veel koppels die IFV hebben laten doen, velen zijn daar opener over geworden en uiteindelijk maakt het ook niet uit hoe een kind ter wereld is gebracht.

Ik heb alleszins 5 jaar lang enorm veel mogen vogelen

 

[anders.]

Absoluut, ik vertel ook enorm veel tegen jan en alleman (te veel dikwijls) maar toen waren we nog maar 25 (ondertussen 15j geleden) en was dat nog een iets groter taboe als nu heb ik de indruk.

Nu weten er veel dat onze kinderen via IFV zijn "gemaakt" en ik ken zelf ook best veel koppels die IFV hebben laten doen, velen zijn daar opener over geworden en uiteindelijk maakt het ook niet uit hoe een kind ter wereld is gebracht.

Ik heb alleszins 5 jaar lang enorm veel mogen vogelen

Niet enkel vruchtbaarheidsproblemen, maar ook miskramen bvb.
Een bevriend koppel had op gegeven moment een miskraam, en die spraken daar wél over. En dan bleken plots verschillende vrienden dat ook voorgehad te hebben, maar dat verzwegen hadden. Terwijl volgens mij de mentale steun wel meer dan nodig was...

 

[JanusDR]

Schoolmaaltijden staan niet bekend om hun gezonde aspecten, imho. Op school kreeg ik een tijdje een warme maaltijd in de middag maar die waren doorgaans gewoon vies. Behalve dat voorverpakte rolletje cake.. daar keek ik reikhalzend naar uit.

Wel, tegenwoordig is dat doorgaans veel beter dan 20 jaar geleden, bv Gent ( https://stad.gent/nl/groen-milieu/k...hool-en-de-kinderopvang#hoe-pakt-gent-het-aan ).

Maar daarnaast zie ik bij bv onderstaand bericht geen enkele verontwaardiging:

Mijn dochter heeft 2 ouders die ten alle tijde zullen zorgen dat ze niets tekort komt.
En we betalen met het kindergeld haar schoolmaaltijden.

Kunnen de BG'ers mij eens vertellen wat precies het verschil is tussen:

1. een kind dat smiddags een schoolmaaltijd eet (klaargemaakt door de externe traiteur) op een deftige school, en s avonds boterhammen
2. een kind dat smiddags boterhammen eet, en s avonds een vers gemaakte kant-en-klare maaltijd van diezelfde traiteur.

Waarom de verontwaardiging en 'trolling' uitspraken bij nummer 2, maar nummer 1 is volstrekt normaal en no comment?

 

[Wallfish]

Wel, tegenwoordig is dat doorgaans veel beter dan 20 jaar geleden, bv Gent ( https://stad.gent/nl/groen-milieu/k...hool-en-de-kinderopvang#hoe-pakt-gent-het-aan ).

Maar daarnaast zie ik bij bv onderstaand bericht geen enkele verontwaardiging:


Kunnen de BG'ers mij eens vertellen wat precies het verschil is tussen:

1. een kind dat smiddags een schoolmaaltijd eet (klaargemaakt door de externe traiteur) op een deftige school, en s avonds boterhammen
2. een kind dat smiddags boterhammen eet, en s avonds een vers gemaakte kant-en-klare maaltijd van diezelfde traiteur.

Waarom de verontwaardiging en 'trolling' uitspraken bij nummer 2, maar nummer 1 is volstrekt normaal en no comment?

O.a. omdat jij je kind enkel leert om kant en klare maaltijden te bestellen. Allemaal nog ok zolang je dat kan betalen, zolang je gezonde maaltijden kiest en zolang je ergens leeft waar dat een mogelijkheid is. Maar ik zou toch graag hebben dat mijn kind wat meer op zijn eigen benen kan staan dan dat. Koken is een vaardigheid waarvan het in mijn ogen toch belangrijk is dat je er een zekere basis van hebt. Ook al kan jij je misschien behelpen door dit volledig aan anderen uit te besteden.

De kritiek op jou kant en klare maaltijden is A) omdat het doorgaans ongezonder is. Ook al beweer jij van niet, ik heb moeite dit te geloven.
En B) omdat je gewoonweg de aller eenvoudigste oplossing neemt in plaats van er wat moeite in te steken. Jij vind dat die moeite niet hoeft, welja je kind zal wel overleven. Maar jou kind zal zo nooit zelf leren koken. Als je jouw filosofie in alle aspecten van je leven gebruikt, ga je een kind krijgen dat juist geen kloten kan en nergens moeite in wil steken want het heeft geleerd om overal de snelste en gemakkelijkste uitweg te zoeken. Losse vijs? Bel de klusjesman. Lamp kapot? Oei, chatgtp, hoe los je dat op? Platte band? Help!

De vergelijking met maaltijd op school en maaltijd thuis is ook zo scheef als iets. Je kan moeilijk als ouder mee naar school gaan om daar de patatjes te gaan schellen. Je kan wél 's avonds maaltijden koken en zo je kind aanleren hoe je kookt, hoe je een boodschappenlijst opstelt, hoe je vette pannen moet afwassen, hoe je een gekookt ei pelt, ... zodat dat kind later tenminste weet hoe hij een deftige steak moet bakken zonder dat zijn kaken erop uiteenbarsten

 

[Général Zantas]

Maar allez, met kant en klare maaltijden bedoelt Janus toch gewoon die maaltijdservices bij wie je voor x aantal dagen voor x aantal calorieen een heel dieet/maaltijdplan kan bestellen, en die je dan elke ochtend een pakketje bezorgen met reeds gemaakte maaltijden voor elk tijdstip van de dag, soms ook incl desserts en 10-uurtjes als je dat bestelt.

En ja, dat is een pak gezonder dan microgolfoven maaltijden, schoolmaaltijden, en zelfgemaakte maaltijden door mensen die niet echt veel focussen op gezond eten (veel spaghetti, of patattenstoemp met varkensworst en veel jus, etc).
Dat soort services zijn juist heel populair bij mensen die een dieet plannen, die veel sporten, bij jonge mensen, etc. Ik heb dat zelf ook al paar keer gedaan maar is me gewoon te duur om elke maand te doen.