Papa's die niet met kinderen om kunnen gaan

Des te beter. Weet echter dat de indruk die je geeft in je oorspronkelijke posts, en zeker uitspraken als ‘ik ben vader geen babyverzorger’, anders is.
Wel ja, ik heb de oorspronkelijke post aangepast. Het komt bij nader inzien niet over zoals ik wil zeggen, en werkt wat als een rode lap op een stier.
 
De ene papa kan het niet aan en vlucht zoveel mogelijk weg van huis. Hij doet er werkelijk alles aan om niet thuis te zijn. Tijdens de week is zaalvoetbal, darts + nog een beetje blijven tot 23u doodnormaal. In het weekend gaat hij nog graag naar de Lokerse Feesten en god wat weet ik nog allemaal. De vrouw zit steeds alleen thuis en dat begint serieus op haar systeem te werken. Kids zijn 3 en 6 jaar.

De andere papa blijft alle dagen thuis, tot dusver alles goed. Maar bij iedere samenkomst horen we hem zagen en klagen dat zijn kinderen de hel zijn. Steeds wel met een glimlach maar hij zegt het zoveel dat het awkward begint te worden. FML is ook een standaard zinnetje van hem. Kids zijn 2 en 7 jaar.
Zeer veel voorbeelden hier ook, zelf geen kids, (wel "plus/stief"vader van 2 al oudere kinderen) en ik merk het van dichtbij..

Samen kinderen krijgen leuk leuk, tot die sleur komt, hobby's allemaal wegvallen, weg vrijheid, q-time mindert, alles moet gepland worden, werk moet ook geregeld worden, dromen worden uitgesteld/opgeborgen, aanpassingen allerhande die zorgen voor onderlinge stress met partner...
Tegenwoordig moet je met alles mee zijn terwijl, social media, contacten onderhouden...soit het zijn maar een paar voorbeelden die zorgen dat ouders mettertijd gaan afdwalen. ----->
Ik geef wel toe: soms vraag ik me af hoe mijn leven zou geweest zijn zonder kind en zonder relatie. Ik denk dat ik als single ook gelukkig zou geweest zijn, op mijn appartementje in centrum Antwerpen en de kans grijpend om de wereld te zien en te genieten van alles wat in het leven op mijn pad komt. En soms hunker ik wel naar thuiskomen in een leeg en stil huis en een lege agenda dat ik kan opvullen zonder rekening te houden met iemand anders. Je kan maar één leven leiden en ik geniet van het leven dat ik nu heb en heb er ook geen spijt van. Die stille momenten voor mezelf kan ik inplannen als ik ze afstem met mijn vrouw en ik gun haar dat ook.
Ik heb zelf dus geen kinderen en meerbepaald hierdoor:
Ken jezelf en denk goed na alvorens je hoofd zot te laten maken door je vriendin/omgeving. Mijn focus ligt veelal bij mezelf, ik heb nood aan vrijheid, rust, lege agenda, wij reizen heel de wereld rond, doen graag dingen last minute/spontaan. Ik kikker daar van op.
Dus neen, geen kinderen voor mezelf en de gedachte eraan van er zelf te hebben (en zeker in deze moderne tijden) doen me een depressie krijgen. Ondanks de pluskinderen, maar die zijn al een pak ouder en zelfstandig genoeg. Anders had het ook nooit gewerkt tussen ons.
 
Zeer veel voorbeelden hier ook, zelf geen kids, (wel "plus/stief"vader van 2 al oudere kinderen) en ik merk het van dichtbij..

Samen kinderen krijgen leuk leuk, tot die sleur komt, hobby's allemaal wegvallen, weg vrijheid, q-time mindert, alles moet gepland worden, werk moet ook geregeld worden, dromen worden uitgesteld/opgeborgen, aanpassingen allerhande die zorgen voor onderlinge stress met partner...
Tegenwoordig moet je met alles mee zijn terwijl, social media, contacten onderhouden...soit het zijn maar een paar voorbeelden die zorgen dat ouders mettertijd gaan afdwalen. ----->
Is dat niet gewoon ouder worden? Elke normale relatie geraakt vroeg of laat in een sleur. Mensen worden ook ouder en stoppen met hobby's of veranderen ze. Uiteraard komt er meer planning bij te kijken, maar uw vrijheid verdwijnt daarom niet he. Dat ligt veel aan uzelf (mits je een gezond kind hebt natuurlijk). Ofwel heb ik een enorme uitzonderlijke vriendenkring of er zit ook wat overdrijving bij.
 
Is dat niet gewoon ouder worden? Elke normale relatie geraakt vroeg of laat in een sleur. Mensen worden ook ouder en stoppen met hobby's of veranderen ze. Uiteraard komt er meer planning bij te kijken, maar uw vrijheid verdwijnt daarom niet he. Dat ligt veel aan uzelf (mits je een gezond kind hebt natuurlijk). Ofwel heb ik een enorme uitzonderlijke vriendenkring of er zit ook wat overdrijving bij.
Ik wil hiermee ook niet veralgemenen, niet alle ouders zijn hiermee gedoemd. Er zijn zeer zeker sterke koppels waarvan de ouders er wel 100% voor blijven gaan. Maar ik weet uit ervaring met kennissen/vriendenkring dat er daardoor een heleboel relaties al vrij snel foutlopen of ze gewoon niet gelukkig zijn na verloop van tijd door bovenstaande zaken.
 
Zeer veel voorbeelden hier ook, zelf geen kids, (wel "plus/stief"vader van 2 al oudere kinderen) en ik merk het van dichtbij..

Samen kinderen krijgen leuk leuk, tot die sleur komt, hobby's allemaal wegvallen, weg vrijheid, q-time mindert, alles moet gepland worden, werk moet ook geregeld worden, dromen worden uitgesteld/opgeborgen, aanpassingen allerhande die zorgen voor onderlinge stress met partner...
Tegenwoordig moet je met alles mee zijn terwijl, social media, contacten onderhouden...soit het zijn maar een paar voorbeelden die zorgen dat ouders mettertijd gaan afdwalen. ----->
Maar dit lijstje is toch héél one-sided?
Voor de dromen die je als single hebt die je zou moeten uitstellen/opbergen als ouder zijn er (hopelijk toch) evengoed ne pak dromen die gewoon niet zouden bestaan/mogelijk zijn zonder kinderen. One door closes, another one opens... maar je moet de nieuwe deuren wel kunnen/willen zien. Geen judgement, voor sommige mensen zal het leven met kinderen niet genoeg zijn om het leven zonder te compenseren.

Zelfs ik met 1 kind. We zouden er graag 2 hebben maar vruchtbaarheid is iets tricky bij een vrouw. Collega al een vraag gesteld: "wanneer komt de volgende?"

Tja dan antwoord ik "1 en das meer als voldoende" . Gewoon om het niet te awkward te maken.
Sociaal wenselijke antwoorden geven daar zijn mijn vrouw en ik zo over... enfin, niet bij mensen waar we weten dat er goede bedoelingen achter zitten maar zo die nieuwsgierige mensen die zitten vissen krijgen tegenwoordig meestal ongefilterde versies. Het leukste is dan om ze zo een beetje zien te verkrampen :tongue:

Voor veel mensen is kinderen krijgen een vanzelfsprekende zaak als ze de beslissing nemen dat ze er willen, en gelukkig maar, moest iedereen alles weten... er zouden er nog veel meer niet aan beginnen.
 
Ik wil hiermee ook niet veralgemenen, niet alle ouders zijn hiermee gedoemd. Er zijn zeer zeker sterke koppels waarvan de ouders er wel 100% voor blijven gaan. Maar ik weet uit ervaring met kennissen/vriendenkring dat er daardoor een heleboel relaties al vrij snel foutlopen of ze gewoon niet gelukkig zijn na verloop van tijd door bovenstaande zaken.
Ook al lijkt het zo, maar ik wil ook zeker niet gaan pleiten dat iedereen voor kinderen moet gaan en dat het geen impact op uw leven is voor de duidelijkheid (niet persoonlijk op u bedoeld voor de duidelijkheid). Maar wil wel wat tegengas geven aan het horror beeld dat blijkbaar leeft bij mensen die geen kinderen willen, dat je leven zowat gedaan is wanneer je kinderen krijgt. Er is een reden waarom de meeste koppels zelfs nog voor een tweede gaan. Iedereen moet natuurlijk voor zichzelf uitmaken, ongeacht de reden, of ze al dan niet kinderen willen. Mijn kinderwens was niet echt groot, ik ben vooral mijn vrouw gevolgd en achteraf gezien zou mijn kinderwens groter zijn geweest als ik weet wat ik nu weet. Dat neemt niet weg dat uw leven iets verandert, maar van vrijgezel naar een relatie verandert uw leven ook. Ik ben eigenlijk blij dat ik tot mijn 28ste heb kunnen doen en laten wat ik wou en nu ben ik bijna 10 jaar later enorm blij met het gezin dat we hebben en een geniet ik er zeker niet minder van. Ik doe nog altijd mijn hobby's zoals eerst (zaalvoetbal wel ingeruild voor padel, maar dat heeft niks met onze dochter te maken), ik ga nog altijd een week skiën/feesten met vrienden, we gaan nog steeds op reis zoals ervoor en elk feestje waar we uitgenodigd wordt, gaan we, tenzij we gewoon niet kunnen. En ik geniet enorm hard om naar een feest te gaan en de dochter te zien spelen met vriendjes en haar te zien ontwikkelen. Uiteraard zijn er ook moeilijke periodes, net zoals alles in het leven denk ik dan.
 
Ik doe wel alles van
- administratie (zonet de aanmoedigingspremie Vlaamse overheid ontdekt, hop 2400 ballen voor het vrouwtje 🥳).
- aankopen van babymateriaal met bijhorend uitzoeken van alle veiligheidstesten
- welke vaccinaties geven en wanneer
- zwangerschapsboek en babyboek van 400p's doorlezen om te zien wat de pediaters aanraden doorheen die periodes, milestones etc.
Wacht.

In plaats van het dagelijkse elke dag terugkerende verzorgingswerk, jarenlang, doe jij:
- 'administratie' waarbij je een keer een premie hebt ontdekt (zeker ook iets waar je meerdere uren per dag mee kwijt bent I guess??)
- aankopen van babymateriaal (ook al zo'n dagelijkse tijdrovende taak met allerlei veiligheidstesten die moeten... doorgelezen worden? van al dat materiaal dat je... blijft kopen? je koopt een keer een buggy en een autostoel, hoeveel zo'n zaken koop jij waarvoor veiligheidstesten moeten uitgezocht worden dat een Taak In Het Huishouden is in plaats van een avond Google?)
- ... opzoeken wanneer welke vaccinaties worden gegeven? Why? Je moet ze niet zelf Ikea-gewijs bij elkaar brouwen en toedienen hé, dat wordt allemaal al netjes geregeld, er is een bestaand vaccinatieschema dat gevolgd wordt, ik weet niet waarom je dat nog een keer moet... opzoeken? Weer een avond Google, I guess)
- en je hebt een keer een boek gelezen van 400 blz (amai, lang mee bezig geweest zeker?)

In plaats van de meermaals daags voorkomende zaken heb je een boek gelezen en zoek je dingen op.

OK.
 
Wacht.

In plaats van het dagelijkse elke dag terugkerende verzorgingswerk, jarenlang, doe jij:
- 'administratie' waarbij je een keer een premie hebt ontdekt (zeker ook iets waar je meerdere uren per dag mee kwijt bent I guess??)
- aankopen van babymateriaal (ook al zo'n dagelijkse tijdrovende taak met allerlei veiligheidstesten die moeten... doorgelezen worden? van al dat materiaal dat je... blijft kopen? je koopt een keer een buggy en een autostoel, hoeveel zo'n zaken koop jij waarvoor veiligheidstesten moeten uitgezocht worden dat een Taak In Het Huishouden is in plaats van een avond Google?)
- ... opzoeken wanneer welke vaccinaties worden gegeven? Why? Je moet ze niet zelf Ikea-gewijs bij elkaar brouwen en toedienen hé, dat wordt allemaal al netjes geregeld, er is een bestaand vaccinatieschema dat gevolgd wordt, ik weet niet waarom je dat nog een keer moet... opzoeken? Weer een avond Google, I guess)
- en je hebt een keer een boek gelezen van 400 blz (amai, lang mee bezig geweest zeker?)

In plaats van de meermaals daags voorkomende zaken heb je een boek gelezen en zoek je dingen op.

OK.
Klopt.
En spelen en opvoeden niet vergeten hé 🥰
Een toegewijde man die 8 weken op rij elk weekend gewerkt heeft om de kinderkamer te renoveren met noeste arbeid, heeft minder opgebracht dan ik die een vreemde bijkomende premie ontdek.
Het is maar hoe je het ziet.

Vaccinatie geven we bv. Varicella (pokken) extra, hoewel dat niet in het Belgische standaardschema zit.

En ja, een boek van meerdere 100blz over zwangerschap, en meerdere 100blz over 0-2 jaar duurt lang aangezien het volledig nieuwe materie bevat en ik over veel zaken bijkomend wil opzoeken of dubbelchecken.
Interessanter voor mijn vrouw dan wat pampers verversen hoor.

Het bespaart ons oa. elke stress inzake conceptie, zwangerschap, of baby opvoeding.
 
Laatst bewerkt:
En ja, een boek van meerdere 100blz over zwangerschap, en meerdere 100blz over 0-2 jaar duurt lang aangezien het volledig nieuwe materie bevat en ik over veel zaken bijkomend wil opzoeken of dubbelchecken.
Interessanter voor mijn vrouw dan wat pampers verversen hoor.

Handig dat je dan net een baby hebt die de handleiding volgt. 😛

Mijn eerste heeft de opleiding hoe ben ik een gemiddelde baby niet gevolgd en zeker het hoofdstuk slapen helemaal overgeslagen 😉

Toen ik het gemiddelde las heb ik dat boek gewoon toegesmeten.
 
Klopt.
En spelen en opvoeden niet vergeten hé 🥰
Een toegewijde man die 8 weken op rij elk weekend gewerkt heeft om de kinderkamer te renoveren met noeste arbeid, heeft minder opgebracht dan ik die een vreemde bijkomende premie ontdek.
Het is maar hoe je het ziet.
Heb je het over die aanmoedigingspremie die je krijgt wanneer je ouderschapsverlof of tijdskrediet opneemt? Dat is toch iets wat de meeste mensen wel kennen of via via op zullen gewezen worden. Ik begrijp niet goed waarom je daar steeds weer zo’n punt van maakt. Een toegewijde man die z’n handen uit de mouwen steekt om een kinderkamer te renoveren of - stel je voor - pampers gaat verversen, zal die informatie ook wel verkrijgen.

Maar daar moet ik nog eens goed over nadenken, want het is niet de bedoeling dat ik overwerkt geraak 🤗
Nochtans, dan kunnen ze met elkaar spelen terwijl jij dingen opzoekt. 🙃
 
Handig dat je dan net een baby hebt die de handleiding volgt. 😛

Mijn eerste heeft de opleiding hoe ben ik een gemiddelde baby niet gevolgd en zeker het hoofdstuk slapen helemaal overgeslagen 😉

Toen ik het gemiddelde las heb ik dat boek gewoon toegesmeten.
Ja, dat hoor en zie ik precies veel. Maar ik zie ze dan ook meestal diametraal de tegenovergestelde dingen doen dan hetgeen aangeraden wordt in het boek.
 
Laatst bewerkt:
Ik maak daar niet 'steeds' een punt van, ik vermeldde het 1 keer bij wijze van concreet voorbeeld :)
En neen die informatie wordt blijkbaar niet zomaar verkregen. Werd niet vermeld bij mutualiteit, kind&gezin, vakbond, etc.
Ik heb dat toevallig moeten lezen in een blaadje van de Gezinsbond dat ik op het toilet doorbladerde omdat ik mijn gsm vergeten was.

Het gaat erom dat ik al zulke zaken opzoek en regel, premies/verzekeringen/ziekte/medisch/financieel/etc.
Dat is een ferme last uit haar handen die ze totaal niet graag doet, en ik eigenlijk wel. En zakken geld oplevert.
Niet dat ik dat lastig vind of mezelf op de borst klop, maar het is gewoon een illustratie van taakverdeling volgens interesse en comparatieve productiviteit ;)
Maar jij hebt toch geld genoeg? Ik herinner me dat je elders zat dan je vrouw om belastingen te ontwijken?

Allezja, wat is de meerwaarde dan van die "zakken" geld die je kan vinden door 5 minuten opzoekwerk voor je plezier? Iedere middenklasser zowat doet het evengoed met als zonder die zakken en jij doet alsof je je vrouw zwaar ontlast daarmee.

Het zal wel allemaal lulliger overkomen dan het is door je stijl maar het klinkt toch echt gewoon alsof jij doet wat je graag doet.
Heb het trouwens al vermeld op het forum, maar vrouw moet ook niet koken of zo. We kopen zowat altijd kant-en-klare of stoom- of diepvriesmaaltijden van de supermarkt.
En dit begrijp ik helemaal niet, steek daar liever tijd in.
 
Laatst bewerkt:
Ik vind dat toch bijzonder om te lezen. Ik heb jaren getwijfeld over kinderen. Ik wou er altijd al, maar toen het er serieus over ging twijfelde ik. Ga ik dat kunnen? Ga ik niet te egoistisch zijn? etc... We hebben een zoon en ik kan hem voor geen geld meer missen.

In een depressie zitten dat kan iedereen natuurlijk overkomen en daar ga ik absoluut niks over zeggen. Daar kies je niet voor.
Vaders die echter alles doen om maar niet voor hun kind te moeten zorgen, ik vind het toch raar. Of vaders die niet graag pampers doen enz. Als je voor een kind kiest moet je kiezen voor alle aspecten. Ik heb ook al kak aan mijn handen gehad of ondergekotst geweest. De moment zelf is dat (zeker dat 2e) niet plezant maar bon, je kijkt toch altijd naar het comfort en geluk van je kind he. In het slechtse geval is dat de kleine in bad steken en gedaan. Daarom was onze verzorgtafel trouwens naast de lavabo in het waskot. In zo een grote lavabo zet je gemakkelijk een kind om het snel een badje te geven.

En spelen ja, het is soms vermoeiend en ik heb er ook soms geen zin in. Zeker als ik al moe ben. Dan laat ik hem alleen spelen, want ik vind dat hij dat sowieso ook moet leren. Nadien spelen we dan wat samen. Puzzelen, knutselen, voetballen, ...
 
En waarom precies zou ik dat ei koken?
Ik doe dat niet graag en anderen kunnen dat 100x beter.

Voor de eerste keer in 3 jaar iets gekookt een paar maand geleden. Easy, biefstuk.
Gewoon niet te vreten, was bijna letterlijk een schoenzool en mijn kaken waren op de duur in kramp aan het schieten van taaiheid.
3/4de moeten wegsmijten, een uur werk, nog afwas erbij zoals vette pan etc.
Nee kijk, voor mij is daar niets plezierig of nuttig aan.

Als je dat leuk vindt, vind ik dat fantastisch, net zoals elke hobby.
Maar is het toegelaten om dat niet leuk te vinden?
Of is dat dan sowieso zielig, schandalig, of triest, als het niet in de standaard levenswijze past die je gewend bent van in uw gezin/omgeving/kerktoren?

Als je een uur een biefstuk bakt.... Dan heb je dat voor ja.
 
En waarom precies zou ik dat ei koken?
Ik doe dat niet graag en anderen kunnen dat 100x beter.

Voor de eerste keer in 3 jaar iets gekookt een paar maand geleden. Easy, biefstuk.
Gewoon niet te vreten, was bijna letterlijk een schoenzool en mijn kaken waren op de duur in kramp aan het schieten van taaiheid.
3/4de moeten wegsmijten, een uur werk, nog afwas erbij zoals vette pan etc.
Nee kijk, voor mij is daar niets plezierig of nuttig aan.

Als je dat leuk vindt, vind ik dat fantastisch, net zoals elke hobby.
Maar is het toegelaten om dat niet leuk te vinden?
Of is dat dan sowieso zielig, schandalig, of triest, als het niet in de standaard levenswijze past die je gewend bent van in uw gezin/omgeving/kerktoren?
Koken hoef je niet graag te doen maar is toch absoluut een essentiële skill voor elke volwassene? Ik vraag mij ook af wat daar moeilijk aan is. Koken is gewoon logica. Wil je je vlees doorbakken? Laag vuur want anders is de buitenkant zwart tegen dat de warmte er in zit. Wil je je steak saignant? Vuur wat hoger he want de buitenkant moet goed zijn.
 
En waarom precies zou ik dat ei koken?
Ik doe dat niet graag en anderen kunnen dat 100x beter.

Voor de eerste keer in 3 jaar iets gekookt een paar maand geleden. Easy, biefstuk. Gewoon niet te vreten, was bijna letterlijk een schoenzool en mijn kaken waren op de duur in kramp aan het schieten van taaiheid.
3/4de moeten wegsmijten, een uur werk, nog afwas erbij zoals vette pan etc.
Nee kijk, voor mij is daar niets plezierig of nuttig aan.

Als je dat leuk vindt, vind ik dat fantastisch, net zoals elke hobby.
Maar is het toegelaten om dat niet leuk te vinden?
Of is dat dan sowieso zielig, schandalig, of triest als het niet in de standaard levenswijze past die je gewend bent van in uw gezin/omgeving/kerktoren?
Dus jij gaat uw kind grootbrengen op diepvries- en kant en klare maaltijden?
Uw posts zijn toch wel heel vreemd te noemen, ofwel overdrijf je in uw opmerkingen ofwel probeer je de boel hier wat te trollen met al je posts.

Anderzijds, jij doet mij denken aan een koppel in ons kennissenkring. Heel intelligente mensen, welvarend, maar als het op kinderen aankomt.. 2 maanden ouderschapsverlof nemen in de grote vakantie om ze direct 2 weken bij de grootouders te dumpen zodat ze alleen op reis kunnen, om de haverklap hun kinderen dumpen in het weekend, opvoed-/zorgtaken uitbesteden en al van die fratsen. Die kinderen hebben totaal geen structuur in hun leven. Maar dan verschieten dat hun jongste kind onhandelbaar is en ze al verschillende keren op de bureau van de directie gezeten heeft omdat het kind zijn frustratie uit door middel van agressie en vernieling (we spreken hier over een kleuter).

Ik heb dan nog meer respect voor mensen die een nanny in huis nemen.

Opvoeding van een baby is nog maar het begin, ook al is dat mentaal soms zwaar. Het echte werk begint pas erna.
 
Laatst bewerkt:
En waarom precies zou ik dat ei koken?
Ik doe dat niet graag en anderen kunnen dat 100x beter.

Voor de eerste keer in 3 jaar iets gekookt een paar maand geleden. Easy, biefstuk.
Gewoon niet te vreten, was bijna letterlijk een schoenzool en mijn kaken waren op de duur in kramp aan het schieten van taaiheid.
3/4de moeten wegsmijten, een uur werk, nog afwas erbij zoals vette pan etc.
Nee kijk, voor mij is daar niets plezierig of nuttig aan.

Redenen om te leren koken is dat restaurant of afhaalvoedsel niet zo gezond is (veel zout en suikers) en niet heel gevarieerd waardoor je kind een gelimiteerd smakenpallet normaal en lekker gaat vinden. Als je afhaalt zal je ook niet vaak een uitsmijter eten, bijv en denk ook eens aan groenten. Ik kom nooit eens spruitjes tegen in een afhaalmaaltijd.. ook heel weinig in restaurants trouwens.

Koken hoef je niet graag te doen maar is toch absoluut een essentiële skill voor elke volwassene? Ik vraag mij ook af wat daar moeilijk aan is. Koken is gewoon logica. Wil je je vlees doorbakken? Laag vuur want anders is de buitenkant zwart tegen dat de warmte er in zit. Wil je je steak saignant? Vuur wat hoger he want de buitenkant moet goed zijn.

Biefstuk is simpel maar kent wel bepaalde “regels” zoals deze hierboven.
En ook: haal een biefstuk ruim voor je gaat bakken uit de ijskast en je kan altijd aan je biefstuk voelen om te bepalen of deze doorgebakken is of medium doorbakken of .. (vast op YouTube te vinden).
 
Toch heel vreemde opmerkingen die hier te lezen vallen. Een volwassen man die voor de eerste keer in drie jaar (!) iets kookt, die "betere dingen te doen heeft" dan de dagelijkse zorgen voor zijn kind op zich te nemen, en die (op het forum toch; kan zijn dat het foutief verwoord wordt) doet uitschijnen dat enkele eenmalige opzoekingen over dingen die inderdaad elk koppel weet bijzonder zijn of een of andere meerwaarde.

En dan maar sneren maken naar kerktorenmentaliteiten bij anderen, maar sorry: als je dat zo leest ben jij wel degene die enkele decennia in het verleden leeft hoor. Niet koken, "betere dingen te doen hebben" dan was-pis-kak, "ik doe de administratie en speel met mijn kind en voed het op". Dat klinkt alsof het recht uit Mad Men komt. Je hoeft het niet leuk te vinden, dingen als koken enzovoorts, en je moet geen vijf gangen op tafel toveren, maar dat je dat gewoonweg niet kan is toch echt vrij gek te noemen.

Zoals een andere poster al zei: het zal wel door je lichtelijk arrogante "ik weet het beter" stijl van posten zijn (niets mis mee om duidelijk te zijn) dat het zwaarder overkomt dan het is, maar het lijkt inderdaad alsof jij het type vader bent dat enkel doet wat hij leuk vindt en de rest zo laat "want betere dingen te doen". Zolang je vrouw en omgeving dat helemaal prima vinden is het uiteraard OK, maar ik ken er helaas ook wel wat die zo zijn gevaren. Dat gaat lekker tot de mama het dan beu is, of de grootouders niet meer kunnen inspringen, en dan begint de miserie.

[Edit] En you do you, uiteraard. Als jullie gelukkig zijn dan is dat perfect. Ik wil maar zeggen dat je niet moet schrikken dat je tegenwind krijgt omdat jouw manier van aanpakken nogal apart is.
 
Laatst bewerkt:
Terug
Bovenaan