Dit. In beginjaren van mijn carriere ook af en toe gevloekt op die timesheets, maar uiteindelijk is dat niet waar je je energie moet insteken.
Mja, ok, maar op mijn vorig werk zijn daar wel conflicten uit voortgekomen die mij (en mijn collega 3 weken na mij) deden vertrekken. Dus "trek het u niet aan" is makkelijk gezegd wanneer er telkens conflicten uit voortvloeien. En dat is nog een (bijkomend) probleem met van die timesheets: je bent altijd de jos en je kunt er altijd een stok mee vinden om de hond te slaan. Voorbeelden genoeg meegemaakt intussen.
- Je wijst hen op het feit dat er nog tientallen werkgerelateerde zaken zijn die je niet kunt inboeken in dat kortzichtig systeem en dan gaat het van: "Ach, boek dat gewoon mee op taak x of project y! Maakt niet uit."
- Een week later: "maar enfin mac-bc, je hebt zoveel tijd ingeboekt puur om taak x of project y te doen? Dat kan toch niet?!"
- "Hoezo, je zei toch dat ik dat gewoon moest meeboeken op taak x of project y?"
- En dan worden die taken gebanaliseerd en in het belachelijke getrokken. "Allez, eens een mailtje lezen. Dat duurt toch niet lang? Allez, eens een telefoontje doen, dat duurt toch niet lang?" Etc.
Oh ja, trouwens, ik heb zonet een project moeten overnemen van een collega. Reden: burn-out. Nu weet ik toevallig ook dat hij teveel uren had geboekt op dat project die ik nu moet overnemen. Wellicht is die constante druk hem teveel geworden.
@Pierre-Jean en andere timetrack-lovers hier: worden de burn-outs door jullie onnozel systeem er mee in gemonitord? Wordt het personeelsverloop door jullie onnozel systeem er mee in gemonitord? Wordt de inefficiëntie van de niet-aflatende project-overdrachten omwille van voorgaande 2 redenen mee gemonitord in jullie onnozel systeem?
We zijn dus in een tijd gekomen waar een werknemer méér risico's moet dragen dan sommige zelfstandigen. 
