Mijn favoriete scènes ooit : top 3 mooiste, coolste of beste filmscènes aller tijden?

Mijn all time favoriet is zonder enige twijfel de Ride of the Rohirrim. Ik krijg nog steeds kippenvel elke keer ik die terug zie.


Andere favo scenes zijn moeilijker. Er zijn er een hoop die een indruk nagelaten hebben, maar moeilijker om echte favorieten te kiezen.

Een andere goede charge


En wat mij betreft ongeveer de beste introductie van een personage ooit. Ik herinner me nog dat de hele zaal plat lag van het lachen.


Misschien nog een paar honorable mentions

The Godfather - Baptism scene

The Great Dictator - Speech

Casablanca - Marseillaise

 
De begintitels van 'A Few good men' blijft zalig

Een film die vol staat met de legendarische stukken in Predator: 'Get to the choppa', 'If it bleeds we can kill it' maar ik ga toch voor de volgende scene

Voor de laatste ga ik nog even denken.
Predator. Toch dé actiefilm van de jaren 80. Machtig.
 
Het einde van Star Trek VI

Altijd al een soort van Space Western geweest

Dus het einde waar Captain Kirk met z'n schip naar de zon vliegt is erg mooi.

Origineel? Niet echt. De cowboy die op het einde van de film richting de ondergaande zon ingaat op zijn paard is een cliché, maar doe het in sci-fi met een starship en het werkt gewoon.


 
De Ride of the Rohirrim is de eerste scene die mij te binnen schiet, maar die is hier al een paar keer gepasseerd.

Iets helemaal anders dan wat hier al is gepasseerd:

 
Laatst bewerkt:
  • Openingsscène Inglorious Bastards - schitterend acteerwerk/spanning onderhuids/wat een dialoog
  • The Deer Hunter, Roulette scene - psychologisch confronterend met oorlog, spanning :
  • The Shawshank Redemption eindscene op het strand, mss wat sentimenteel maar toch :
 
Hier nog niet geantwoord omdat dit té moeilijk is, goeie scenes zijn een pay-off en hebben context nodig.

Als ik dan toch enkele mag proberen:

This is England '90 -> Televisieserie dus hoort hier misschien niet maar deze scene van 16 minuten lang is zo geweldig realistisch gespeeld. De acteurs kennen elkaar ook door en door.


Mommy -> Ik ging oorspronkelijk de gekende 'Under Pressure' scène uit 'Aftersun' droppen maar ik vermoed dat die hier wel al ronddwaalt. Deze scène uit Mommy heeft hetzelfde effect. Ik ween niet snel, maar deze film is er toch in geslaagd. Terug, zonder context is hier niets aan


Beau is Afraid -> Deze film is zó gigantisch ondergewaardeerd, dat volledige eerste stuk in het appartement is een fever dream waar ik nog vaak aan terug denk. Alles eindigt met deze 'paint scene', waarna de film voor mij een andere weg uitgaat. Terug, dit is de pay-off en zonder context weinig aan, al kunnen de acteerprestaties ook tellen
 
Laatst bewerkt:
Terech Oscarwinnende Colin Firth, tesamen met één van de mooiste muziekstukken ooit gemaakt:
Als je dit dan vergelijkt met de originele speech:
Indrukwekkende prestatie van Firth

Al Pacino op z'n best:
 
Zed. Zed in Police Academy

Lang gedacht dat deze mensch een aandoening had en in film was gesukkeld.
 
Terug
Bovenaan