Mentaal Welzijn

[MisterV]

Proximus. Arrogante gangsters.

Contract getekend om op Fiber aan te sluiten. Hun vooropgestelde datum om aan te sluiten wordt niet gehaald. Intussen continu agressieve verkoopsmannetjes aan de deur, die precies niet begrijpen dat ik al een contract heb getekend maar dat ze zélf ervoor zorgen dat ik nog niet kan aansluiten door hun ongelofelijke traagheid.

Intussen ook nog agressieve verkoopsmannetjes aan de telefoon die staan liegen dat ze zwart zien. Ze wilden mij eerst nog een koperen kabel aansmeren. Ik heb geweigerd omdat ik enkel Fiber wil. Begint die daar te liegen dat je eerst koper nodig hebt vooraleer je fiber kunt hebben. Gezegd dat dat me nogal sterk leek. Zijn antwoord: "Ah ok, dan wens ik u nog een prettige dag meneer". Fucking leugenaars. Het gore lef.

Nu kreeg ik vandaag een sms: "Hallo, uw factuur van 25 euro staat klaar en moet betaald zijn binnen de 14 dagen. Groetjes, Proximus."

België heeft echt een ongelofelijk groot probleem met zijn twee duopolisten en hun daaruit voortvloeiende arrogantie. Wat een kutbedrijven.

Ga naar de dokter, laat u thuiszetten en breek alle werkcommunicatie af, en niet voor een weekje.

Uw posts hier op het forum zitten stampvol alarmsignalen. Ge zit niet in het rood maar in het pekzwart.

 

[Mothman]

Is toch gewoon hoe Mac-bc is, die was vroeger al hele epistels aan het posten over het onrecht dat zijn startloon als ing even hoog was als een collega omdat zijn hogeschool toch veel moeilijker was dan dan die waar de andere had gestudeerd. Je hebt gewoon van die mensen die denken dat ze elke dag tegen de hele wereld vechten en daar op een fucked-up manier nog energie uit halen.

 

[Holocene]

Geen idee waar ik dit moet posten tbh, beetje op de dool en wou het gewoon ergens kwijt.

Vandaag helemaal onverwacht mijn ontslag gekregen wegens herstructurering. 7 jaar lang heb ik 110% het beste van mijzelf gegeven, altijd goed willen doen. Alles tenietgedaan in een gesprek van oh god 2 minuten.

ik weet dat het de emotionele klap is maar ik voel mij zo een mislukkeling. ook tegenover mijn gezin hoe hard ik die nu teleurstel. ben er oprecht kapot van.

 

[Avondland]

Geen idee waar ik dit moet posten tbh, beetje op de dool en wou het gewoon ergens kwijt.

Vandaag helemaal onverwacht mijn ontslag gekregen wegens herstructurering. 7 jaar lang heb ik 110% het beste van mijzelf gegeven, altijd goed willen doen. Alles tenietgedaan in een gesprek van oh god 2 minuten.

ik weet dat het de emotionele klap is maar ik voel mij zo een mislukkeling. ook tegenover mijn gezin hoe hard ik die nu teleurstel. ben er oprecht kapot van.

Ik ken de omstandigheden niet, maar een herstructurering lijkt me toch een ontslagvorm die je niet persoonlijk moet opvatten? Heb je een profiel waarmee je mogelijk moeite hebt om elders aan de slag te kunnen geraken? Dit is gewoon brute pech hebben, maar eigenlijk tref je daarin geen persoonlijke schuld door slechte werkprestaties of een negatieve evaluatie hé?

 

[Mothman]

Geen idee waar ik dit moet posten tbh, beetje op de dool en wou het gewoon ergens kwijt.

Vandaag helemaal onverwacht mijn ontslag gekregen wegens herstructurering. 7 jaar lang heb ik 110% het beste van mijzelf gegeven, altijd goed willen doen. Alles tenietgedaan in een gesprek van oh god 2 minuten.

ik weet dat het de emotionele klap is maar ik voel mij zo een mislukkeling. ook tegenover mijn gezin hoe hard ik die nu teleurstel. ben er oprecht kapot van.

Damn dat is heftig maar zoals Avondland zei heeft weinig met jou te maken een ontslag bij een herstructurering is gewoon brute pech hebben. Probeer de tijd te nemen om op je pootjes te komen met de ontslagpremie. In welke sector ben je actief?

 

[Chelark007]

Geen idee waar ik dit moet posten tbh, beetje op de dool en wou het gewoon ergens kwijt.

Vandaag helemaal onverwacht mijn ontslag gekregen wegens herstructurering. 7 jaar lang heb ik 110% het beste van mijzelf gegeven, altijd goed willen doen. Alles tenietgedaan in een gesprek van oh god 2 minuten.

ik weet dat het de emotionele klap is maar ik voel mij zo een mislukkeling. ook tegenover mijn gezin hoe hard ik die nu teleurstel. ben er oprecht kapot van.

Niets aan te doen. Je stelt ook niemand teleur. De tijd gebruiken om iets anders te zoeken.

 

[mac-bc]

Ga naar de dokter, laat u thuiszetten en breek alle werkcommunicatie af, en niet voor een weekje.

Uw posts hier op het forum zitten stampvol alarmsignalen. Ge zit niet in het rood maar in het pekzwart.

Je hebt gelijk. Er moet iets veranderen. Mijn gezin lijdt er onder.

Ik zal alvast mijn job opzeggen in minder dan een jaar. Maar op korte termijn moet er best ook iets gebeuren.

 

[Holocene]

Damn dat is heftig maar zoals Avondland zei heeft weinig met jou te maken een ontslag bij een herstructurering is gewoon brute pech hebben. Probeer de tijd te nemen om op je pootjes te komen met de ontslagpremie. In welke sector ben je actief?

(+ @Avondland / @Mothman ) inderdaad gelijk maar het voelt toch zeer zuur aan. Vandaag de eerste dag terug, was zéér ongemakkelijk tbh. Een opzegtermijn van maar liefst 18 weken... Had liever gehad dat ze mij uitbetaalden. Hopelijk vind ik snel iets anders maar dan nog denk ik niet dat ze mij sneller laten gaan dan de opzegperiode waarbij ik zelf ontslag zou indienen (10weken)

Het valt allemaal wat samen waardoor ik in paniek ben/down voel. Baby #2 onderweg eind oktober (net op het einde van de opzegtermijn) + groot deel van ons spaargeld zit momenteel in renovaties etc. En gewoon de algemene angst dat ik niks anders ga vinden, of toch zeer moeilijk.

4 jaar actief geweest als aankoop verantwoordelijke in de kunststoffen sector dan de switch gemaakt naar internal sales in dezelfde sector/firma.

Vanaf morgen eens beginnen uitkijken naar vacatures

 

[Oldskooler]

Je hebt gelijk. Er moet iets veranderen. Mijn gezin lijdt er onder.

Ik zal alvast mijn job opzeggen in minder dan een jaar. Maar op korte termijn moet er best ook iets gebeuren.

Als je in die ingenieurswereld blijft, blijft het wsl afzien.
Zeker deze tijden. En zeker nog eens als je leidinggevende bent.

Je bent het kenniscentrum van het fabriek, technische kennis is schaars, alles draait wat om u, en iedereen komt bij u, snapt er niks van en schuift maar door. Je moet alles maar weten en kunnen, alles evolueert maar sneller...

Gestraft omdat je het kan, en of uiteindelijk de financiële voordelen nog opwegen...

Om het met de woorden te zeggen van een kennis, tevens ingenieur: "als ingenieur is het nergens nog echt plezant werken."

Er zullen uiteraard wel mooie functies bestaan, die het tegendeel bewijzen, maar ze zullen toch schaars zijn.
Zoveel burn-outs tegenwoordig, maar bij die hogere technische profielen vallen ze toch het hardst prcecies als ik in mijn omgeving kijk.

Je bent nog jong. Kies iets waarvan je weet dat je het tot uw 65 kan blijven volhouden.

Dat je ook kan doorschuiven met het excuus "dat is me te technisch en moeilijk, ik kan dat niet."

 

[kinxton]

(+ @Avondland / @Mothman ) inderdaad gelijk maar het voelt toch zeer zuur aan. Vandaag de eerste dag terug, was zéér ongemakkelijk tbh. Een opzegtermijn van maar liefst 18 weken... Had liever gehad dat ze mij uitbetaalden. Hopelijk vind ik snel iets anders maar dan nog denk ik niet dat ze mij sneller laten gaan dan de opzegperiode waarbij ik zelf ontslag zou indienen (10weken)

Het valt allemaal wat samen waardoor ik in paniek ben/down voel. Baby #2 onderweg eind oktober (net op het einde van de opzegtermijn) + groot deel van ons spaargeld zit momenteel in renovaties etc. En gewoon de algemene angst dat ik niks anders ga vinden, of toch zeer moeilijk.

4 jaar actief geweest als aankoop verantwoordelijke in de kunststoffen sector dan de switch gemaakt naar internal sales in dezelfde sector/firma.

Vanaf morgen eens beginnen uitkijken naar vacatures

Vergeet niet je wekelijks sollicitatieverlof te nemen eh. Das al iets...

 

[Sneeuwstorm]

En desnoods u ziek zetten als het echt niet gaat. Zodat ge u beter kunt focussen op het solliciteren.
Ook smeerlapperij dat je uwe volledige opzeg moet uitdoen. Dan gaan ze toch ook niet moeten verwachten dat je nog gemotiveerd gaat werken in die 18 weken.

 

[Mulan]

En desnoods u ziek zetten als het echt niet gaat. Zodat ge u beter kunt focussen op het solliciteren.
Ook smeerlapperij dat je uwe volledige opzeg moet uitdoen. Dan gaan ze toch ook niet moeten verwachten dat je nog gemotiveerd gaat werken in die 18 weken.

Als ik het goed voor heb, verlengt je opzegtermijn als je afwezig bent wegens ziekte en je je ontslag krijgt.
@JPV ?

 

[sniper80]

Als je in die ingenieurswereld blijft, blijft het wsl afzien.
Zeker deze tijden. En zeker nog eens als je leidinggevende bent.

Je bent het kenniscentrum van het fabriek, technische kennis is schaars, alles draait wat om u, en iedereen komt bij u, snapt er niks van en schuift maar door. Je moet alles maar weten en kunnen, alles evolueert maar sneller...

Gestraft omdat je het kan, en of uiteindelijk de financiële voordelen nog opwegen...

Om het met de woorden te zeggen van een kennis, tevens ingenieur: "als ingenieur is het nergens nog echt plezant werken."

Er zullen uiteraard wel mooie functies bestaan, die het tegendeel bewijzen, maar ze zullen toch schaars zijn.
Zoveel burn-outs tegenwoordig, maar bij die hogere technische profielen vallen ze toch het hardst prcecies als ik in mijn omgeving kijk.

Je bent nog jong. Kies iets waarvan je weet dat je het tot uw 65 kan blijven volhouden.

Dat je ook kan doorschuiven met het excuus "dat is me te technisch en moeilijk, ik kan dat niet."

Ik zou het niet beter kunnen zeggen.
Als ik zie hoe de laatste 5 jaar de werkdruk enorm is toegenomen voor technische profielen, ongelooflijk.
Diepgaande technische kennis is bijzonder schaars aan het worden in België, de talloze openstaande vacatures maken dat duidelijk.
Verder hebben bedrijven (zeker diegenen in moeilijkheden sinds Corona) een onophoudelijke drang om zoveel mogelijk werk bij 1 persoon te duwen ten gevolge van aanwervingsstop, enz. Daarmee maakt het bedrijf het zich alleen nog moeilijker, want als zo'n profiel opstapt, is het nog lastiger om dit opnieuw ingevuld te krijgen.
Waar vroeger tijd en geld was voor uitgebreide opleidingen, is het nu de beurt aan online filmpjes zien en ChatGPT..."zo moeilijk kan dat toch niet zijn? Dat moet toch gaan?" --> Als 't zo gemakkelijk is, doe het dan zelf? :-D

Nefaster voor het mentaal welzijn vind ik de onophoudelijke informatiestroom. Zeker het Teams gegeven is een zegen en een vloek tegelijk.
Constante triggers en impulsen, afleidingen, informatie die nergens nog overzichtelijk te vinden is...

 

[Sneeuwstorm]

Ik ben blijkbaar niet de enige die Teams onoverzichtelijk vind. Ik moet er altijd lang zoeken om informatie terug te vinden. Er is wel meer informatie tegenwoordig, maar de kwaliteit van die informatie is er niet op vooruitgegaan.

 

[JDB]

(+ @Avondland / @Mothman ) inderdaad gelijk maar het voelt toch zeer zuur aan. Vandaag de eerste dag terug, was zéér ongemakkelijk tbh. Een opzegtermijn van maar liefst 18 weken... Had liever gehad dat ze mij uitbetaalden. Hopelijk vind ik snel iets anders maar dan nog denk ik niet dat ze mij sneller laten gaan dan de opzegperiode waarbij ik zelf ontslag zou indienen (10weken)

Het valt allemaal wat samen waardoor ik in paniek ben/down voel. Baby #2 onderweg eind oktober (net op het einde van de opzegtermijn) + groot deel van ons spaargeld zit momenteel in renovaties etc. En gewoon de algemene angst dat ik niks anders ga vinden, of toch zeer moeilijk.

4 jaar actief geweest als aankoop verantwoordelijke in de kunststoffen sector dan de switch gemaakt naar internal sales in dezelfde sector/firma.

Vanaf morgen eens beginnen uitkijken naar vacatures

Als je wat ervaring hebt in aankoop zul je wel vlug een job vinden.
Ik werk al 5 jaar in aankoop en ik merk dat er in al die tijd toch altijd wel minstens 1 vacature voor aankoper open staat bij ons.

 

[Oldskooler]

Ik zou het niet beter kunnen zeggen.
Als ik zie hoe de laatste 5 jaar de werkdruk enorm is toegenomen voor technische profielen, ongelooflijk.
Diepgaande technische kennis is bijzonder schaars aan het worden in België, de talloze openstaande vacatures maken dat duidelijk.
Verder hebben bedrijven (zeker diegenen in moeilijkheden sinds Corona) een onophoudelijke drang om zoveel mogelijk werk bij 1 persoon te duwen ten gevolge van aanwervingsstop, enz. Daarmee maakt het bedrijf het zich alleen nog moeilijker, want als zo'n profiel opstapt, is het nog lastiger om dit opnieuw ingevuld te krijgen.
Waar vroeger tijd en geld was voor uitgebreide opleidingen, is het nu de beurt aan online filmpjes zien en ChatGPT..."zo moeilijk kan dat toch niet zijn? Dat moet toch gaan?" --> Als 't zo gemakkelijk is, doe het dan zelf? :-D

Nefaster voor het mentaal welzijn vind ik de onophoudelijke informatiestroom. Zeker het Teams gegeven is een zegen en een vloek tegelijk.
Constante triggers en impulsen, afleidingen, informatie die nergens nog overzichtelijk te vinden is...

Wie nu jong is en kiest voor een technische job op hoog niveau, kiest gewoon voor mentale zelfdestructie, waarbij op een gegeven moment de omkanteling gebeurt van het gaat gewoon niet meer.

Dan is het "en wat nu?". "Waarom heb ik destijds geen job gekozen in afgevlakte materie die als wijn rijpt."

En ja al die impulsen die je moet ondergaan tegenwoordig.
Eens rustig geconcentreerd iets afwerken zit er niet meer in, zonder elke 5 minuten een poink-geluidje te horen krijgen.
"Hallo, heb je even?"
Idem een waterval aan mails met daarin one-liners.

En ja geen kat die uw situatie begrijpt. "Zo moeilijk kan dat toch niet zijn? Is toch maar een scriptje maken?"
Zowel het management als vele medecollega's snappen er vaak geen hol van.
Helpdesk is niet meer dan een doorgeefluik als het ook maar iets te moeilijk wordt.

Soit. Ik erger me ook vaak aan. Ja mijn mentaal welzijn is verder nog prima trouwens. (denk ik )
Maar ik snap wel waarin een mac-bc zich bevindt, en tevens anderen.
Die hunne shit is wsl nog eens het kwadraat van het mijne.

 

[anonymousMF]

Wie nu jong is en kiest voor een technische job op hoog niveau, kiest gewoon voor mentale zelfdestructie, waarbij op een gegeven moment de omkanteling gebeurt van het gaat gewoon niet meer.

Dan is het "en wat nu?". "Waarom heb ik destijds geen job gekozen in afgevlakte materie die als wijn rijpt."

En ja al die impulsen die je moet ondergaan tegenwoordig.
Eens rustig geconcentreerd iets afwerken zit er niet meer in, zonder elke 5 minuten een poink-geluidje te horen krijgen.
"Hallo, heb je even?"
Idem een waterval aan mails met daarin one-liners.

En ja geen kat die uw situatie begrijpt. "Zo moeilijk kan dat toch niet zijn? Is toch maar een scriptje maken?"
Zowel het management als vele medecollega's snappen er vaak geen hol van.
Helpdesk is niet meer dan een doorgeefluik als het ook maar iets te moeilijk wordt.

Soit. Ik erger me ook vaak aan. Ja mijn mentaal welzijn is verder nog prima trouwens. (denk ik )
Maar ik snap wel waarin een mac-bc zich bevindt, en tevens anderen.
Die hunne shit is wsl nog eens het kwadraat van het mijne.

Is een deel van de oplossing ook niet hoe je er zelf mee omgaat ?

Er is belachelijk veel in parallel gaande en collega's opvolgen is vaak frustrerend. Voor mijn eigen werk kan ik garant staan, maar sommige mensen van mijn team leveren soms zo'n shit af... En je weet dan dat je het zelf sneller en beter zou doen, maar ja er zijn maar zoveel uren op een werkdag. En dan nog vriendelijk en motiverend blijven want je hebt ze wel nodig en je kunt niet iedereen zo'n hoge lat geven als jezelf.

En dan hogerop die om de 2 weken van gedachte veranderd .

Ook altijd alles te laat door factoren & druk buiten je invloed en dan van bovenaf proberen ze druk te zetten want zo gaat het vooruit (ik zie hun punt wel), maar dan probeer ik dat wat af te schermen van het team aangezien dat vol Gen-Z juniors zit waar dat volgens mij niet productief werkt.

Maar ondanks dat het op papier is om zot van te worden kan ik er nog wel goed mee overweg. Lijstjes bijhouden van alles wat gaande is om het parallelle werk wat aan te kunnen en je niet laten frustreren door hoger of lager en altijd vriendelijk op mails antwoorden. Ik schedule mijn mails ook wel naar de voormiddag + negeer mensen vaak op teams om het managable te houden. Iets wat ik vroeger nooit deed en me altijd wat in irriteerde bij de senior profielen die dat wel deden.

 

[Oldskooler]

Is een deel van de oplossing ook niet hoe je er zelf mee omgaat ?

Er is belachelijk veel in parallel gaande en collega's opvolgen is vaak frustrerend. Voor mijn eigen werk kan ik garant staan, maar sommige mensen van mijn team leveren soms zo'n shit af... En je weet dan dat je het zelf sneller en beter zou doen, maar ja er zijn maar zoveel uren op een werkdag. En dan nog vriendelijk en motiverend blijven want je hebt ze wel nodig en je kunt niet iedereen zo'n hoge lat geven als jezelf.

En dan hogerop die om de 2 weken van gedachte veranderd .

Ook altijd alles te laat door factoren & druk buiten je invloed en dan van bovenaf proberen ze druk te zetten want zo gaat het vooruit (ik zie hun punt wel), maar dan probeer ik dat wat af te schermen van het team aangezien dat vol Gen-Z juniors zit waar dat volgens mij niet productief werkt.

Maar ondanks dat het op papier is om zot van te worden kan ik er nog wel goed mee overweg. Lijstjes bijhouden van alles wat gaande is om het parallelle werk wat aan te kunnen en je niet laten frustreren door hoger of lager en altijd vriendelijk op mails antwoorden. Ik schedule mijn mails ook wel naar de voormiddag + negeer mensen vaak op teams om het managable te houden. Iets wat ik vroeger nooit deed en me altijd wat in irriteerde bij de senior profielen die dat wel deden.

En het nu nog volhouden tot uw 65ste zo

 

[anonymousMF]

En het nu nog volhouden tot uw 65ste zo

Op tijd reageren I guess als ik het voel uit de hand lopen. Dat is wel een positief iets aan alle burnout 'reclame' overal, dat je er zelf meer op let en ook in geloofd dat zoiets kan (heb ook wel wat voorbeelden in naaste omgeving die echt zijn).

 

[Oldskooler]

Op tijd reageren I guess als ik het voel uit de hand lopen. Dat is wel een positief iets aan alle burnout 'reclame' overal, dat je er zelf meer op let en ook in geloofd dat zoiets kan (heb ook wel wat voorbeelden in naaste omgeving die echt zijn).

En wat houdt reageren in?

Eens met de baas gaan klappen (die in zijn eigen lacht)?
Eens met de dokter gaan klappen, in de hoop dat je voor jaren thuis mag zitten?
Iets anders gaan doen, en veel misschien moeten inleveren? Terug bijstuderen. En gaan ze nog een oudere willen aannemen?
Op een ander gaan, binnen dezelfde branche in de hoop dat het beter gaat?

Komt dan allemaal op u af

Vaak is het dan al te laat.

--
Ja het regent nu ook burn-outs in mijn naaste omgeving.
En ik merk zelf hoe ouder ik word, hoe minder ik tegen al die impulsen kan. (nee ik zit niet tegen een burn-out aan. Of is ontkenning een fase? :O)
En eens de 50 voorbij wordt het al een pak moeilijker.
Ik ken al een pak 50+'ers met wow-diploma's en ervaring, maar die dan voor een simpele job nog zijn gegaan, voor een heel pak minder.
Maar dan moet je de mindset ervoor hebben.