Mag je partner 1-op-1 gaan eten met iemand, ongeacht het geslacht? (buiten het werk)

Mag je partner 1-op-1 gaan eten met iemand, ongeacht het geslacht? (buiten het werk)

  • Ja, en mijn partner gaat uiteten met mensen van hun seksuele voorkeur

    Stemmen: 98 38,4%
  • Ja, maar mijn partner gaat niet uiteten met mensen van hun seksuele voorkeur

    Stemmen: 72 28,2%
  • Nee, en mijn partner gaat niet uiteten met mensen van hun seksuele voorkeur

    Stemmen: 51 20,0%
  • Nee, maar mijn partner gaat toch uiteten met mensen van hun seksuele voorkeur

    Stemmen: 2 0,8%
  • Ik heb nu geen partner, maar het zou mogen

    Stemmen: 31 12,2%
  • Ik heb nu geen partner, maar het zou niet mogen

    Stemmen: 1 0,4%

  • Totaal aantal stemmers
    255
Dus als uw partner op de ene dag een pint gaat pakken met een vriendin is dat allemaal oké, maar als een pint gaat pakken met een mannelijke vriend op een andere dag is het ineens emotioneel bedrog?
Wat verwacht ge dat ik daarover denk, als ik zie dat in heel mijn vriendenkring, waar 1 van de 2 partners er dat soort gedrag op nahoudt, steeds uitmonden in bedrog en relatiebreuken? Dat daar geen verband in zit? :unsure:

Als man hoort ge niet wekelijks op café met een andere vrouw af te spreken. En omgekeerd als vrouw ook niet met een andere vent. Dat is voor singles en anders zijt ge de problemen aan het zoeken, of dat ge dat nu beseft of niet.
 
Maar maak een ander zijn rekening niet.
Maar jij mag een ander zijn rekening wel maken als die niet wil dat zijn vrouw dat doet en ze daar beiden in overeen komen?

Iedereen altijd met dat belerend vingertje wijzen (niet jij alleen hoor) omdat iets niet in hun kraam past. Als een ander wel zo overeen komt dan zijn er geen opmerkingen nodig van van "jaren 50" "aan de ketting leggen",.. een beetje respect voor elkaars mening en gedachten is niet teveel gevraagd zeker?

Grote deel van de reacties op zulke topics zijn altijd van "kijk eens hoe geweldig ik ben en hoe fantastisch mijn relatie, job is en hoe zielig dat van de andere is". Precies een bende kinderen, antwoord gewoon op de poll en zeg hoe het bij jezelf zit zonder een ander te veroordelen.

Ontopic: ik zou het niet ok vinden, verbieden gaat toch niet lukken aangezien ze toch haar gedacht zou doen. Maar ze gaat er wel rekening mee houden dat ik het niet ok vind. Maar ze heeft ook geen mannelijke vrienden waarmee ze dat doet dus is er ook geen probleem. En degene die vroeger altijd haar "vriend" wilden zijn is het ook altijd uitgekomen dat die toch wel meer wilden dan enkel goeie vriendjes zijn.

Ik heb ook vrouwelijke collega's waarmee ik heel goed overeen kom, maar geen haar op mijn hoofd denkt eraan om er een tete a tete mee te gaan doen op restaurant. En mijn vrouw zou er totaal geen probleem van maken maar ik heb er totaal geen behoefte aan om met een andere vrouw gezellig op restaurant te gaan zitten.
 
Laatst bewerkt:
Uw vrouw gaat geregeld op tete-a-tete etentje met een andere man? Gewoon voor het gezelschap? Proficiat alvast. Sterke ruggengraat ja.

Nu, in de meeste relaties gebeurt dat niet. Zie poll hier boven. Just saying ☺️
Mijn theorie is dat die 25% die dat wel oké vinden, dezelfde zijn die later ook in de echtscheidingsstatistieken steken.

Een oprechte what the fuck bij het lezen inderdaad. De naïviteit is echt absurd
Fixed

Jouw standpunt maakt daarvan geen zekerheid, net zoals er mensen zijn die elkaar meer ruimte geven waar dat ook lukt.
Klopt, maar in de jaren '50 waren er wel véél minder echtscheidingen dan nu.
 
Je poll is wel een verschrikking, hè. Hoe regelmatig? Ja of nee, en alleen van mensen zonder partner vraag je of ze dat oké vinden. En wat is andere dan ja of nee? En "ik zou er geen probleem mee hebben als ze het zou doen, maar ze doet het niet" reken je in hetzelfde kamp als "nee, ze mag niet van mij"...
De poll dient dan ook om een blik te krijgen op de realiteit en niet op wat mensen “zeggen dat wel zou mogen als ze het zou willen” want nogmaals het is heel gemakkelijk om niet jaloers over iets te zijn wat toch niet gebeurt of om te zeggen dat iets mag als ge weet dat uw vrouw zoiets toch zelf ni wilt. De poll draait om realiteit en niet om praatjes. En effectief, de meerderheid van de koppels doet dat dus niet. Niet specifiek genoeg? Kheb er al 10 bullet items bij gezet en wordt nu al verweten dat het te specifiek is, moet ik er dan ook nog bij gaan schrijven wat onder “regelmatig” valt? Gij denkt dat mensen Nee antwoorden omdat 3x per jaar uit eten met een vent misschien niet als “regelmatig” gezien wordt? Een verschrikking van een poll?

It’s hard to face reality it seems.
 
Klopt, maar in de jaren '50 waren er wel véél minder echtscheidingen dan nu.
1. Door het katholieke gedachtegoed dat scheiden een zonde was.
2. Door de financiële situatie van de vrouw specifiek.

DAT zijn de redenen, niet omdat er toen minder werd vreemdgegaan of omdat mensen gelukkiger waren of duidelijkere afspraken hadden.
 
De reden van die opoffering is dat je een relatie en gezinssituatie meer zekerheid geeft over het voortbestaan ervan. Als dat het streefdoel is, dan is dat de verantwoordelijkheid die daar gewoon bijhoort. Het is om diezelfde reden dat we ook seksueel contact beperken tot onze vaste partner in plaats van erop los te neuken.
Er zijn verschillende manieren om een relatie meer zekerheid te geven. Bij mij zou een relatie veel minder zekerheid hebben als ik een partner zou hebben die mij probeert te controleren.
Ik kan morgen ook zeggen "pff, ik zeg onze brandverzekering op, want ons huis zal wel niet afbranden". En waarschijnlijk brandt dat huis ook niet af. Maar je wil niet met de stress en onzekerheid zitten over de financiële kater die je tegemoet gaat wanneer het dat wel doet. Dat is onverantwoordelijke keuze. Dit is voor mij net hetzelfde.
Uw partner controleren en het afsluiten van een brandverzekering zijn bijlange na niet hetzelfde. Zie hierboven.

En mij lijkt een relatie waarin 1 partner de noodzaak voelt om op regelmatige basis met een ander af te spreken even ongezond als wanneer het puur om de sex zou gaan. Er zijn hier in beide gevallen noden die de andere partner niet kan vervullen en die je dan maar op een ander gaat zoeken. Dat is in mijn ogen dan een serieus gehandicapte relatie waarbij je de vraag moet durven stellen of jullie dan wel een goede match zijn als je elkaar op seksueel, communicatief of emotioneel vlak elkaar niet kan vinden.
Dat is nog net iets anders dan een triviale squash hobby of gaan joggen zoals hier gepasseerd is.
Zware termen die ge hier gebruikt wel he. 'Zwaar gehandicapte relatie'. Ik vind het veel vreemder om een of andere irrationele wens te koesteren dat ge voor uw partner zowel alpha als omega moet zijn. Ik ben ook maar een mens, ze ziet mij elke dag en het lijkt mij niet meer dan normaal dat ze af en toe eens andere mensen wilt zien en spreken. Of dat dan mannen of vrouwen zijn boeit mij eerlijk gezegd geen bal.

Velen zullen zich hier op het forum en naar hun partner toe misschien 'de moderne man/vrouw' willen uithangen en doen alsof ze dat allemaal oké vinden.
Maar stel dat je partner na haar afspraakje met een andere vent of vrouw dan eens 1 of 2 uur later dan verwacht thuiskomt, zou je je daar dan comfortabel bij voelen, nooit twijfelen of er niets meer aan de hand is?
Het lijkt mij al straf dat wij op voorhand een uur zouden afspreken waarop de ander moet thuiskomen. Moest ze gaan avondeten met een collega en daarna nog iets gaan drinken dan zal ze wel efkes een bericht sturen. Ge weet wel, een beetje communiceren zoals mensen normaal gezien wel eens doen.

Achteraf zal ik wel eens vragen 'en, was het leuk?' en dan geeft zij zo'n korte samenvatting van hoe haar avond is geweest en dan gaan wij weer voort met ons leven.

Als dat je niet stoort, waar ligt dan juist de grens met blinde naïviteit?
Weet ik niet, lig ik niet echt wakker van. Ik vertrouw mijn partner gewoon 100%. Mijn vriendin geeft mij wel echt ten allen tijde het gevoel dat ze graag in de relatie zit, dat ze mij graag ziet, die doet continu lieve dingen voor mij en ik probeer dat omgekeerd ook te doen (ben er wel minder goed in) dus dat scheelt misschien wel al een stuk.
Als dat je wel stoort, waar ligt dan je zelfrespect dat je zoiets van je partner tolereert en liefde blijft investeren in een persoon die je met diens gedrag ongelukkig maakt?
Hier bestaat een term voor en die heet 'emotionele chantage'. Met die logica kunt ge uw partner gaan onderwerpen aan een hele rits van irrationele eisen natuurlijk. Kort antwoord: waarschijnlijk ligt het werk eerder bij uzelf en niet zozeer bij uw partner.
Er zijn genoeg voorvallen in mijn kennissenkring over de vrije liefde, alles kan en alles mag, partnerruil, etc ... geweest dat zowel mijn vrouw als ikzelf inzien dat dat eigenlijk geen stabiele of gelukkige situaties zijn en dat er gegronde redenen zijn waarom bepaalde regels en grenzen over fatsoen bestaan. Tradities bestaan omdat de tand des tijds bewezen heeft ze werken.
De tradities die we hebben zijn ook weer gewoon voor een deel toeval, voor een deel religieuze uitwassen, voor een deel omdat het praktisch gewoon gemakkelijker is om met 2 kinderen groot te brengen. De meeste mensen voelen zich gewoon het meest comfortabel bij het volgen van maatschappelijke verwachtingen, ook al worden ze er zelf misschien ongelukkig van. Enfin, een beetje naast de kwestie denk ik. Ik vind het wel een straffe uitspraak om te zeggen dat andere vormen van een relatie hebben niet stabiel of niet gelukkig kunnen zijn.
Klopt, maar in de jaren '50 waren er wel véél minder echtscheidingen dan nu.
In Saudi-Arabië ook minder dan in België. Blijkbaar bijna alleen maar gelukkig getrouwde mensen daar!
 
De reden van die opoffering is dat je een relatie en gezinssituatie meer zekerheid geeft over het voortbestaan ervan. Als dat het streefdoel is, dan is dat de verantwoordelijkheid die daar gewoon bijhoort. Het is om diezelfde reden dat we ook seksueel contact beperken tot onze vaste partner in plaats van erop los te neuken.
"Opoffering". Maat, het gaat hier om VRIENDSCHAP. Niet meer, niet minder. Als het voortbestaan van uw huwelijk afhangt van het feit dat jullie niet met vrienden/vriendinnen afspreken (de opoffering dus). Yikes, gotta question that marriage, denk ik dan.
Maar stel dat je partner na haar afspraakje met een andere vent of vrouw dan eens 1 of 2 uur later dan verwacht thuiskomt, zou je je daar dan comfortabel bij voelen, nooit twijfelen of er niets meer aan de hand is?
Neen. Ik vertrouw mijn vriend 100%.
Als dat je niet stoort, waar ligt dan juist de grens met blinde naïviteit?
Geen idee? Ik vertrouw mijn vriend? En wat als em scheef zou poepen? Er is letterlijk NIETS dat ik zou kunnen doen/verbieden om dat tegen te houden. Dus denken dat het verbieden daarvan je huwelijk meer slaagkans zou geven => Dat is pas naïef.
Als dat je wel stoort, waar ligt dan je zelfrespect dat je zoiets van je partner tolereert en liefde blijft investeren in een persoon die je met diens gedrag ongelukkig maakt?
Nogmaals, als ik met andere kerels/grieten afspreek. Mijn vriend heeft daar nog nooit over geklaagd / getwijfeld? Ik zou zot worden moest ik enkel en alleen dingen doen/ afspreken met mijn vriend (en dat zal andersom ook zo zijn). Klinkt als een giga unhealthy relationship.
Er zijn genoeg voorvallen in mijn kennissenkring over de vrije liefde, alles kan en alles mag, partnerruil, etc ... geweest dat zowel mijn vrouw als ikzelf inzien dat dat eigenlijk geen stabiele of gelukkige situaties zijn en dat er gegronde redenen zijn waarom bepaalde regels en grenzen over fatsoen bestaan. Tradities bestaan omdat de tand des tijds bewezen heeft ze werken.
"Tradities" & "De tand des tijds". Bro what the actual fuck 😂.
 
Ik weet niet wat mij het meest zou storen
Het hele personal trainer gedoe of dat ze hem moet betalen om een beetje in de sauna te chillen.

Er zijn ergere jobs
Ik begrijp goed dat heel wat mensen dit anders zien en zich daaraan zouden storen maar geef alleen maar onze kijk op de zaak mee he.

Nu, ik betaal geen spierbundel om met haar in de sauna te kruipen he. Dat doet ze zelf en waar zij haar geld aan wilt uitgeven is uiteraard helemaal haar keuze natuurlijk :)
 
En mij lijkt een relatie waarin 1 partner de noodzaak voelt om op regelmatige basis met een ander af te spreken even ongezond als wanneer het puur om de sex zou gaan. Er zijn hier in beide gevallen noden die de andere partner niet kan vervullen en die je dan maar op een ander gaat zoeken. Dat is in mijn ogen dan een serieus gehandicapte relatie waarbij je de vraag moet durven stellen of jullie dan wel een goede match zijn als je elkaar op seksueel, communicatief of emotioneel vlak elkaar niet kan vinden.
Dat is nog net iets anders dan een triviale squash hobby of gaan joggen zoals hier gepasseerd is.
Ik bekijk dat anders. Waarom zou sexualiteit iets exclusiefs moeten zijn in een relatie? Zolang er toestemming is dan beleeft elk koppel dat toch op de manier die ze zelf willen. Daarvoor is het nog geen gehandicapte relatie he.
 
Er zijn verschillende manieren om een relatie meer zekerheid te geven. Bij mij zou een relatie veel minder zekerheid hebben als ik een partner zou hebben die mij probeert te controleren.

Uw partner controleren en het afsluiten van een brandverzekering zijn bijlange na niet hetzelfde. Zie hierboven.


Zware termen die ge hier gebruikt wel he. 'Zwaar gehandicapte relatie'. Ik vind het veel vreemder om een of andere irrationele wens te koesteren dat ge voor uw partner zowel alpha als omega moet zijn. Ik ben ook maar een mens, ze ziet mij elke dag en het lijkt mij niet meer dan normaal dat ze af en toe eens andere mensen wilt zien en spreken. Of dat dan mannen of vrouwen zijn boeit mij eerlijk gezegd geen bal.


Het lijkt mij al straf dat wij op voorhand een uur zouden afspreken waarop de ander moet thuiskomen. Moest ze gaan avondeten met een collega en daarna nog iets gaan drinken dan zal ze wel efkes een bericht sturen. Ge weet wel, een beetje communiceren zoals mensen normaal gezien wel eens doen.

Achteraf zal ik wel eens vragen 'en, was het leuk?' en dan geeft zij zo'n korte samenvatting van hoe haar avond is geweest en dan gaan wij weer voort met ons leven.


Weet ik niet, lig ik niet echt wakker van. Ik vertrouw mijn partner gewoon 100%. Mijn vriendin geeft mij wel echt ten allen tijde het gevoel dat ze graag in de relatie zit, dat ze mij graag ziet, die doet continu lieve dingen voor mij en ik probeer dat omgekeerd ook te doen (ben er wel minder goed in) dus dat scheelt misschien wel al een stuk.

Hier bestaat een term voor en die heet 'emotionele chantage'. Met die logica kunt ge uw partner gaan onderwerpen aan een hele rits van irrationele eisen natuurlijk. Kort antwoord: waarschijnlijk ligt het werk eerder bij uzelf en niet zozeer bij uw partner.

De tradities die we hebben zijn ook weer gewoon voor een deel toeval, voor een deel religieuze uitwassen, voor een deel omdat het praktisch gewoon gemakkelijker is om met 2 kinderen groot te brengen. De meeste mensen voelen zich gewoon het meest comfortabel bij het volgen van maatschappelijke verwachtingen, ook al worden ze er zelf misschien ongelukkig van. Enfin, een beetje naast de kwestie denk ik. Ik vind het wel een straffe uitspraak om te zeggen dat andere vormen van een relatie hebben niet stabiel of niet gelukkig kunnen zijn.

In Saudi-Arabië ook minder dan in België. Blijkbaar bijna alleen maar gelukkig getrouwde mensen daar!

/thread
 
De poll dient dan ook om een blik te krijgen op de realiteit en niet op wat mensen “zeggen dat wel zou mogen als ze het zou willen” want nogmaals het is heel gemakkelijk om niet jaloers over iets te zijn wat toch niet gebeurt of om te zeggen dat iets mag als ge weet dat uw vrouw zoiets toch zelf ni wilt. De poll draait om realiteit en niet om praatjes. En effectief, de meerderheid van de koppels doet dat dus niet. Niet specifiek genoeg? Kheb er al 10 bullet items bij gezet en wordt nu al verweten dat het te specifiek is, moet ik er dan ook nog bij gaan schrijven wat onder “regelmatig” valt? Gij denkt dat mensen Nee antwoorden omdat 3x per jaar uit eten met een vent misschien niet als “regelmatig” gezien wordt? Een verschrikking van een poll?

It’s hard to face reality it seems.

Ja, maar jij concludeert dat x% het niet goed vindt. En gaat er dus vanuit dat iedereen zegt dat ze het wel goed vinden, maar nog niet op de proef zijn gesteld, het eigenlijk niet goed zouden vinden. Wat onzin is. En je gaat ervan uit dat als ik hier zeg dat mijn partner niet weggaat, ze ook niet zou mogen van mij. Wat ook fout is. Alleen als ik geen partner heb, vraag je of ik het goed vindt of niet. En polyamorie beschouw je als "andere", omdat het anders te ingewikkeld wordt... Er klopt niks van.

De poll is bij dezen veranderd. Iedereen mag opnieuw stemmen: Mag je partner 1-op-1 gaan eten met iemand ongeacht het geslacht? (buiten het werk)
- Ja, en dat doet die ook
- Ja, maar dat doet die niet
- Nee, en dat doet die ook niet
- Nee, maar dat doet die ook niet
- Ik heb nu geen partner, maar het zou mogen
- Ik heb nu geen partner, maar het zou niet mogen
 
Zolang er toestemming is?? Hoezo? Toestemming om iets te mogen doen vragen? Beperkingen aan elkaar op loggen? Mogelijks geen toestemming krijgen?! Dat klinkt als toxisch! Jaren 50! Zolang ze ‘s avonds terug bij u in bed kruipt moet je haar vertrouwen toch?!
Ik weet niet of je ooit al met andere mensen of zelfs bedrijven bent omgegaan, maar vertrouwen werkt binnen een context.

Dus eerst communiceer je, dan ga je akkoord en dan heb je een bepaalde graad van vertrouwen tov de tegenpartij.

En dat is verschillend als die tegenpartij uw partner, kind, baas, collega, random winkelbediende, aannemer, etc is.

Voorbeeld: wij hebben de verstandhouding dat er geen geroddel is over dingen binnen onze relatie met anderen zonder dat ook aan de andere te laten weten, geen fysiek gedoe, etc Ik weet wat zij niet zou willen, zij weet wat ik niet zou willen. En ik vertrouw haar dan 100% binnen die context om zich daar aan te houden, net zoals ze mij vertrouwt.

en voor ThomasMore is die context anders. Maar dat is niet de discussie hier eh, de discussie is als de context bij beide partijen gekend is vertrouw je ze dan om zich daar aan te houden?

Weerom voorbeeld: ik zal het werk van de aannemer gaan controleren want die vertrouw ik niet, het werk van bepaalde collega's zal ik niet gaan controleren want die vertrouw ik wel.
 
Zolang er toestemming is?? Hoezo? Toestemming om iets te mogen doen vragen? Beperkingen aan elkaar op loggen? Mogelijks geen toestemming krijgen?! Dat klinkt als toxisch! Jaren 50! Zolang ze ‘s avonds terug bij u in bed kruipt moet je haar vertrouwen toch?!
Heeft toch toch helemaal niets te maken met toestemming? Puur communicatie.
 
lol 😂 de crew past de poll aan naar een gemanipuleerde versie waarin de indruk moet gegeven worden dat mensen die een partner gekozen hebben die niet afspreekt met andere venten, impliciet wel “toestemming” geven om het te doen maar “toevallig” doet ze het niet. Nu gaan we pas echt een vertekend beeld krijgen.
Ja, we worden allemaal stiekem betaald door EchtscheidingsadvocatenWillems.be, dit was één groot complot.
 
Zolang er toestemming is?? Hoezo? Toestemming om iets te mogen doen vragen? Beperkingen aan elkaar op leggen? Mogelijks geen toestemming krijgen?! Dat klinkt als toxisch! Jaren 50! Zolang ze ‘s avonds terug bij u in bed kruipt moet je haar vertrouwen toch?! zolang haar domicilie bij u blijft staan is alles Ok toch??
Neen, het gaat over hoe jullie beiden naar iets kijken. Door over zoiets te praten ontstaat er organisch een afbakening van het speelveld en worden de grenzen duidelijk. In een relatie moeten beide partijen zicht goed voelen dus er zal altijd wel een grens zijn. De manier hoe je die grens bepaalt is belangrijk. Door consensus of door af te dwingen?
 
Terug
Bovenaan