Er zijn verschillende manieren om een relatie meer zekerheid te geven. Bij mij zou een relatie veel minder zekerheid hebben als ik een partner zou hebben die mij probeert te controleren.
Uw partner controleren en het afsluiten van een brandverzekering zijn bijlange na niet hetzelfde. Zie hierboven.
Zware termen die ge hier gebruikt wel he. 'Zwaar gehandicapte relatie'. Ik vind het veel vreemder om een of andere irrationele wens te koesteren dat ge voor uw partner zowel alpha als omega moet zijn. Ik ben ook maar een mens, ze ziet mij elke dag en het lijkt mij niet meer dan normaal dat ze af en toe eens andere mensen wilt zien en spreken. Of dat dan mannen of vrouwen zijn boeit mij eerlijk gezegd geen bal.
Het lijkt mij al straf dat wij op voorhand een uur zouden afspreken waarop de ander moet thuiskomen. Moest ze gaan avondeten met een collega en daarna nog iets gaan drinken dan zal ze wel efkes een bericht sturen. Ge weet wel, een beetje communiceren zoals mensen normaal gezien wel eens doen.
Achteraf zal ik wel eens vragen 'en, was het leuk?' en dan geeft zij zo'n korte samenvatting van hoe haar avond is geweest en dan gaan wij weer voort met ons leven.
Weet ik niet, lig ik niet echt wakker van. Ik vertrouw mijn partner gewoon 100%. Mijn vriendin geeft mij wel echt ten allen tijde het gevoel dat ze graag in de relatie zit, dat ze mij graag ziet, die doet continu lieve dingen voor mij en ik probeer dat omgekeerd ook te doen (ben er wel minder goed in) dus dat scheelt misschien wel al een stuk.
Hier bestaat een term voor en die heet 'emotionele chantage'. Met die logica kunt ge uw partner gaan onderwerpen aan een hele rits van irrationele eisen natuurlijk. Kort antwoord: waarschijnlijk ligt het werk eerder bij uzelf en niet zozeer bij uw partner.
De tradities die we hebben zijn ook weer gewoon voor een deel toeval, voor een deel religieuze uitwassen, voor een deel omdat het praktisch gewoon gemakkelijker is om met 2 kinderen groot te brengen. De meeste mensen voelen zich gewoon het meest comfortabel bij het volgen van maatschappelijke verwachtingen, ook al worden ze er zelf misschien ongelukkig van. Enfin, een beetje naast de kwestie denk ik. Ik vind het wel een straffe uitspraak om te zeggen dat andere vormen van een relatie hebben niet stabiel of niet gelukkig kunnen zijn.
In Saudi-Arabië ook minder dan in België. Blijkbaar bijna alleen maar gelukkig getrouwde mensen daar!
Als gij vind dat met uw partner afspreken om er geen dates op na te houden, een vorm van 'controleren' is, dan weet gij gewoon niet wat dat woord betekent. Niemand controleert hier of de andere die de onderling gemaakte afspraken naleeft, er is hier enkel sprake van ZELFcontrole over uw eigen gedrag.
Er is in de basis weldegelijk maar 1 manier om zekerheid te creëren en dat is door risico's weg te nemen. En waar die cutoff van tolereerbaar risicovol gedrag ligt, dat moet ieder koppel maar voor zichzelf uitwijzen op basis van hoeveel uw relatie u waard is.
Voor u is op seksueel, communicatief en emotioneel vlak met uw partner overeenkomen misschien de top van de berg en de alfa en de omega, maar voor mij zijn dat gewoon de fundamenten van een goede, langdurige relatie. En nee, dat wil daarom niet zeggen dat ge de ganse dag aan elkaar kleeft zoals een Siamese tweeling of dat er iemand opgesloten wordt. Ieder kan zijn goesting doen qua hobbies en vriendenkringen.
Maar goed, als ge met uw partner zelfs al geen uur afspreekt wanneer de andere thuis zal zijn, dan maak ik daaruit op dat gij in een prille relatie of met weinig verantwoordelijkheden zit. Vanaf het moment dat er kinderen in huis zijn, zijn er wel duidelijke afspraken nodig wie, om hoe laat, voor wat zorgt zodat uw kinderen niet met honger naar bed moeten gaan en op tijd naar school kunnen. Ook dat is een kwestie van verantwoordelijkheid.
Maar goed, we zullen dus onthouden dat 'laten we niet gaan daten met andere partners' in een huwelijk een 'irrationele regel' en een vorm van 'onderwerping' en 'emotionele chantage' is.
En nee, die traditionele regels zijn geen 'toeval' of 'katholiek religieus' zoals hierboven beweerd wordt. Anders zouden ze ook niet universeel over heel de wereldbol in alle verschillende maatschappijen voorkomen. Uit elkaar gaan omwille van partnerbedrog zijn inherent negatief en immoreel en gedragsregels om die situaties te vermijden zijn daarom rationeel en moreel.