D
Deleted member 658
Guest
Ik denk dat het de afgelopen 6 pagina's al eens een paar keer uitgelegd geweest is waar die grens bij mij ligt maar ik vind het bv. niet 'normaal' dat je als man met een andere vrouw (dan je vaste partner) wekelijks afspreekt om daarmee iets te gaan drinken of eten.Vandaar dat ik me af vraag waar de grens ligt voor hem. Want ik heb de indruk (die verkeerd kan zijn) dat bepaalde normale sociale interacties dan niet meer kunnen.
Vind jij dat dan wel normaal?
Waarom doe je dat niet met je vaste partner? Het hele punt van een relatie is toch juist dat je iemand hebt waarmee je zo'n dingen samen kan doen. Waarom is dat niet genoeg en dan nog iemand anders erbij nemen?
En de ervaring die ik daarin meegemaakt heb bevestigt meestal ook de vermoedens. Als het al niet de intentie van die persoon was om een nieuwe partner te vinden, dan bloeide de liefde wel opeens achteraf. Dus langs mijn kant moet je geen naïviteit verwachten.
Als je leest wat ze tegenwoordig allemaal van artikels neerschrijven kan het zijn dat mijn waarden en normen niet meer stroken met wat vandaag de dag de 'norm' is, maar dit doet mij bv. hard facepalmen:
“Koppels beginnen zich af te vragen: is monogamie nog nodig?”
Wat geldt als vreemdgaan? En als je je partner ooit al bedroog: waarom dan? Goed Gevoel en NINA onderzochten met iVox wat de Vlaming uitspookt tussen de lakens en dat leverde verrassende cijfers op. Want onze morele standpunten over vreemdgaan komen niet altijd overeen met wat we in werkelijkheid doen. Seksuologen Chloé De Bie en Wim Slabbinck fileren de resultaten. “Gelukkig spraken 2 op de 3 Vlamingen al over alternatieve relatievormen met hun partner.”
Oké, is natuurlijk typisch HLN clickbait, maar ik krijg hier toch heel snel het gevoel dat een liefdesrelatie tegenwoordig niets meer waard is. Dat een partner zoiets is als een handtas die je ieder seizoen terug inwisselt voor een nieuw exemplaar dat in de mode is en dat overspel de nieuwe hype is.



