Katten

Heb jij een kat?


  • Totaal aantal stemmers
    262
Niet zo'n leuk nieuws van de dierenarts... De nierwaarden waren niet zo goed en ook een van de leverwaarden was niet helemaal goed.

Nu moet hij speciale voeding krijgen met een ander soort eiwit dat gemakkelijker wordt afgebroken. Voorlopig moeten we ons niet te veel zorgen maken. Voor de zomer moet hij nog eens op controle.
 
Wij hebben ook zo'n nieuws gehad in november. Onze kat (11j) zit in fase 2 van nierfalen. Ik moest daar toch even van bekomen. Niets te merken aan hem zelf. Voeding ook aangepast. De andere waarden waren wel nog in orde. Maar als je dan even zelf zoekt is dit wel onomkeerbaar. Fase 2 geeft gemiddeld nog 3 jaar leven :(
 
Wij hebben ook zo'n nieuws gehad in november. Onze kat (11j) zit in fase 2 van nierfalen. Ik moest daar toch even van bekomen. Niets te merken aan hem zelf. Voeding ook aangepast. De andere waarden waren wel nog in orde. Maar als je dan even zelf zoekt is dit wel onomkeerbaar. Fase 2 geeft gemiddeld nog 3 jaar leven :(

Maandag namiddag had de dierenarts mij gebeld met het nieuws. Ik ben dan gisteren avond wat meer info beginnen opzoeken en ik was echt direct in paniek omdat ik dit dus ook vond en dat buiten overgeven hij volledig normaal was....
Mijn echtgenoot heeft vandaag dan de dierenarts terug gebeld met nog wat vragen en ook te vertellen wat ik op het internet had gevonden en we zijn voorlopig wel wat gerustgesteld. Ik ben er helaas wel bewust van dat er ook een mogelijkheid is dat het eten niet aanslaat.

Normaal gingen wij volgend jaar een lange reis (allez ik vind drie weken toch lang) maken maar nu begin ik daar toch serieus over te twijfelen.

Twee van mijn vier katten zijn al een beetje ouder en een van hen heeft nu dus gezondheidsproblemen en de andere kan er eigenlijk helemaal niet zo goed tegen om 'alleen' gelaten te worden.
 
Filou is momenteel naar de dierenarts. Deze keer herstelt zijn poot zich heel makkelijk. De wonde geneest goed, hij wil al bewegen (maar mag nog niet), dus op dat vlak doet hij het super goed.

Maar deze keer reageert zijn maagje blijkbaar op de pijnstillers. Na 2 dagen constipatie is de diarree gestart en vannacht is daar ook kotsen bijgekomen. Dus hij gaat nu een spuitje krijgen tegen de maaglast. En hij zal het dus verder zonder pijnstiller moeten doen.

We zitten ook in de fase dat de wond jeukt en zijn kap dus een pak vaker op moet, ook als we erbij zijn. Da's lastig, want hij is daar niet handig mee. Hij gebruikt dat ding zowel om water te scheppen in z'n drinkbak (opscheppen, kop achteruit, hopen dat er iets in zijn mond loopt) als om mee te graven in de kattenbak (+ onthou diarree).
Hij verveelt zich ook, zou eigenlijk wat energie kwijt moeten, maar dat kan dus niet. Dus als hij zijn kap niet op heeft begint hij zich te overgroomen tot hij kletsnat is.

Nog tot na het weekend en dan zou de wonde voldoende genezen moeten zijn om hem los te laten! Hopelijk toch.
 
Is die eigenlijk wel OK? Ik vond dat op de vorige foto ook al, die zit zo raar ineengedoken.

Tadaa :)

unnamed (8).jpg
 
Nog tot na het weekend en dan zou de wonde voldoende genezen moeten zijn om hem los te laten! Hopelijk toch.
Onze "Magic" had jaren geleden een wondje aan zijn pootje (hij at plots niks meer en hij trok zich terug) en dat was geinfecteerd.

Dat is wel genezen geraakt (na wat bezoekjes aan de dierenarts) maar het kussentje onder zijn pootje is sindsdien chronisch een beetje pafferig / opgezwollen. We zijn al een paar keer hiervoor terug geweest maar er is niks te zien op scans. Dat blijft precies gewoon gevoelig. Soms (niet heel dikwijls) heeft hij er ook last van en dan zie je hem zijn pootje een tijdje omhoog houden.
 
Laatst bewerkt:
Na het weekend geen kap is niet aan de orde. Hij heeft blijkbaar toch ergens de kans gezien om aan zijn wonde te komen. Onderste knoop van de hechting is los, waardoor het onderste deel van de wonde open staat en geïnfecteerd is.
Zaterdag foto naar de dierenarts gestuurd en onmiddellijk daarna antibiotica mogen gaan halen. Morgen kan Filou zelf dan op consultatie om de wonde proper te maken en opnieuw te hechten. Hopelijk zitten we daarna weer terug op de goeie weg.
 
Ik heb er vier en ze komen nooit verder dan het balkon. Zelf als ik ine en huis zou wonen zou ik ze niet buiten de tuin laten.

Eind vorig jaar is de kat van iemand die ik ken nog overreden en natuurlijk veel hartzeer.
In mijn jeugd ook enkele katten gehad die nooit meer thuis zijn gekomen toen we vlak aan een bos woonde.

Mijn katten zijn volgens mij gelukkig (ze kunnen niet praten dus moeilijk om dat met zekerheid te zeggen). Het kost natuurlijk wel wat meer moeite, tijd en creativiteit om ze fysiek en mentaal te stimuleren.
En ik ben ook een grote vogelliefhebber dus ik maakt het die beestjes liever ook niet moeilijker.

Hoe zorg je ervoor dat ze niet van het balkon afgaan aub?
 
Hoe zorg je ervoor dat ze niet van het balkon afgaan aub?

Mijn partner is handig en heeft zelf een soort kooi gebouwd met stevige houten balken en een soort van kippengaas van stevig nylon.

Het kan tegen ruk- en stormwind en het hout is behandeld tegen vocht en regen. Wij hebben hiervoor wel toestemming gevraagd aan onze VME.
 
Ondertussen met Filou opgestart bij zijn kinesist. Al met een week vertraging met dat de wonde opnieuw gehecht moest worden. Hoewel het er beter voor staat dan voordien, was de wonde maandag toch nog vrij vochtig en niet helemaal dicht. Kiné stelde voor om te starten met lasertherapie voor de wonde. Dan schijnen ze met een lichtje daarop en dat zou dan de doorbloeding van het omliggende weefsel stimuleren en al wat de zwelling rondom verminderen. Daardoor zou wondvocht sneller afgevoerd geraken, de wondheling versnellen, de jeuk afnemen en zou ook zijn poot al minder stijf moeten worden.

Ik was een beetje sceptisch omdat.... ze schijnen met een lichtje op dat pootje! Maar effectief dezelfde avond al zag die wond er beter uit en vandaag stond die al zo goed als droog. Vanmorgen heeft hij zijn 2de lichtje-sessie gekregen en donderdag nog eentje en dan zou die wonde (hopelijk) zo goed als dicht moeten zijn en is hij hopelijk van zijn kap af.

Aangenamer voor hem, maar't gaat ook beter zijn voor onze nachtrust. Vanmorgen is hij mij om 5u komen wakker maken om achter zijn oor te krabben.... Ik word wakker van een kap die tegen mijn gezicht komt slaan. Ik hef mijn hand om hem te strelen. Hij draait hem zo dat mijn hand in zijn kap beland. En dan heeft hij zijn kop bewogen tot ik op de juiste plaats zat om te krabben. En tegen dat jeuken opgelost was, is hij terug gaan slapen.
 
Mijn kat is momenteel in de dierenkliniek. Het gaat al twee weken op en af met eten, regelmatig was ze ook misselijk, at ze slecht en moest ze braken. Bij de dierenarts was al bloed getrokken, niets op te zien. Foto's gemaakt, niets op te zien. Geen koorst. Gisteren echo gemaakt en op basis daarvan heeft de dierenarts gezegd als we ermee willen verder gaan naar de dierenkliniek te gaan.

Op de echo in de dierenkliniek zeggen ze dat in de buurt van de pancreas er waarschijnlijk een onsteking is. We hadden gisteren de keuze of we ze terug mee naar huis namen of daar lieten. Maar met het oog op dat ze een moeilijke is qua medicatie en als ze weer niet zou eten, dat het in het weekend moeilijker wordt om terug te kunnen langs komen, uiteindelijk maar besloten ze te laten opnemen voor een nachtje. Ook al gaat me dat een aardige duit kosten, maar goed het zij zo.

Maar ik heb het er toch moeilijk mee. Het is geen sociale kat, ze zit daar bij onbekende mensen waar ze zich niet op gemak voelt, compleet onbekende omgeving. Ze zullen goed voor haar zorgen, daar niet van, maar het is niet fijn daar haar achter te laten. Toen ik een uur geleden telefoon kreeg, had ze nog geen stoelgang gehad of gegeten, en ik vraag me af of angst daar ook geen factor in is. Want thuis, hoewel ze soms echt weinig at en vaak pas na meerdere aansporingen, at ze uiteindelijk wel. Pffff....
 
Terug
Bovenaan