In heb hier in het verleden al eens gepost over een vriend van mijn vrouw, die kerel heeft een leven waar ze een boek over zouden moeten schrijven. Lange post incoming.
Origineel uit Mexico-Stad, opgegroeid in wat trieste omstandigheden (moeder in de prostitutie als ik me niet vergis). Dus wat trauma's, en ook zeer waarschijnlijk een vorm van autisme. Even leerkracht geweest in een afgelegen dorp, daar meteen door de heersende drugsbende op het hart gedrukt dat hij zich moest gedragen "of anders", dus vrij snel terug naar de hoofdstad waar hij journalist werd. Een stuk geschreven over de corruptie van een plaatselijke politicus, en eens van de straat geplukt door wat mannen, die hem een hoop snijwonden hebben toegebracht met de boodschap dat de volgende keer ze iets crucialer zouden afsnijden en hij best maakte dat ze hem nooit meer zagen.
Heeft toen asiel aangevraagd in Servië, of all places, is daar dus even gaan wonen. Begon te werken voor een NGO als fotograaf in conflictgebieden. De halve wereld rondgereisd en uiteindelijk, toen hij terug in Mexico was als toerist om familie te zien, daar een Pakistaanse leren kennen. Vrij snel getrouwd, even samen in Pakistan gewoond, en dan verhuisd naar Brussel, waar zij een vrij goede job kon krijgen bij een andere NGO. Daar hebben wij hem dan leren kennen.
Kerel kon niet aarden in een normaal leven. Verzamelde hopen "brol", gaande van oude camera's tot fardes vol met flippo's, die hij allemaal mooi sorteerde in hun appartementje in Brussel. Kluste dan wat bij als fotograaf, maar deed gewoon nooit moeite om een officiële job te krijgen. Mede daardoor ook nooit de moeite genomen om met iets officieel in orde te zijn. Fast forward enkele jaren, en dat huwelijk stond op springen want zijn vrouw was het nogal beu om te werken voor twee terwijl hij een beetje de freeloader uithing en dan bv. eens besliste om wat rond te trekken in België of foto's te maken voor zijn hobby. Dan werd het duidelijk dat hij haar ook al een paar keer had bedrogen. Huwelijk gedaan, hij mocht er nog even blijven wonen terwijl hij zelf wat zocht.
Kerel zocht niets, geen woning of job, dus na maanden heeft zij hem op straat gezet. Gewoon met wat familie zijn brol op de stoep, en tot daar. Aangezien die hier feitelijk illegaal verbleef weinig aan te doen. Is toen weken dakloos geweest, logeerde dan elke dag wel bij een andere kennis. Maar hij had ondertussen een Australische leerde kennen die via haar vader hem wel aan een mooie job kon helpen in Australië. Papierwerk in orde gemaakt en een half jaar geleden ofzo afscheid genomen en verhuisd naar Australië.
Eenmaal daar bleek dat die vriendin toch al snel afstand nam, had waarschijnlijk door dat hij niet zo "functioneel" was. Dan op een avondwandeling in een donker park werd die kerel gebeten door een slang. Nog iemand kunnen aanklampen die hem naar het ziekenhuis bracht, en daar enkele dagen in coma gelegen. Uiteindelijk veel geluk gehad, was geen volledige beet (soort Taipan) dus hij kon het navertellen. Op zijn job kreeg hij de boodschap dat hij wel duur was voor uiteindelijk nog niets uitgestoken te hebben, wat conflict, job opgegeven.
Kerel is verhuisd naar de Filipijnen, daar opnieuw voor de NGO gaan werken van jaren terug, foto's gaan maken van de armste wijken in Manilla, daar even gewoond. Volgende job: Iran. Daar wou hij niet wonen, dus hij is naar Georgië getrokken, om dan voor zijn werk naar Iran te vliegen. Een Iraanse leren kennen, en daar na enkele weken mee getrouwd.
En dat is dus de huidige toestand, hij is net getrouwd en woont in Georgië met zijn nieuwe Iraanse vrouw. Hij is nog maar 39 dus tegen dat hij pensioengerechtigd is gaat dat volgens mij een serieuze film worden.
)
