Ik zit hier op verlof bij de schoonfamilie in Mexico en zo leer ik ook de aangetrouwde mensen wat kennen. Gewoon wat opmerkelijke feitjes.
Man van een schoonzus is de directeur van een piepkleine secundaire school (het is te zeggen, 12-15 jaar, hogere jaren zijn iets anders). Dat is een school voor de tieners van een klein dorp, die daarnaast en daarna gewoon werken bij de ouders op de boerderij of in een of andere familiezaak. Drie leerkrachten (directeur inbegrepen) die elk mogelijk vak geven, met soms lessen op afstand door anderen. Een dorp daar is natuurlijk wat anders dan hier qua hoe afgelegen alles is. Die kerel heeft heel wat tijd gestoken in al de "red tape" die noodzakelijk is om dingen te realiseren hier, waardoor die school onder zijn bestuur serieus verbeterd is. De brave man, die na zijn uren dierenarts is, wordt dan ook op handen gedragen in dat dorp. Is compleet gek op onze dochter, want ze kunnen zelf geen kinderen krijgen. Elk huisje heeft zijn kruisje, voor de rest wel een leven om redelijk jaloers op te zijn.
Man van een andere schoonzus is een beetje een manusje van alles. Werkt met zijn handen als job, steekt de airco's thuis, gaat een extra kamer metsen aan het huis, enz. Was met ons aan het rondrijden en vertelde hoe hij zijn plan heeft leren trekken. Zijn moeder is op jonge leeftijd alleenstaand geworden, vader niet meer in the picture. Zoals dat dan gaat in een land met niets van sociale zekerheid moest zij gaan werken of er was geen eten. Toen hij 10 was woonden ze op uren rijden van de job van de moeder, dus die vertrok op zondagavond naar de stad om te werken, en kwam op vrijdagnacht terug thuis. Zo zat die als kind van 10 5 dagen per week alleen thuis.