Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

Mijn eerste week van 3 weken verlof is bijna om.

Elke dag om 5.30 opgestaan om op het werk nog wat leveringen te gaan helpen om daarna te gaan verbouwen voor mezelf.

De verbouwing schuift niet op naar mijn zin. Straks heb ik heel mijn verlof gewerkt + augustus word de drukste maand van het jaar op het werk en ik weet nu al dat ik er vermoeid aan begin…

Zo herkenbaar. Dat gevoel van al uw privé-zaken uit te stellen naar uw verlof, in de hoop dat je dan alles gaat rond krijgen op die 2 (of 3) weken en op het einde van uw verlof dat gevoel krijgen van:
- Ik heb nog niet de helft van mijn to do lijstje kunnen afwerken
- Ik ben helemaal niet zo uitgerust
- Ik begin vermoeid terug aan een periode van ettelijke maanden werken zonder verlof -> fuck my life

... is inderdaad zwaar balen.

Mensen die in een half-afgewerkt huis wonen: vroeger dacht ik dat mij dat nooit zou overkomen. "De korte pijn!", blablabla. Tot je allebei full-time werkt in een uitdagende job en een kleine hebt. Dan moet je gewoon prioriteiten stellen om jezelf niet in burn-out te jagen. En dan is dat peertje i.p.v. die mooie luster echt het laatste van uw zorgen.
 
Corporate IT is echt zo belachelijk annoying. Elke aanpassing aan iets in AD moet dus via een extern ticket naar een overkoepelende helpdesk voor 100+ sites. Dus als hier iemand nieuw komt werken moet ik een ticket aanmaken met alle data in en dan stoppen ze die in AD.

Sinds begin dit jaar is mijn klant (gigantisch bedrijf) overgestapt naar een goedkopere helpdesk. Die gooien er echt ganse dagen met hun klak naar en dan is dat echt een hele merde om dat op te lossen. AltSecurityIdentities "vergeten" invullen waardoor nieuwe mensen hier dan staan en niet kunnen inloggen, een ME5L license aan die account hangen ipv ME5 en dan werkten hun 365 apps natuurlijk niet.

Ik laat vorige week drie shared mailboxen aanmaken, benamingen geef ik netjes door. Twee ervan maken ze juist aan en die derde heet dan ineens helemaal anders. Of die staat dan in AD plots in Parijs ipv Oost-Vlaanderen waardoor ik er al helemaal niet aan kan. Dan moet ik incident tickets beginnen aanmaken om dat recht te trekken.

Om zot van te worden.
 
Bij mij is het een renovatieproject dat voor 85% afgewerkt is, kan wel zijn dat ik toch ga verkopen ipv verhuren.

De eigen woning is godzijdank afgewerkt. (Heb mevrouw nog wel een zwembad belooft.)

Maar idd, alles wat erbij komt is gewoon teveel. En qua job/verloning word ik super vergoed voor mijn tijd. Maar die tijd ben je wel kwijt..

Hou mezelf maar voor dat ik vanaf mijn 40 dat inhaal door veeel minder te doen.
 
Die arrogantie van Sales, dat blijft mij toch keer op keer verbazen. :wtf:

Ik bel zelf naar die kerel voor een lead. (Geen probleem hoor, graag gedaan). Begin het potentieel project wat uit te leggen. Plots zonder boe of ba: "Mac-bc, ik ga je even onderbreken: mag ik je direct terugbellen?"
Ik verbouwereerd: "Euh... ja..."
Nog voor ik mijn laatste "a" uitsprak: "Dank uuuu" BAM neergelegd, nog voor hij zijn laatste "u" uitsprak.
Euh, ok?! :wtf:

Ik hoop dat hij mij op die manier heeft geparkeerd voor een inkomend telefoontje voor de toezegging van een gigantisch project waarvan de beslissingsnemer binnen 5 minuten voor 3 weken op verlof vertrekt naar een onbewoond eiland, want elk ander telefoontje kon toch gerust 2 minuten wachten zodat ik tenminste nog mijn uitleg kon afmaken, contactgegevens doorsturen en klaar zeker? Niet?!
En zelfs dan nog kun je nog vlug even de "superdringende" reden zeggen voor je ophangt?

De enige telefoongesprekken die ik op dergelijke manier zou parkeren, zou een privé-telefoongesprek zijn terwijl ik een inkomende professionele telefoon zou krijgen.

Doet me wat denken aan meetings waarbij de tegenpartij voor het minste telefoontje de meetingroom uitloopt zonder boe of ba. Jaja, superstoer allemaal om te doen alsof je het zoveel drukker hebt dan de ander maar je kan ook gewoon uw gsm afduwen en later terugbellen. Of je minstens eventjes excuseert voor de hoogdringendheid van dat inkomend telefoongesprek.

Elementaire beleefdheid, noemt dat.
 
Maar die info doe je toch niet telefonisch... daar heeft die nu toch helemaal geen boodschap aan. Dat zet je op een mail. En als die dan meer wil weten dan zal die u wel bellen of je vraagt even wanneer je hem er even over mag bellen....

Dat is zoals dat sales u zou opbellen en zeggen dat er in de toekomst mogelijks een interessant project in uitvoering gaat en u dan van naadje tot draadje de inhoud ervan gaat doorgeven.
Dat is voor u op dat moment leuke randinfo voor de toekomst. Maar niets waar je op dat moment u tijd gaat aan spenderen.
 
Maar die info doe je toch niet telefonisch... daar heeft die nu toch helemaal geen boodschap aan. Dat zet je op een mail. En als die dan meer wil weten dan zal die u wel bellen of je vraagt even wanneer je hem er even over mag bellen....

Dat is zoals dat sales u zou opbellen en zeggen dat er in de toekomst mogelijks een interessant project in uitvoering gaat en u dan van naadje tot draadje de inhoud ervan gaat doorgeven.
Dat is voor u op dat moment leuke randinfo voor de toekomst. Maar niets waar je op dat moment u tijd gaat aan spenderen.
Ja en dan gaat die persoon sturen: "kunt ge mij eens bellen daarover?"
Heb ik talloze keren meegemaakt. Vandaar eerst bellen en dan via mail, teams, CRM, whatever.
 
Ja en dan gaat die persoon sturen: "kunt ge mij eens bellen daarover?"
Heb ik talloze keren meegemaakt. Vandaar eerst bellen en dan via mail, teams, CRM, whatever.
Denk dat het een kwestie van aanpak is, ik prefeer email met bondige uitleg en opvolgen met gesprek dan omgekeerd.
 
Die arrogantie van Sales, dat blijft mij toch keer op keer verbazen. :wtf:

Ik bel zelf naar die kerel voor een lead. (Geen probleem hoor, graag gedaan). Begin het potentieel project wat uit te leggen. Plots zonder boe of ba: "Mac-bc, ik ga je even onderbreken: mag ik je direct terugbellen?"
Ik verbouwereerd: "Euh... ja..."
Nog voor ik mijn laatste "a" uitsprak: "Dank uuuu" BAM neergelegd, nog voor hij zijn laatste "u" uitsprak.
Euh, ok?! :wtf:

Ik hoop dat hij mij op die manier heeft geparkeerd voor een inkomend telefoontje voor de toezegging van een gigantisch project waarvan de beslissingsnemer binnen 5 minuten voor 3 weken op verlof vertrekt naar een onbewoond eiland, want elk ander telefoontje kon toch gerust 2 minuten wachten zodat ik tenminste nog mijn uitleg kon afmaken, contactgegevens doorsturen en klaar zeker? Niet?!
En zelfs dan nog kun je nog vlug even de "superdringende" reden zeggen voor je ophangt?

De enige telefoongesprekken die ik op dergelijke manier zou parkeren, zou een privé-telefoongesprek zijn terwijl ik een inkomende professionele telefoon zou krijgen.

Doet me wat denken aan meetings waarbij de tegenpartij voor het minste telefoontje de meetingroom uitloopt zonder boe of ba. Jaja, superstoer allemaal om te doen alsof je het zoveel drukker hebt dan de ander maar je kan ook gewoon uw gsm afduwen en later terugbellen. Of je minstens eventjes excuseert voor de hoogdringendheid van dat inkomend telefoongesprek.

Elementaire beleefdheid, noemt dat.
Zijn aannemer belde misschien ?

Geef toe, na 7 mails, 12x bellen en 5 weken wachten zou jij ook alles laten vallen om die te spreken
 
Zijn aannemer belde misschien ?

Geef toe, na 7 mails, 12x bellen en 5 weken wachten zou jij ook alles laten vallen om die te spreken

:rofl: Funny cause it's true.

Effectief: Eerlijk gezegd sprong ik ook altijd onmiddellijk recht als die verdomde aannemer na weken aandringen eindelijk eens terugbelde. Bedankt om deze spiegel voor te houden. Het is u vergeven, beste sales-kerel. I feel your pain.
 
Inmiddels week geleden het nieuws gekregen dat mijn directieteam (alletwee internen) een coup gepleegd heeft in mijn school.
Behoorlijk zwaar binnengekomen, als externe was het al een hels jaar in Coronatijden om binnen te rollen. Maanden hun mond niet open gedaan en nu... Het bestuur heeft me wel een verlenging aangeboden om het één en ander recht te trekken waar mogelijk.

De verraders, ik bedoel, andere directieleden weigeren oplossingsgericht mee te denken maar verwachten wél dat ik al mijn eigen (reeds beperkte) verlof ga spenderen aan het klaarmaken van de personeelspuzzel naar volgend jaar toe.
Absolute kutsituatie. De leerkrachten hebben me niks misdaan en zouden het hardste geraakt worden door een weigering van mijn kant. Aan de andere kant, echt 0,0 motivatie voor dit titanenwerkje over, ik kan elke seconde veranderen in the Hulk. Uiteraard kan ik wel mijn verlenging uitzitten na de vakantie maar de leerkrachten en leerlingen gaan niet beter worden van een interne oorlog. What.a.world.
 
Inmiddels week geleden het nieuws gekregen dat mijn directieteam (alletwee internen) een coup gepleegd heeft in mijn school.
Behoorlijk zwaar binnengekomen, als externe was het al een hels jaar in Coronatijden om binnen te rollen. Maanden hun mond niet open gedaan en nu... Het bestuur heeft me wel een verlenging aangeboden om het één en ander recht te trekken waar mogelijk.

De verraders, ik bedoel, andere directieleden weigeren oplossingsgericht mee te denken maar verwachten wél dat ik al mijn eigen (reeds beperkte) verlof ga spenderen aan het klaarmaken van de personeelspuzzel naar volgend jaar toe.
Absolute kutsituatie. De leerkrachten hebben me niks misdaan en zouden het hardste geraakt worden door een weigering van mijn kant. Aan de andere kant, echt 0,0 motivatie voor dit titanenwerkje over, ik kan elke seconde veranderen in the Hulk. Uiteraard kan ik wel mijn verlenging uitzitten na de vakantie maar de leerkrachten en leerlingen gaan niet beter worden van een interne oorlog. What.a.world.
Jij bent tijdelijk als een soort externe consultant directeur a.i. of hoe zit dat?
Hoe kunnen die nu een coup plegen? En dat tijdens een vakantieperiode? Jij bent toch nog directeur?
 
Ik was extern en ben dus directeur geworden, maar dat zijn contracten die (tot titularis écht weg is of dood is) ook schooljaar per schooljaar gelden. Moest het wel opnemen tegen één van de twee andere directieleden in de procedure, die andere heeft het dus moeten afleggen tegen mij, dat zal wss ergens meespelen.

Uiteindelijk ben ik nog altijd directeur, maar zonder team achter mij (ik ben nieuw, zij werken er al ..... lang en hebben dus sterke achterban), ben ik uiteraard niks. Fact of the matter is, zonder hen valt de school stil, zonder mij vertraagt ze enkel.
De coup is uiteraard geen coup, maar wel een 'he goes or we go' situatie.
Heb wel veel goesting om de puzzel in hun boot te duwen, als ze de controle willen, mag het werk en de verantwoordelijkheid ook volgen.
 
Spijtig om dit te horen!
Directie is idd steeds: always watch your back...

Langs de andere kant heeft de werkgever je ook wel in een lastige situatie gebracht door bij de selectie niet de andere persoon te kiezen maar een jaar later plots wel.

Mss is het toch nog niet verloren en kan je een deal sluiten met de opponent (meer verantwoordelijkheden aan hem geven of bepaalde domeinen geheel aan hem/ haar toevertrouwen?
Mogelijks ben je ook nog niet helemaal klaar om echt de grote baas te zijn in een complexe organisatie die je niet volledig kent en zou je net meer floreren in een adjunct positie? Mss ook een te verkennen optie?
 
In principe zou dat allemaal kunnen, maar ze zijn het heel persoonlijk gaan spelen na de laatste 'onderhandeling'.
Heeft echt geen zin om met dat soort mensen samen te werken, ik wil op mijn collega's kunnen vertrouwen.
Wat je zegt qua nog niet volledig klaar zijn, dat kan zeker. Ik ben behoorlijk jong en ongeveer iedereen in het management is minstens 5j ouder dan ikzelf.
De hamvraag blijft echter, do I fuck them over or don't I :-D
 
Terug
Bovenaan