Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

Gisteren heeft mn baas m'n belangrijkste dossier weggeven aan een nieuwe collega (die een kennis is vd baas).

Heb dan toch eens met mn gsm gebeld nr die klant en die vertelde een vaag verhaal, ja tvlot niet enz... "Maar ge moet niet persoonlijk opnemen hoor. " Mn antwoord was: "ja ik wou gewoon eens uw kant v verhaal horen, enfin succes ermee." "Ja maar wizard we zullen elkaar wel nog zien toch hé" "eh ja hoor" :wtf:

Stank voor dank is werelds loon...

Hm, is het niet eerder, mijn klant heeft gebeld naar mijn baas dat hij een andere dossierbeheerder wil?


Maar ik kan me voorstellen dat dit heel veel pijn doet.
En op zo momenten besef je ook weer dat elke minuut (oke, overdreven) overwerk eigenlijk dom is.
Want op het einde van de rit heb je er niks voor, en zeker als je dat dan tegenkomt.
 
Ik heb klaarblijkelijk geen ruggengraat. Wel heb ik nog getwijfeld om te antwoorden "Ha, goeike! Fijne 1 april en een mooi weekend toegewenst.". Nee, maar ik wou liever niet al met één voet uit de deur zijn, om dan de manager mij te horen roepen en alles nog te mogen heropstarten. Idd, deadline op vrijdagavond is absoluut te belachelijk voor woorden.
Voor hetzelfde geld had je iets gepland na het werk en dan zit je daar ...
 
Hm, is het niet eerder, mijn klant heeft gebeld naar mijn baas dat hij een andere dossierbeheerder wil?


Maar ik kan me voorstellen dat dit heel veel pijn doet.
En op zo momenten besef je ook weer dat elke minuut (oke, overdreven) overwerk eigenlijk dom is.
Want op het einde van de rit heb je er niks voor, en zeker als je dat dan tegenkomt.
Ik heb het gevoel dat mn baas nogal vlug die dossier wou geven aan die nieuwe, maar bon.

Het is idd pijnlijk, gisteren heel de avond me slecht gevoeld. Al die extra tijd en energie is nu voor niks wat mij betreft.
Heb vanmorgen mij voorgenomen om wat afstandelijker te zijn en meer bepaalde grenzen te bewaren qua tijd en ook kwa verwachtingen vd klant en de baas. Het werk moet gedaan zijn binnen bepaalde tijd, goedschiks of kwaadschiks.
 
Laatst bewerkt:
Ik heb het gevoel dat mn baas nogal vlug die dossier wou geven aan die nieuwe, maar bon.

Het is idd pijnlijk, gisteren heel de avond me slecht gevoeld. Al die extra tijd en energie is nu voor niks wat mij betreft.
Heb vanmorgen mij voorgenomen om wat afstandelijker te zijn en meer bepaalde grenzen te bewaren qua tijd en ook kwa verwachtingen vd klant en de baas. Het werk moet gedaan zijn binnen bepaalde tijd, goedschiks of kwaadschiks.


Soms doe je je werk zo graag, zeg maar toewijding, dat je de zakelijke kant uit het oog verliest.
Het is dan dat als er eens iets gebeurt en je kwaad bent, dat je beseft wat voor een onnozelaar je al die jaren bent geweest.



Zelf deed ik eerder al 2 jaar soort van permanentie op een avond (1,5 uur per week), en er was zo wel mondeling overeengekomen dat ik als leidinggevende geen recup kon nemen (je kent dat wel, heel dat gezever over het zit in uw loon verwerkt en blabla), maar dat men dan op andere momenten wel eens soepeler kon zijn.
Tot er twee weken terug ferm op mijn hart is getrapt omdat ik plots op een ander vlak (overdracht verlofdagen) dan toch geen kleine afwijking kreeg, en het was de eerste keer dat ik iets vroeg.
Ik ben daar nogal ouderwets in, ik ga er vaak van uit dat “voor wat hoort wat” normaal is en dat niet alles op papier moet staan. Als men iets mondeling belooft, hecht ik daar als mens evenveel waarde aan dan op papier als ik het gevoel heb dat ik dat kan vertrouwen.
En als dat dan niet zo is, dan voel je je verraden en een dikke onnozelaar omdat je vertrouwde op wat gewoon redelijkheid moet zijn.

Ik doe dat nog steeds (permanentie) maar sinds dit jaar recup gevraagd (met terugwerkende kracht 2022).
En dat voelt goed.
Nu besef ik dat die “ocharme 1,5 uur per week” op jaarbasis ongeveer 10 dagen verlof extra zijn.
En ik kan dan nog gewoon kiezen: verlof of ik laat het uitbetalen.


Pakken wat je pakken kan, want men vergeet snel.
 
Soms doe je je werk zo graag, zeg maar toewijding, dat je de zakelijke kant uit het oog verliest.
Het is dan dat als er eens iets gebeurt en je kwaad bent, dat je beseft wat voor een onnozelaar je al die jaren bent geweest.


Pakken wat je pakken kan, want men vergeet snel.
Inderdaad, men vergeet heel snel wat je gedaan hebt voor hen en het is zelden echt op waarde geschat. Die klant heeft echt wel van mij geprofiteerd, ergens wist ik dat wel, maar je denkt dit is mn nummer 1 klant, ik "moet" "nu onmiddelijk alles laten vallen" en die helpen...
Resultaat is dat ze de zot houden met je en moment er iets mis gaat schuiven ze je zonder pardon opzij.
Je moet echt onthouden, op het einde is het een job, punt.
 
Hopelijk leest @kay-gell ook dat je eens goed genaaid kan worden door klanten waarvoor je tot het uiterste gaat.

No diss. Ik weet gewoon dat je soms ook veel (te veel) doet.
 
Je moet echt onthouden, op het einde is het een job, punt.
:thumb:
Je moet werken om te leven, niet leven om te werken.
Wat denk je dat het opgebracht heeft tegen uw 50ste buiten wat meer geld waar de staat ongeveer de helft van heeft afgepakt
en een mooie burnout? Ieder moet voor zichzelf de afweging maken maar voor mij is het niet weggelegd.
 
Eentje van maandag nog, maar zaken (laptop die bv nagekeken moest worden) die ik voor mijn ziekenverlof (7 feb) heb overgedragen en nog op exact dezelfde locatie lagen. Er was gewoon bij opgestapeld.

Ik durf te wedden dat als ik het niet doe dat die tegen de zomer nog daar ligt.
 
Managers die denken dat ze nog 'mee' zijn maar eigenlijk stilaan uitgerangeerd.. maar toch nog hun stempel willen drukken. Meestal zo 55+'ers

Best vervelend.
 
Hier een directie-assistente die blijkbaar niet snapt wat @mentions doen in Outlook.

Interne discussie met directielid waarin ze "@Company Employees" ergens gebruikt in de mail body. Toevallig is die "@Company Employees" dus een mailgroep met alle interne (+5000) medewerkers. Maar wanneer Outlook zo'n @mention herkent voegt die dat ook automatisch toe in het adresveld. Iedereen heeft dus kunnen meegenieten van de discussie, gelukkig was het geen gevoelig onderwerp :unsure:

Blijkbaar is de dubbele waarschuwing, @Company Employees dat plots blauw wordt in de mail body + een rode melding boven de adresbalk wanneer je meer dan 50 mensen addresseert, niet opgevallen :wallbash:

Even later nog wel een recall zien passeren, maar dat zijn maar vijgen na pasen :laugh:
 
Hier een directie-assistente die blijkbaar niet snapt wat @mentions doen in Outlook.

Interne discussie met directielid waarin ze "@Company Employees" ergens gebruikt in de mail body. Toevallig is die "@Company Employees" dus een mailgroep met alle interne (+5000) medewerkers. Maar wanneer Outlook zo'n @mention herkent voegt die dat ook automatisch toe in het adresveld. Iedereen heeft dus kunnen meegenieten van de discussie, gelukkig was het geen gevoelig onderwerp :unsure:

Blijkbaar is de dubbele waarschuwing, @Company Employees dat plots blauw wordt in de mail body + een rode melding boven de adresbalk wanneer je meer dan 50 mensen addresseert, niet opgevallen :wallbash:

Even later nog wel een recall zien passeren, maar dat zijn maar vijgen na pasen :laugh:
Het is niet omdat ze het gebruikt heeft, dat ze niet weet wat dat doet natuurlijk.

De uitleg geven dat je het niet wist komt echter wel zeer goed van pas.
 
Collega: kunnen we x niet doen?
ik: nee, x gaat niet werken, y is the way to go.
collega: ja maar x is toch beter omdat ..blab bla bla
ik: nee, x gaat niet werken omdat bla bla bla, en dus moet je y doen omdat het anders in de soep draait.

meeting met manager

collega: "ik vind dat we y moeten doen"

*in mijn eigen mij al aan het opfretten*

2 dagen later

collega doet x

🤦‍♂️ 🤦‍♂️ 🤦‍♂️ 🤦‍♂️ 🤦‍♂️ 🤦‍♂️ 🤦‍♂️ 🤦‍♂️ 🤦‍♂️ 🤦‍♂️ 🤦‍♂️ 🤦‍♂️ 🤦‍♂️ 🤦‍♂️ 🤦‍♂️ 🤦‍♂️ 🤦‍♂️ 🤦‍♂️ 🤦‍♂️
 
Ik bel gisteren om een privé afspraak te maken: Vandaag in de namiddag of over 3 weken pas
Check agenda: namiddag volledig vrij dus ik bevestig mijn afspraak en boek 1u onbeschikbaar in in mijn agenda

Gisterennamiddag 2u durende meeting uitnodiging via mail uiteraard valt mijn uur afwezigheid hier ook in
Ik bel de manager om te vragen of het effectief 2u gaat duren en of het een probleem is dat ik weg ben
"Ik weet niet hoelang het gaat duren, ik hoop geen 2u, maar kan je je afspraak niet verzetten voor de zekerheid"

Als ik dat kon had ik het wel gedaan hé
Dan doet hij maar eens eerst de inhoudelijke vergadering voor de rest mag beginnen met smalltalk over wat ze op tv hebben gezien of wat ze hebben gegeten
 
Onlangs iets "geëscaleerd" via de normale route --> niet belangrijk/"je moet er mee leven, het is zoals het is"

Paar dagen later nog steeds niet tevreden/klant begint ineens ook (terecht) te klagen, dus nu leg ik het vuur eens aan de schenen bij één van onze topmanagers in de hiërarchie en neem ik de personen van de normale route mee in CC gezet --> direct antwoord/oplossing


al die corporate bullshit toch :lol:
 
Onlangs iets "geëscaleerd" via de normale route --> niet belangrijk/"je moet er mee leven, het is zoals het is"

Paar dagen later nog steeds niet tevreden/klant begint ineens ook (terecht) te klagen, dus nu leg ik het vuur eens aan de schenen bij één van onze topmanagers in de hiërarchie en neem ik de personen van de normale route mee in CC gezet --> direct antwoord/oplossing


al die corporate bullshit toch :laugh:
Geven ze daar dan niet om klanttevredenheid? :unsure:
 
Hier een directie-assistente die blijkbaar niet snapt wat @mentions doen in Outlook.

Interne discussie met directielid waarin ze "@Company Employees" ergens gebruikt in de mail body. Toevallig is die "@Company Employees" dus een mailgroep met alle interne (+5000) medewerkers. Maar wanneer Outlook zo'n @mention herkent voegt die dat ook automatisch toe in het adresveld. Iedereen heeft dus kunnen meegenieten van de discussie, gelukkig was het geen gevoelig onderwerp :unsure:

Blijkbaar is de dubbele waarschuwing, @Company Employees dat plots blauw wordt in de mail body + een rode melding boven de adresbalk wanneer je meer dan 50 mensen addresseert, niet opgevallen :wallbash:

Even later nog wel een recall zien passeren, maar dat zijn maar vijgen na pasen :laugh:
"Reply All"
Ik bel gisteren om een privé afspraak te maken: Vandaag in de namiddag of over 3 weken pas
Check agenda: namiddag volledig vrij dus ik bevestig mijn afspraak en boek 1u onbeschikbaar in in mijn agenda

Gisterennamiddag 2u durende meeting uitnodiging via mail uiteraard valt mijn uur afwezigheid hier ook in
Ik bel de manager om te vragen of het effectief 2u gaat duren en of het een probleem is dat ik weg ben
"Ik weet niet hoelang het gaat duren, ik hoop geen 2u, maar kan je je afspraak niet verzetten voor de zekerheid"

Als ik dat kon had ik het wel gedaan hé
Dan doet hij maar eens eerst de inhoudelijke vergadering voor de rest mag beginnen met smalltalk over wat ze op tv hebben gezien of wat ze hebben gegeten
Of "ik boek een privéafspraak in tijdens mijn uren en ben boos omdat er tijdens mijn uren verwacht wordt dat ik aanwezig ben op een meeting"? :sarcastic:
 
Of "ik boek een privéafspraak in tijdens mijn uren en ben boos omdat er tijdens mijn uren verwacht wordt dat ik aanwezig ben op een meeting"? :sarcastic:
Wij hebben geen "uren"
Uren zijn te presteren 06:00 en 20:00u (indien er geen aanwezigheid vereist is natuurlijk), bijgevolg kan/mag je dus ook een (korte) afspraak plannen onder de uren. Deze aanwezigheid was niet vereist want lege agenda en als ik een uurtje onbeschikbaarheid ingeef dan krijgt mijn diensthoofd hier ook een melding van. Hij was dus op de hoogte en heeft me op dat moment niet gezegd dat het een probleem vormde :)

Uiteindelijk heeft hij me gisteren al wat verduidelijking gegeven over vandaag en ik volg tot wanneer ik weg moet dus uiteindelijk geen probleem.
Ergernis was dat het samenviel en ze weer zo lastminute er mee afkomen terwijl hij dit al van in het begin van de week wist..
 
Terug
Bovenaan