Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

Mijn "zieke" collega heeft zich blijkbaar nog wat langer preventief laten thuiszetten. Hij heeft nochtans nog niets van zijn ouderschapsverlof ingezet. Is dat dan geen preventieve maatregel tegen burn-out? Waarom is dat niet verplicht eerst in te zetten bij wijze van preventieve maatregel?

Hoewel (of net omdàt) ik volkomen begrijp wat hij doormaakt, voelt het toch allemaal heel wrang aan wanneer ik nu zijn projecten moet overnemen.
In welke mate zijn we nog bezig met echte "ziekte" en in welke mate zijn we hier bezig met het compenseren van een gebrek aan veerkracht? Het compenseren van een gebrek aan zelfkennis? Het random uitdelen van extra ouderschapsverlof voor diegenen die het luidste roepen?

Opnieuw trekken de stoutmoedigen aan het langste eind. De brave loyale zieltjes die op hun tanden kunnen bijten, moeten het bekopen.
Ik reageer hier niet zo vaak, maar toch even bevestigen voor iedereen: dit is 100% zeker een troll. Kan echt niet anders, de ironie is te groot
 
Het blijft hier ook pompen of verzuipen. Vooralsnog pompen.

Wat wel is gebeterd, is dat mensen nu rekening met mijn agenda houden in plaats van dat ik voor quasi iedere meeting een conflicting meeting invite krijg met de vraag te prioriseren en ik continu meetings moet zitten herboeken. Ik trek me op aan de kleine dingen!
 
Mijn "zieke" collega heeft zich blijkbaar nog wat langer preventief laten thuiszetten. Hij heeft nochtans nog niets van zijn ouderschapsverlof ingezet. Is dat dan geen preventieve maatregel tegen burn-out? Waarom is dat niet verplicht eerst in te zetten bij wijze van preventieve maatregel?
Je verwart ouderschapsverlof met ziekteverlof lijkt het.
 
Nu zou ik heel graag van bedrijf wisselen maar als ik ergens als F ga solliciteren, gaan die verwachten dat ik al veel kan, wat niet het geval is. Na die interne opleiding bij ons hebben ze mij grotendeels aan mijn lot overgelaten waardoor mijn kennis op veel vlakken echt heel theoretisch is.
Naar de Cloud gaan is de next hot thing :tongue:

Hier kwam er 2 weken geleden ne externe consultant af met een meeting waarin hij honderden pagina's vol theorie ging uitleggen.
(Maar die info kregen we pas net voor de meeting)

Ik moest echter bij elke zin minstens 1 woord google. (Dat is al geen goed teken hé)
Na het einde van de meeting: "En zijn er nog vragen?"

*Meteen een akelige stilte* :laugh: Ne collega zag nochtans lijkbleek, een andere zat zenuwachtig op zijne stoel te wriemelen en
ik dacht: "Ik ga hier niet als enige zeggen dat hij ook in het Chinees had kunnen spreken, dat ik er dan evenveel van begrepen had."

En het moto is dan ook: Ja dit is voor iedereen nieuw hé! Maar we moeten vooruit.

---

Het probleem is gewoon dat de budgetten vorig jaar op waren. Daardoor lagen veel projecten gewoon stil.
Veel collega's zijn dan ook buitengesmeten.

Nu is er terug een beetje budget en moet het plots vooruitgaan aan lichtsnelheid. Maar iedereen weet nog niet zo heel veel, want ontwikkeling in de 'cloud' is helemaal nieuw binnen de firma.
 
Laatst bewerkt:
Naar de Cloud gaan is de next hot thing :tongue:

Hier kwam er 2 weken geleden ne externe consultant af met een meeting waarin hij honderden pagina's vol theorie ging uitleggen.
(Maar die info kregen we pas net voor de meeting)

Ik moest echter bij elke zin minstens 1 woord google. (Dat is al geen goed teken hé)
Na het einde van de meeting: "En zijn er nog vragen?"

*Meteen een akelige stilte* :laugh: Ne collega zag nochtans lijkbleek, een andere zat zenuwachtig op zijne stoel te wriemelen en
ik dacht: "Ik ga hier niet als enige zeggen dat hij ook in het Chinees had kunnen spreken, dat ik er dan evenveel van begrepen had."

En het moto is dan ook: Ja dit is voor iedereen nieuw hé! Maar we moeten vooruit.

---

Het probleem is gewoon dat de budgetten vorig jaar op waren. Daardoor lagen veel projecten gewoon stil.
Veel collega's zijn dan ook buitengesmeten.

Nu is er terug een beetje budget en moet het plots vooruitgaan aan lichtsnelheid. Maar iedereen weet nog niet zo heel veel, want ontwikkeling in de 'cloud' is helemaal nieuw binnen de firma.
Kan je dan niet best gewoon bij het begin al zeggen dat je dingen niet begrijpt? :unsure:
 
Kan je dan niet best gewoon bij het begin al zeggen dat je dingen niet begrijpt? :unsure:
Die meeting was eigenlijk het 'begin'. (van heel het project) :tongue:

En neen meteen bij het begin van die meeting zeggen: Ik begrijp er niks van, heeft toch geen zin?
Hij had toen alles extra hard mogen uitleggen, dan had ik er nog niks van begrepen.

Ik moest eerst serieus wat instuderen vooraleer ik hem kon beginnen spammen met vragen.
 
Laatst bewerkt:
Hoe moet ge dat dan anders aanpakken? En als die mens gewoon niet werkt terwijl hij wel moet, ligt die dan gewoon niet standaard buiten? :thinking:
Goh ja enorm veel vrijheid bij ons op het werk. Werken wanneer we willen (baan - thuis) dus voorlopig zou hij het nog kunnen verkopen dat hij thuis bezig was 😊

Maar er zijn er intussen meer en meer die zich beginnen storen aan het gedrag en kwaliteiten/kennis.
Alleen nie zo simpel om iemand buiten te krijgen ene keer die binnen is

Misschien had hij dat eerst moeten afstemmen met zijn werkgever voor hij zelf het initiatief nam om die kerel naar huis te sturen?
Ik had zelf om "versterking" gevraagd dus vond ik ook dat ik dit mocht beslissen 😄

Beste optie was dus misschien, beginnen met werken, 4x dezelfde route maken om hem rond te middag zijn zin te geven, en dan alleen verder te gaan
 
Dat was +10j geleden "de next hot thing". Als ge dat in 2024 nog zo omschrijft hebt ge toch enkele zaken gemist me dunkt.
Dat hangt er vanaf waar je werkt. Ik heb toch de neiging te zeggen dat het nu meer in en hot is dan 10 jaar geleden.
Ik heb er alvast nog nooit mee gewerkt tot een jaar geleden.

Ook nog zoiets: 'the agile way of working'. Dat bestaat ook al lang he. Toch was dit in alle bedrijven waar ik al gewerkt heb tot voor kort allemaal 'waterfall'.

Dat is trouwens ook een frustratie. We werken nu zogezegd "agile" sinds een jaar of twee. Maar onze build pipeline is nog steeds waterfall.
Dus we zitten dan met sprints te werken maar 'plots' is het dan code freeze voor een maand of twee. :unsure: En ja ik ben nu doodernstig.

Soms wil ik nog eens in zo'n klein bedrijf werken. :tongue: In die grote bedrijven gaat alles zo extreem traag en klopt de rekening meestal ook gewoon niet. En daar over zagen helpt gene zak.
 
Dat was +10j geleden "de next hot thing". Als ge dat in 2024 nog zo omschrijft hebt ge toch enkele zaken gemist me dunkt.
Nu ja er is een reden dat ik 10 jaar geleden zelf vertrokken ben bij klant X. Ik zat daar al 7 jaar en ik was precies ne interne geworden.
Ik was daar gewoon een manuele tester en ik leerde daar helemaal niks meer bij.
Ik wilde wel andere dingen doen (manueel = pokkesaai) maar als externe mocht dat dus niet.

Mijn motivatie was daar 'shot to shit'.

Ik ben dan gaan werken bij klant Y. Maar ook daar was het gewoon wat manueel testen en klaar. Dus meh ...

Nu goed, ik zit nu bij klant waar ik wél tenminste bij leer. Ik doe aan testautomation, loadtesting, java scripting, SQL, .. en het is eindelijk agile (allé ja nog niet helemaal) terwijl dat bij de vorige klanten gewoon 'waterfall' was. We beginnen nu dus ook te werken met azure (dat was bij de vorige klanten ook absoluut niet zo).

Stilstaan is achteruitgaan he.

Maar ja het is overal wel iets. Dus ja ook hier zijn er aldus frustraties. Maar dat is het werkleven zeker?
 
Omdat dat niet hetzelfde is? Iemand met een burn-out gaat ook geen 24/7 voor zijn kinderen kunnen zorgen hoor, die kinderen gaan nog steeds naar school/opvang gaan om de werknemer met burn-out rust te gunnen.
Maar die hééft geen burn-out. Hij is alleen tot het besef gekomen dat full-time werken met een baby vrij pittig kan zijn en dat hij te weinig slaapt. Hij wil wat uitrusten. (En dan staat zijn vrouw zelfs nog in het onderwijs.)

Ik maak exact hetzelfde mee, al meer dan 3 jaar. Je kan op exact dezelfde situatie op verschillende manieren reageren:
  • Mijn reactie daarop was: "Oei, dit is pittig. IK zal op de tanden moeten bijten op korte termijn. Op middellange termijn zal IK maatregelen moeten nemen. IK vraag alvast deeltijds OV aan en ga daarna herevalueren."
  • Zijn reactie daarop is: "Oei, dit is pittig. Anderen, help mij! Maatschappij, help mij!"
De bepampering van de maatschappij, helemaal doorgedreven. Geen enkele responsabilisering. Er wordt in dit land op elk vlak veel te snel naar allerlei vangnetten gegrepen. En langs de andere zijde worden deze ook veel te snel uitgedeeld.

Daarnaast gewoon al het idee dat je bij ziekte je ouderschapsverlof zou verliezen, zeer bizar.

Maar hij IS niet ziek. Hij wil uitrusten. Hij wil zijn slaaptekort wegwerken. Letterlijk, zijn woorden.

Dat is niet de fout van je collega's die zich ziek melden, maar van jezelf, die niet voor jezelf zorgt. Ga zelf eens naar de dokter, ik ben de 150'ste persoon die het hier zegt, maar ik kan niet genoeg benadrukken hoezeer je het nodig hebt.

Ja, en als ik even rond mij heen kijk en vaststel hoe snel dokters mensen thuisschrijven, ben ik 100% zeker dat een dokter mij ook zou thuisschrijven.
Maar dat is toch allemaal schandalig?! En dan verwonderd zijn dat we miljarden tekorten boeken op de sociale zekerheid. En dan verwonderd zijn dat er een explosie is van de langdurig "zieken". Als uw definitie van "ziekte" zich helemaal uitstrekt tot: "Hallo, ik ben een verwaand kasplantje, heb nooit leren op mijn tanden bijten, ben thuis altijd verwend geweest en opgegroeid met het idee dat het leven een ponykamp is, ... en nu dat roze droomwereldje in elkaar stuikt wens ik onmiddellijk opgevangen te worden door de maatschappij." Tja, dan heb je natuurlijk heel snel heel veel "zieken".

In Oekraïne zitten ze al 2 jaar 24/7 in loopgraven te vechten tegen een overmacht van een bende inhumane beesten in de meest erbarmelijke omstandigheden, maar "boehoe, ik ben een Westers perfectionistisch luxepaardje en heb slaaptekort door mijn baby dus ik moet opgevangen worden door de maatschappij :cry:". Cry me a river. Ga anders een collecte doen in Oekraïne zodat ze solidair kunnen bijdragen aan uw first world problem? Dat zou mijn antwoord zijn als dokter.
Sorry hoor. Wees een man, pak uw verantwoordelijkheid en trek uw conclusies. Je hebt een heel scala aan maatregelen: je hebt ouderschapsverlof, je hebt tijdskrediet, je hebt familiaal verlof, je hebt gewoon verlof, je hebt gewoon minder werken, je hebt andere jobs die je kan doen, enzovoort.
Maar neen. Wél carrière willen maken, extra geld verdienen, ... maar als je het niet meer aankan, dan onmiddellijk naar het sociaal vangnet grijpen. Alle opbrengsten zelf binnenscheppen, alle risico's socialiseren over de maatschappij. Waar hebben we dat nog gezien?

Mijn voorkeur gaat dus uit naar een meer responsabiliserende maatschappij. Maar weet je, in the end kan het zelfs weinig schelen of we uiteindelijk in een responsabiliserende, dan wel in een kasplantjes-maatschappij terecht komen. Waar ik mij momenteel het meeste aan stoor is die ambigue situatie waar we nu in zitten. De ene trekt bij de minste weerstand al aan de alarmbel, gaat naar de dokter en wordt quasi gegarandeerd thuisgeschreven. Een stijgende trend van de laatste tijd. De ander is harder voor zichzelf, neemt zijn verantwoordelijkheid en vecht om overeind te blijven (en tegelijkertijd de eerstgenoemden nog eens te ondersteunen). Dat kan niet. Dat mag niet. Dat is unfair en dat ondergraaft het mechanisme van de sociale zekerheid.

Ik lees graag je posts en ben vaak akkoord, maar in dit topic eigenlijk totaal niet. Je zorgt voor heel wat schade bij jezelf, je zit net voor het punt dat je compleet gaat crashen en dan zijn de gevolgen niet te overzien. Denk aan jezelf, je vrouw en je kinderen. Ga naar de dokter.
Dat eurootje meer of minder op je rekening gaat het niet doen hoor.

Je wordt er ook harder door. Je leert wat relativeren. Je gaat voor een stuk in overlevingsmodus en je wordt daardoor minder perfectionistisch. Een leercurve die de kasplantjes nooit zullen meemaken.
Sinds het idee dat ik even full-time OV ga opnemen, zorgt dit ook al voor wat mentale rust in mijn hoofd.
 
Laatst bewerkt:
De toon van je bericht is dat je gewoon hard moet zijn en doorbijten omdat je anders een kasplantje bent.

Desondanks zie ik iemand die dan wel geen zelfverklaard kasplantje is, maar afgaande op de berichten hier ongelukkig is met zijn werksituatie, met zijn thuissituatie, chronisch vermoeid is, soms gefrustreerd raakt door banale dingen…
Ik moet dan altijd denken aan de film Falling down en eerlijk, ik hoop dat je nooit echt de pedalen verliest, maar soms lijk je wel de eerste aanzet daartoe genomen te hebben.

Op de vorige pagina heb je het slimste geschreven in tijden: je werk herevalueren, iets anders zoeken en meer tijd maken voor je gezin. Doe dat nu gewoon en hou je niet bezig met wat je collega’s doen.
Echt, wat gaan je kinderen beter waarderen? Een gezin waar er wat meer ruimte was voor luxe maar waar papa altijd gefrusteerd rondliep, of opgroeien met een aangename en aanwezige vader, maar met wat minder luxe? Ik weet wel wat ze zouden kiezen. Dus niet uitstellen en niet afwijken van dat doel.
 
Vermits ge toch niks anders wilt horen: Ge zijt de man mac-bc (y). Wij als maatschappij danken u innig 🙏 omdat gij niet wilt toegeven dat ge ziek zijt.
Echt chapeau dat jij het aandurft als enige de morele hogere grond te nemen om nog steeds ons sociaal stelsel te gebruiken, alleen een ander stukske.
De maatschappelijke gevolgen hiervan gaan zeker niet kostelijker zijn voor ons.

Jij bent namelijk slim genoeg om te kiezen voor ouderschapsverlof, wat bestaat omdat ge anders niet kunt zorgen voor uw kind, bvb als uw kind ziek is of langdurig thuis.
VEEL beter dan ziekteverlof, wat er is omdat er iets niet juist zit bij uzelf.
 
Aan de alarm bel moeten trekken. Sta helemaal alleen voor de support en het management van ons erp systeem, crm systeem timesheet registratie systeem en accountancy systeem (+al de verschillende sql db's + datasets en reporting ) dan willen ze me ook nog inzetten voor wat extra nieuwe software projecten die onze data zouden moeten kunnen gebruiken.

Het ging goed totdat het niet meer goed ging.
Een backlog van tickets die maar blijven aanslepen, voor ieder opgelost ticket 3 erbij.
Namiddagen die vol meetings zitten en waar je dus geen werk kunt doen...

Nu gevraagd aan verschillende personen om een extra persoon aan te werven om mij bij te staan en gelukkig zien ze de nood ook (bedrijf van rond de 3000 werknemers btw) .
Nog even doorbijten.
 
Ambtenaren die uitnodigen om bij hen te werken omdat je je niet hoeft in te zetten en je gewoon moet zien dat je Teams status niet Afwezig wordt of bespreken welk programma ze gebruiken om activiteit op de PC te simuleren :rofl:

Maar dan wel om de paar dagen verwijten zien doordat freelancers fiscale optimalisaties gebruiken om minder belastingen te betalen, dan vind ik dat eerste toch pakken erger.
 
Ambtenaren die uitnodigen om bij hen te werken omdat je je niet hoeft in te zetten en je gewoon moet zien dat je Teams status niet Afwezig wordt of bespreken welk programma ze gebruiken om activiteit op de PC te simuleren :rofl:

Maar dan wel om de paar dagen verwijten zien doordat freelancers fiscale optimalisaties gebruiken om minder belastingen te betalen, dan vind ik dat eerste toch pakken erger.
Ik zou beiden bestraffen met de kogel.

Neen, serieus nu, dat zijn geen twee homogene kampen dus wat maakt het uit wat een paar rotte appels doen? Er zijn overheidsdiensten die al jarenlang onderbemand zijn en er zijn er waar kennelijk nog heel wat marge is.
 
De toon van je bericht is dat je gewoon hard moet zijn en doorbijten omdat je anders een kasplantje bent.

Desondanks zie ik iemand die dan wel geen zelfverklaard kasplantje is, maar afgaande op de berichten hier ongelukkig is met zijn werksituatie, met zijn thuissituatie, chronisch vermoeid is, soms gefrustreerd raakt door banale dingen…
Ik moet dan altijd denken aan de film Falling down en eerlijk, ik hoop dat je nooit echt de pedalen verliest, maar soms lijk je wel de eerste aanzet daartoe genomen te hebben.

Ik zit in het rood. Maar ik waak er actief over dat ik liever een ontevreden klant heb, dan dat ik volledig de pedalen verlies.

Op de vorige pagina heb je het slimste geschreven in tijden: je werk herevalueren, iets anders zoeken en meer tijd maken voor je gezin. Doe dat nu gewoon en hou je niet bezig met wat je collega’s doen.

"Hou je niet bezig met wat je collega's doen" is makkelijk gezegd wanneer de druk op de restanten van het team NOG ondraaglijker wordt en zwaar in het rood moeten gaan door de kasplantjes die al bij licht-oranje onmiddellijk naar de dokter stappen. Dat is een heel direct effect.
Een indirect effect is natuurlijk ook op maatschappelijk vlak. De druk op de sociale zekerheid zorgt voor zwaardere loonlasten op bedrijven waardoor werknemers gepusht worden om steeds harder te werken. Opnieuw komen alle lasten op dezelfden.

Denken dat het ene geen impact heeft op het andere is een complete illusie. Hoe graag ik het ook zou hebben.

Echt, wat gaan je kinderen beter waarderen? Een gezin waar er wat meer ruimte was voor luxe maar waar papa altijd gefrusteerd rondliep, of opgroeien met een aangename en aanwezige vader, maar met wat minder luxe? Ik weet wel wat ze zouden kiezen. Dus niet uitstellen en niet afwijken van dat doel.

Ik neem mijn verantwoordelijkheid en bekijk enkele concrete scenario's. Dat full-time OV zou ervoor moeten zorgen dat ik de nodige mentale ruimte heb om een finale knoop door te hakken.
 
Maar hij IS niet ziek. Hij wil uitrusten. Hij wil zijn slaaptekort wegwerken. Letterlijk, zijn woorden.
Je kan wel extreem vermoeid geraken ten gevolge van ziekte. Zo heb ik in 2020 een maand doodmoe in bed gelegen na een te late diagnose. (covid epidemie he)

Ik moest blijven doorwerken tijdens ziekte. En toen ik eindelijk een diagnose kreeg zei men: ah maar je bent nu aan het herstellen.

Ik was tegen dan stikkapot zonder 1 dag te mogen thuisblijven en ik ben toen letterlijk gecrasht. Mijn lichaam was op.
 
Ik neem mijn verantwoordelijkheid en bekijk enkele concrete scenario's. Dat full-time OV zou ervoor moeten zorgen dat ik de nodige mentale ruimte heb om een finale knoop door te hakken.
Ik had hier een lange reply geschreven, maar uiteindelijk doet het er niet echt toe want je mening staat redelijk vast.

Maar over dit stukje hier, uw kinderen zijn.. 1 en 3 ? Je bent nu pas bezig met het aanvragen van ouderschapsverlof? Maar dat is blijkbaar enkel omdat er nu extra druk is ? Wat was het originele idee dan? Alles last bij uw vrouw leggen en dan mss als de kinderen niet meer zo lastig zijn wat extra verlof pakken, mss zelfs al wanneer ze naar school gaan zodat je er toch maar geen verantwoordelijkheid voor moet nemen.

Ik zie niet echt hoe degene die constant buigt voor de werkgever ten nadele van zijn eigen kinderen hier "een man" is. Daar zijn andere woorden voor en de twee waar ik aan kan denken beginnen alle twee met een L. Misschien is op uw strepen en rechten staan meer "een man" zijn, misschien is beseffen dat uw werkgever geen liefdadigheidsinstelling is en dat het niet uw job is om mgmt hun problemen op te lossen ook een deel van volwassen worden.
 
Ik zit in het rood. Maar ik waak er actief over dat ik liever een ontevreden klant heb, dan dat ik volledig de pedalen verlies.

"Hou je niet bezig met wat je collega's doen" is makkelijk gezegd wanneer de druk op de restanten van het team NOG ondraaglijker wordt en zwaar in het rood moeten gaan door de kasplantjes die al bij licht-oranje onmiddellijk naar de dokter stappen. Dat is een heel direct effect.

Volgens je baas ben je niet in het rood, want er kan nog wat bij. Misschien hebben die "kasplantjes" ook een collega die vindt dat zij nog 'maar' in het licht-oranje staan, maar letten ze zelf veel beter op de work-life balance dan die collega.

Je moet zelfs niet in het licht-oranje staan, je moet in het groen staan. Oranje, hoe licht dan ook, betekent in het verkeerswezen nog altijd dat je moet stoppen als dat mogelijk is. Gezien je die analogie gebruikt, kan je direct zien dat ze terecht aan de rem trekken.
 
Terug
Bovenaan