Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

Timesheets zijn verschrikkelijke dingen, ik begrijp niet dat daar nog achter wordt gevraagd. Je bent op den duur meer bezig met het noteren van je handelingen dan met je eigenlijke werk. Dat werkt enkel in repetitieve werkomgevingen, zoals bandwerk.
Ik ben nog in geen enkel bedrijf gekomen waar de timesheets waarheid getrouw worden ingevuld. Die zijn at best een overdrijving van effectief gepresteerde tijd, at worst een complete fabricatie.
 
Timesheets zijn verschrikkelijke dingen, ik begrijp niet dat daar nog achter wordt gevraagd. Je bent op den duur meer bezig met het noteren van je handelingen dan met je eigenlijke werk. Dat werkt enkel in repetitieve werkomgevingen, zoals bandwerk.
Wat ben je met timesheets in een repetitieve omgeving? Doel is net om uw activiteiten in kaart te kunnen brengen om op een correcte manier uw kost te kunnen bepalen. Als je 8h/dag, 40h/week hetzelfde doet is een timesheet bijhouden al even nutteloos als 'm invullen.

En hoe verschrikkelijk timesheets ook zijn, het is natuurlijk wel een goeie manier om aan management accounting te kunnen doen en de reële kost van een project/klant/... te kunnen inschatten. Heb daar zelf ook nooit problemen van gemaakt om dat in te vullen, alleen bij mijn eerste project had ik veel te weinig werk en dan is zo'n timesheet eerder een overschatting van wat ik doe (of mee kan wegkomen) dan effectief een reële inschatting.
 
In tijden dat men amper goede medewerkers vindt, eens gaan vragen hoelang ge over elke taak bezig bent.

Van micromanagement gesproken.
 
Wat ben je met timesheets in een repetitieve omgeving? Doel is net om uw activiteiten in kaart te kunnen brengen om op een correcte manier uw kost te kunnen bepalen. Als je 8h/dag, 40h/week hetzelfde doet is een timesheet bijhouden al even nutteloos als 'm invullen.

En hoe verschrikkelijk timesheets ook zijn, het is natuurlijk wel een goeie manier om aan management accounting te kunnen doen en de reële kost van een project/klant/... te kunnen inschatten. Heb daar zelf ook nooit problemen van gemaakt om dat in te vullen, alleen bij mijn eerste project had ik veel te weinig werk en dan is zo'n timesheet eerder een overschatting van wat ik doe (of mee kan wegkomen) dan effectief een reële inschatting.
Voor projectmatig werk begrijp ik wel dat je uren moet noteren en dat die worden doorgefactureerd aan de opdrachtgever, maar soms is dat echt onzinnig werk als daardoor je werkritme wordt verstoord. In een repetitieve omgeving denk ik meteen aan Henry Ford, die time management op een revolutionair manier heeft ingezet in zijn fabrieken.
 
Timesheets is gewoon ( in een goede week) op vrijdag de outlook kalender overzetten naar dat timesheet en dan de gaten opvullen met wat ik me nog kon herinneren. Maar aangezien ik meestal met 2-5 verschillende klanten/zaken tegelijk bezig ben is dat allemaal maar natte vinger werk. Gewoon dingen invullen die je kan verdedigen moest men er ooit achter vragen. Wat nog maar zelden gebeurd is.

en @mac-bc je moet uw werkgever niet zo pamperen. Je ging uw ontslag geven als ze moeilijk deden over dat ouderschapsverlof.
 
Moet je tegenwoordig niet 2,3 jaar werken bij nieuwe werkgever vooraleer recht op ouderschapsverlof? En je moet ook rekening houden met de leeftijd vh kind (maar tot een bepaalde leeftijd). Nog ni evident om zomaar je ontslag te geven.
 
Met twee kleine kinderen om voor te zorgen is het sowieso niet evident om ontslag te geven als je geen plan B hebt. Als ik @mac-bc zou zijn zou ik er eerst voor zorgen dat ik elders aan de slag kon voor ik ontslag zou geven. Het lijkt me echter hoog tijd dat hij daar vertrekt.
 
Moet je tegenwoordig niet 2,3 jaar werken bij nieuwe werkgever vooraleer recht op ouderschapsverlof? En je moet ook rekening houden met de leeftijd vh kind (maar tot een bepaalde leeftijd). Nog ni evident om zomaar je ontslag te geven.
1 jaar dacht ik.
En je hebt al van dag 1 recht er op natuurlijk, alleen is de werkgever dan niet verplicht het toe te kennen.

@JPV om te corrigeren.
 
Het stereotype van de luie ambtenaar is eigenlijk 100% correct. Ik werk er nu vier jaar, en eigenlijk is het hallucinant.

In sommige teams zitten ze met 8 man, terwijl je het werk makkelijk met twee zou kunnen doen. Meetings zijn onwaarschijnlijk inefficiënt. Soms wordt er twee uur gepraat zonder ook maar 1 beslissing te nemen of een stap verder te komen. Team leaders hebben geen flauw idee wat er onder hen gebeurt. Niemand neemt verantwoordelijkheid uit schrik iemand in het harnas te jagen. Als er eens een nieuwe taak moet gebeuren, probeert iedereen het van zich af te schuiven. Uiteindelijk wordt de simpelste taak dan onder 3 man verdeeld als compromis, waardoor de boel eindeloos vertraagd wordt, zonder enige reden, want eigenlijk kan 1 persoon het doen in een kwartier per week. Ze worden betaald voor 40 uur per week, maar in realiteit werken ze nog geen 30 uur per week (waarvan meer dan de helft ook niks gedaan wordt... in sommige gevallen wordt er dagenlang niks gedaan, wanneer ze van thuis "werken"). De meesten komen op het werk om 9u, pauzeren minstens een uur, en pakken hun boeltje tegen 15u. Walen zijn effectief nóg luier dan Vlamingen, nog een stereotype dat correct is. Er wordt bakken geld weggegooid aan onnodige zaken.

Maar allemaal zitten ze wel te klagen hoe druk ze het hebben. En dan worden er nieuwe mensen bij aangenomen om dat "teveel aan werk" op te vangen. Ik heb hier iemand in het team zitten die deze week 9 mailtjes heeft beantwoord, en voor de rest geen vinger heeft uitgestoken (ook een Waal), en nog dan nog gaan klagen is over zijn workload bij zijn bazin. Die bazin heeft geen flauw idee wat hij eigenlijk doet, dus gaan ze nu nóg iemand extra in het team proberen steken.
 
Laatst bewerkt:
Wou daarstraks hier komen typen:

"Het is vrijdagvoormiddag, seffens is die inclusionella van de helpdesk daar."

En mijn gedachten waren toen nog niet koud en ze was al daar.

Effectief die laat gewoon van alles oppotten precies, tot de vrijdag, en dan gaat die overal aankloppen.
En voor wat voor stomme prutskes dan toch telkens.

Wel telkens heel goed geluimd.
Nu als je niets te doen hebt, het weinige werk doorsjast, en de win-for-life mag uitzitten eigenlijk, ben je ook steeds goed geluimd.
 
Het stereotype van de luie ambtenaar is eigenlijk 100% correct. Ik werk er nu vier jaar, en eigenlijk is het hallucinant.

In sommige teams zitten ze met 8 man, terwijl je het werk makkelijk met twee zou kunnen doen. Meetings zijn onwaarschijnlijk inefficiënt. Soms wordt er twee uur gepraat zonder ook maar 1 beslissing te nemen of een stap verder te komen. Team leaders hebben geen flauw idee wat er onder hen gebeurt. Niemand neemt verantwoordelijkheid uit schrik iemand in het harnas te jagen. Als er eens een nieuwe taak moet gebeuren, probeert iedereen het van zich af te schuiven. Uiteindelijk wordt de simpelste taak dan onder 3 man verdeeld als compromis, waardoor de boel eindeloos vertraagd wordt, zonder enige reden, want eigenlijk kan 1 persoon het doen in een kwartier per week. Ze worden betaald voor 40 uur per week, maar in realiteit werken ze nog geen 30 uur per week (waarvan meer dan de helft ook niks gedaan wordt... in sommige gevallen wordt er dagenlang niks gedaan, wanneer ze van thuis "werken"). De meesten komen op het werk om 9u, pauzeren minstens een uur, en pakken hun boeltje tegen 15u. Walen zijn effectief nóg luier dan Vlamingen, nog een stereotype dat correct is. Er wordt bakken geld weggegooid aan onnodige zaken.

Maar allemaal zitten ze wel te klagen hoe druk ze het hebben. En dan worden er nieuwe mensen bij aangenomen om dat "teveel aan werk" op te vangen. Ik heb hier iemand in het team zitten die deze week 9 mailtjes heeft beantwoord, en voor de rest geen vinger heeft uitgestoken (ook een Waal), en nog dan nog gaan klagen is over zijn workload bij zijn bazin. Die bazin heeft geen flauw idee wat hij eigenlijk doet, dus gaan ze nu nóg iemand extra in het team proberen steken.
Ik ken iemand die na een jaar als ambtenaar vertrokken is omdat het té saai was. Er was zo weinig werk dat die zich steendood verveelde. Hij heeft mij foto's getoond van collega's die gewoon lagen te slapen op hun bureau.

Timesheets zijn verschrikkelijke dingen, ik begrijp niet dat daar nog achter wordt gevraagd. Je bent op den duur meer bezig met het noteren van je handelingen dan met je eigenlijke werk. Dat werkt enkel in repetitieve werkomgevingen, zoals bandwerk.
Als er iets is wat ik nooit meer doe, is het een job waarbij ik een timesheet moet invullen.
 
Met twee kleine kinderen om voor te zorgen is het sowieso niet evident om ontslag te geven als je geen plan B hebt. Als ik @mac-bc zou zijn zou ik er eerst voor zorgen dat ik elders aan de slag kon voor ik ontslag zou geven. Het lijkt me echter hoog tijd dat hij daar vertrekt.
Mijn advies niet gevolgd precies?

En op die ouderschapsverlof vraag kan je toch gewoon doodleuk nee zeggen? Het is lang genoeg in het vooruit dat het management daar een vervanger voor kan aannemen en trainen. Je moet je leven niet herschikken in functie van je werk of baas.

Mijn werkgever heeft het recht om dat 6 maanden uit te stellen. Dat was voor mij een dealbreaker geweest en dan had ik mijn ontslag aangeboden.
Nu was er de vraag voor een tussenoplossing. Ik ben daarin een klein beetje tegemoet gekomen om mijn goede wil te laten zien. Mijn tegenvoorstel is nu aanvaard.

Maar zelfs als je dat niet durft: solliciteer toch gewoon eens voor andere jobs bij een andere werkgever ipv nog eens maanden en jaren bij je huidige toxische werkgever te blijven? Je zal er waarschijnlijk mooi financieel op vooruit gaan en heel wat minder stress hebben.

Ik durf gerust ergens anders solliciteren. Ook vrij zeker dat ik vrij snel werk zou hebben en ook vrij zeker dat mijn loon mooi zou stijgen.

Alleen:
A) Mijn vrouw heeft ook een vrij uitdagende functie. Ze werkt er ook supergraag en ze verdient meer dan mij.
B) We beginnen steeds meer te beseffen dat we niet allebei een drukke job kunnen blijven uitoefenen in combinatie met het gezin terwijl onze ouders veraf wonen.

A+B: Aangezien ik mijn draai niet lijk te vinden en zij wél, vind ik dat zij "voorrang" krijgt en zij haar job met veel overtuiging moet blijven doen. Daarvoor is het nodig dat ik mij wat meer ten dienste stel van het gezin. Ofwel ga ik mij ergens nestelen in een (semi-)overheidsbedrijf en elke dag om 17u de boeken toe, ofwel word ik zelfstandig en kies ik zelf mijn uren waardoor ik flexibeler kan zijn voor de kinderen.
Ik ben momenteel bezig om enkele concrete opties te bekijken wat dat betreft.

Maar je begrijpt dat het nu geen oplossing is om vlug-vlug mijn huidige job te verlaten om mij in te werken in een nieuwe job terwijl bovenstaande nog niet uitgeklaard is. Ik wil alle middelen inzetten om het voorlopig draagbaar te houden, in afwachting van mijn keuze.
 
Laatst bewerkt:
Ik zou daar elke dag bijzetten "16u-17u: Aanvullen timesheet"

Mag niet.
Ook voor "aanvullen timesheet" heb je een maximum te besteden uurbudget per week. Zit je daarover, dan zal er uitleg gevraagd worden. "Hoe kan het dat jij daar zo lang over doet?", "Al uw collega's doen het in zoveel tijd, en jij hebt daar zoveel meer tijd voor nodig?", etc.

Big brother is watching you.
Modern Times 2.0.
 
Ik ken iemand die na een jaar als ambtenaar vertrokken is omdat het té saai was. Er was zo weinig werk dat die zich steendood verveelde. Hij heeft mij foto's getoond van collega's die gewoon lagen te slapen op hun bureau.
Begrijpelijk. Ik blijf er vooral omdat het ideaal is om te combineren met een gezin, en door de interne mobiliteit kan je geregeld wel eens nieuwe oorden op zoeken. Plus, ik vind persoonlijk dat ik er helemaal niet slecht betaald word. Ik heb uiteindelijk maar een vrij waardeloos bachelor-diploma behaald, en dankzij de bevordering kon ik snel opklimmen. En omdat de meerderheid zodanig lui en incompetent is, word je dan nog snel gezien als een ongelofelijk harde werker ook. Terwijl ik misschien 1/4 van het werk doe dat ik in de privé deed.

Maar soms moet je wel eens op je tanden bijten.

@mac-bc Kom bij ons werken, 5 mails per week en je bent er vanaf. Gewoon zorgen dat je status niet op "afwezig" komt te staan :unsure:
TheSimpsonskKeyboardPecker_c270039b-f8c3-44e5-8afe-3ff8fcbe392e.gif


Het grappige is dat heel wat collega's zich daar niks van aantrekken. Die staan effectief schaamteloos op "3u afwezig" op een donderdag om 16u. En Online staan wil ook niet veel zeggen. Ik hoorde van iemand dat een ex-collega trots vertelde dat hij een "mouse jiggler" gekocht had.

Ik overdrijf niet als ik zeg dat de helft van de mensen gewoon een week niet kan komen opdagen op het werk, en niemand er iets van zou merken.
 
Laatst bewerkt:
Mijn "zieke" collega heeft zich blijkbaar nog wat langer preventief laten thuiszetten. Hij heeft nochtans nog niets van zijn ouderschapsverlof ingezet. Is dat dan geen preventieve maatregel tegen burn-out? Waarom is dat niet verplicht eerst in te zetten bij wijze van preventieve maatregel?

Hoewel (of net omdàt) ik volkomen begrijp wat hij doormaakt, voelt het toch allemaal heel wrang aan wanneer ik nu zijn projecten moet overnemen.
In welke mate zijn we nog bezig met echte "ziekte" en in welke mate zijn we hier bezig met het compenseren van een gebrek aan veerkracht? Het compenseren van een gebrek aan zelfkennis? Het random uitdelen van extra ouderschapsverlof voor diegenen die het luidste roepen?

Opnieuw trekken de stoutmoedigen aan het langste eind. De brave loyale zieltjes die op hun tanden kunnen bijten, moeten het bekopen.
 
Mijn "zieke" collega heeft zich blijkbaar nog wat langer preventief laten thuiszetten. Hij heeft nochtans nog niets van zijn ouderschapsverlof ingezet. Is dat dan geen preventieve maatregel tegen burn-out? Waarom is dat niet verplicht eerst in te zetten bij wijze van preventieve maatregel?
Omdat dat niet hetzelfde is? Iemand met een burn-out gaat ook geen 24/7 voor zijn kinderen kunnen zorgen hoor, die kinderen gaan nog steeds naar school/opvang gaan om de werknemer met burn-out rust te gunnen.
Daarnaast gewoon al het idee dat je bij ziekte je ouderschapsverlof zou verliezen, zeer bizar.

Hoewel (of net omdàt) ik volkomen begrijp wat hij doormaakt, voelt het toch allemaal heel wrang aan wanneer ik nu zijn projecten moet overnemen.
In welke mate zijn we nog bezig met echte "ziekte" en in welke mate zijn we hier bezig met het compenseren van een gebrek aan veerkracht? Het compenseren van een gebrek aan zelfkennis? Het random uitdelen van extra ouderschapsverlof voor diegenen die het luidste roepen?

Opnieuw trekken de stoutmoedigen aan het langste eind. De brave loyale zieltjes die op hun tanden kunnen bijten, moeten het bekopen.
Dat is niet de fout van je collega's die zich ziek melden, maar van jezelf, die niet voor jezelf zorgt. Ga zelf eens naar de dokter, ik ben de 150'ste persoon die het hier zegt, maar ik kan niet genoeg benadrukken hoezeer je het nodig hebt.

Ik lees graag je posts en ben vaak akkoord, maar in dit topic eigenlijk totaal niet. Je zorgt voor heel wat schade bij jezelf, je zit net voor het punt dat je compleet gaat crashen en dan zijn de gevolgen niet te overzien. Denk aan jezelf, je vrouw en je kinderen. Ga naar de dokter.
Dat eurootje meer of minder op je rekening gaat het niet doen hoor.
 
Begrijpelijk. Ik blijf er vooral omdat het ideaal is om te combineren met een gezin, en door de interne mobiliteit kan je geregeld wel eens nieuwe oorden op zoeken. Plus, ik vind persoonlijk dat ik er helemaal niet slecht betaald word. Ik heb uiteindelijk maar een vrij waardeloos bachelor-diploma behaald, en dankzij de bevordering kon ik snel opklimmen. En omdat de meerderheid zodanig lui en incompetent is, word je dan nog snel gezien als een ongelofelijk harde werker ook. Terwijl ik misschien 1/4 van het werk doe dat ik in de privé deed.

Maar soms moet je wel eens op je tanden bijten.

@mac-bc Kom bij ons werken, 5 mails per week en je bent er vanaf. Gewoon zorgen dat je status niet op "afwezig" komt te staan :unsure:
TheSimpsonskKeyboardPecker_c270039b-f8c3-44e5-8afe-3ff8fcbe392e.gif


Het grappige is dat heel wat collega's zich daar niks van aantrekken. Die staan effectief schaamteloos op "3u afwezig" op een donderdag om 16u. En Online staan wil ook niet veel zeggen. Ik hoorde van iemand dat een ex-collega trots vertelde dat hij een "mouse jiggler" gekocht had.

Ik overdrijf niet als ik zeg dat de helft van de mensen gewoon een week niet kan komen opdagen op het werk, en niemand er iets van zou merken.
Een mouse jiggler kopen?

Het kan ook eenvoudig.

Ik gebruik dit:


Het ultieme overheidstooltje.

Wanneer je dat opent, krijg je een welbehagen gevoel:
"aaah, anderen moeten werken voor mij."
 
Laatst bewerkt:
Terug
Bovenaan