Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

[Oldskooler]

De laatste tijd is het toch erg hier bij de huidige klant. Mijn rechtstreekse baas weet wel beter maar ik hoorde een tijdje geleden 2 grote managers praten in de wandelgangen over iets 'totaal onrealistisch'. En dan denk ik soms: Ik word gewoon wéér orderpicker. Gewoon uw werk doen en voor de rest u van niks aantrekken.

* Ze gaan er van uit dat een developer, ook TA, FA, tester, manager, architect, ... maw dat een developer éénder welke functie kan opnemen.
Want dat is 'the agile way of working'. Je moet alles kunnen.
* Ze gaan er ook van uit dat dat een developer kan ontwikkelen in Cobol, Java, C#, Azure, taal Piet, taal Jan .. maw dat een developer éénder welke specialisatie EN programmeertaal kan opnemen. Want dat is 'the agile way of working'. Je moet alles kunnen.
* En men zei zelfs: Ah en die developer mag je dus ook vervangen door éénder welk ander profiel.

Ik dacht dat ze non serieus waren (OK je moet meer dan een iets kunnen. Dat is niet meer dan normaal. Maar echt alles ????) maar tot mijn grote verbazing zijn ze stilletjes aan dit ook effectief beginnen toepassen. Mijn mening hierover? Dit is gewoon misbruik van de term "agile".

Ik ga het huidige project hier nog mee afwerken maar daarna is het tijd voor iets anders. Wat er de laatste tijd hier gebeurt heb ik in 17 jaar sinds ik mijn huidige job doe nog nooit mee gemaakt. En ik heb zoiets van: Genoeg is genoeg.

Ook een pest van deze tijd natuurlijk.

Managers die zelf niet meer mee zijn met de alsmaar veranderende en complexer wordende technische wereld.
Velen die niet eens een technische achtergrond hebben.

Voor hun is IT allemaal hetzelfde. "is toch maar een scriptje maken?"

Een stom vb.
Op mijn vorig werk vaak boze blikken gekregen waarom ik niet gauw ergens iets deed aan de databank bij klant x.
Ik was geen DBA'er he, en niet iedereen mag/kan zomaar even op servers van klanten inloggen.

Hoeveel achterlijke fluppen ik ooit niet boven me heb gehad.
Ene die had ooit een pc overgenomen van een klant.
Belt hij naar mij: "Oldskooler als ik mijn pc herstart, wordt die pc van de klant dan mee herstart?"
"Nee"
Flup: "gniffel gniffel, houdt dat voor u he manneke, maak me niet belachelijk."

Hoe ouder ik word, hoe meer ik besef dat ik development moet gaan loslaten.
Ik ben er al op vooruit gegaan door bij een overheid te gaan werken, veel rustiger zeg maar met de typische vooroordelen.
(Ook veel thuiswerk en veel verlof uiteraard.)
Maar toch, zijn er nog veel zaken waar ik me aan stoor. (Consultants die ze naast u droppen, bazen en analisten die alleen maar in meetings zitten, 'inclusiefiguren' zonder meerwaarde.) Maar ik zie het me gewoon niet kunnen blijven doen tot mijn 67.
Mss zien om te scholen richting dossierbeheerder o.d., of meer richting data te gaan.

--
En ooit ook ja, als magazijnier gewerkt.
Mss nog de mooiste tijd uit mijn carrière.
Routine, echt niets aan uw hoofd, met die transpaletten maar rondrijden.
Ik denk, mocht ik terug 18 zijn, mss gewoon voor zo'n jobke gegaan. En dan met de fiets gaan werken.
Zijt ge nog niet zo slecht af.

 

[Vega]

Ook een pest van deze tijd natuurlijk.

Managers die zelf niet meer mee zijn met de alsmaar veranderende en complexer wordende technische wereld.
Velen die niet eens een technische achtergrond hebben.

Voor hun is IT allemaal hetzelfde. "is toch maar een scriptje maken?"

Een stom vb.
Op mijn vorig werk vaak boze blikken gekregen waarom ik niet gauw ergens iets deed aan de databank bij klant x.
Ik was geen DBA'er he, en niet iedereen mag/kan zomaar even op servers van klanten inloggen.

Hoe ouder ik word, hoe meer ik besef dat ik development moet gaan loslaten.
Ik ben er al op vooruit gegaan door bij een overheid te gaan werken, veel rustiger zeg maar met de typische vooroordelen.
(Ook veel thuiswerk en veel verlof uiteraard.)
Maar toch, zijn er nog veel zaken waar ik me aan stoor. (Consultants die ze naast u droppen, bazen en analisten die alleen maar in meetings zitten, 'inclusiefiguren' zonder meerwaarde.) Maar ik zie het me gewoon niet kunnen blijven doen tot mijn 67.
Mss zien om te scholen richting dossierbeheerder o.d., of meer richting data te gaan.

--
En ooit ook ja, als magazijnier gewerkt.
Mss nog de mooiste tijd uit mijn carrière.
Routine, echt niets aan uw hoofd, met die transpaletten maar rondrijden.
Ik denk, mocht ik terug 18 zijn, mss gewoon voor zo'n jobke gegaan. En dan met de fiets gaan werken.
Zijt ge nog niet zo slecht af.

Als magazijnier kan je natuurlijk niet je activiteit simuleren zoals momenteel, da's dan weer minder mooi

 

[Oldskooler]

Als magazijnier kan je natuurlijk niet je activiteit simuleren zoals momenteel, da's dan weer minder mooi

Het valt toch onder plaats- en tijdsonafhankelijk werken.
Ik kan evengoed in mijn agenda "privé-afspraak zetten". (Sommigen hun agenda's staan bomvol met privé-afspraken, of dat wordt ingehaald, ik betwijfel het. :v)
En weet dat ik hier sowieso al >= 2 FTE-jobs doe. (Ooit iemand haar nepjobke bij overgenomen, omdat het haar zogenaamd te veel werd, werkelijk...kinderspel. Zelf is die ondertussen iets anders gaan doen, en ben ik dat bij blijven doen.)

Maar strikte routine, geen zever meer aan uw hoofd, is zeker een grote luxe.
I.p.v. te zitten sakkeren over iets dat je moet maken, maar je weet eigenlijk niet eens wat je moet maken, en bovenal ze weten het zelf niet eens.
Stel een vraag terug, gegarandeerd zijn ze weer vertrokken voor 10 meetings.
Daar wil ik zeker wat 'vrijheid' voor opofferen.

(En had wsl 3 jaar eerder op pensioen gekunnen :v)

--
Of nee. Geen magazijnier geworden.
Militair, 56 op pensioen. De hele dag gezapig in de kazerne hangen.
Dan nog wat bij flexijobben na het pensioen. Alles puur netto.
Zo ken ik er ook een paar.
Ene in een winkel rekken vullen. Hij vond dat kei zwaar. Want je moet kei goed kunnen hoofdrekenen

 

[Oldskooler]

Over burn-outs gesproken.

Onlangs afgesproken met mensen die ik enige tijd niet had gezien.

En daar ging het dan ook over kennis x. "Hoe is het nu met die?"

Het kan dus nog altijd erger.

Van een burn-out tot een instelling. Compleet eronderdoor gegaan.

Typisch profiel. Ingenieur. Het fabriek was al niets voor die. Dan nog leekracht geworden op een Brusselse school, ook geen tekening bij maken.

Die zal soms ook nog wel flashbacks krijgen naar zijn afstudeerfuif, de wereld aan zijn voeten nog...

(Al zal er nog meer gespeeld hebben, ook uit met zijn vriendin en zo.

Maar hij toonde al enige tijd 'vreemd gedrag' naar zijn vrienden toe, en het ging altijd maar over het werk.)

 

[Muñoz]

Een beetje sporten helpt ook bij het ontstressen. Ik loop nu een aantal keren een half uur tot een uur per dag en ik merk gewoon dat ik mentaal meer tot rust kom. Deze week heb ik dat niet gedaan omdat mijn schema een beetje overhoop ligt omdat ik een verlengd weekend in Krakau had en ik merk gewoon dat ik me nu sneller enerveer.

Sporten, mindfulness en kittekato, dat is de heilige drievuldigheid voor een stress-resistent leven.

Over burn-outs gesproken.

Onlangs afgesproken met mensen die ik enige tijd niet had gezien.

En daar ging het dan ook over kennis x. "Hoe is het nu met die?"

Het kan dus nog altijd erger.

Van een burn-out tot een instelling. Compleet eronderdoor gegaan.

Typisch profiel. Ingenieur. Het fabriek was al niets voor die. Dan nog leekracht geworden op een Brusselse school, ook geen tekening bij maken.

Die zal soms ook nog wel flashbacks krijgen naar zijn afstudeerfuif, de wereld aan zijn voeten nog...

(Al zal er nog meer gespeeld hebben, ook uit met zijn vriendin en zo.)

Hier deze middag nog iets gaan drinken met een vriendin; 2 jaar geleden afgestudeerd, sindsdien gewerkt bij één van de Big 4s en nu al een maand thuis volledig uitgebrand. De corporate grind was dus toch niet zo plezant als aanvankelijk gedacht.

 

[Biljart]

@Muñoz : tegenwoordig hele dagen van het ene “overleg” naar het ander te lopen.
Een mens moet dan daartussen zo nog het werk doen ook.

Ik denk dat we laatste jaren gewoon an de limieten aan het opboksen zijn. Alles moet sneller, maar meer regeltjes.
En dat terwijl het door steeds minder mensen moet gedaan worden.

Vraag aan 100 mensen en grootste deel is dit gewoon beu.

 

[Oldskooler]

"meer regeltjes"

Collega's waren onlangs een interne sessie gaan volgen over GDPR.

De details weet ik er niet van.

Maar ene zei: "als we daaraan moeten voldoen, bereiken we gewoon niets meer. Beter de boeken toe doen dan."
Dat de slinger helemaal is doorgeslagen.

---
Security en GDPR.
Wil je ook niet te nauw bij betrokken zijn. Werelden op zich.

---
"de limieten aan het opboksen zijn. "

Om het met de woorden van een vriendin te zeggen, die psychologe is.

"De maatschappij staat op crashen, en zal crashen."

Die ziet aan de lopende band al die burn-out gevallen passeren.

(En het is niet dat er verbetering op komst is. Budgetaire putten, vergrijzing, concurrentie uit het oosten, .... De lijst is lang. Dat zal alleen nog maar meer druk op de schouders zetten.)

Die psychologe klaagt trouwens ook. Ziet het zelf niet meer zitten
Dat valt niet vol te houden continu naar het geklaag van anderen te zitten luisteren.
Dan nog verslagen maken.
Werkt voor een praktijkje, en de bazin zet het personeel steeds onder druk om bij te scholen. Hoe meer specialisaties, hoe beter natuurlijk voor de praktijk.
In de 30 jaar, en nog steeds moeten studeren ook. Zaterdag betekent werken en studeren.

Die zegt ook: "haar zus was veel slimmer, is gewoon op haar 18de het fabriek in gegaan. Die heeft echt niets aan zijn hoofd, klopt haar uren en kan nog vroeger op pensioen ook dan zij."
Zou niet eens slecht verdienen.

 

[DogFacedGod]

"meer regeltjes"

Collega's waren onlangs een interne sessie gaan volgen over GDPR.

De details weet ik er niet van.

Maar ene zei: "als we daaraan moeten voldoen, bereiken we gewoon niets meer. Beter de boeken toe doen dan."
Dat de slinger helemaal is doorgeslagen.

---
Security en GDPR.
Wil je ook niet te nauw bij betrokken zijn. Werelden op zich.

Je werkt toch in een semi-overheid gedoe? Overheid heeft "minder last" van GDPR.

 

[Oldskooler]

Je werkt toch in een semi-overheid gedoe? Overheid heeft "minder last" van GDPR.

Goh, data van de burger is toch een soort heiligdom.
Of er allemaal even netjes wordt mee omgesprongen...maar het streven er naar toe wordt alsmaar strikter.
Een overheid zal niet gauw een boete krijgen nee, maar moet het wel implementeren.

(Dat gaat tot op applicatieniveau, tot op het onnozelste rapport, afhankelijk van welke rol is ingelogd, wie wat mag zien. Soms nog tijdsgebonden. Logging die absurd ver gaat. Alles moet traceerbaar zijn.)

(Idem security.
Zeker nu men defensie, Limburg.net, stad Antwerpen,... reeds heeft gehackt.
Begint overal wat alle hens aan dek te worden.
Een firewall die dan soms gewoon alles platlegt tot niks nog werkt )

 

[Biljart]

Is er ooit al één iemand gecontacteerd geweest dat er data gelekt is?

Nochtans gebeuren data lekken elke dag.

Tot zover GDPR.

 

[Multiboxer]

Is er ooit al één iemand gecontacteerd geweest dat er data gelekt is?

Nochtans gebeuren data lekken elke dag.

Tot zover GDPR.

Ik hoop dat die mensen die hun data gelekt zagen via limburg.net daarvan geïnformeerd geweest zijn.

Pikant detail: Limburg.net had een folder van ettelijke gigabytes groot genaamd "TE VERWIJDEREN".
Ik heb nog een screenshot van reddit kunnen redden waarin men dit aanklaagde.
Blijkbaar doen ze dit al sinds 2009.(of nog veel langer waarschijnlijk)

https://imgur.com/a/cn7bY8C

Men had daar de gewoonte om bestanden die ze verplicht waren te verwijderen gewoon te verhuizen naar die map.
Ook heeft er geen enkele gemeente klacht ingediend tegen dat lek onder het motto van "we gaan elkaar toch geen pijn doen he".

 

[iamhollywood]

Het zal inderdaad in veel gevallen een én én verhaal zijn. Denk dat veel mensen ook niet weer weten hoe echt te ontspannen. Thuiskomen en direct op de smartphone vliegen en series beginnen binnen tot een kot in de nacht; dat voelt voor uw lichaam misschien als ontspannen, voor de geest is het dat waarschijnlijk niet. Door die constante schermtijd is de slaapkwaliteit wrs ook niet meer wat ze ooit geweest is. Koppel dat dan aan een druk professioneel leven (of er één met 'te' veel prikkels), en je krijgt - denk ik - een recipe voor burn-outs.

Maar het is tegenwoordig natuurlijk bon ton om alles alleen op de werkgever te steken.

De maatschappij zou erbij wel varen als men de werkgevers bij wie het wel echt aan de werkgever ligt, in kaart worden gebracht en worden afgestraft. Ik doe mijn laatste 2 weken bij huidige opdrachtgever. Op een team van 12: 3 in halftijds-heropstartprogramma na burnout, 1 collega uit door dubbele hartaanval en nu op korte termijn (binnen 1 maand) 3 mensen hun ontslag gegeven (waaronder ikzelf, de 3 mensen die hun ontslag gegeven hebben zijn de 3 die het laatste jaar er zijn bijgekomen en genoeg gezien hebben, de mensen die uitgevallen zijn zijn anciens).

Maar wat gebeurt er? Die winnen zelf nog een prijs voor ‘best workplace’ . Die labels stellen niets voor.

De psychologen die mijn collega’s begeleiden in hun traject weten dat het aan de werkgever ligt. Die houden bewust tegen dat ze meer uren opnemen omdat ze weten dat ze dan onmiddellijk weer hervallen. Er is geen ruimte om uw grenzen aan te geven, enkel met medische briefjes.
Vrijdag nog hoorde ik aan de eettafel een collega zuchten dat een bepaald dossier haar helemaal leegzoog, haar hele werk eronder lijdt en ze kan op zero dankbaarheid van de vennoot rekenen dat ze inspringt in afwezigheid van de persoon die uitgevallen is met hartaanval (integendeel ze wordt afgesnauwd dat het allemaal haar schuld is dat het misloopt terwijl dien dossier al 2 jaar misloopt door het dossier zelf). Ze zei letterlijk ‘ik hoop dat ik het kan laten aanslepen en zodra x terugkomt in mei het onmiddellijk terug aan haar kan geven’. Dus iemand is door het oog van de naald gekropen door in 1 week 2 hartaanvallen te doorstaan (die persoon is bewusteloos gevonden tegen het schuifraam in een poging het schuifraam te openen en hulp te gaan zoeken, iets later en ze was er niet meer), en op dag 1 dat die terug is zou je het grootste shitdossier direct in haar bak smijten? Mijn eten smaakte mij niet meer . Die persoon had het voorbije jaar maar 2 weken verlof genomen, pas in november en dan tussen kerst en nieuw, dat is de reden van de hartaanval geweest, ze is 30 december in elkaar gezakt.

 

[zarathustra]

Maar wat gebeurt er? Die winnen zelf nog een prijs voor ‘best workplace’ . Die labels stellen niets voor.

Hah ja, die "best place to work" toestanden. Dat is hier ook al eens ter sprake gekomen maar de conclusie was dat het de kost niet waard was. Want uiteindelijk is het gewoon dat, je koopt een plaats op die lijst.

 

[Muñoz]

De maatschappij zou erbij wel varen als men de werkgevers bij wie het wel echt aan de werkgever ligt, in kaart worden gebracht en worden afgestraft. Ik doe mijn laatste 2 weken bij huidige opdrachtgever. Op een team van 12: 3 in halftijds-heropstartprogramma na burnout, 1 collega uit door dubbele hartaanval en nu op korte termijn (binnen 1 maand) 3 mensen hun ontslag gegeven (waaronder ikzelf, de 3 mensen die hun ontslag gegeven hebben zijn de 3 die het laatste jaar er zijn bijgekomen en genoeg gezien hebben, de mensen die uitgevallen zijn zijn anciens).

Maar wat gebeurt er? Die winnen zelf nog een prijs voor ‘best workplace’ . Die labels stellen niets voor.

De psychologen die mijn collega’s begeleiden in hun traject weten dat het aan de werkgever ligt. Die houden bewust tegen dat ze meer uren opnemen omdat ze weten dat ze dan onmiddellijk weer hervallen. Er is geen ruimte om uw grenzen aan te geven, enkel met medische briefjes.
Vrijdag nog hoorde ik aan de eettafel een collega zuchten dat een bepaald dossier haar helemaal leegzoog, haar hele werk eronder lijdt en ze kan op zero dankbaarheid van de vennoot rekenen dat ze inspringt in afwezigheid van de persoon die uitgevallen is met hartaanval (integendeel ze wordt afgesnauwd dat het allemaal haar schuld is dat het misloopt terwijl dien dossier al 2 jaar misloopt door het dossier zelf). Ze zei letterlijk ‘ik hoop dat ik het kan laten aanslepen en zodra x terugkomt in mei het onmiddellijk terug aan haar kan geven’. Dus iemand is door het oog van de naald gekropen door in 1 week 2 hartaanvallen te doorstaan (die persoon is bewusteloos gevonden tegen het schuifraam in een poging het schuifraam te openen en hulp te gaan zoeken, iets later en ze was er niet meer), en op dag 1 dat die terug is zou je het grootste shitdossier direct in haar bak smijten? Mijn eten smaakte mij niet meer . Die persoon had het voorbije jaar maar 2 weken verlof genomen, pas in november en dan tussen kerst en nieuw, dat is de reden van de hartaanval geweest, ze is 30 december in elkaar gezakt.

Tja, dat is natuurlijk weer zo'n extreem voorbeeld eh. Maar denk niet dat zo'n toestanden enorm vaak voorkomen. Hopelijk toch niet.
In de meeste gevallen zullen de oorzaken van burn-outs wrs zowel in de privé als professionele sfeer liggen.

Dat label van 'best workplace' is inderdaad puur op basis van wie het meeste betaalt - denk ik. Als je ziet dat Deloitte (of een andere Big 4) en zo ook bijna jaar na jaar in de top staan, dan weet je genoeg. Dat zijn multinationals die thriven op mensen in burn-outs te duwen.

 

[Chilliewillie88]

Een beetje sporten helpt ook bij het ontstressen. Ik loop nu een aantal keren een half uur tot een uur per dag en ik merk gewoon dat ik mentaal meer tot rust kom. Deze week heb ik dat niet gedaan omdat mijn schema een beetje overhoop ligt omdat ik een verlengd weekend in Krakau had en ik merk gewoon dat ik me nu sneller enerveer.

het is gewoon zeer belangrijk om iets te zoeken waarbij je mentaal ook kan ontspannen. Voor de ene is dat sporten, voor de andere zijn dat lange natuurwandelingen. Voor mij is dat tuinieren. Ik werk mij in de tuin fysiek vaak uit de naad tot ik rugklachten van krijg, maar wat ik nooit zal ervaren wanneer ik in de tuin werk is stress. Zo belangrijk om een evenwichtig te bewaren.

 

[Lint]

Maar wat gebeurt er? Die winnen zelf nog een prijs voor ‘best workplace’ . Die labels stellen niets voor.

Zoals @zarathustra en @Muñoz ook zeggen, dat is een 100% gekocht label, zegt absoluut niks.

Zowel in mijn huidig als vorig bedrijf zit ik mee in de beslissing of we hierop inkopen of niet. Ik ijver al ettelijke jaren om dat niet te doen, en dat budget te gebruiken voor een eigen marketing campagne om te communiceren waarom we er niet bij zijn, en in ene keer het grote publiek bij te brengen dat dit een scam is.
Maar daar hebben we als groot bedrijf dan natuurlijk de ballen niet voor.

 

[Googke]

Mn baas maakt toch wel de kachel aan. Ik heb een operatie ondergaan laatste donderdag van de maand maart en heb een ziekte-attest van m'n behandelende arts gekregen voor 2 weken.

Die wil me dus pushen om terug te komen werken he. Wettelijk is dit toch niet? Ook niet onbelangrijk is dat ik in mn opzeg ben dus ze moeten het wel zonder me redden.

 

[Chilliewillie88]

Is er ooit al één iemand gecontacteerd geweest dat er data gelekt is?

Nochtans gebeuren data lekken elke dag.

Tot zover GDPR.

euh ja?

Ik vermoed dat ongeveer 50% van de Limburgse huishoudens de laatste weken nog gecontacteerd werd?

Wat strikt gezien zelfs niet verplicht is gelet op de omvang van het datalek.

 

[Renegadexxripxx]

Is er ooit al één iemand gecontacteerd geweest dat er data gelekt is?

Nochtans gebeuren data lekken elke dag.

Tot zover GDPR.

Ik heb een brief gekregen dat ik er mogelijks bij zat. Maar telefonisch ben ik niet gecontacteerd geweest.

 

[taste like summer]

Collega met in zijn handtekening

Planned leave:
23/12/2024-03/01/2025 (incl.)


We zijn sowieso gesloten van 25/12 t.e.m. 1/1 dus zie de meerwaarde niet echt en wat boeit dat ook, dat is nog superlang.