Vega
Well-known member
Ik dacht vroeger dat het om te lachen was als ik het zag passeren in video's, maar mensen kunnen zich dus ook identificeren als meervoud?
Oh my sweet summer child
Cattadelic
Banned
Ik weet dat niet. Het is echt een trend geworden om zaken te pas en te onpas te misbruiken om een persoonlijke agenda te pushen.
Een email signature bevat uw naam, functie en contactgegevens. Dat zijn de zaken die daar horen en relevant zijn. En net zoals mijn ogen er al 100.000 keer zijn uitgerold voor de "don't print this mail to save the trees" bullshit, zouden mijn ogen eruit rollen als je met uw gender komt aandraven wanneer ik daar geen boodschap aan heb. En nee, ik wil ook niet uw "next planned absence" weten. Als ik daar boodschap aan heb zal ik uw agenda wel consulteren, de wereld draait niet rond uw vakantieplanning.
Pskonejott
Active member
Gewoon veel te veel gevalletjes main character syndrome de laatste jaren.
De ergernissen thread op BG: the gift that keeps giving. Iedereens ergernis wordt wat de volgende zich aan ergert
Eland
Well-known member
Ik vind dat ook ergerlijk. Niet dat die persoon als 'she' wil aangesproken worden. Ze mag het zelfs duidelijk zo benoemen als ze dat nodig vindt. Als manager kan het een keuze zijn die genomen is omdat iemand in het team niet de standaard gepercipieerde pronouns vereist, en dan kan het wel fijn zijn als je manager je steunt. Dat is echter wel in strijd met mijn probleem met de genderkwestie. Net zoals bij veel woke aangelegenheden zijn de mensen die daar het hardste roepen om iedereen gelijk te behandelen juist degenen die mensen veel harder in hokjes steken dan iedereen anders. Die manager moet dat dus eigenlijk ook om die reden niet doen, want in mijn ogen moet het helemaal niemand uitmaken.
Wat is bijvoorbeeld een typische cisgender hetero man? De enige gemene delers zijn dat ze op vrouwen vallen en zich laten aanspreken met 'hij'. Al wat je daarnaast nog kan verzinnen, is voor mij puur stereotypering. Hoe de hele wereld kan 'gecatered zijn naar hun noden en wensen', is mij dus ook een raadsel.
Ik zeg niet dat er geen zaken zijn waarbij het niet gemakkelijker is om (wat sommigen zo graag) cisgender (willen noemen) te zijn. Dat sommige cisgenders het zelf graag onder de mat vegen omdat het hen niet aanbelangt, is een terechte opmerking. Alleen smijt je hiermee weer een hele hoop mensen die elk hun eigen problemen hebben op een hoop en focus je enkel op dat ene, op veel vlakken compleet onbenullig, iets, en zeg je dat mensen die dat ene raakpunt hebben, het gemakkelijker hebben vanwege die gemeenschappelijke deler. Ja, sommige zaken zijn iets gemakkelijker, maar op gigantisch veel vlakken maakt het compleet niks uit.
Zelf vind ik genderneutraliteit de enige juiste oplossing hiervoor. Het wegnemen van de hokjes lijkt mij een veel betere manier om het hokjesdenken tegen te gaan dan het op maat laten maken van hokjes. Ik spreek en schrijf zelf zoveel mogelijk genderneutraal. Wanneer geslacht/gender niet relevant zijn, scan ik mijn geschreven berichten actief voor ik ze stuur om alle niet-relevante voorkomens van vormen van hij/zij/they/... eruit te halen. Dat is nog lang niet evident. Het lastigste vind ik momenteel nog de bezittelijke voornaamwoorden, daar gebruik ik nog vaak 'zijn' en 'haar' voor, zonder na te denken.
Ik doe dit nu al een hele tijd. In de jaren dat ik het doe, heb ik nog maar zelden de vraag gekregen wat het gender van de persoon die ik beschreef was. Dat is voor mij een voorbeeld van mijn idee dat zodra je de factor gender voor anderen (schijnbaar onbewust, want het lijkt weinig mensen op te vallen dat ik het doe) wegneemt, het in de meeste gevallen niet relevant is voor andere personen. In de plaats van er dus gigantisch hard op te focussen en in een situatie te verzeilen die voor mij lijkt op 'Wilde Westen van genders', waarbij je op den duur voor iedereen een andere regel kunt toepassen, kunnen we de storm misschien gewoon laten waaien, wat meer genderneutraal handelen zodat mensen die zich buitengesloten voelen zich op den duur ook mogelijk minder gaan ergeren aan de situatie.
Laatst bewerkt:
Oldskooler
Well-known member
Ook wel wat een gevolg van heel dat ingepeperd inclusie en mondiger zijn gedoe tegenwoordig.
Ook de maffe gevallen kunnen meedoen en die zien de grenzen van het redelijke niet in.
Hellsdinner
Crew Member
Als het geen impact heeft op mijn werk kan het me geen barst schelen.
Vind dat toch eigenaardig dat iets dat iemand anders doet maar 0 impact op jezelf heeft, je zo kan ergeren.
Ale moet iedereen voor zijn eigen uit maken he, ik ga niet zeggen wat je al dan niet een ergernis mag vinden, begrijp het persoonlijk gewoon niet in deze situatie.
Vind dat toch eigenaardig dat iets dat iemand anders doet maar 0 impact op jezelf heeft, je zo kan ergeren.
Ale moet iedereen voor zijn eigen uit maken he, ik ga niet zeggen wat je al dan niet een ergernis mag vinden, begrijp het persoonlijk gewoon niet in deze situatie.
Maf zou zijn als men jou zou dwingen een pronoun in je signature te zetten. Je dermate ergeren aan iemands signature, noem ik niet redelijk zijn hoor, maak jezelf geen illusies.
TNTim
Well-known member
Ik ook, omdat je niet altijd weet waar de ontvanger allemaal aanstoot aan neemt.
In NL gaat dit nog relatief eenvoudig, maar ik heb redelijk wat Franstalige cliënten en daar is het zo goed als onmogelijk om een zakelijke mail genderneutraal te krijgen.
En dan ben je op het punt dat u aanpassen aan anderen hun visie, die niet volledig strookt met de jouwe, toch redelijk wat miserie bezorgt aan uzelf.
Ik werk in een Franstalige en relatief woke-vriendelijke omgeving en hoewel enkelen hier die dingen zoals instruct.eur.ice (of hoe gaat dat) gebruiken, antwoord ik gewoon altijd in het Frans dat ik geleerd heb. Niemand die daar moeilijk over doet, ook al omdat ze eigenlijk al blij mogen zijn dat we soms in het Frans antwoorden terwijl dat niet altijd verplicht is.
Mensen denken vaak dat omdat een groep dat wil, dat die persoon dat OVERAL en altijd wil en in alle omstandigheden.
En wees gerust, als een ganse gendercommissie van mijn werkgever daar al niet moeilijk over doet, dan lijkt het me dat het probleem véél minder groot is sommige mensen ervan maken.
Oldskooler
Well-known member
Gewoon beide voetjes op de grond, een droge perceptie is nog de beste.
De vraag is gewoon hoe groot is de kans dat je iemand voor je krijgt met geldingsdrang met de nodige expressieve fakeheid erbij.
Er lopen idd veel van die typetjes rond. Te veel persoonlijkheid, te weinig...rest.
Ergeren is een groot woord, eerder mee grijnzen. Wat ook niet betekent dat die persoon geen kans maakt omdat je voorbij de eerste perceptie moet denken.
Je hangt er te veel pseudo-psychologie aan vast. Je eigen perceptie is toch al niet droog of neutraal? Om daar dan uit af te leiden dat de andere persoon wel aan een of andere hysterie zal lijden... Relativeren hoort toch ook bij die "voetjes op de grond" mentaliteit.
cege
Well-known member
Of nog erger. Meeting invites schedulen met half het bedrijf voor je eigen verlof...
TNTim
Well-known member
Gewoon u geen kl* van aantrekken dus?
Hier is het wel verplicht om Frans te spreken/schrijven en klanten zijn vaak al geïrriteerd.
Ik probeer zoveel mogelijk om politiek correct te zijn, om ze zeker zelf geen figuurlijke stok te geven om mee te slaan, maar vind het wel lastig.
Ooit iemand per brief aangesproken met 'meneer' omdat haar voornaam eerder voor mannen gebruikt wordt en die was daar toch redelijk van in haar gat gebeten. Begin van daaropvolgend telefoongesprek was 5 minuten razen dat ze dat ongehoord vond.
(Dat ze haar zin niet kreeg op juridisch vlak zal er ook veel mee te maken hebben gehad.
)
Dat vind ik dan weer wel nuttig om te weten. Lijkt me ook vooral gericht naar degenen ofwel buiten uw bedrijf of die uw agenda niet kunnen zien.
Oldskooler
Well-known member
De perceptie van de toeschouwer geldt.
Uiteindelijk niemand heeft boodschap aan de ingewreven extra "IK" met dat laagje sentiment.
(Er lijden veel personen aan 1 of andere hysterie, dat maakt het net allemaal zo erg en argwanend
.Hoeveel luchtshowfiguren ooit al niet zijn gepasseerd in mijn leven die het louter van sentiment moesten hebben.)
Laatst bewerkt:
Vergelijkbare onderwerpen
