Ik wou dat ik op het "verbaasd"-emoticon kon duwen, maar ik schrik er absoluut niet van. Ik ken zelf ook talloze dergelijke voorbeelden.
Iets wat mij opvalt en wat eigenlijk niet normaal zou mogen zijn: (statutair) ambtenaar worden is niet één van de zovele beroepen, maar dan toevallig bij de overheid. Neen, het is een levenskeuze.
- Vaak zie je dat het bijvoorbeeld in de familie zit: men kent de jobkes bij de overheid waar je weinig moet doen om veel te cashen en men gaat er gericht naar op zoek. Niet omdat je toevallig geïnteresseerd bent in die materie. Neen, de reden is dat daar de quick/easy wins te rapen vallen. Iets wat van de camion valt, bepaalde premies die nergens uitgelegd staan in de openbare vacatures of het verloningspakket en die voor de buitenwereld dus totaal onbekend zijn maar die voor de insiders een cashcow zijn. Etc. Meerdere voorbeelden van.
- Heeft uw partner een drukke, goedverdienende job en moet er iemand beschikbaar zijn voor het huishouden, de kinderen, etc.? Loop dan niet te sukkelen met parttime werken in de privé. Doe gewoon een fulltime job bij de overheid en loop de kantjes ervan af. Ze gaat u niets doen. Meerdere voorbeelden van. Als ik even rond mij kijk zijn er weinige koppels die met 2 in de privé werken en "carrière" willen maken (lees: gewoon stappen vooruit willen zetten). De ene kiest dan doelbewust voor een job bij de overheid.
En ondertussen bij de overheid: "We moeten even goed verlonen als in de privé om competitief te blijven!". Neen, uw competitief voordeel zit elders.
En dan zou je denken: "ach, wat maakt het uit? Elk in zijn eigen kot."
Maar het is een illusie om te denken dat dat geen impact heeft op jou en/of de rest van de maatschappij. De inefficiëntie en het profitariaat van de ene groep, zorgt voor de zware loonlasten, hoge werkdruk, stress, ... van de andere groep. De balans is totaal zoek.
In België moet je al half zot zijn om te willen werken (werkloosheidsval) en hélemaal zot zijn om in de privé te willen werken.
Kom join the
dark lazy side.
Ooit was ik ook een gek die zat te geven voor 300%. Jaren aan een stuk.
Intern word je heus uitgelachen.
Extern word je uitgelachen.
En voor een maatschappij:
-met een veel te lage activiteitsgraad i.t.t. de buurlanden.
-te veel nepjobkes bij de overheid.
-en dan nog eens een hoge belastingsdruk.
Waarom moet jij diegene zijn die op zijn 60ste zou terugkijken: "ik ben echt wel een zot geweest!"?
Een 2 maand geleden gaan fietsen met 2 anderen.
Eentje met een hoge rang bij defensie die daar tevergeefs wat tegen de stroom probeert in te gaan.
Een andere, een hoge functie bij een fod.
Defensie, institutioneel en moreel corrupt. Gewoon de win-for-life uitzitten. Wat zich daar allemaal afspeelt, kan je je niet voorstellen.
Iedereen zit daar zijn dagen gewoon naar believen openlijk in te vullen. Maximaal systeemmisbruik. 56 op pensioen jeej juppes!
Kom je 's morgens binnen in de kazerne, hoor je langs alle kanten kreungeluiden, men zit daar gewoon de hele dag porno te kijken.
Een deel loopt daar steeds bezopen rond. Ene zit de hele dag gewoon videospellen te spelen in de aula. Men pakt de fiets en trekt er gewoon een dag op uit. Alles is daar mogelijk....
Die bij de fod, die met een hoop niveau A's zit opgescheept waar hij niks mee kan doen. Na een ministerwissel waren die opzij geschoven, kunnen niet ontslagen worden, gewoon hup op zijn dienst geduwd. Doen ze iets, doen ze alles verkeerd.
Beiden hadden dezelfde conclusie. Het klopt allemaal voor geen meter meer t.o.v techniekers, mensen in de bouw, ...die die echt nut hebben in de maatschappij en dik mogen afdraaien.
En wat ik zelf ooit allemaal heb gezien.
Heb ooit op een intercommunale ook gezeten. Het ene onmogelijke na het andere. Zelfverrijking op alle mogelijke manieren, en voor de rest had men echt geen oog.
(Een project tot 3x toe hermaakt en toen het af was de vuilbak in.
Ikke:"waarom maakt men dat dan?"
Collega: "loert eens in het organogram."
En idd, half het management zat er rond als externe. Aka cashen voor bewezen diensten, al hebben ze nooit hun kop erbij laten zien.)
Of los van het werk.
Hoeveel ik er reeds niet ken in sociale woningen.
Mensen op jonge leeftijd al op medisch pensioen. Wel elke dag strava posten op fb, werken oh nee.
Nog maar juist eentje zijn house warming party achter de rug.
Een sociale woning. Super easy life. Die is binnen.
Tegelijk zat ik te scrollen op mijn gsm om mijn tijd daar door te brengen, zag ik een ex-collega passeren trots met haar zoon afgestudeerd aan de KUL, met zo'n zwart uniefhoedje op.
Ik dacht in mijn eigen: "een grotere slimmerik zit hier tussen deze muren hoor".