Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

...

Hopelijk komt het tot een rechtszaak/kortgeding.
Enfin, het is wel opnieuw met ons geld maar voor dat geld krijgen we dan tenminste misschien een mooie afgang te zien.
Je meent dat dit enige emoties bij hun zal oproepen. Je zal teleurgesteld zijn.
Je kan maar beter hopen op een stukke koffiemachine bij hun die dag.
Wil je ze echt raken, een week lang een stukke koffiemachine.
Trouwens eer ze door hebben dat ze de zaak verloren hebben, ben jij al een week of 3 geleden gestopt met lachen.
 
Je meent dat dit enige emoties bij hun zal oproepen. Je zal teleurgesteld zijn.
Je kan maar beter hopen op een stukke koffiemachine bij hun die dag.
Wil je ze echt raken, een week lang een stukke koffiemachine.
Trouwens eer ze door hebben dat ze de zaak verloren hebben, ben jij al een week of 3 geleden gestopt met lachen.
ik ben ook ambtenaar. toen ik begonnen ben, was de koffiemachine bij ons al stuk. na 2 jaar heeft de privé-firma van wie die daar stond, die weggenomen, want "verkocht niet genoeg".
 
ik ben ook ambtenaar. toen ik begonnen ben, was de koffiemachine bij ons al stuk. na 2 jaar heeft de privé-firma van wie die daar stond, die weggenomen, want "verkocht niet genoeg".
Mss stond die te ver op het einde van de gang?
Te veel knopjes?
(tenzij de insteek is dat die daar 2 jaar stuk heeft gestaan :p)


Ik drink eigenlijk amper koffie, tenzij op het werk. Is dan ook gratis. (Alé betaald door de belastingsbetaler zoals het hoort.)
Alternatief is betalende frisdrank, of water.
 
Laatst bewerkt:
Mss stond die te ver op het einde van de gang?
Te veel knopjes?
(tenzij de insteek is dat die daar 2 jaar stuk heeft gestaan :p)


Ik drink eigenlijk amper koffie, tenzij op het werk. Is dan ook gratis. (Alé betaald door de belastingsbetaler zoals het hoort.)
Alternatief is betalende frisdrank, of water.

Gij werkt op één van de weinige overheidsplekken waar koffie gratis is?
 
Niet mijn ergernis maar ik begrijp ze en ik versta de gegeven redenering niet:

Vorig jaar een collega-interim die op drie scholen stond. Begrijpelijk dat ze voluit solliciteerde op andere opdrachten en in de privé . Dit jaar toch weer bij ons, en dit jaar maar over twee afdelingen en met een beter wisselschema. Ze was aan het vertellen over deze zomer en een aantal jobs waar ze gesprekken had gehad, waaronder eentje voor iets administratief bij een aardappelbedrijf (ik dacht Agristo). Gesprek liep heel vlot, prima klik met de interviewer en de telefoon achteraf ook ‘jij hebt echt alle kwaliteiten die ik zoek, ik ben onder de indruk, …’ zo alles dat moet leiden naar ‘en daarom wil ik u XYZ aanbieden’. Alleen eindigde die met ‘ik weet echter niet of je in het team past en dus gaan wij niet verder’.

Behalve de interviewer heeft ze op dat bedrijf niemand ontmoet, ze kent geen kat in die sector die eventueel zou gezegd hebben ‘dedie zeker niet’, ze begreep er niks van en wij in feite ook niet. Iemand hier die HR genoeg spreekt om die redenering uit te klaren? Zou je minstens geen team moeten eens zien om er achter te komen of het zou lukken of niet?
 
Niet mijn ergernis maar ik begrijp ze en ik versta de gegeven redenering niet:

Vorig jaar een collega-interim die op drie scholen stond. Begrijpelijk dat ze voluit solliciteerde op andere opdrachten en in de privé . Dit jaar toch weer bij ons, en dit jaar maar over twee afdelingen en met een beter wisselschema. Ze was aan het vertellen over deze zomer en een aantal jobs waar ze gesprekken had gehad, waaronder eentje voor iets administratief bij een aardappelbedrijf (ik dacht Agristo). Gesprek liep heel vlot, prima klik met de interviewer en de telefoon achteraf ook ‘jij hebt echt alle kwaliteiten die ik zoek, ik ben onder de indruk, …’ zo alles dat moet leiden naar ‘en daarom wil ik u XYZ aanbieden’. Alleen eindigde die met ‘ik weet echter niet of je in het team past en dus gaan wij niet verder’.

Behalve de interviewer heeft ze op dat bedrijf niemand ontmoet, ze kent geen kat in die sector die eventueel zou gezegd hebben ‘dedie zeker niet’, ze begreep er niks van en wij in feite ook niet. Iemand hier die HR genoeg spreekt om die redenering uit te klaren? Zou je minstens geen team moeten eens zien om er achter te komen of het zou lukken of niet?
HR 'kent' het team of de mentaliteit binnen een fabriek en 'weet' wie er waarschijnlijk gaat inpassen. De sollicitant moet daarvoor het team niet zien he. Heb dat ook al gehad hoor. Was dan wel eerst gesprek met HR en dan vervolgens met de teamleader die keek of ge wel in zijn groep zou passen.
 
Mijn ervaring leert dat mensen die uit het onderwijs komen, nogal vaak terug keren naar het onderwijs (minder druk, meer verlof, kans op vaste benoeming en beter pensioen).

Dus ge steekt er tijd in en nadien keren ze terug. Ik moet ze ook niet meer hebben.
En ook vaak heel betweterig.
 
Dat is de prijslijst van de koffiebar met deftige koffie. Op de werkvloer staan er gratis automaten met iets wat moet doorgaan voor koffie. Wij hebben met de collega's een Nespresso apparaat staan waar we dan eigen cupjes voor kopen.
Leraarskamer is nog grote filters in thermossen met dat oranje-bruine bloemmotief van vijftig jaar terug. Eigenlijk mensonwaardig …
 
Mijn ervaring leert dat mensen die uit het onderwijs komen, nogal vaak terug keren naar het onderwijs (minder druk, meer verlof, kans op vaste benoeming en beter pensioen).

Dus ge steekt er tijd in en nadien keren ze terug. Ik moet ze ook niet meer hebben.
En ook vaak heel betweterig.
Hangt van hun diploma af nee?
 
HR 'kent' het team of de mentaliteit binnen een fabriek en 'weet' wie er waarschijnlijk gaat inpassen. De sollicitant moet daarvoor het team niet zien he. Heb dat ook al gehad hoor. Was dan wel eerst gesprek met HR en dan vervolgens met de teamleader die keek of ge wel in zijn groep zou passen.
Dit, HR kent vaak maar al te goed de dynamiek binnen een team. Dat hoeft daarom niets negatief te betekenen voor de sollicitant, integendeel, kan net in zijn/haar geluk spelen. Men wil een stabiele aanwerving en niet eentje waarbij de persoon onmiddellijk vertrekt door strubbelingen binnen het team. Ik heb tijdje terug een opdracht gedaan eveneens binnen voedingproductie. Ik moest als diensthoofd ook op zoek naar een nieuw teamlid, ik moest eveneens de ‘spring in het veld’-profielen jammer genoeg weigeren. Ik moest bewust op zoek naar een ‘low profile’ omdat de dames in mijn team moeite hadden met concurrentie-gevoel. Ze hadden op een dik jaar tijd al 3 mensen weggepest.
Uiteindelijk heeft HR ingegrepen en door een ontslag met directe ingang de dames uit elkaar getrokken, echter konden ze ze niet beiden ontslaan omdat de andere op handen gedragen werd door de vakbond en dat teveel tumult binnen het bedrijf zou veroorzaken. Dus bleef de zoekopdracht: een low profile of een man 🤷‍♀️.
 
Veel mensen gaan de redenering nemen ‘ja, maar als je goed aan het werk bent, moet je nergens mee inzitten’, maar bij ons op school doen ze nu flitsbezoeken. In de les vijf minuten binnenkomen en na een aantal van deze bezoeken een terugkoppeling (vanuit een ‘ondersteunende’ en ‘positieve’ plaats). Normaal krijg je sowieso een paar bezoeken, volledige lessen van een verantwoordelijke per jaar of graad of directie en dan een vakcoach en eventueel een inspecteur (afhankelijk van vak). Die zijn altijd wel aangekondigd en daar kan je dus op voorbereiden.

In mijn specifiek geval heeft een van mijn vakken zijn eigen inspecteur, dus ik krijg dit jaar al twee maal de graad-directie maal twee want twee graden, twee vakcoaches, de aanvangscoach en de inspecteur. Dat zijn al 8 lesbezoeken. Met die blitzen er bij, voel ik dat toch redelijk zwaar. Ik heb sowieso nog steeds voor elke les faalangst/paniek (gzd voor Xanax). Ik heb nu Covid, mottig genoeg om wat te switchen in lesonderwerpen en deze week te focussen op onderwerp lezen en mindmap maken, vrij zelfstandig dus. Maar als ze dan binnenkomen, ben ik dan een lege doos?

Het is mijn persoonlijke schrik/ervaring, ik weet dat ik hier geen algemeenheden aangeef.
 
Veel mensen gaan de redenering nemen ‘ja, maar als je goed aan het werk bent, moet je nergens mee inzitten’, maar bij ons op school doen ze nu flitsbezoeken. In de les vijf minuten binnenkomen en na een aantal van deze bezoeken een terugkoppeling (vanuit een ‘ondersteunende’ en ‘positieve’ plaats). Normaal krijg je sowieso een paar bezoeken, volledige lessen van een verantwoordelijke per jaar of graad of directie en dan een vakcoach en eventueel een inspecteur (afhankelijk van vak). Die zijn altijd wel aangekondigd en daar kan je dus op voorbereiden.

In mijn specifiek geval heeft een van mijn vakken zijn eigen inspecteur, dus ik krijg dit jaar al twee maal de graad-directie maal twee want twee graden, twee vakcoaches, de aanvangscoach en de inspecteur. Dat zijn al 8 lesbezoeken. Met die blitzen er bij, voel ik dat toch redelijk zwaar. Ik heb sowieso nog steeds voor elke les faalangst/paniek (gzd voor Xanax). Ik heb nu Covid, mottig genoeg om wat te switchen in lesonderwerpen en deze week te focussen op onderwerp lezen en mindmap maken, vrij zelfstandig dus. Maar als ze dan binnenkomen, ben ik dan een lege doos?

Het is mijn persoonlijke schrik/ervaring, ik weet dat ik hier geen algemeenheden aangeef.
Af en toe een nip uit zo'n oude thermofles, en het komt goed.

 
Mss stond die te ver op het einde van de gang?
Te veel knopjes?
(tenzij de insteek is dat die daar 2 jaar stuk heeft gestaan :p)
gewoon kapot ja. de drankautomaat stond er vlak naast.
zo'n lange gangen hebben we hier niet, dat we die paar meter die we extra zouden moeten lopen te veel zouden zijn bij die kilometers die we sowieso dagelijks moeten doen hier ;)
 
Terug
Bovenaan