Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

Gewoon de hele dag in een heftruck zitten.
Nooit meer meetings🥲

Je romantiseert het in mijn ogen te veel. Zoals altijd lijkt het gras groener aan de andere kant, totdat je ganse dagen in die heftruck zit en je met heimwee terugkijkt naar die meetings.

En belangrijker het mooiere loon en de lagere kans dat jij mag verkassen omdat uw bedrijf juist failliet is gegaan.
 
Zoals @zarathustra en @Muñoz ook zeggen, dat is een 100% gekocht label, zegt absoluut niks.

Hier nog even op terugkomen. Ik ben het er niet echt mee eens, en daarboven kan je er echt wel wat mee.

Disclaimer vooraf: wij doen al 6 jaar mee, 6 jaar Great place to Work label gehaald, de laatste 3 jaar ook een niet nader genoemde positie in de top 10 van Best Workplaces behaald.

Ja, dat kost wat om aan mee te doen. Nee, dat garandeert je geen GPTW label en al zeker geen Best Workplace label. Voor GPTW heb je sowieso een bepaalde participatiegraad nodig bij je medewerkers en een vastgelegde minimale score overall. De vragenlijsten zijn 100% anoniem.

Voor BWP moet je ook toelichten welke stappen je neemt op een heel aantal vlakken om een goed werknemergericht beleid te voeren. Dat is niet zomaar een interview van een half uurtje ofzo, daar steken we ook redelijk wat tijd en moeite in.

Wat we er zelf uithalen? We gebruiken dat als een tool om tevredenheid te meten en acties uit te zetten. Kijken waar we het minst scoren (zoals gequoteerd door de medewerkers zelf), wat de tendenzen zijn, welke bijkomende commentaren we krijgen. Hiermee geven we richting aan de stappen die we verder moeten zetten richting hogere tevredenheid. Het is zeker niet de enige manier om zaken te capteren maar wel een nuttige en eentje die het ineens ook meetbaar maakt.

Tenslotte staat het ook mooi voor recruitment.

En met de hand op het hart: ik meen ook echt dat we ons label waard zijn.
 
Seffens een meeting van 2 uur.

Gisteren haast de hele nm een meeting.
Weet nog amper wat er gezegd werd.

Weinig zinvolle meetings dan nog.

Vaak altijd maar over hetzelfde.

Ik zit met mijn gedachten steeds elders.
(In een gevechtshelicopter in Vietnam of zo.)

Sommigen zitten effectief permanent in meetings. Werkelijk hoe houd je dat vol?
Maar eens tijd voor echt nuttig werk. Oh nee daar hebben ze geen tijd voor...

---
Gewoon de hele dag in een heftruck zitten.
Nooit meer meetings🥲
Zoals Chilliewillie zegt, een meeting doe je aan mee, dat "onderga" je niet. Meetings die ik zou moeten ondergaan die kies ik om gewoon niet te doen... Als je daar dan scheef op wordt bekeken, boeien. Dan zoek je maar iets anders waar je je wel nuttig kan bezighouden met je tijd dat je niet constant denkt "wat ben ik eigenlijk aan het doen".
 
Hier nog even op terugkomen. Ik ben het er niet echt mee eens, en daarboven kan je er echt wel wat mee.

Disclaimer vooraf: wij doen al 6 jaar mee, 6 jaar Great place to Work label gehaald, de laatste 3 jaar ook een niet nader genoemde positie in de top 10 van Best Workplaces behaald.

Ja, dat kost wat om aan mee te doen. Nee, dat garandeert je geen GPTW label en al zeker geen Best Workplace label. Voor GPTW heb je sowieso een bepaalde participatiegraad nodig bij je medewerkers en een vastgelegde minimale score overall. De vragenlijsten zijn 100% anoniem.

Voor BWP moet je ook toelichten welke stappen je neemt op een heel aantal vlakken om een goed werknemergericht beleid te voeren. Dat is niet zomaar een interview van een half uurtje ofzo, daar steken we ook redelijk wat tijd en moeite in.

Wat we er zelf uithalen? We gebruiken dat als een tool om tevredenheid te meten en acties uit te zetten. Kijken waar we het minst scoren (zoals gequoteerd door de medewerkers zelf), wat de tendenzen zijn, welke bijkomende commentaren we krijgen. Hiermee geven we richting aan de stappen die we verder moeten zetten richting hogere tevredenheid. Het is zeker niet de enige manier om zaken te capteren maar wel een nuttige en eentje die het ineens ook meetbaar maakt.

Tenslotte staat het ook mooi voor recruitment.

En met de hand op het hart: ik meen ook echt dat we ons label waard zijn.
Ik ben hier dan weer niet mee akkoord. Allez, wat genuanceerd natuurlijk.
  • Kunt ge als bedrijf dat gebruiken als tool voor verbetering? Ja absoluut, en de goede werkgevers doen dat ook. Ge kunt absoluut waardevolle info uit die bevragingen halen.
  • Haalt ge de facto uw label door enkel te betalen? Neen (dus hier nuanceer ik mijn eerdere stelling wat)
  • Haalt ge dat label dan door effectief de juiste zaken te doen? Jammer genoeg ook neen. De effectieve impact op uw werknemers heeft nog steeds 0,0 te maken met het halen van dat label.

Ik wil dus nuanceren van "enkel betalen" naar "betalen + lobbyen". Alle positieve zaken binnen het bedrijf zijn er enkel en alleen door de goodwill van het bedrijf en staan los van dat label.



Ik heb bij 3 bedrijven gewerkt, alledrie GPTW of top10, en bij de laatste 2 in detail hierbij betrokken.
Van 2 bedrijven kan ik hetzelfde zeggen als jij over uw bedrijf. Oprecht kan ik zeggen dat dit goede werkgevers zijn, begaan met hun werknemers, en "verdienen" zo een label.
Het ander bedrijf is een rotwerkgever op bijna elk vlak.

... en ze hebben alledrie jaar na jaar dat label, en dan moogt ge ook eens raden welke ook in de top10 staan.

Hoe komt dat? Omdat effectieve implementatie van verbeteringspunten voor de hond zijn schoon ogen is, het maakt geen fluit uit. Enkel het goed kunnen uitleggen, veel beloftes maken, manipuleren van, en beïnvloeden van de informatiestroom... en proper betalen natuurlijk. Effectieve resultaten? Nobody cares.
1 Uitzondering, als de algemene markt-mening van het bedrijf ZO slecht wordt, dan gaan ze moeilijk beginnen doen om u dat label te geven, want hun eigen imago is belangrijk. Maar zelfs dan... logo gehaald.


Dus het blijft voor mij een compleet nutteloos (best case) tot ronduit misleidend (worst case) gedoe.
 
Laatst bewerkt:
Seffens een meeting van 2 uur.

Gisteren haast de hele nm een meeting.
Weet nog amper wat er gezegd werd.

Weinig zinvolle meetings dan nog.

Vaak altijd maar over hetzelfde.

Ik zit met mijn gedachten steeds elders.
(In een gevechtshelicopter in Vietnam of zo.)

Sommigen zitten effectief permanent in meetings. Werkelijk hoe houd je dat vol?
Maar eens tijd voor echt nuttig werk. Oh nee daar hebben ze geen tijd voor...

---
Gewoon de hele dag in een heftruck zitten.
Nooit meer meetings🥲

Gewoon weggaan? "law of two feet".
Is het nutteloos, dan moet je er niet zijn.
 
Dus het blijft voor mij een compleet nutteloos (best case) tot ronduit misleidend (worst case) gedoe.

Als je het als tool gebruikt voor continue verbetering zijn de inzichten die je eruit haalt, via de feedback van je medewerkers, toch de beste case, en is dat dan toch niet nutteloos?

Oprechte vraag: zoals ik zeg is er zowel een participatiegraad en een minimale score die moet behaald worden - hoe haalt een rotwerkgever beide minimale scores? Ik ben nu geen 100% zeker maar ik dacht dat participatiegraad > 70% moet zijn en de minimale overall score 80.
 
Update van de huidige werkgever:

Kutcollega was vorige week een week met verlof. Het was echt een aangename week om te werken.
We hadden intern ook meeting met enkel de mannelijke CEO, waarbij me opviel dat met hem samenwerken veel vlotter liep dan met de vrouw.
Van de vrouw moet ik overal keiveel offertes aanvragen alvorens een beslissing te nemen..zo duurt het soms maanden voor er een beslissing genomen kan worden.
Die haar man op de meeting "Seg hoe zit het met project X?"
Ik "Ja ik heb al die offertes naar uw vrouw gestuurd"
Hij "Offertes van?..we doen dit toch gewoon intern? We zitten hier echt tijd te verliezen"
Ik "hier de offertes"
Hij "Jama wij zijn de goedkoopste?"
Ik "Ja...en dat weet uw vrouw ook, maar ik moest offertes blijven aanvragen"
Hij "We zijn hier onnodig tijd aant verliezen. Kheb beslist, we doen dit zelf. Zeg het haar maar dat ik het gezegd heb"


Deze week is de kutcollega terug en loopt het voorlopig wel ok. Geen verwijten, heel af en toe aant proberen te destabiliseren met een opmerking genre "Ge gaat er spijt van hebben dat gij verder van huis gaat werken".
Intussen is de bedrijfswagen gecontroleerd en gaan ze mij een kleine carrosserie schade aanrekenen aangezien dit het tweede geval is op een jaar tijd (eerste geval was een inbraak in het buitenland).
Onze franchise: 860€
Offerte van de garage: +-400€. Deze zal ik dus wel zelf moeten betalen. Heel eerlijk, ik had het verwacht..maar ik baal er ook van omdat ik (mss onterecht) denk "Alé ik moet 400€ betalen en heb vroeger keiveel gratis overuren gedaan..kunt gelle dit niet gewoon laten voor wat het is?"
Maar ok, dan heb ik hier ook uit geleerd.

Meanwhile I "cheat" the system (gewoon deels terugpakken wat ik teveel gedaan heb). Ik kom extra vroeg naar het werk en tot het moment er een directe collega komt, doe ik geen klote/privé zaken. En zo win ik dagelijks een uur waarbij ik niet gewerkt heb. En 's avonds ga ik na 8u30 "werken" weg..want "ik ben vandaag vroeger begonnen"
 
Update van de huidige werkgever:

Kutcollega was vorige week een week met verlof. Het was echt een aangename week om te werken.
We hadden intern ook meeting met enkel de mannelijke CEO, waarbij me opviel dat met hem samenwerken veel vlotter liep dan met de vrouw.
Van de vrouw moet ik overal keiveel offertes aanvragen alvorens een beslissing te nemen..zo duurt het soms maanden voor er een beslissing genomen kan worden.
Die haar man op de meeting "Seg hoe zit het met project X?"
Ik "Ja ik heb al die offertes naar uw vrouw gestuurd"
Hij "Offertes van?..we doen dit toch gewoon intern? We zitten hier echt tijd te verliezen"
Ik "hier de offertes"
Hij "Jama wij zijn de goedkoopste?"
Ik "Ja...en dat weet uw vrouw ook, maar ik moest offertes blijven aanvragen"
Hij "We zijn hier onnodig tijd aant verliezen. Kheb beslist, we doen dit zelf. Zeg het haar maar dat ik het gezegd heb"


Deze week is de kutcollega terug en loopt het voorlopig wel ok. Geen verwijten, heel af en toe aant proberen te destabiliseren met een opmerking genre "Ge gaat er spijt van hebben dat gij verder van huis gaat werken".
Intussen is de bedrijfswagen gecontroleerd en gaan ze mij een kleine carrosserie schade aanrekenen aangezien dit het tweede geval is op een jaar tijd (eerste geval was een inbraak in het buitenland).
Onze franchise: 860€
Offerte van de garage: +-400€. Deze zal ik dus wel zelf moeten betalen. Heel eerlijk, ik had het verwacht..maar ik baal er ook van omdat ik (mss onterecht) denk "Alé ik moet 400€ betalen en heb vroeger keiveel gratis overuren gedaan..kunt gelle dit niet gewoon laten voor wat het is?"
Maar ok, dan heb ik hier ook uit geleerd.

Meanwhile I "cheat" the system (gewoon deels terugpakken wat ik teveel gedaan heb). Ik kom extra vroeg naar het werk en tot het moment er een directe collega komt, doe ik geen klote/privé zaken. En zo win ik dagelijks een uur waarbij ik niet gewerkt heb. En 's avonds ga ik na 8u30 "werken" weg..want "ik ben vandaag vroeger begonnen"
Hoelang moet je nog? Uw laatste werkweek?
 
Klopt! Nog 2 dagen na vandaag.

Trouwens, kutcollega stelt veel vragen betreffende mijn nieuwe job "En hebde u al ingeleerd in product X en Y?" of "En welke wagen gade krijgen?",...
Top! De eindmeet is in zicht.

Ik zou op zo’n vragen niet teveel antwoorden, ze heeft daar geen zaken mee. Ik ben ook mijn voorlaatste week bezig, ik deel eveneens niets over mijn volgende opdracht. Ze zullen dat later wel op linkedin vernemen :).
 
Top! De eindmeet is in zicht.

Ik zou op zo’n vragen niet teveel antwoorden, ze heeft daar geen zaken mee. Ik ben ook mijn voorlaatste week bezig, ik deel eveneens niets over mijn volgende opdracht. Ze zullen dat later wel op linkedin vernemen :).
Hier weten ze wel waar ik naartoe ga.
Zou het van mezelf wat "vijandig" vinden er een mysterie rond te maken. Maar dat is misschien omdat ik vlotter over zo'n zaken praat dan gemiddeld. Hoe pak jij dit aan zonder vijandig/"none of your business" over te komen?

Want ik mijn geval zeg ik het wel tegen de leuke collega's..maar dat komt toch altijd viavia tot bij de rest natuurlijk.

En wat was voor jou de reden voor vertrek?
 
Kijk eens aan. Vorige week op een werf geweest. Aantekeningen gemaakt in Google Earth. Ik wil vandaag mijn rapportje schrijven. (Altijd maar opnieuw rapportjes schrijven, verslagjes schrijven, meeting minutes, :puke::puke::puke::puke: hallo daar, "ingenieursjob" :sarcastic::sarcastic::sarcastic:) Alle aantekeningen weg in Google Earth. Nergens meer te vinden. :wtf:
Ik ken dat.

Vrijdag net voor het weekend begint --> Ik had loadtesten voorbereid en ook nog toegevoegd om deze uit te voeren op maandag zodat ik maandag het rustiger zou hebben (in azure)

Maandag: Had er iemand deze dus 'verwijderd' (in het weekend?). Wie dat gedaan heeft? Geen idee. Maar ze waren weg. :confused:
 
Als je het als tool gebruikt voor continue verbetering zijn de inzichten die je eruit haalt, via de feedback van je medewerkers, toch de beste case, en is dat dan toch niet nutteloos?
Ja akkoord, daar hebt ge gelijk in.


Oprechte vraag: zoals ik zeg is er zowel een participatiegraad en een minimale score die moet behaald worden - hoe haalt een rotwerkgever beide minimale scores? Ik ben nu geen 100% zeker maar ik dacht dat participatiegraad > 70% moet zijn en de minimale overall score 80.
Die regels zijn elk jaar wel wat anders, maar ze begeleiden u gerust om er het maximale uit te halen. De manier van analyse is uiteindelijk ook zo vaag, dat ge er vrij makkelijk nog richting aan kunt geven of tunen.
Heel malafide zaken heb ik niet zien gebeuren door het bedrijf zelf... maar ze checken ook niet (of negeren het bewust) als het bevraagde bedrijf er wel rond loopt genre 1 van de kleinere onderaannemingen gebruiken om te bevragen waar "toevallig" meer management in zit, en die score gebruiken voor alles, of de enquête niet naar iedereen uitsturen ("oei foutje") en "jah die mensen zijn ondertussen vertrokken, dus die antwoorden tellen we niet mee" enz enz enz...
Manieren genoeg dus.
 
Hier weten ze wel waar ik naartoe ga.
Zou het van mezelf wat "vijandig" vinden er een mysterie rond te maken. Maar dat is misschien omdat ik vlotter over zo'n zaken praat dan gemiddeld. Hoe pak jij dit aan zonder vijandig/"none of your business" over te komen?
"Goh ik hou dit liever nog privé totdat alles, zowel hier als daar, 100% rond is."
 
Hier weten ze wel waar ik naartoe ga.
Zou het van mezelf wat "vijandig" vinden er een mysterie rond te maken. Maar dat is misschien omdat ik vlotter over zo'n zaken praat dan gemiddeld. Hoe pak jij dit aan zonder vijandig/"none of your business" over te komen?

Want ik mijn geval zeg ik het wel tegen de leuke collega's..maar dat komt toch altijd viavia tot bij de rest natuurlijk.

En wat was voor jou de reden voor vertrek?
Ik ben zelfstandig consultant. Ik was oorspronkelijk gestart als vervanger tijdens meerdere burnouts/zwangerschapsvervanging. Ze hebben mij dan gevraagd om vast te blijven, heb dat even overwogen maar dan toch beslist dat niet te doen. Ben wel een jaar er actief geweest. En ik merk dat mijn beslissing om niet te blijven mij eveneens wordt kwalijk genomen terwijl ik ben gebleven tot de uiterste datum die zij vroegen :). Ik krijg van het management zelf geen goedemorgen, dan ga ik ook geen info delen rond de next step :). De mensen met wie ik close was weten het wel en die hebben zelf hun mening over het management :).
 
Nou de shitmeeting is voorbij.
Een shitmeeting was het.

Ik meende dat het een relatief korte ging worden waarbij eindelijk gewoon wat knopen doorgehakt gingen worden.
Maar dat ene uur werd al haast 3 uur.

Waar men tegen elkaar op weer zat te kakelen.
Waarbij men weer telkens van visie veranderde. Zaken totaal omgegooid werden.
Waarbij deelnemer x beslist dat hij over punt x nog meetings moet beleggen met andere personen.

Het was karikaturale waanzin.

Het goede nieuws.
Alles zit weer zodanig geblokkeerd, ik kan geen meter verder, dat ik wsl in de namiddag maar wat huishoudelijke taken ga doen.

Je romantiseert het in mijn ogen te veel. Zoals altijd lijkt het gras groener aan de andere kant, totdat je ganse dagen in die heftruck zit en je met heimwee terugkijkt naar die meetings.

En belangrijker het mooiere loon en de lagere kans dat jij mag verkassen omdat uw bedrijf juist failliet is gegaan.
Wel enig tegenargument daar is, dat ik ooit maanden in een magazijn heb gewerkt.
Effectief, de mooiste periode uit mijn carrière. Uiteraard financieel wel inleveren.

(+ ik kan op beide handen niet meer tellen, binnen mijn kennissenkring, hoeveel vrij hoge profielen, zelfs met masters, voor een gewone doejob zijn gegaan, zelfs nog op vrij late leeftijd (een stuk in de 50 reeds). Die krijg je niet meer overtuigd om nog terug te gaan.)

Maar of ik zo even die stap zou nemen?
Neen.
Eerste 'ambitie' blijft gewoon richting meer administratie te gaan op termijn, dossierbeheerder of zo. (= wel dik inleveren.)
Of mss richting data te gaan. ( = nog dik betaald, maar mss onderschat ik dat toch ook.)
Liefst nog steeds bij de overheid...vooroordelen en clichés, daarom.
Maar mocht ik morgen wakker worden als magazijnier, ik zou gewoon een best tevreden mens zijn ja.
Ik zou een nog meer tevreden mens zijn, als ik zou behoren tot een overbemande vergeten administratieve overheidsdienst op het zoveelste verdiep. Ik een gezapig inclusiefiguur zou zijn die iedereen tot een last is, en er mee wegkomt.
Als technische met een schaars profiel kan je de spotlights niet ontlopen en weten ze u vroeg of laat wel te vinden.
 
Laatst bewerkt:
Daarnet een speech aangehoord van één van onze leidinggevenden. De boodschap die hij bracht was dat we bij mijn bedrijf (FMCG sector) hard werken en je uiteindelijk één van deze zal moeten opgeven:

  • Je gezondheid
  • Je vrienden
  • Je famillie
Hij had er voor gekozen om zijn vrienden op te geven. Ok dan.
 
Terug
Bovenaan