Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

Ik wil ook nergens zeggen dat die zaken niet gebeuren. Maar ge kunt dat toch niet de minste privé tegenslag noemen hé.

Maar Cege stelde het voor alsof ouders die sterven het "minste" is dat er privé kan gebeuren, terwijl dat toch objectief gezien het ergste is wat er kan gebeuren (buiten misschien je eigen kind dat vóór u sterft), ook al overkomt het vroeg of laat iedereen.
Heeft dit echt verduidelijking nodig? 'Minste' betekent hier iets als 'realistisch scenario dat zomaar kan gebeuren'. Hij bedoelt de effectieve tegenslagen die lang kunnen doorwegen, niet een paar dakpannen die van je huis gewaaid zijn door stormweer, een kind dat een dagje buikgriep heeft of een bluts in de auto.
 
Heeft dit echt verduidelijking nodig? 'Minste' betekent hier iets als 'realistisch scenario dat zomaar kan gebeuren'. Hij bedoelt de effectieve tegenslagen die lang kunnen doorwegen, niet een paar dakpannen die van je huis gewaaid zijn door stormweer, een kind dat een dagje buikgriep heeft of een bluts in de auto.
Wel, voor mij was dat dus niet duidelijk nee. Als iemand schrijft "minste tegenslag" en dan een lijst voorbeelden geeft, ga ik er dus, raar genoeg, vanuit dat dit voorbeelden zijn van die eerdere stelling...

Maar ik las zijn stelling dus inderdaad eerder in uw definitie, "als ge erdoor zit moet er maar iets kleins gebeuren, zoals uw dakpannen die eraf waaien, en het is al te veel" .

En net daarom kon, en kan ik nog steeds niet, zijn voorbeelden die VEEL erger zijn ermee rijmen.
Bvb alleen al uw partner die sterft kan u er volledig onder duwen. Daarvoor hoeft ge echt niet, ervoor al, in het rood gezeten hebben.
 
Laatst bewerkt:
Maar Cege stelde het voor alsof ouders die sterven het "minste" is dat er privé kan gebeuren, terwijl dat toch objectief gezien het ergste is wat er kan gebeuren (buiten misschien je eigen kind dat vóór u sterft), ook al overkomt het vroeg of laat iedereen.

Ik heb dat niet gezegd. Ik zei "de minste tegenslag" aangevuld met 'kind sterft is een dreun'. Wat denk je nu, dat ik kind dat sterft een kleine tegenslag noem ?
 
Kijk eens aan. Vorige week op een werf geweest. Aantekeningen gemaakt in Google Earth. Ik wil vandaag mijn rapportje schrijven. (Altijd maar opnieuw rapportjes schrijven, verslagjes schrijven, meeting minutes, :puke::puke::puke::puke: hallo daar, "ingenieursjob" :sarcastic::sarcastic::sarcastic:) Alle aantekeningen weg in Google Earth. Nergens meer te vinden. :wtf:

Weer een halve dag naar de kl*ten terwijl ik al massale achterstand heb + de helft niet meer weten. Had klant beloofd dit uiterlijk vandaag klaar te hebben. Zal dus weer niet lukken. Morgen mijn "vrije" dag. Zal dus weer donderdag worden, de dag dat ook al volgeboekt stond met superdringende zaken. Net zoals de dagen die daarop volgen. 0,0 marge. Eén tegenslag en you're fucked.
Eventjes zoeken in mijn tijdsregistratie naar het lijntje: "Tijd te spenderen aan software die bugs vertoont en waar je geen hol kan aan doen". Ah, niet gevonden. Uiteraard.

Vandaag een collega aan de lijn gehad die zijn ontslag heeft ingediend. Zijn eerste voorwaarde in zijn zoektocht naar een nieuwe job: "Moet je hier timetracken? Ja? -> fuck off. Neen? Ok, waar moet ik tekenen?".
 
Een collega die mail stuurt met het woord "uitgevoerdt" in. :unsure:
Nog iets dat mij naast grandioze spelfouten irriteert: Op welke manier sommigen een mail versturen.

Daarstraks stuurde een collega twee aparte mails met daarin twee verschillende ziektemelding. De mail was als volgt: Titel "Ziekte" en dan gewoon enkel en alleen de naam + de uren van die bepaalde persoon.

Is dat nu zoveel gevraagd om daar nu gewoon één simpele doch formele mail van te maken? Dat zijn misschien hooguit twee a drie zinnen, maar komt alleszins een stuk professioneler over.
 
Gisteren een meeting gehad van een half uur, waarvan een van de doelstellingen was om mij te ontlasten van allerhande project management en follow-up met verschillende teams waar ik geen tijd voor kan vrijmaken en waarvan het eigenlijk ook niet aan mij zou moeten zijn om dat allemaal te blijven chasen.

Ik heb de meeting minutes vandaag ontvangen. Ik sta getagd voor 15 actiepunten. Uit een meeting van een halfuur. Ik denk dat ze bij management de meeting niet zo goed begrepen hebben. :wtf:
 
Gisteren een meeting gehad van een half uur, waarvan een van de doelstellingen was om mij te ontlasten van allerhande project management en follow-up met verschillende teams waar ik geen tijd voor kan vrijmaken en waarvan het eigenlijk ook niet aan mij zou moeten zijn om dat allemaal te blijven chasen.

Ik heb de meeting minutes vandaag ontvangen. Ik sta getagd voor 15 actiepunten. Uit een meeting van een halfuur. Ik denk dat ze bij management de meeting niet zo goed begrepen hebben. :wtf:
Tip, als het een voor jou belangrijke meeting is, altijd zeggen dat je zelf wel zal noteren en notities zal verspreiden... Zo'n zaken zijn te belangrijk om door een ander te laten opstellen.
 
Maar als de clou net is dat je teveel werk hebt, zou dat wel eens een verkeerd signaal kunnen sturen
Als je op voorhand zegt "gezien dit vooral over een werkverdeling in mijn voordeel gaat zal ik de notulen opnemen als niemand daar bezwaar tegen heeft"? Zie niet precies hoe.
 
Ongeacht wie de minutes maakt, een meeting hebben met als doel "workload persoon X verminderen", en dan alle acties aan persoon X toewijzen is gewoon... te onnozel voor woorden.
 
Ongeacht wie de minutes maakt, een meeting hebben met als doel "workload persoon X verminderen", en dan alle acties aan persoon X toewijzen is gewoon... te onnozel voor woorden.

Vind ik eigenlijk niet. Dat is zelfs logisch.
Been there, done that. Als je teveel werk hebt, moet je bijvoorbeeld projecten gaan overdragen en dat vergt nu éénmaal bepaalde acties. Eén en ander "samenvatten", overdrachtsmeetings inlassen, communicatie daarover uitsturen, etc.
Dat is jammer genoeg steeds de paradox: wil je een piek in workload afvlakken, dan kan je dat bijna enkel via een tijdelijke nóg grotere piek. Dat heeft mij ook al meermaals tegengehouden om werk uit handen te geven. Dom op de middellange termijn, maar wanneer je "spartelt om te overleven", dan heb je weinig boodschap aan de middellange termijn.

Het is zaak om eventuele pieken in workload zo goed mogelijk te proberen voorspellen.
 
Mijn actiepunten zijn bijna allemaal "chase x". Aka hetgene in de meeting is besproken dat niet bij mij moet liggen.

Qua communicatie, documentatie en kennisoverdracht kunnen ze niet klagen. Als ik vandaag sterf, staat alles al op gedeelde plaatsen beschreven en kunnen ze verder. Ik ga daar juist prat op om daar tijd voor te maken om dit soort bullshit te vermijden, maar dan nog wordt dat niet gelezen hoor.

Voor 1 punt heb ik een jaar geleden een volledige database uitgekamd en stap voor stap aangeduid wat er mee moet gebeuren. 2 teams blijven de bal naar mekaar terug kaatsen om dat werk te doen. Het is niet moeilijk, maar vraagt wel wat accountability die niemand op zich wil nemen. Ik heb met iedereen al tig meetings gehad, ik flag iedere keer bij de dependency meetings dat dit nog steeds open staat. En het was een analyse die ik spontaan had gemaakt omdat ze niet door hun eigen teams gebeurde en wij daar van afhankelijk zijn. Eergisteren vielen ze dan bij management uit de lucht zogezegd, "hoe kan dat al een jaar bezig zijn?" Ik heb gezegd dat iemand hogerop 1 van die 2 teams aansprakelijk moet maken, want de kleine garnaal die ik ben wordt genegeerd. En toch is mijn actiepunt "bespreek met de 2 teams wie het werk gaat doen". Awel, ik kan dat ook: bal teruggekaatst naar hun kamp.

Dit is het probleem als je het meest ambitieuze project in jaren op poten zet, en geen echte projectmanager aanstelt.
 
Hier zitten toch wel een paar mensen met een echte kutjob precies. Het is echt niet overal zo jongens geloof mij :unsure:
 
Hier zitten toch wel een paar mensen met een echte kutjob precies. Het is echt niet overal zo jongens geloof mij :unsure:
Een selectie-effectje van de thread zelf (als je geen kutjob hebt blijf je hier weg) en de demografie (mid-aged IT'ers die gewrongen zitten tussen incompetente juniors en demanding managers).
 
Seffens een meeting van 2 uur.

Gisteren haast de hele nm een meeting.
Weet nog amper wat er gezegd werd.

Weinig zinvolle meetings dan nog.

Vaak altijd maar over hetzelfde.

Ik zit met mijn gedachten steeds elders.
(In een gevechtshelicopter in Vietnam of zo.)

Sommigen zitten effectief permanent in meetings. Werkelijk hoe houd je dat vol?
Maar eens tijd voor echt nuttig werk. Oh nee daar hebben ze geen tijd voor...

---
Gewoon de hele dag in een heftruck zitten.
Nooit meer meetings🥲
 
Terug
Bovenaan