Toegestane afwezigheid.TA?
Collega die ziek is, gisteren 2u gaan wandelen
Komt morgen wel terug. 4 dagen congé nodig gehad zeker.
Dus een NTA
Oprechte vraag: waarom TA en geen gewone verlofdag (of ander system)?Zucht. Ik vraag morgen een dag TA wat ik eigenlijk nooit vraag. Is de eerste keer in twee jaar dat ik dat vraag. Geef daar zonder veel in detail bij een deftige reden bij. Er zijn genoeg mensen (en ze weten dat goed genoeg) die zonder pardon een baaldag nemen dan. Ik vraag het natuurlijk weer als de brave werknemer die ik ben -> afgekeurd.
Er wordt bij ons regelmatig TA gevraagd door mensen. Natuurlijk door de ene al vaker dan door de andere. We werken met een bezettingssysteem en als er voldoende mensen aanwezig zijn dan kunnen mensen dat krijgen. We zitten momenteel ook in een periode van economische werkloosheid, waardoor TA natuurlijk al makkelijker gegeven kan worden. Dus ik dacht ik probeer het eens. Ik heb een druk weekend voor de boeg dus een extra dag weekend was wel welgekomen, maar niet noodzakelijk. Ik ben zeker niet boos of ambetant op de planning, gewoon beetje teleurgesteld dat ik het voor die ene keer dat ik het eens vraag niet krijg.
Of te veel verwachten van een collega?Daarom dat er ook zoveel projecten mislukken.
Te complex, te veel afhankelijk van verschillende personen.
Volk dat het schip verlaat als het te moeilijk wordt.
En als het dan af is, wilt men het weer allemaal anders zien, maar zit het huidige nog vol met bugs.
"Maar eigenlijk zou men toch best eerst een nieuwe tech upgrade doen, want men loopt weer achter men allerlei componenten."
Ach, nog tot uw 65.
Intussen tijd zie je andere jobs waar men gewoon de routine aanhoudt, niet te veel gezever aan de kop
Waarom antwoord jij niet gewoon :Of te veel verwachten van een collega?
xxx: Makila doe jij x?
Ik: Mmm dat is niet mijn expertise se.
xxx: Vanaf vandaag ben jij dan den "expert". Gij moet de boel vooruittrekken. Veel geluk hiermee.
xxx: Makila doe jij ook y?
Ik: Y wat ??? Wat voor een beest is dat?
xxx: Ah! Maar dat is nu ook uw taak. Hoor eens rond of er al "kennis is" binnen de firma.
Ik: Heu ik weet nu al dat die mens er niet is en daar heb je wel een specialist voor nodig.
xxx: Vanaf vandaag ben jij dan de specialist. Motivatie hé Makila! Motivatie is het woord!
Dat denk ik dan wel maar dat zeggen tegen een collega die veel meer krediet heeft dan jijzelf is ook riskant. Ik ben daarin TE braaf.
Dat denk ik dan wel maar dat zeggen tegen een collega die veel meer krediet heeft dan jijzelf is ook riskant. Ik ben daarin TE braaf.
Ik ga het eerst allemaal uitzoeken en met mensen vergaderen en dit allemaal grondig bespreken en analyseren. Ik ga dan een risicoanalyse opstellen en suggereren dat ze een expert in die materie aanwerven. En dat ik dit best wel wil doen maar dat dit een risicio is he. Ik werk al 3+ jaar hier als externe, dus ik laat er mijn slaap niet meer voor. Na talloze positieve feedback is het nu voor mij zoiets als: Mislukt het? Volgende klant dan.
Bij voltijdse tewerkstelling 0.44 uur verlof.
Ja en ja.
Mijn huidige werkgever kan mij inderdaad aan een hoger tarief verkopen elders. Door omstandigheden is het gesprek met de manager om mijn contact te bespreken (lees: Ik wilde het eigenlijk stopzetten) uitgesteld naar eind januari dit jaar.
Dus je bent specialist in A en B, krijgt de mogelijkheid om je bijkomend te verdiepen/bij te leren in C en D en hebt er zelfs de tijd voor (velen moeten specialisaties opdoen terwijl ze er eigenlijk al geen tijd voor hebben). Moet je niet in dat "glimlach op je werk" topic posten in plaats van op de ergernissen topic?Ja en ja.
Ik heb dit onlangs nog gezegd hier op dit forum: Ik zit (of eerder zat) door budgettaire problemen met mijn vingers te draaien.
Het budget was vorig jaar reeds op in april (Dat is géén grap. Dwz dat iemand zijn job slecht gedaan heeft ivm budgetten) en men heeft zowel veel internen als externen laten wegvloeien (Externen finaal zelfs 1 op 3). Nu zijn de budgetten er dus weer (een nieuw jaar) en het volk dat er nog is mag nu de meubelen redden. Zo gaat dat dus.
Maar zoals gezegd: Moet ik daar wakker van liggen? It is not really my problem right? Ik wil gerust de boel pogen recht te trekken maar ik zal nog wel zien in hoeverre dit mogelijk is. En zo ben ik bezig, want ja ik was anders sowieso van plan te vertrekken. Weinig werk = dat haat ik.
En ja het probleem is zoals je al wel begrepen hebt: Ik heb dus vrij veel kennis van a en b (waarin ik dus de expert in ben) en als ik weg ben dan .. dus men wil mij anderzijds niet graag kwijt. Maar ja dat is alweer niet echt mijn probleem. Dan moet men maar ne interne opleiden (ik wil dat gerust doen maar dan moet men daar wel voor zorgen) om a en b over te nemen.
De volledig historiek is gewoon dat vorig jaar erg frustrerend was. De budgetten waren op en ik zat regelmatig met de vingers te draaien. Ik heb 3x om meer werk gevraagd en dat loste dit tijdelijk op. Maar altijd maar tijdelijk. De 3de keer dat ik meer werk vroeg, hebben ze een goeie collega gewoon buitengesmeten en mij dan op haar werk geplaatst.
(Gelukkig nam ze het mij niet kwalijk) Maar het duurde niet lang of ik had weer te weinig te doen (door budgettaire perikelen).
Het is allicht iets specifieks voor jouw vakgebied en dat van die budgetten zal wel heel bepalend zijn (en ben ik niet in mee) maar ik blijf maar horen => Ik vroeg meer job, toen kreeg ik meer job dus dat was niet goed. Dan had ik weer minder job en vroeg ik weer om meer job. Nu krijg ik meer job, eigenlijk geen job maar meer de taak van bijkomende specialisaties op te doen....... Niet goed.De volledig historiek is gewoon dat vorig jaar erg frustrerend was. De budgetten waren op en ik zat regelmatig met de vingers te draaien. Ik heb 3x om meer werk gevraagd en dat loste dit tijdelijk op. Maar altijd maar tijdelijk. De 3de keer dat ik meer werk vroeg, hebben ze een goeie collega gewoon buitengesmeten en mij dan op haar werk geplaatst.
Dus ik heb dan een gesprek gevraagd met mijn manager om een nieuwe klant te zoeken. Ik was het op een bepaald moment beu hé. Dat gesprek is echter dusdanig uitgesteld dat ik nu vastzit tem eind 2024. Dus ik heb toen de klik gemaakt: Ach ja so be it, ik ga er dan gewoon opnieuw voor (voor nog een jaartje). In die zin was die post van 45 minuten geleden (die historiek bezien) een beetje de spot drijven met het feit dat er opnieuw budget is. Je moet het zo'n beetje in die context zien he.
En zoals ik hier al neerschreef: Ik wil best die moeite doen. Daar gaat het niet om. Ik wil dit best proberen, maar dat het gelukt is met a en b (toen was het 3 jaar geleden +- hetzelfde liedje, ik was toen ook van de ene op de andere dag expert ondanks NUL kennis) wil natuurlijk niet zeggen dat het zal lukken met c en d. Ik kan het gewoon 'proberen'.
Dus het antwoord op uw vraag: Wat ik hier zeg hoort zowel thuis in het glimlach topic als het ergernissen topic. Het is zo'n beetje een mix.
Jawel meer job was net wél goed. Maar ik voelde mij op een bepaald moment wel schuldig tov een collega die daardoor moest vertrekken. (Minder werk verkrijgen is natuurlijk nooit goed)
Zou het een idee zijn om rustmomenten voor jezelf in te boeken in je agenda zodat je die momentjes gewoon hebt?
