Mijn baas is iemand die het allemaal goed weet in theorie, maar in de praktijk net het omgekeerde doet wat hij preekt. Deze week was voor mij de maat vol.
Kort even schetsen: wij ontwikkelen met onze afdeling nieuwe software voor de organisatie waar ik voor werk. Initieel gingen we met een man of 10 software bouwen (2 intern, 8 externen), ondertussen is dat al een team van 27 man (2 intern, 25 externen). Er zijn 3 teams (waarvan ik PO ben bij ene), met een drietal mensen die die teams bijstaan. Een van die 3, de systeemarchitect, heeft enkele weken, na fikse ruzie met mijn baas, de brui eraan gegeven. Terecht, want hij ging er compleet aan door en hij zag geen verbetering mogelijk.
Maandag gingen we met de 2 internen nog even eten en deed hij gans zijn verhaal. Details ga ik hier niet geven, maar komt er op neer dat mijn baas doordat hij een vorig project bij zijn vorige werkgever kapot zag gaan, nu panische angst heeft dat het zal mislukken en daarom aan micromanagement doet en een team waarvan hij denkt dat het niet de juisste richting ingaat, zich er maniakaal wil mee bezig houden (en tot de kleinste UX/UI dingen toe aanpast) en daarbij telkens rechtstreeks ingrijpt zonder dat de rest van het team op de hoogte is of kan uitleggen waarom we iets nog niet doen of waarom we een bepaalde richting gekozen hebben. Ook hebben we tweewekelijkse scrum-review meetings waar hij op uitgenodigd is, maar waarbij hij expliciet al heeft gezegd dat hij daar geen kritiek wil geven op de teams, om niet tegen de andere stakeholders het idee te geven dat niet alles perfect loopt (terwijl een scrum meeting daar net voor dient). Ik vermijd het contact met mijn baas om ook geen micromanagement op mijn dak te krijgen en hij loopt overal te verkondigen (ook intern) dat mijn team het best aan het werk is, maar zo krijgen we geen enkele feedback van hem.
Hij doet dit ook telkens in golven met de 3 teams. Een jaar geleden heeft hij met mij zo'n aanvaring gehad en hebben we enkele maanden hard conflict gehad (waarbij hij mij blijkbaar ook van het project afwou, maar anderen hielden dat tegen). Nu is hij echter tegen de andere PO's van het project bezig en was dus ook de systeemarchitect het slachtoffer.
Toen ik maandag op 1 dag hoorde dat een PO zuchte dat het hoognodig was geweestdat ze even wat verlof had, toen mijn collega-interne-PO zei dat ze ook terug in de clinch lag en toen ik de architect met trillend lichaam zijn verhaal hoorde doen, toen was de maat voor mij vol. Ook al kan ik hem nu voldoende van mijn team afhouden, die baas mag zich niet meer moeien met details van mijn team en ik heb geen zin/tijd om me telkens tegen hem te weren.
Onze organisatie is héél politiek en mijn baas ontslaan is niet eenvoudig, maar ik heb toch tegen een ander directielid gezegd dat het vanaf nu onmogelijk is om met hem samen te werken. Ze beseffen het probleem, maar gezien die persoon wss pas binnen 3 jaar op pensioen gaat, een stevige link heeft met de voorzitter en de voorzitter zijn positie deels afhangt van hoe het project naar buiten verkondigd wordt (en die voorzitter begin volgend jaar herkozen moet worden), zitten ze zelf wat in een patstelling. Ze zijn aan het kijken hoe ze hem buiten kunnen krijgen zonder dat er zwaar negatieve gevolgen zijn voor het imago van de organisatie.
Voor mijn job hoef ik niet echt te vrezen. Ik weet dat ik mijn werk doe (ook al lijkt het hier mss niet op het forum, ik heb weinig slaap nodig en werk regelmatig al vanaf 5-6 uur 's ochtends of nog tot 23 uur 's avonds om de forum-tijd in te halen,)en dat ze me wel altijd een andere functie zouden kunnen aanbieden als het uitkomt dat ik een beetje achter de rug van mijn baas kijk hoe we hem van het project af kunnen krijgen (bij een door de directie-gevraagde demotie krijg je ook nog altijd hetzelfde loon, dus laat me desnoods maar aan het onthaal zitten
). Ik wil hem op zich ook niet ontslaan, want als lange-termijn-planner heeft hij wel degelijk zijn waarde (ook al moeten we hem dan wel van sommige ideeën afkrijgen omdat hij wat vastgeroest is.
Het gaat over een miljoenenproject (ik schat op 20 miljoen tegen dat we écht alles gedaan hebben wat zou moeten), maar momenteel hebben we wss al een half miljoen-miljoen verspild aan rework op vraag van de baas, waarvan we zeker zijn dat we weinig zullen daarvan overhouden.
Bij de 2 andere teams slaat de malaise door de bemoeienissen van de baas toe, mijn team is gelukkig voorlopig nog héél tevreden. Maar als de baas plots weer de ogen op ons fixeert, dan zal uiteindelijk het team andere oorden opzoeken vrees ik. EN dat wil ik echt voorkomen, want het gaat over een project die cruciaal is voor mijn werkgever en waarbij het falen voor ongeveer 1 miljoen leden héél ambetant zou kunnen worden (gaat over uitbetalingen van honderden miljoenen euro's per jaar).
Kort even schetsen: wij ontwikkelen met onze afdeling nieuwe software voor de organisatie waar ik voor werk. Initieel gingen we met een man of 10 software bouwen (2 intern, 8 externen), ondertussen is dat al een team van 27 man (2 intern, 25 externen). Er zijn 3 teams (waarvan ik PO ben bij ene), met een drietal mensen die die teams bijstaan. Een van die 3, de systeemarchitect, heeft enkele weken, na fikse ruzie met mijn baas, de brui eraan gegeven. Terecht, want hij ging er compleet aan door en hij zag geen verbetering mogelijk.
Maandag gingen we met de 2 internen nog even eten en deed hij gans zijn verhaal. Details ga ik hier niet geven, maar komt er op neer dat mijn baas doordat hij een vorig project bij zijn vorige werkgever kapot zag gaan, nu panische angst heeft dat het zal mislukken en daarom aan micromanagement doet en een team waarvan hij denkt dat het niet de juisste richting ingaat, zich er maniakaal wil mee bezig houden (en tot de kleinste UX/UI dingen toe aanpast) en daarbij telkens rechtstreeks ingrijpt zonder dat de rest van het team op de hoogte is of kan uitleggen waarom we iets nog niet doen of waarom we een bepaalde richting gekozen hebben. Ook hebben we tweewekelijkse scrum-review meetings waar hij op uitgenodigd is, maar waarbij hij expliciet al heeft gezegd dat hij daar geen kritiek wil geven op de teams, om niet tegen de andere stakeholders het idee te geven dat niet alles perfect loopt (terwijl een scrum meeting daar net voor dient). Ik vermijd het contact met mijn baas om ook geen micromanagement op mijn dak te krijgen en hij loopt overal te verkondigen (ook intern) dat mijn team het best aan het werk is, maar zo krijgen we geen enkele feedback van hem.
Hij doet dit ook telkens in golven met de 3 teams. Een jaar geleden heeft hij met mij zo'n aanvaring gehad en hebben we enkele maanden hard conflict gehad (waarbij hij mij blijkbaar ook van het project afwou, maar anderen hielden dat tegen). Nu is hij echter tegen de andere PO's van het project bezig en was dus ook de systeemarchitect het slachtoffer.
Toen ik maandag op 1 dag hoorde dat een PO zuchte dat het hoognodig was geweestdat ze even wat verlof had, toen mijn collega-interne-PO zei dat ze ook terug in de clinch lag en toen ik de architect met trillend lichaam zijn verhaal hoorde doen, toen was de maat voor mij vol. Ook al kan ik hem nu voldoende van mijn team afhouden, die baas mag zich niet meer moeien met details van mijn team en ik heb geen zin/tijd om me telkens tegen hem te weren.
Onze organisatie is héél politiek en mijn baas ontslaan is niet eenvoudig, maar ik heb toch tegen een ander directielid gezegd dat het vanaf nu onmogelijk is om met hem samen te werken. Ze beseffen het probleem, maar gezien die persoon wss pas binnen 3 jaar op pensioen gaat, een stevige link heeft met de voorzitter en de voorzitter zijn positie deels afhangt van hoe het project naar buiten verkondigd wordt (en die voorzitter begin volgend jaar herkozen moet worden), zitten ze zelf wat in een patstelling. Ze zijn aan het kijken hoe ze hem buiten kunnen krijgen zonder dat er zwaar negatieve gevolgen zijn voor het imago van de organisatie.
Voor mijn job hoef ik niet echt te vrezen. Ik weet dat ik mijn werk doe (ook al lijkt het hier mss niet op het forum, ik heb weinig slaap nodig en werk regelmatig al vanaf 5-6 uur 's ochtends of nog tot 23 uur 's avonds om de forum-tijd in te halen,)en dat ze me wel altijd een andere functie zouden kunnen aanbieden als het uitkomt dat ik een beetje achter de rug van mijn baas kijk hoe we hem van het project af kunnen krijgen (bij een door de directie-gevraagde demotie krijg je ook nog altijd hetzelfde loon, dus laat me desnoods maar aan het onthaal zitten
). Ik wil hem op zich ook niet ontslaan, want als lange-termijn-planner heeft hij wel degelijk zijn waarde (ook al moeten we hem dan wel van sommige ideeën afkrijgen omdat hij wat vastgeroest is. Het gaat over een miljoenenproject (ik schat op 20 miljoen tegen dat we écht alles gedaan hebben wat zou moeten), maar momenteel hebben we wss al een half miljoen-miljoen verspild aan rework op vraag van de baas, waarvan we zeker zijn dat we weinig zullen daarvan overhouden.
Bij de 2 andere teams slaat de malaise door de bemoeienissen van de baas toe, mijn team is gelukkig voorlopig nog héél tevreden. Maar als de baas plots weer de ogen op ons fixeert, dan zal uiteindelijk het team andere oorden opzoeken vrees ik. EN dat wil ik echt voorkomen, want het gaat over een project die cruciaal is voor mijn werkgever en waarbij het falen voor ongeveer 1 miljoen leden héél ambetant zou kunnen worden (gaat over uitbetalingen van honderden miljoenen euro's per jaar).
Laatst bewerkt:
