Vrijdag ook compromis getekend van andere woonst (voor mensen die het zich herinneren, ik was diegene die anderhalf jaar terug SOD-HOB nieuwbouw had gezet, maar het zich al snel bekloeg wegens inkijk en wijkgevoel).
Rustigere buurt. Brievenbussen ver van elkaar dus niet verplicht om goedendag te zeggen en afgesloten oprit dus geen contact met buren als ik niet wil (of zij natuurlijk).
En geen inkijk in de tuin.
Energieklasse B, maar I Don’t care.
Nu wel benieuwd of je in dezelfde regio bent kunnen blijven?
Gefeliciteerd alvast!
En ik zit in energieklasse C (EPC 218) en betaal voor gas en elektriciteit samen +-150 euro met "voltijds" verwarmen, dus je moet absoluut geen stress hebben dat je een energieslurpend kot hebt gekocht.
Hier al een paar jaar aan het zoeken en iedere potentiële woning wordt door de wederhelft afgeketst.
Budget is ok, mijn eisen zijn beperkt, maar partner heeft heel wat eisen. Hierdoor is het zoekgebied ook heel klein.
Een potentiële woning is eens afgeketst wegens: "het perceel is té rechthoekig".
Wil zij dan wél verhuizen? Want ik ken er ook die een huis online nog afkeurden "wegens de verkeerde kleur tegels in de badkamer"

maar die voelde zich eigenlijk heel goed in zijn huurappartement...
Ik word/ben stilaan depressief en overstressed van de huidige woning. Ik begin zelfs af te wegen of dat een (voor mezelf) aanvaardbare reden voor een scheiding is. Ik hoop snel ook te kunnen zeggen dat ik iets gevonden heb.
Weet zij dat het je ZO hoog zit?
Indien wel, zou ik durven zeggen:
"De komende 6 maand is het aan jou om een pand te zoeken. Ik zoek niets meer, zal meegaan met jou wanneer je iets voorstelt, maar alle initiatief moet nu van jou komen."
Geen dreiging, geen "en daarna ga ik ..." Gewoon efkes alles bij haar leggen mét een tijdslimiet.
Durf ook gerust de stap te zetten naar een relatietherapeut om elkaars gevoel te "vertalen" naar de ander. Kan echt enorm verhelderend zijn. En die 60 euro per sessie is in elk geval VEEL goedkoper dan een scheiding.
