Perfect normaal en ook het grote 'gevaar' voor hoogbegaafden. Ze moeten de basis van automatisering en drillen ook meehebben.
Met onze zoon gaat alles voorlopig goed. De zomer was een verademing voor hem, 2 maand zonder school. Op kampjes zag je dat zijn vrienden steevast oudere kinderen waren en dat hij zelf (zonder te overdrijven) de "leiding" nam in de vriendschap, emotioneel zit het dus best ok. Cognitief blijft hij rare toeren uithalen die ik bij mezelf herken, hij vroeg plotseling om iets in excel te maken, heeft nu een gans overzicht met grafieken op papier waar hij alles van de vuelta bijhoudt (welke renner hoeveel seconden voorstand heeft etc, plaats in de tussenstand, ... ). Dat hij maar doet
. Gisteren was zijn eerste dag op school er gelukkig alvast eentje vol enthousiasme, omdat de begeleidster benadrukt heeft dat het zesde vooral zelfstandig werk is, wat natuurlijk zijn ding is. Hopen dat het zo blijft...
Ik kan extreem verdrietig zijn om dingen die voor andere mensen veel minder sterk binnenkomen, ik heb nog gehuild om een vrouw in een rolstoel die een muntstukje had laten vallen en er niet aan kon (maar echt jánken hé, met snikken en papieren zakdoekjes moeten vragen). Of een mede-autist die regelmatig huilend naar 't nieuws kijkt.
).
. 
