Hoogbegaafdheid

Just my 2 cents. Mijn zoon liep ook voor en begon zich te vervelen. School heeft toen gekozen voor verdiepen van de leerstof (of het aanreiken van leerstof die niet op school werd gegeven, bijv Russische of Chinese taal of alles over de ruimte, het milieu… net waar je kinds belangstelling naar uitgaat). Met versnellen snijd je jezelf in de vingers als kind alle stof heeft gehad en dan eigenlijk naar de vervolgopleiding zou moeten maar daar sociaal of emotioneel eigenlijk nog niet aan toe is. Met versnellen wordt school saai(er) en dan heb je kans dat de externe of interne motivatie langzaam dooft. Zie die dan maar eens weer aangezwengeld krijgen. Dat is zo vreselijk lastig. Als je kind intern gemotiveerd is, is dat het beste wat er is (externe motivatie is veel lastiger).

Overigens, waar meervoudig of hoogbegaafde kinderen veel minder of niet goed in zijn én wat vaak vergeten wordt of over het hoofd gezien zijn dingen als werkgeheugen gebruiken ipv automatiseren (bijv de tafels elke keer razend snel uitrekenen maar die niet hebben geautomatiseerd) en leren plannen & organiseren. Zoek maar eens of executieve functies (ef). Als je aan het werk moet om school enigszins bij te kunnen houden, oefen je die zaken ongewild. Het zijn ook zaken die niet expliciet maar impliciet worden aangeleerd en als er geen noodzaak is, oefen je die niet en dan leer je ze niet. En die heb je later nodig, op je vervolgstudie, op je werk etc.. en soms zie je hele slimmerds opeens niet meer bloeien… of dan doen ze opeens veel langer over een toets en scoren ze opeens zesjes (niets mis met een zes). En dit soort kinderen kan daar heel onzeker van worden en zich dom voelen. Geen kind hoort zich dom te voelen, daar bloeien ze niet van.

En als laatste, misschien leuk om wat over te lezen en zien of je je kind erin herkent: zoek eens op hoogbegaafdheid en rechter hersenhelft. Misschien herken je jezelf en je kind. Altijd leuk om te weten.
Hoogbegaafdheid is zeker geen geschenk, dat beseffen we zelf maar al te goed.

Ivm dat laatste, ik heb onlangs eens meegedaan aan een Mensa-test en kwam op 125 (dus niet hoogbegaafd, maar wel redelijk hoog), maar ik heb ook 100% afantasie. Hierdoor is dus dat idee van beelden te zien maar ze moeilijk onder woorden krijgen, totaal niet van toepassing ... Wel een combinatie die niet altijd evident is.
 
Perfectionisme en faalangst komt bij veel van die kinderen wel voor. Mijn zoon heeft er ook last van. Hij is ook enorm gevoelig. Als hij denkt dat een oefening niet kan loopt hij er liever van weg dan te falen. Want je gaat toch geen fout antwoord geven zeker. Alles moet altijd juist en goed zijn van de eerste keer. Terwijl is hij wel enorm leergierig en nieuwsgierig en wint dit meestal van het perfectionisme/faalangst. Het is op dit moment ook wel beetje een strever. Wij werken daar ook wel (onbewust voor hem) aan. Ze moeten nu eenmaal leren tegen een muur lopen soms.
Dit is heel herkenbaar bij mijn dochter. Perfectionisme, faalangst(laag zelfbeeld). Als ze een oefening niet kan zegt ze "zie je wel dat ik dom ben" of heeft ze toch een extreem kort lontje. Tijdens de vakantie kreeg ze een boekje met oefeningen die niet verplicht is te maken. Steeds zat ze te zagen dat dit niet verplicht is en dat ze dit niet wou doen. Ik spoorde haar aan, maar dat ging nooit zonder slag of stoot. Naarmate de tijd werd er dan gewenning(ze gaf zich gewonnen), maar je voelde die frustratie bij haar en ze wou het rap rap doen, want dan was ze ervan af.

Mijn dochter is momenteel 7 jaar oud en heeft al 1ste leerjaar achter de rug. Het is allemaal gestart met "overprikkeld" zijn in de klas. Niet stilzitten, juf tegenspreken, heel boos zijn en 40minuten non-stop mompelen in zelfbeklag. Traject met CLB was opgestart samen met leerkracht, zorgjuf en directrice. Mijn dochter heeft haar juf van november tot en met mei het leven moeilijk gemaakt. Na wat "therapie" van de CLB werd er al gesproken van autisme/ADHD. 1 dag in de week ging m'n dochter ook naar een zorgboerderij op aanraden van de CLB waardoor ze wat leerstof heeft gemist. De juf heeft een poging gedaan om haar lessen op een andere dag te geven. Daarna gingen we naar de kinderpyschiater op doorverwijzing van de kinderarts en daar werd dan autisme type 9 vastgesteld en kreeg ze rilatine 10mg. De juf zei dat ze positieve evoluties merkte en haar punten ging beter. Concentratie zat er in? Hoge punten. Geen concentratie? Slechte punten. Na dit allemaal spreekt de juf, de klinische psycholoog van de zorgboerderij en psycholoog van de kinderopvang van hoogbegaafdheid omdat "ze connecties maakt die andere 7 jarigen niet direct kunnen maken". Ook heeft de juf volste vertrouwen in haar qua gemiste leerstof. De dochter slaat soms stappen over bij het maken van wiskundige "brugoefeningen". Zij wilt meteen naar het resultaat, maar maakt fouten hierdoor. Ze begrijpt niet dat de tussenstappen haar juist helpen.
In deze topic lees ik dat de kinderen plots héél goed kunnen lezen/rekenen of voor zitten op hun leeftijd. Maar bij mijn dochter merken we dit niet. Vreemd toch? Ze is wel héél leergierig en kiest boeken ivm ruimte en dergelijke bij mama(co-ouderschap). We hebben nu een afspraak voor een test ivm hoogbegaafdheid(600 euro?!!) en ik hoop toch dat ze niet hoogbegaafd is.

Qute slechte punten: ze haalt soms slechte punten omdat ze de opdracht overslaat en haar eigen goesting doet. Of de juf vertelt iets, maar halverwege haar uitleg begint ze al aan haar opdracht en maakt zo fouten. Normaal voor hoogbegaafd iemand?

Tijdens de vakantie kreeg ze ook een dosis van 20mg, maar zelf heb ik daar weinig van gemerkt. Het is nu met een bang hartje wachten hoe ze zal doen in het 2de leerjaar. Ze zit in een klas met 21 in totaal(dochter inclusief) en hoop dat ze haar leerkracht het leven niet zuur maakt. In het 1ste leerjaar kreeg ze zelfs haar eigen rusthoekje met een koptelefoon(heel gevoelig voor lawaai) dusja pffff.

Het kan zijn dat die hoofbegaafdheid niet naar boven komt door de ASS? Dan kan het evengoed zijn dat die test een vals negatief wordt(hiervoor heb ik ook al hele negatieve verhalen van gehoord, dat we test best laten doen door iemand die ervaring heeft met ASS en dergelijke). Echt niet simpel allemaal, zeker gezien de context van "co-ouderschap" en nog eens vereffening en verdeling bij de notaris waar het hard wordt gespeeld. De communicatie tss ouders verloopt goed, dan weer niet, dan weer wel. Nu hebben we 50/50 regeling(2,5 dagen bij mij, 2,5 dagen bij mama) en dan weekend elk om hun buurt. Nu zit de mama tegen mij te zagen dat ze een 9/5regeling wilt en geen idee of ik hier nu positief of negatief moet antwoorden eerlijk gezegd. We zien wel. 1 probleem per keer....
 
Laatst bewerkt:
Autisme en hoogbegaafdheid komen (relatief) vaak samen voor. Dat kan dus zeker.

Hoogbegaafdheid komt ook op verschillende manieren tot uiting bij kinderen. Je hebt er inderdaad die zichzelf leren schrijven en rekenen, maar evengoed merk je er niets/weinig van als ouder. Vaak voelen ze zelf aan dat ze 'anders' zijn en proberen ze dit dan te verbergen. Vooral meisjes gaan sneller sociaal wenselijk gedrag vertonen en zich gaan aanpassen om niet op te vallen
 
Wij gaan onze dochter binnenkort laten testen.

Je kan je niet inbeelden hoe vaak wij al te horen gekregen hebben:
Laat ze toch kind zijn
Dat museum boeit dat kind niet
Je pusht ze om te lezen
Je pusht ze om te schrijven
...

Toen ze 2 jaar was kreeg ze razernijen en uitbarstingen. Jullie willen me niet leren lezen! Haar halve boekenkast naar ons hoofd gesmeten.

We gaan met school praten, die geloven het niet. Alles afstompen want je kan dat niet aanleren. Je gaat fouten aanleren.

Een jaar later komt ze af. Voor jullie:
Briefjes met "voor mama, voor papa". Zelf aangeleerd om te lezen en schrijven.

Iedereen praat ons schuldgevoelens aan. Je moet ze meer laten spelen, meer kind laten zijn...

Het is niet dat wij er veel tijd in steken, na school is ze stikkapot en rete lastig. Je kan ze op dat moment niets meer aanleren. Op zaterdag moet ze ontstressen van een rotweek en op zondag proberen we haar wat te stimuleren omdat ze er duidelijk naar snakt.

Ze komt op sommige dagen naar ons met de allerdikste boeken, vragen over leg mij alles uit over vulkanen, de ruimte, aardbevingen...

Vorige week gingen we naar de oma. Ze toonde met trots haar ruimteboek. Las alle planeten hun namen, gaf uitleg over de planeten. De mond van de grootouders viel open. Opnieuw de commentaar: aangeleerd gedrag, push ze toch maar niet teveel...

Het is echt lastig. School en omgeving geeft ons steeds het gevoel van pushen en slechte ouders te zijn. Onze dochter vraagt constant naar kennis en uitleg. Het is ook duidelijk dat de dochter naar gedrag heeft bijgesteld op school naar wenselijk gedrag. Ze geloven ons dus niet.

Ik heb ze deze zomer meegenomen naar technopolis. Ze hebben ons bij sluitingstijd moeten buiten sleuren. Ze kreeg van die proefjes maar niet genoeg.

Deze zomer naar de teide vulkaan gegaan. We kregen haar niet uit het museum op de top.

Altijd gedacht, ze heeft veel interesses maar niets speciaals. We hebben te weinig referentie materiaal om ons kind mee te vergelijken. We kennen te weinig kinderen. We kennen 1 buurmeisje, maar die is uber opperbegaafd. Kon haar naam schrijven toen ze 1.5 jaar was, helaas ook zwaar autistisch. Dus wij dachten dat onze dochter niets speciaals was. Nu blijkt dat dit buurmeisje (ze schelen maar 3 weken) juist woorden en boekjes begint te lezen. Onze dochter staat volgens mij al een stapje verder.

De laatste 2 jaren waren als ouder waanzinnig moeilijk, zwaar, lastig, zeer emotioneel, uitputtend om haar toch ietwat te stimuleren... Big rant.

We weten niet goed wat we moeten doen. Ten einde raad..
 
Het kan zijn dat die hoofbegaafdheid niet naar boven komt door de ASS?

Goede vraag. Ik wil niet beweren daar iets van te weten. Ben je niet juist bang dat het autisme niet gezien wordt, of is die diagnose er al? Naast dat iedereen die een (iq)test doet, een slechte dag kan hebben, maar zo’n slechte dag, dat het helemaal niet toont? Aan de andere kant ziet Peter Vermeulen (een Vlaming) (hoog functionerend) autisme, als contekstblindheid. Op een bepaalde leeftijd begint contekst niet zien en niet begrijpen op te vallen. Peter Vermeulen, die leuk kan vertellen, is vast op Youtube te vinden.

Mijn ervaring bestaat eruit als kind van iemand met asperger in mijn familie, die duidelijk een hoog iq had (145+] en waarop de term “contekstblindheid” zo van toepassing op was. Dingen werden verkeerd begrepen, dat was zo verbluffend ansich al, vaak, maar ook niet recht te zetten (dat leverde woede, zelfs agressie op) en dat gaf kinderen in de familie een heel onveilig gevoel. Altijd alert zijn om in te kunnen grijpen zodra je hem was. Voor mij zou hoogbegaafdheid op deze persoon niet goed “voelen”.
 
Goede vraag. Ik wil niet beweren daar iets van te weten. Ben je niet juist bang dat het autisme niet gezien wordt, of is die diagnose er al? Naast dat iedereen die een (iq)test doet, een slechte dag kan hebben, maar zo’n slechte dag, dat het helemaal niet toont? Aan de andere kant ziet Peter Vermeulen (een Vlaming) (hoog functionerend) autisme, als contekstblindheid. Op een bepaalde leeftijd begint contekst niet zien en niet begrijpen op te vallen. Peter Vermeulen, die leuk kan vertellen, is vast op Youtube te vinden.

Mijn ervaring bestaat eruit als kind van iemand met asperger in mijn familie, die duidelijk een hoog iq had (145+] en waarop de term “contekstblindheid” zo van toepassing op was. Dingen werden verkeerd begrepen, dat was zo verbluffend ansich al, vaak, maar ook niet recht te zetten (dat leverde woede, zelfs agressie op) en dat gaf kinderen in de familie een heel onveilig gevoel. Altijd alert zijn om in te kunnen grijpen zodra je hem was. Voor mij zou hoogbegaafdheid op deze persoon niet goed “voelen”.
De diagnose van ASS type 9 is er al idd van de kinderpsychiater in het ziekenhuis. Ik vroeg van "is het dan een lichte vorm van autisme?" Zij zei dan dat ze niet werken met de woorden "licht" of "zwaar", maar dat het een "duidelijk vorm" van ASS is. De kinderpsychiater gaf ook Bart De Wever als voorbeeld in haar uitleg soms.
Als de machtigste man van België al ASS(of een vorm van) heeft, moet dit toch niet echt een belemmering voor haar carriere/leven zijn, dacht ik toen.
 
ASS en hoogbegaafdheid komen idd vaak samen voor, en de symptomen kunnen ook een stuk overlappen. Bijvoorbeeld die extreme interesse in ruimte, lezen, boeken, dinosaurussen, namen kennen van dino's of planeten,... Dat hebben kinderen met ASS ook, dat is dan een specifieke interesse die ze hebben en ze kunnen daar héél diep in gaan en daar niet mee willen stoppen en quasi nooit over zwijgen.

Ik herhaal het nog maar eens want het is echt niet altijd duidelijk wat het nu is en welk gedrag waardoor komt. Veel kinderen met ASS beginnen ook pas écht (sociale) moeilijkheden te krijgen vanaf het middelbaar, want dan worden sociale interacties een stuk complexer.
 
Altijd gedacht, ze heeft veel interesses maar niets speciaals. We hebben te weinig referentie materiaal om ons kind mee te vergelijken. We kennen te weinig kinderen. We kennen 1 buurmeisje, maar die is uber opperbegaafd. Kon haar naam schrijven toen ze 1.5 jaar was, helaas ook zwaar autistisch. Dus wij dachten dat onze dochter niets speciaals was. Nu blijkt dat dit buurmeisje (ze schelen maar 3 weken) juist woorden en boekjes begint te lezen. Onze dochter staat volgens mij al een stapje verder.
Je moet wel goed begrijpen dat hoogbegaafdheid in zoveel verschillende vormen naar boven/buiten kan komen, het is dus niet omdat de één al kan lezen en de andere niet dat diegene 'verder staat'. Vergelijken heeft weinig zin.

Voor de rest begrijp ik uw frustraties maar al te goed, hier is was dat ook toen bv. de zoon gesprongen was van jaar dan weet iedereen (tot elke vreemdeling toe) het plots beter. Je gaat dat toch niet doen zeker, dat is niet goed voor zijn sociale ontwikkeling, dat gaat nooit goedkomen, dat gaat miserie geven, wat doen jullie dat ventje nu aan, enz. Of andere ouders in de klas die nieuwsgierig/kritisch zijn en denken dat uw kind dan maar de volgende Einstein moet zijn. Ik zet dat gewoon van mij af, laat ze maar zeggen. Ze kennen uw kind niet zoals jijzelf en ik weet van onszelf als ouders dat wij niet zomaar random beslissingen nemen maar wel weloverwogen.

Ik heb al geleerd dat mensen die niet een beetje op de hoogte zijn van het onderwerp er echt vaak helemaal niets van snappen.

Wij hebben besloten om dit (school)jaar wat meer uitdaging voor hem te voorzien. We gaan hem waarschijnlijk inschrijven in een Spaanse les voor kinderen (is vooral remote/zelfstudie). Schaken ga ik ook eens op het programma zetten.
 
Laatst bewerkt:
Je moet wel goed begrijpen dat hoogbegaafdheid in zoveel verschillende vormen naar boven/buiten kan komen, het is dus niet omdat de één al kan lezen en de andere niet dat diegene 'verder staat'. Vergelijken heeft weinig zin.

Voor de rest begrijp ik uw frustraties maar al te goed, hier is was dat ook toen bv. de zoon gesprongen was van jaar dan weet iedereen (tot elke vreemdeling toe) het plots beter. Je gaat dat toch niet doen zeker, dat is niet goed voor zijn sociale ontwikkeling, dat gaat nooit goedkomen, dat gaat miserie geven, wat doen jullie dat ventje nu aan, enz. Of andere ouders in de klas die nieuwsgierig/kritisch zijn en denken dat uw kind dan maar de volgende Einstein moet zijn. Ik zet dat gewoon van mij af, laat ze maar zeggen. Ze kennen uw kind niet zoals jijzelf en ik weet van onszelf als ouders dat wij niet zomaar random beslissingen nemen maar wel weloverwogen.

Ik heb al geleerd dat mensen die niet een beetje op de hoogte zijn van het onderwerp er echt vaak helemaal niets van snappen.

Wij hebben besloten om dit (school)jaar wat meer uitdaging voor hem te voorzien. We gaan hem waarschijnlijk inschrijven in een Spaanse les voor kinderen (is vooral remote/zelfstudie). Schaken ga ik ook eens op het programma zetten.
Wat is voor uw kind dan het effect van kinderseries kijken op disneyplus of zo? Te saai?
 
Haal jij hier niet gewoon ASS en het bijzonder onderwijs (BO) door elkaar ? Volgens mij (allez, 99% zeker want heb er zelf 2 rondlopen) bestaat er geen ASS Type 9. In het BO heb je 'Types' voor de verschillende beperkingen, en voor ASS is dat Type 9.
Dat is wat de kinderpsychiater tegen mij zei toen ik vroeg of het een "lichte" of "zware" vorm van autisme is. Ze zei dat zij niet werken met de termen "licht" of "zwaar". Maar ik geef toe dat dit een nieuwe wereld voor mij is en dat ik haar mss heb verkeerd begrepen?
Ik weet ook niet welke types ASS bestaan. Van een collega hoor ik dat ze een kleinkind met ASS heeft die amper een woord spreekt. Dat is ASS type 7 of zo?
 
onze feedback dat een spectrumstoornis niet aan de orde is

In heel je verhaal is me eigenlijk totaal niet duidelijk of je je kind ook laten testen hebt op ASS. Ik kende Exentra niet, maar ik lees daar enkel over 'hoogbegaafdheid'. En uit de rest van het verhaal lijk ik ook eerder af te leiden dat jullie 'gewoon' overtuigd zijn dat hij geen ASS heeft. Apologies if wrong.
 
Dat is ASS type 7 of zo?

Is opnieuw gewoon de BO types. Type 7 is voor kinderen met auditieve of spraak-beperking. Vroeger bestond T9 trouwens niet en werden auti-scholen dan maar onder T7 gestopt (dat was het geval toen mijn kinderen voor het eerst naar het BuBAO gingen).

Ook met Google vind ik helemaal niets over ASS Type 9 of Type 7 en krijg je gewoon allemaal links naar BO T7 of T9 ;).

En inderdaad, men spreekt ook niet over zwaarte bij ASS. Volgens mij spreekt men enkel over kernautisme (cfr Rain Man) vs autismespectrum stoornis. Dat laatste is, zoals de naam al zegt, een heel spectrum van mogelijke beperkingen. Mijn 2 kinderen zijn op dat vlak bvb ook compleet verschillend, en ware het niet geweest dat dochter eerst al de diagnose kreeg (waar het wel snel duidelijk was), gingen we het anders van mijn zoon misschien nooit of veel later geweten hebben.
 
Wij gaan onze dochter binnenkort laten testen.

Je kan je niet inbeelden hoe vaak wij al te horen gekregen hebben:
Laat ze toch kind zijn
Dat museum boeit dat kind niet
Je pusht ze om te lezen
Je pusht ze om te schrijven
...

Toen ze 2 jaar was kreeg ze razernijen en uitbarstingen. Jullie willen me niet leren lezen! Haar halve boekenkast naar ons hoofd gesmeten.

We gaan met school praten, die geloven het niet. Alles afstompen want je kan dat niet aanleren. Je gaat fouten aanleren.

Een jaar later komt ze af. Voor jullie:
Briefjes met "voor mama, voor papa". Zelf aangeleerd om te lezen en schrijven.

Iedereen praat ons schuldgevoelens aan. Je moet ze meer laten spelen, meer kind laten zijn...

Het is niet dat wij er veel tijd in steken, na school is ze stikkapot en rete lastig. Je kan ze op dat moment niets meer aanleren. Op zaterdag moet ze ontstressen van een rotweek en op zondag proberen we haar wat te stimuleren omdat ze er duidelijk naar snakt.

Ze komt op sommige dagen naar ons met de allerdikste boeken, vragen over leg mij alles uit over vulkanen, de ruimte, aardbevingen...

Vorige week gingen we naar de oma. Ze toonde met trots haar ruimteboek. Las alle planeten hun namen, gaf uitleg over de planeten. De mond van de grootouders viel open. Opnieuw de commentaar: aangeleerd gedrag, push ze toch maar niet teveel...

Het is echt lastig. School en omgeving geeft ons steeds het gevoel van pushen en slechte ouders te zijn. Onze dochter vraagt constant naar kennis en uitleg. Het is ook duidelijk dat de dochter naar gedrag heeft bijgesteld op school naar wenselijk gedrag. Ze geloven ons dus niet.

Ik heb ze deze zomer meegenomen naar technopolis. Ze hebben ons bij sluitingstijd moeten buiten sleuren. Ze kreeg van die proefjes maar niet genoeg.

Deze zomer naar de teide vulkaan gegaan. We kregen haar niet uit het museum op de top.

Altijd gedacht, ze heeft veel interesses maar niets speciaals. We hebben te weinig referentie materiaal om ons kind mee te vergelijken. We kennen te weinig kinderen. We kennen 1 buurmeisje, maar die is uber opperbegaafd. Kon haar naam schrijven toen ze 1.5 jaar was, helaas ook zwaar autistisch. Dus wij dachten dat onze dochter niets speciaals was. Nu blijkt dat dit buurmeisje (ze schelen maar 3 weken) juist woorden en boekjes begint te lezen. Onze dochter staat volgens mij al een stapje verder.

De laatste 2 jaren waren als ouder waanzinnig moeilijk, zwaar, lastig, zeer emotioneel, uitputtend om haar toch ietwat te stimuleren... Big rant.

We weten niet goed wat we moeten doen. Ten einde raad..
Wat school en omgeving zeggen gewoon naast u neer leggen en uw buikgevoel volgen. ZEKER niet afstompen of negeren. Da's het ergste wat je kan doen. Ik las als kind ook constant in boeken zoals de reeks "Zo werkt het lichaam" en andere boeken over natuur enz. Gewoon algemeen stimuleren en zien waar haar interesses liggen. Ah, en als ze vragen stelt, gewoon samen opzoeken en een eerlijk antwoord geven. Ik werd er vroeger altijd gek van als een antwoord maar half was of fout. Om nu een heel specifieke te geven: Op school leerden we dat licht altijd rechtdoor gaat, maar mijn pa was toevallig over Einstein aan het lezen in die periode en vertelde mij dat dat niet het geval is. Ik was dan iemand die daarover in discussie ging en me kon (kan) ergeren aan het feit dat men foute dingen aanleert.

PS: ik heb bij de psychiater diagnose ASS gekregen op mijn 35e of zo, en in retrospect verklaarde dat een hoop :)
 
Wat school en omgeving zeggen gewoon naast u neer leggen en uw buikgevoel volgen. ZEKER niet afstompen of negeren. Da's het ergste wat je kan doen. Ik las als kind ook constant in boeken zoals de reeks "Zo werkt het lichaam" en andere boeken over natuur enz. Gewoon algemeen stimuleren en zien waar haar interesses liggen. Ah, en als ze vragen stelt, gewoon samen opzoeken en een eerlijk antwoord geven. Ik werd er vroeger altijd gek van als een antwoord maar half was of fout. Om nu een heel specifieke te geven: Op school leerden we dat licht altijd rechtdoor gaat, maar mijn pa was toevallig over Einstein aan het lezen in die periode en vertelde mij dat dat niet het geval is. Ik was dan iemand die daarover in discussie ging en me kon (kan) ergeren aan het feit dat men foute dingen aanleert.
x100 dit; identiek dezelfde ervaring gehad als hierboven (zelfs ook "Zo werkt het lichaam" :love:, "ooggetuigen", ...). Mijn voorbeeld zou zijn chemie les waarbij een atoom het kleinste (elementaire) element is; no. it. is. not! :angry:. (begreep wel waarom ze dat deden maar toch)

Kampjes (bv) in de grote vakantie kunnen ook heel leuk zijn (core memory :love:).

PS: ik heb bij de psychiater diagnose ASS gekregen op mijn 35e of zo, en in retrospect verklaarde dat een hoop :)
Oei, moet ik misschien ook eens naar zien dan :unsure:
 
In principe gaat een lichtstraal in de ruimte (een vacuum) altijd rechtdoor, als je de ruimtetijd als een grid ziet en een grote massa die grid vervormt. Ten opzichte van die grid gaat een lichtstraal wel rechtdoor. In feite is de vraag hoe we "rechtdoor" moeten zien in de ruimte. En als een lichtstraal van medium verandert kan het ook van richting veranderen.
Maar leg dat maar eens uit aan een kind in de basisschool. Het lukt al niet om dat aan de meeste volwassenen uit te leggen.
 
En inderdaad, men spreekt ook niet over zwaarte bij ASS. Volgens mij spreekt men enkel over kernautisme (cfr Rain Man) vs autismespectrum stoornis. Dat laatste is, zoals de naam al zegt, een heel spectrum van mogelijke beperkingen. Mijn 2 kinderen zijn op dat vlak bvb ook compleet verschillend, en ware het niet geweest dat dochter eerst al de diagnose kreeg (waar het wel snel duidelijk was), gingen we het anders van mijn zoon misschien nooit of veel later geweten hebben.
De enige onderscheiding die men bij ASS nog maakt (in de DSM-V) is in ondersteuningsbehoeften: niveau 1, 2 of 3. Waar 1 de minste ondersteuning nodig heeft en 3 de meeste. Maar dat is ook al achterhaald, want iemand met ASS kan de ene dag een 1 zijn, en de dag erna een 3. Of op sociaal vlak op niveau 2 zitten, en voor beperkte interesses een 1. En dat kan ook doorheen je hele leven veranderen (zeker als er sprake is van algemene overbelasting).

In de ICD-11 maken ze nog onderscheid tussen autisme met of zonder mentale beperking en ook iets met taal, dacht ik.

Voor de rest valt het allemaal onder de noemer autisme. Er is dus inderdaad geen licht of zwaar autisme (hoewel iemand met een mentale beperking een heel ander leven zal hebben dan iemand zonder, natuurlijk).
 
Laatst bewerkt:
In heel je verhaal is me eigenlijk totaal niet duidelijk of je je kind ook laten testen hebt op ASS. Ik kende Exentra niet, maar ik lees daar enkel over 'hoogbegaafdheid'. En uit de rest van het verhaal lijk ik ook eerder af te leiden dat jullie 'gewoon' overtuigd zijn dat hij geen ASS heeft. Apologies if wrong.

Onafhankelijk bevestigd door 2 psychologen, 1 prof psychologie en 1 orthopedagoog. En dan tel ik zijn eigen moeder niet mee die uiteraard niet onafhankelijk is maar die ook wel weet waar op te letten als psycholoog. We zijn heel zeker en overtuigd ;-).

Die zorgleerkracht heeft daarentegen zero achtergrond en zero vorming om die diagnose te maken, laat staan dat hij nog maar gemachtigd is om een diagnose te stellen en daar naar te handelen. Dat is weinig meer dan een leerkracht lager onderwijs met een jaartje extra avond/weekend-onderwijs.
 
x100 dit; identiek dezelfde ervaring gehad als hierboven (zelfs ook "Zo werkt het lichaam" :love:, "ooggetuigen", ...). Mijn voorbeeld zou zijn chemie les waarbij een atoom het kleinste (elementaire) element is; no. it. is. not! :angry:. (begreep wel waarom ze dat deden maar toch)

Kampjes (bv) in de grote vakantie kunnen ook heel leuk zijn (core memory :love:).


Oei, moet ik misschien ook eens naar zien dan :unsure:
Ik ging hier net komen posten "elke week naar de bib 10 boeken van ooggetuigen gaan halen" :D

Of dit soort boek vragen voor uw 10e verjaardag:


Nu, ik ben dus niet hoogbegaafd, en voor zover ik weet geen ASS, maar ik kon mij wel extreem verdiepen in onderwerpen zoals Oude Egypte, dinosaurussen, de ruimte, ...
 
Voor de rest valt het allemaal onder de noemer autisme. Er is dus inderdaad geen licht of zwaar autisme (hoewel iemand met een mentale beperking een heel ander leven zal hebben dan iemand zonder, natuurlijk).
Er is natuurlijk wel lichtere of zwaardere uitingen van autisme, maar medisch gezien maakt men idd geen onderscheid (omdat het ook zo flou is? ). Je hebt ook kinderen die het in sommige situaties héél goed kunnen wegsteken, maar in andere situaties het "typische" autismegedrag vertonen, allemaal op dezelfde dag.

Wat school en omgeving zeggen gewoon naast u neer leggen en uw buikgevoel volgen. ZEKER niet afstompen of negeren.
Gevaarlijk advies. Leg net NIET naast je neer wat school en omgeving zeggen, maar ga er ook niet blindelings op af. Je buikgevoel is sterk beinvloed nét door wat je omgeving in je vroeger leven allemaal verteld heeft over hoogbehaafdheid of wat je eigen ervaring is, maar kijkt niet neutraal. Net zoals een arts er kan naast zitten, kan je er zelf ook grondig naastzitten.

ivm Excentra en co is dit hetzelfde: ze zijn niet blind voor bias en hebben natuurlijk ook een commerciële insteek. Jammer genoeg krijgt mijn vriendin vaak verslagen van zo'n instellingen die héél uitgebreid zijn, maar waarvan je telkens dezelfde stukken tekst in het verslag ziet staan, copy-paste dus. Ouders denken dan dat er héél uitgebreid getest geweest is (wat ook deels zo is), maar het is voor een groot stuk windowdressing.


Hoogbegaafdheid is zeker geen geschenk, dat beseffen we zelf maar al te goed.

Ivm dat laatste, ik heb onlangs eens meegedaan aan een Mensa-test en kwam op 125 (dus niet hoogbegaafd, maar wel redelijk hoog), maar ik heb ook 100% afantasie. Hierdoor is dus dat idee van beelden te zien maar ze moeilijk onder woorden krijgen, totaal niet van toepassing ... Wel een combinatie die niet altijd evident is.
Niet dat je je moet concentreren op 130 of meer (da's een deels willekeurig gekozen grens), maar die Mensa-test moet je niet zo sterk betrouwen. Ik had 153, maar ik betwijfel sterk of dat mijn IQ is. Het is gewoon een sterk wiskundige test.
 
Terug
Bovenaan